Isle Of Man TT 2019: Στην κορυφή ο Harrison

Ένα βήμα πιο κοντά στον αγώνα

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/5/2019

Ο καιρός έκανε τελικά τη χάρη στους αγωνιζομένους του Isle Of Man TT και χθες προς το απόγευμα, δόθηκε η πολυπόθητη εντολή ώστε να αρχίσουν να κλείνουν οι δημόσιοι δρόμοι για να ξεκινήσει λίγο αργότερα το πρόγραμμα των κατατακτήριων δοκιμών που κανονικά ήταν να πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα (όπως είχαμε αναφέρει λόγω κακοκαιρίας το πρόγραμμα άλλαξε). Η λιακάδα ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της χθεσινής μέρας, η οποία όμως συνοδευόταν με δυνατούς ανέμους σε ολόκληρη τη διαδρομή.

Ο Dean Harrison συνέχισε να μονοπωλεί την κορυφαία θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων, όπως έκανε στις δοκιμές της Κυριακής. Ήρθε πρώτος τόσο στην Superstock όσο και στην Superbike κατηγορία με την μέση ωριαία ταχύτητά του να φτάνει τα 208,15km/h και 208,45km/h αντίστοιχα.

Στο τέλος του άρθρου μπορείτε να δείτε αναλυτικά τους πίνακες με τους 10 πρώτους αναβάτες κάθε κατηγορίας

Ο Conor Cummins που γνωρίσαμε μαζί τον περασμένο Φεβρουάριο στην MBE της Verona, ξεκίνησε με αγωνιστική διάθεση και μέχρι τον δεύτερο γύρο του στη θρυλική διαδρομή των 60,7 χιλιομέτρων, σημείωνε μία μέση ταχύτητά του που ήταν πολύ κοντά στα 210km/h. Δυστυχώς όμως για αυτόν, είδε μαύρη σημαία εξαιτίας μηχανικού προβλήματος στην μοτοσυκλέτα. Οι κριτές είδαν να βγαίνει καπνός κι όταν τελικά του δόθηκε η άδεια να συνεχίσει, ολοκλήρωσε το γύρο του με χαμηλότερη μέση ωριαία στα 167,3km/h. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε βρέθηκε στη δεύτερη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων με 206,14km/h της Superbike κατηγορίας.

Ο Michael Dunlop στις δύο κατηγορίες των Superstock και Superbike, ξεκίνησε τις δοκιμές του στήνοντας την μοτοσυκλέτα του κι άφησε τους γρήγορους ρυθμούς για το τέλος. Ολοκλήρωσε τις κατατακτήριες δοκιμές με την μέση ταχύτητά του για την Superstock να φτάνει τα 199,73km/h κλείνοντας την πεντάδα και τα 204,27km/h για την Superbike ερχόμενος τέταρτος, ενώ κράτησε τα χαρτιά του για τον αγώνα και την ομάδα του. Ο David Johnson στην Superstock είχε μέση ωριαία ταχύτητα 203,79km/h και ήταν πίσω απ’ τον Harrison, ενώ για την Superbike η ταχύτητά του ήταν λίγο πιο κάτω στα 203,08km/h με αποτέλεσμα να έρθει έβδομος. O ομόσταβλός του Ian Hutchinson είχε μια πτώση στο 18^ο χιλιόμετρο της πίστας χωρίς όμως να τραυματιστεί. Μετά το συμβάν, ο Hutchinson επέστρεψε στο paddock αλλά δεν ξανάτρεξε στον υπόλοιπο χρόνο που είχε απομείνει μέχρι το τέλος των δοκιμών.

Ο Paul Potchy Williams ήταν ένας απ’ τους αναβάτες που έπεσαν αλλά δεν τραυματίστηκαν, καθώς έφυγε στο Governor’s Dip (σημείο της διαδρομής). Απ’ την άλλη, ο Emmett Burke και ο Jason Corcoran ήταν απ’ τους άτυχους της ημέρας, καθώς χρειάστηκε να μεταφερθούν στο νοσοκομείο μετά τα περιστατικά στα οποία ενεπλάκησαν ο καθένας ξεχωριστά. Ο Burke έφερε τραύματα στο πόδι, ενώ τα χτυπήματα του Corcoran δείχνουν να είναι πιο σοβαρά καθώς εντοπίζονται στον αυχένα.

