Aprilia Racing - Επίσημη επιστροφή στους αγώνες Rally, με το Tuareg 660!

Με υπεύθυνο project τον γνωστό αγωνιζόμενο Jacopo Cerutti, και δίπλα του τον Francesco Montanari
Aprilia επιστροφή στους χωμάτινους αγώνες Rally
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/1/2023

Η Aprilia ετοιμάζεται να επιστρέψει στα Rally Raids το 2024, σε ένα φιλόδοξο project του αγωνιστικού τμήματος του Noale, με όπλο το Tuareg 660, αιχμή του δόρατος τον αγωνιζόμενο Jacopo Cerutti που θα αναλάβει την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας αλλά και τη γενική επίβλεψη του project πέρα από την οδήγηση στους αγώνες, και sidekick του τον Francesco Montanari.

Προηγούμενη συμμετοχή της ιταλικής εταιρείας σε χωμάτινους αγώνες Rally ήταν στο Dakar, στην περίοδο 2010-2012, με τροποποιημένα RXV 4.5 και αναβάτες τους Paolo Ceci, Gerard Farres, Francisco “Chaleco” Lopez και Alex Zanotti. Εκεί, ο Lopez είχε καταφέρει μάλιστα να τερματίσει 3ος στην τελική κατάταξη του 2010, ενώ την ίδια χρονιά οι Ceci και Zanotti είχαν κάνει το 1-2 στην κατηγορία SP 450. Ο “Chaleco” ήταν 4ος το 2011, ενώ δεν τερμάτισε το 2012.

Τώρα 10+ χρόνια μετά, το Noale επιστρέφει στα Rally, με το νέο Tuareg 660. Φυσικά, λόγω κανονισμών δεν θα συμμετάσχουν στο Dakar, αλλά σε άλλα Rally Raid που επιτρέπουν τη συμμετοχή μοτοσυκλετών άνω των 450 κ.εκ. -κάτι που έχει κάνει και η Yamaha με το Tenere και τους Alessandro Botturi και Pol Tarres, στο Africa Eco Race και αλλού.

Aprilia return to rally racing

Υπεύθυνος για το Aprilia Tuareg project θα είναι ο Jacopo Cerutti που έχει στο ενεργητικό του 5 τίτλους στο ιταλικό Enduro, 3 τίτλους στο ιταλικό Πρωτάθλημα Rally, και 4 συμμετοχές στο Rally Dakar, με καλύτερο τερματισμό μια 12η θέση το 2016.

Δίπλα του θα αγωνιστεί ο Francesco Montanari, αγωνιζόμενος enduro και αναβάτης αρχικά του V85TT, και κατόπιν του Aprilia Tuareg 660, που αγωνίζεται με την υποστήριξη της GCorse των αδερφών Gianfranco και Vittoriano Guareschi, στο ιταλικό Πρωτάθλημα Rally.

Η αγωνιστική έκδοση του Tuareg 660 θα εξελιχθεί σε συνεργασία με την Gcorse, που έχει ήδη ξεκινήσει την εξέλιξη από το 2022, με τη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα να συμμετέχει στο ιταλικό Πρωτάθλημα Rally. Οι αγώνες και η βελτίωση θα συνεχιστούν και το 2023, με τελικό στόχο το βάθρο σε επιλεγμένους διεθνείς αγώνες Rally το 2024.

Ήδη στο ιταλικό Πρωτάθλημα Rally για το 2023 έχει προστεθεί μια νέα entry level κατηγορία υπό την ονομασία GPX, που σκοπό έχει να φέρει νέο αίμα στους χωμάτινους αγώνες πλοήγησης.

Κι έτσι, η προώθηση των νέων δικύλινδρων μοτοσυκλετών από τους κατασκευαστές συνεχίζεται μέσα από τους αγώνες Rally, και αναρωτιόμαστε αν θα υποκύψει κάποια στιγμή και το Dakar, ή αν Yamaha & Aprilia (και όλοι οι υπόλοιποι κατασκευαστές που έχουν στην αγορά δικύλινδρα On-Off μοντέλα) θα συνεχίσουν να επιδεικνύουν τις off-road δυνατότητες των διπλής χρήσης μοτοσυκλετών τους σε Africa Eco Race, Hellas Rally, κλπ.

Ετικέτες

Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…