Βασίλης Παντελεάκης - Δύσκολο Σαββατοκύριακο στη Jerez

Μια πτώση του στέρησε τη διάκριση στον αγώνα JuniorGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/7/2022
Το Σαββατοκύριακο 2-3 Ιουλίου ο Βασίλης Παντελεάκης βρέθηκε πρώτη φορά για αγώνα στην πίστα της Χερέθ για τον 4ο γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος JuniorGP στην κατηγορία ETC, όμως τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα τα ήθελε ο Έλληνας αναβάτης.
 
Ακολουθεί το δελτίο τύπου της ομάδας του Βασίλη Παντελεάκη:
 
“Έχοντας κάνει 2 δοκιμές τον Απρίλιο στην συγκεκριμένη πίστα, παρά τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν ο Βασίλης κατάφερε να πετύχει
1:51:400 αφήνοντας μας με μεγάλες προσδοκίες για τον επερχόμενο αγώνα.
 
Ξεκινώντας την Πέμπτη τις ελεύθερες δοκιμές οι χρόνοι του Βασίλη ήταν ικανοποιητικοί, καθώς ο νεαρός αναβάτης πέτυχε χρόνο 1:51:700, αλλά δυστυχώς προέκυψαν προβλήματα ταλαντώσεων από τη μοτοσυκλέτα του με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να μειώσει άλλο τον χρόνο του.
Την δεύτερη μέρα των δοκιμών η ομάδα μαζί με τον Βασίλη προσπάθησαν μανιωδώς να λύσουν το πρόβλημα της μοτοσυκλέτας πράγμα που δυστυχώς δεν πέτυχαν, με αποτέλεσμα ο χρόνος του αθλητή να αυξηθεί στο 1:51:900.
 
Το Σάββατο στις πρώτες κατακτήτριες δοκιμές, έχοντας λύσει το μηχανικό πρόβλημα μαζί με τον ομάδα του ο νεαρός αναβάτης κατάφερε να ρίξει τον χρόνο του στο 1:51:500, ένα αποτέλεσμα το όποιο δυστυχώς δεν ήταν αρκετό για να του χαρίσει την απευθείας πρόκριση για τον αγώνα της Κυριακής.
 
Στις δεύτερες κατακτήτριες δοκιμές λόγο των ισχυρών ανέμων που παρατηρήθηκαν στην πίστα, κανένας αναβάτης δεν κατάφερε να μειώσει το χρόνο του, αφήνοντας τον Βασίλη εκτός απευθείας πρόκρισης εναποθέτοντας τις ελπίδες του για πρόκριση στον αγώνα Τελευταίας Ευκαιρίας στον όποιο προκρίνονται οι 2 πρώτοι στον τελικό αγώνα της Κυριακής.
 
Καθώς είχε προηγηθεί η νίκη του αναβάτη στον αγώνα Τελευταίας Ευκαιρίας στην πίστα της Βαρκελώνης, η ψυχολογία του Έλληνα αθλητή ήταν καλή και ο ίδιος έτοιμος να παλέψει για την πρόκριση.
Στον αγώνα Τελευταίας Ευκαιρίας ο Βασίλης ξεκινούσε από την 9η θέση από τους 18 συνολικά αναβάτες και έπειτα από πολλές μάχες κατάφερε να φτάσει στην 5η θέση, γνωρίζοντας όμως ότι μόνο οι 2 πρώτες θέσεις δίνουν το "εισιτήριο" για τον αγώνα της Κυριακής πίεσε και σε μία προσπέραση που προσπάθησε να κάνει, υπερέβαλε εαυτόν αποφέροντας του μια ανώδυνη πτώση για τον ίδιο αλλά επώδυνη για την μοτοσυκλέτα του, χάνοντας κάθε ελπίδα για πρόκριση.
 
Στα πολύ θετικά κρατάμε την μαχητικότητα και την αποφασιστικότητα που έδειξε ο αθλητής στον αγώνα Τελευταίας Ευκαιρίας και πάμε για τον επόμενο αγώνα που θα γίνει στην Πορτογαλία στις 17 Ιουλίου στο Algarve.
Βασίλης Παντελεάκης : ‘Είχα μεγάλες προσδοκίες για το συγκεκριμένο αγώνα λόγο των χρόνων που είχα πετύχει στις δοκιμές του Απριλίου. 
Αισθάνομαι μια πικρία καθώς δεν καταφέραμε να βρούμε τις κατάλληλες ρυθμίσεις αρκετά νωρίς, κρατώντας με μακριά από τους στόχους μου και τον τελικό αγώνα της Κυριακής. Το μυαλό μου αυτή την στιγμή είναι στον αγώνα του Portimao στην Πορτογαλία , η όποια είναι μια πολύ δύσκολη πίστα στην οποία θα βρεθώ για πρώτη φορά αλλά και παράλληλα μια μεγάλη πρόκληση για εμένα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την ομάδα μου, των κόσμο και τους χορηγούς που με στηρίζουν στο δρόμο για το MotoGP.’”

Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.