Στη Supersport κατηγορία ο Peter Hickman κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με μέση ωριαία ταχύτητα τα 199,4km/h. Ο ίδιος αναβάτης, στην Superstock βρέθηκε στην έβδομη θέση καθώς αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα με τη μοτοσυκλέτα του και χρειάστηκε να βγει εκτός της πίστας δύο φορές. Πίσω, στις δοκιμές της Supersport, ο McGee ήρθε δεύτερος με μέση ωριαία στα 196,40km/h, ενώ τρίτος βρέθηκε ο Lee Johnston με σχετικά μικρή διαφορά. Ο John McGuinness ολοκλήρωσε τις δοκιμές της Supersport στη τέταρτη θέση με μέση ταχύτητα τα 191,31km/h.

Στην κατηγορία των Sidecars το ντουέτο του John Holden και Lee Cain κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή καθώς ολοκλήρωσε τον γύρο του Νησιού με μέση ωριαία ταχύτητα στα 185,05km/h. Το μοναδικό ντουέτο που κατάφερε να βρεθεί κοντά στην ταχύτητα του Holden και Cain, ήταν οι Pete Founds και Jevan Walmsley που η μέση τους ταχύτητα ήταν στα 184,10km/h. Οι Tim Reeves & Mark Wilkes, Alan Founds & Jake Lowther και Lewis Blackstock & Patrick Rosney βρέθηκαν μπροστά απ’ τους περσινούς νικητές και κατόχους του ταχύτερου γύρου Ben & Tom Birchall, με τις ταχύτητές τους να είναι αντίστοιχα στα 180,71km/h, 180,06km/h και 179,92km/h. Η ταχύτητα των περσινών νικητών ήταν στα 179,52km/h. Όμως της προσοχή στη Sidecar κατηγορία έκλεψαν οι πρωτοεμφανιζόμενοι Ryan & Callum Crowe που κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον πρώτο τους γύρο με μέση ωριαία τα 176,64km/h.

