Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…

Ducati: Τίτλος στο MotoAmerica 30 χρόνια μετά - Από το Fast by Feracci 888 στο Panigale V4 R, και με ελληνικό φίλτρο DNA! [VIDEO]

Ο Josh Herrin της Warhorse HSBK Racing Ducati επανέλαβε την επίδοση που είχε πετύχει ο Troy Corser το 1994
Ducati και Josh Herrin νικητές SBK στο MotoAmerica 2024
Από το

motomag

30/9/2024

Ο Josh Herrin της Warhorse HSBK Racing Ducati κέρδισε το δεύτερο πρωτάθλημα AMA Superbike της καριέρας του το Σάββατο 28/9 στο New Jersey Motorsports Park, χαρίζοντας στο Borgo Panigale τον τίτλο στο Αμερικάνικο Πρωτάθλημα SBK μετά από 30 ολόκληρα χρόνια, όταν το 1994 Πρωταθλητής είχε αναδειχθεί ο Troy Corser με το Fast by Feracci 888. Και μάλιστα, στον θρίαμβο του Herrin συνέβαλε και μια ελληνική εταιρεία, αφού ο Αμερικανός αγωνιζόταν με φίλτρο της DNA! 

Στον πρώτο αγώνα του τελευταίου γύρου του Πρωταθλήματος για το 2024, ο Josh Herrin ολοκλήρωσε τον αρχικό του γύρο στην πέμπτη θέση και οι περισσότεροι περίμεναν ότι θα μείνει εκεί, αφού δεν χρειαζόταν να πιέσει. Σε τελική ανάλυση, θα ήταν ο εύκολος τρόπος να κλείσει ο τίτλος, αλλά ο Herrin είχε άλλους στόχους στο μυαλό του. Ο Αμερικανός ανέβηκε τέταρτος στον έκτο γύρο, ήταν τρίτος στον έβδομο γύρο, δεύτερος στον ένατο και πήρε το προβάδισμα στον 11ο γύρο. Όμως τον κυνηγούσε ο Bobby Fong της Wrench Motorcycle, ο οποίος προσπέρασε τον Herrin για να βρεθεί εκείνος πρώτος στον γύρο 15 από 20.

Ο Josh Herrin όμως πέρασε με τη σειρά του τον Bobby Fong, παίρνοντας εν τέλει την 6η νίκη του το 2024, και τη 16η νίκη AMA Superbike στην καριέρα του. Το πιο σημαντικό ήταν όμως πως αυτή η νίκη του χάρισε τον δεύτερο τίτλο του στα Superbike, 11 χρόνια μετά τον πρώτο του. Τίτλος που ήλθε με το Panigale V4R και ήταν ο πρώτος τίτλος για την Ducati μετά από 30 χρόνια απουσίας της από το ψηλότερο σκαλί του βάθρου στις Η.Π.Α., απ’ όταν ο Αυστραλός Troy Corser είχε στεφθεί Πρωταθλητής με την ομάδα της Fast By Ferracci Ducati το 1994!

Eraldo Feracci & Josh Herrin

Εντωμεταξύ στις 13 Σεπτεμβρίου στην COTA, ο Josh Herrin τίμησε τον ιδιοκτήτη της Fast by Feracci, Eraldo Feracci, με χρώματα και γραφικά στο Panigale V4 που απέτιναν φόρο τιμής στη μοτοσυκλέτα των Feracci και Corser που πήρε τον τίτλο πριν 30 χρόνια… μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή τόσο για τον Herrin όσο ιδίως για τον Eraldo Feracci, λίγες ημέρες πριν ο Αμερικανός αναβάτης επαναλάβει τον άθλο του Corser! Σημειώστε πως ο Feracci είναι ακόμα ενεργό μέλος της Ducati στο MotoAmerica, υποστηρίζοντας την ομάδα των Herrin και HSBK.

Josh Herrin

Με έναν αγώνα να απέμενε για να ολοκληρωθεί η σεζόν, ο Herrin είχε προβάδισμα 58 πόντων έναντι του Cameron Beaubier, προβάδισμα που δεν γινόταν να καλυφθεί. Τελικά την Κυριακή η νίκη πήγε στον Loris Baz, ενώ ο Herrin τερμάτισε 6ος, 3.121 δευτερόλεπτα πίσω από τον ομόσταυλό του.

Josh Herrin & Ducati - Πρωταθλητές MotoAmerica 2024

Ο Josh Herrin δηλώσε: “Στην εκκίνηση γινόταν ένας χαμός, δεν μπορούσα εύκολα να ξεκολλήσω, προσπαθούσα να είμαι χαλαρός - ήρεμος, όπως έκανε και ο Cameron Beaubier. Η εξέλιξη αυτής της προσπάθειας έρχεται με τα χρόνια, όπου και να μην πηγαίνουν καλά τα πράγματα μαθαίνεις να μένεις ήρεμος και με υπομονή ανεβαίνεις. Μπόρεσα να το κάνω αυτό σήμερα, μετά έβαλα το κεφάλι μου κάτω και άρχισα να μειώνω το προβάδισμα από τους προπορευόμενους αναβάτες. Απλώς ένιωθα τόσο άνετα και φαινόταν ότι όλοι οι άλλοι ήταν σε πιο δύσκολη θέση. Όταν άρχισα να παίρνω το προβάδισμα, είδα τον Bobby Fong πίσω μου και απλά δεν ήθελα να ρισκάρω όταν ήταν εκεί, για αυτό τον άφησα να περάσει στην ευθεία. Νόμιζα ότι θα περνούσε από τα αριστερά, αλλά πέρασε τελικά από τα δεξιά. Μετά τους τελευταίους τρεις γύρους ένοιωθα και έβλεπα ότι είχα καλό ρυθμό και το μονό που ήθελα να μπορέσω να συναγωνιστώ τους άλλους δύο αναβάτες. Δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να έρθει αυτό το αποτέλεσμα. Νόμιζα ότι θα τερμάτιζα όγδοος ή ένατος σήμερα. Ήθελα να φύγω από την COTA νικητής και να κερδίσω το πρωτάθλημα κερδίζοντας τον Beaubier υγιή εκεί. Μπόρεσα να το κάνω και μάλιστα σε μια πίστα που δεν μου ταίριαζε ποτέ στα Superbike. Πιστεύω ότι αυτή είναι η πρώτη μου νίκη εδώ σε αγώνα Superbike που δεν έβρεχε. Ευχαριστώ τον Loris Baz που ειλικρινά ήταν ο καλύτερος συναγωνιστής που είχα ποτέ, η ομάδα που ήταν η καλύτερη ομάδα, τον Joyce που μας μαγείρευε πάντα μεσημεριανό και φρόντισε να μας φροντίζουν, και τη Rachel για πάντα φροντίζοντας τον τρελό μικρό Griffin όποτε είμαι στους αγώνες. Είμαι τόσο χαρούμενος που ήταν εδώ για να γιορτάσουν μαζί μας. Ευχαριστούμε όλη την ομάδα της Warhorse HSBK Racing Ducati North America. Τη Ducati Corse, τα κράνη KYT, την Only Fans, τη Good Boy Vodka, την GoPro, την Alpinestars… η λίστα συνεχίζεται. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ τη MotoAmerica και όλους όσους συμμετείχαν.”