Πίνακας χρονομετρήσεων Superbike

1 Dean Harrison 208,53 km/h 17:28.610 00:00.000 00:00.000

2 Conor Cummins 206,14 km/h 17:40.425 00:11.815 00:11.815

3 James Hillier 206,12 km/h 17:40.536 00:00.111 00:11.926

4 Michael Dunlop 204,27 km/h 17:50.110 00:09.574 00:21.500

5 Michael Rutter 203,54 km/h 17:53.894 00:03.784 00:25.284

6 Jamie Coward 203,40 km/h 17:54.671 00:00.777 00:26.061

7 David Johnson 203,03 km/h 17:56.339 00:01.668 00:27.729

8 Philip Crowe 202 km/h 18:02.164 00:05.825 00:33.554

9 Ian Hutchinson 201,79 km/h 18:03.247 00:09.353 00:22.822

10 Daley Mathison 201,44 km/h 18:05.119 00:01.872 00:36.509

Πίνακας χρονομετρήσεων Superstock

1 Dean Harrison 208,15 km/h 17:30.197 00:00.000 00:00.000

2 David Johnson 203,79 km/h 17:52.643 00:22.446 00:22.446

3 Sam West 200,99 km/h 18:07.547 00:14.904 00:37.350

4 Lee Johnston 200,34 km/h 18:11.075 00:03.528 00:40.878

5 Michael Dunlop 199,73 km/h 18:14.392 00:03.317 00:44.195

6 Daley Mathison 199,70 km/h 18:14.550 00:00.158 00:44.353

7 Peter Hickman 198,07 km/h 18:23.545 00:08.995 00:53.348

8 Derek Sheils 197,59 km/h 18:26.229 00:02.684 00:56.032

9 Michael Rutter 197,01 km/h 18:29.564 00:03.335 00:59.367

10 Davey Todd 196,64 km/h 18:31.627 00:02.063 01:01.430

Πίνακας χρονομετρήσεων Supersport

1 Peter Hickman 123.92 km/h 18:16.124 00:00.000 00:00.000

2 Derek McGee 122.04 km/h 18:33.010 00:16.886 00:16.886

3 Lee Johnston 121.38 km/h 18:39.048 00:06.038 00:22.924

4 John McGuinness 119.93 km/h 18:52.535 00:13.487 00:36.411

5 Paul Jordan 118.88 km/h 19:02.547 00:10.012 00:46.423

6 Dominic Herbertson 118.35 km/h 19:07.668 00:05.121 00:51.544

7 Mike Browne 118.29 km/h 19:08.218 00:00.550 00:52.094

8 Daniel Cooper 117.73 km/h 19:13.745 00:05.527 00:57.621

9 Barry Lee Evans 117.71 km/h 19:13.928 00:00.183 00:57.804

10 James Chawke 117.58 km/h 19:15.205 00:01.277 00:59.081

Πίνακας χρονομετρήσεων Sidecars

1 John Holden / Lee Cain 185,05 km/h 19:41.234 00:00.000 00:00.000

2 Peter Founds / Jevan Walmsley 184,10 km/h 19:47.316 00:06.082 00:06.082

3 Alan Founds / Jake Lowther 180,80 km/h 20:08.953 00:21.637 00:27.719

4 Tim Reeves / Mark Wilkes 180,71 km/h 20:09.605 00:00.652 00:28.371

5 Lewis Blackstock / Patrick Rosney 179,92 km/h 20:14.939 00:05.334 00:33.705

6 Ryan Crowe* / Callum Crowe* 179,52 km/h 20:17.686 00:02.747 00:36.452

7 Ben Birchall / Tom Birchall 176,64 km/h 20:37.537 00:19.851 00:56.303

8 Conrad Harrison / Andrew Winkle 175,33 km/h 20:46.662 00:09.125 01:05.428

9 Gary Bryan / Philip Hyde 174,67 km/h 20:51.380 00:04.718 01:10.146

10 Estelle Leblond / Frank Claeys 174,42 km/h 20:53.216 00:01.836 01:11.982

Ετικέτες

Isle of Man TT

https://bit.ly/MOTO_681

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Επικαιρότητα

Αντίο Hilary Musson - Πέθανε η 2η γυναίκα που πήρε μέρος στο Isle of Man TT

Από τις πρωτοπόρες γυναίκες στο άθλημα, γρήγορη τόσο σε αγώνες πίστας, όσο και στη Road Racing σκηνή

Από τον

Κώστα Γκαζή

15/3/2023

“Η είσοδος μου στον κόσμο των δυο τροχών έγινε στα 16 μου, όταν ο πατέρας μου μου αγόρασε την πρώτη μου μοτοσυκλέτα, μια Triumph Tiger Cub, ενώ η αγάπη μου για τους αγώνες ξεκίνησε με την πρώτη επίσκεψη μου στην πίστα του Cadwell Park. Αυτό ήταν, είχα κολλήσει!”

Το 1969 η Hilary Musson συμμετείχε σε έναν αγώνα μόνο για γυναίκες στο Cadwell Park, όπου και τερμάτισε στην 4η θέση. Οι συμμετοχές ήταν λίγες, μόλις 8-9, και λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος οι αγώνες γυναικών δεν συνεχίστηκαν. Έτσι η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται ενάντια στους άνδρες, κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο για την εποχή.

Εκεί γεννήθηκε η αγάπη της Hillary για τα δίχρονα γιαπωνέζικα 250, οδηγώντας ένα Suzuki X7, ένα RD 250, ένα LC, κ.α.

Συμμετείχε σε πολλούς αγώνες λεσχών, πάντα καβάλα σε μοτοσυκλέτες παραγωγής τις οποίες οδηγούσε και στη διαδρομή σπίτι-δουλειά αλλά και σε κάθε ταξίδι για να πάρει μέρος με αυτές σε αγώνα.

Το 1974 & 1975 κέρδισε το Πρωτάθλημα British Formula Racing Club 250 production, δημιουργώντας αίσθηση. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην Avon Production series με ένα Yamaha RD 250μ τερματίζοντας στην 3η θέση του Πρωταθλήματος, ενώ ο σύζυγος της συμμετείχε στην κατηγορία 500 κ.εκ..

Το 1977 η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται σε διάφορους εθνικούς αγώνες, ώστε να πάρει τη διεθνή αγωνιστική της λισάνς, και να μπορεί να αγωνιστεί στο ΤΤ.

Ο περίγυρος της την προειδοποιούσε πως δεν θα τη δεχόταν στο ΤΤ, αφού μετά την πρώτη γυναικεία συμμετοχή της Beryl Swain το 1962, η FIM είχε απαγορεύσει στις γυναίκες να αγωνίζονται θεωρώντας πως ήταν πολύ επικίνδυνη ασχολία για εκείνες…

Αξίζει εδώ μια μικρή παρένθεση για να παραθέσουμε την περιπέτεια της Beryl Swain, όπου όταν εξέφρασε την επιθυμία της να αγωνιστεί στο ΤΤ το 1962, η FIM ανακοίνωσε έναν φωτογραφικό κανονισμό μώστε να μην μπορέσει η Swain να λάβει μέρος, με τον οποίο οι αναβάτες έπρεπε να ζυγίζουν το λιγότερο 61 κιλά! Τελικά η FIM της επέτρεψε να λάβει μέρος στο ΤΤ, αφού η Beryl φόρεσε μια… ζώνη δύτη με βαρίδια -κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Στον πρώτο -και τελευταίο- αγώνα της, η Swain τερμάτισε 23η ανάμεσα σε 25 αγωνιζόμενους, με τους υπόλοιπους 24 να είναι φυσικά άνδρες. Δυστυχώς, την επόμενη χρονιά η FIM -φοβούμενη για τον αντίκτυπο που θα είχε ένας πιθανός θάνατος γυναίκας αγωνιζόμενης στο ΤΤ- απαγόρευσε πλήρως τις γυναικείες συμμετοχές!

Παρόλα αυτά, η Hilary πήρε την διεθνή λισάνς, και το 1978 τη δέχθηκαν στην κατηγορία World Championship Formula 3 TT. Όπως έλεγε η Hilary, αρχικά θα προτιμούσε να αγωνιστεί στο ManxGP παρά στο ΤΤ, όμως η διοργάνωση εκεί δεν επέτρεπε στις γυναίκες να αγωνιστούν, μέχρι το 1989.

“Αισθανόμουν τιμή να κάνω το ντεμπούτο μου τη χρονιά της επιστροφής του Mike Hailwood, και είχα μάλιστα την ευκαιρία να του μιλήσω. Τερμάτισα το πρώτο μου ΤΤ στην 16η θέση, μια θέση πίσω από τον άνδρα μου τον John, σε 22 συμμετοχές. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που συμμετείχε ανδρόγυνο στον ίδιο αγώνα.”

Η Hilary συνέχισε να αγωνίζεται στο ΤΤ μέχρι το 1985, με μόνη εγκατάλειψη το 1979, από μηχανική βλάβη.

Δεν είχε ποτέ χορηγία, ούτε βοήθεια από κανέναν, πέρα από μερικές ζελατίνες από τον Bob Heath και από τη φιλοξενία στο Isle of Man, χάρη στον πρώην marshal John Bullivant και τη γυναίκα του Diana.

Πέρα από το ΤΤ, η Hilary συμμετείχε στο Manx GP το 1989, αλλά και στο Southern 100 στη δεκαετία του 1990, τρέχοντας τον τελευταίο της αγώνα το 1993.

Σημειώστε πως είχε κερδίσει και τα Πρωταθλήματα National Sprint Assosciation 125 and 250 στις αρχές των 90s.

Μετά την απόσυρση της από τους αγώνες η Hillary συμμετείχε σε track days, ειδικά στην αγαπημένη της πίστα που ήταν το Donington, με τελευταία μοτοσυκλέτα της ένα δίχρονο Aprilia RS 250.

Το 2006 η Hilary και η οικογένεια της μετακόμισαν στο Isle of Man, όπου συνέχισε την αγωνιστική της εμπλοκή, αυτή τη φορά ως marshal στο ManxGP.

“Τίποτα απ’ όσα έκανα στη ζωή μου δεν έγινε για χάρη της δημοσιότητας, αντίθετα με τις απόψεις κάποιων. Δεν είχα χρόνο για άλλα χόμπι, πέρα από τις κότες και τις γάτες μου, ειδικά την αγαπημένη μου λευκή Manxie, την Kipper.”

Αντίο Hilary