Ένας νεκρός και δύο τραυματίες στο Isle of Man SeniorTT

Άλλος ένας που χάθηκε, κάνοντας αυτό που αγαπούσε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/8/2018

Τα θύματα του πιο διάσημου αγώνα παγκοσμίως, συνεχίζουν χρόνο με το χρόνο να αυξάνονται αδιάκοπα. Οι τραυματισμοί είναι αμέτρητοι και με τον μέσο όρο να βρίσκεται ετησίως στους δύο θανάτους, πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται για πιο λόγο συνεχίζουν και τρέχουν οι αναβάτες. Οι λόγοι ποικίλουν για τον καθένα άλλοι τρέχουν για τη δόξα, για την αγάπη τους για τους αγώνες, για το πάθος τους για τη μοτοσυκλέτα ή για την ανάγκη τους να πάνε πιο γρήγορα...

Άλλη μια ιστορία είναι και αυτή των τριών αναβατών που κατά τη διάρκεια των βραδινών δοκιμών της 23ης Αυγούστου ο Alan “Bud” Jackson μαζί με τους David Linsdell και Bernie Wright συγκρούστηκαν στη περιοχή του Creg Ny Baa. Η κατάσταση του David Linsdell δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρή, έχοντας ένα κάταγμα στο πόδι και έναν τραυματισμό στη πλάτη. Ο Wright απ’ την πλευρά του αεροδιακομίστηκε όπως και ο Jackson με τη κατάσταση τους να θεωρείτε κρίσιμη. Ο Alan “Bud” Jackson, ετών 62, από το Kendal της Cumbria του Ηνωμένου βασιλείου κατέληξε το πρωί της 24ης Αυγούστου στο νοσοκομείο Nobles, από τα τραύματα του. Ήταν ένας από τους πιο έμπειρους αναβάτες με εμπειρία σχεδόν 40 ετών, κάνοντας το ντεμπούτο το 1979 στο Manx Grand Prix. Κατά τη διάρκεια μιας πορείας 39 ετών ο Jackson βρέθηκε τέσσερις φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου το 1986 στο MGP Junior Race και άλλες τρείς στη κατηγορία Classic Lightweight το 1991, 1995 και 1998, ενώ μέτρησε ακόμα έξι βάθρα. Επίσης είχε αγωνιστεί στο TT με τη Πέμπτη θέση να είναι ο καλύτερή του το 1990 στο Ultra Lightweight TT. Ο Alan άφησε πίσω του γυναίκα του Elaine και τα δύο του παιδία Emma και Paul, κάνοντας αυτό που αγαπούσε...

Ετικέτες

WESS 2019: Νικτής στο Erzbergrodeo ο Jarvis

Μια σημαντική επιτυχία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/6/2019

Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη αλλά η πέμπτη φορά που ο Graham Jarvis κατακτά έναν απ’ τους δυσκολότερους αγώνες Enduro. Αναφερόμαστε στον αναβάτη που το περασμένο Μάρτιο είχε επισκεφτεί τη χώρα μας και συγκεκριμένα τη Θήβα για να παραδώσει μαθήματα, χάρη στην διοεγάνωση του Enduro Club Thivas. Έχοντας νικήσει και πέρσι, ο Jarvis ήρθε στον φετινό αγώνα του Erzbergrodeo με πολύ αυτοπεποίθηση, γνωρίζοντας όμως πως με την διαδρομή να είναι ασφυκτικά γεμάτη από αναβάτες, η νίκη δεν θα ερχόταν εύκολα. Παρ’ όλα αυτά, με την εμπειρία του και τη στρατηγική που ακολούθησε κατάφερε να κυριαρχήσει για πέμπτη φορά.

Όπως έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, έτσι κι τώρα, ο Graham Jarvis ξεκίνησε ήπια και άρχισε αργά αλλά σταθερά να κινείται προς την κορυφή. Πέρασε με ασφάλεια το πρώτο check point του αγώνα 14ος και από κει κι έπειτα ξεκίνησε να προσπερνά τον έναν μετά τον άλλον αναβάτη. Μετά από μία ώρα αγώνα ήταν ήδη στη τρίτη θέση και με μικρή διαφορά απ’ τον πρώτο, έχοντας τη δυνατότητα να τον απειλήσει. Μετά τον πρώτο ανεφοδιασμό, όταν έφτασε στο Carl’s Dinner (σημείο της διαδρομής) έκανε την κίνηση ματ για να σφραγίσει τη νίκη του.

Απομακρύνθηκε απ’ τον Manni Lettenbichler και βρέθηκε στο Green Hell (άλλο ένα σημείο της διαδρομής) έχοντας τα ηνία του αγώνα. Παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να ανέβει τον σχεδόν κάθετο λόφο με την πρώτη προσπάθεια, ο Jarvis παρέμεινε ψύχραιμος και δεν έχασε την αυτοσυγκέντρωσή του όταν είδε τον Lettenbichler να βρίσκεται πίσω του. Έπειτα, αφού ήταν στη κορυφή, με τη μεθοδικότητά του κατάφερε να παραμείνει μπροστά για το υπόλοιπο της διαδρομής, μήκους 35,2 χιλιομέτρων,η οποία περιελάμβανε επίσης το Dynamite και Lazy Noon, δύο αρκετά τεχνικά σημεία. Ο Graham Jarvis ολοκλήρωσε πρώτος τον αγώνα μέσα σε  2 ώρες και 27 λεπτά.

Σε δηλώσεις του, ο Jarvis ανέφερε: “Αισθάνομαι υπέροχα. Πιστεύω πως είναι η πιο σημαντική νίκη της καριέρας μου στο Erzberg. Πολλοί άνθρωποι σχολίαζαν την ηλικία μου και στα 44 μου έχω ορισμένες αμφιβολίες σχετικά με την αντοχή μου κατά τη διάρκεια του αγώνα. Όμως διατήρησα την αυτοσυγκέντρωσή μου και συνέχισα να πιέζω. Ήξερα πως είχα πολλή δουλειά να κάνω απ’ την εκκίνηση, αλλά τα γρήγορα κομμάτια του αγώνα που ήταν στην αρχή ποτέ δεν μου ταίριαζαν. Μόλις έφτασα στο Carls Dinner ξεκίνησα να ανακάμπτω. Ήταν διαφορετικό απ’ όταν το περπάτησα, όμως τα πήγα πολύ καλά. Κατάφερα να βρεθώ πρώτος πηγαίνοντας στο Green Hell.

Ο Alfredo Gomez έδωσε επίσης έναν εξαιρετικό αγώνα και κατάφερε να τερματίσει τέταρτος, ενώ ξεκίνησε απ’ τη τρίτη θέση. Στην εκκίνηση χρειάστηκε να δώσει μια σκληρή μάχη με τους υπόλοιπους αναβάτες στην πρώτη ανάβαση της διαδρομής. Έκτοτε προσπάθησε να πλησιάσει τους τρεις πρώτους, μπαίνοντας με γρήγορους ρυθμούς μέσα στο Carl’s Dinner και πλησίασε τον συμπατριώτη του Mario Roman. Στο 23ο check point είχε βρεθεί μπροστά απ’ τον Wade Young στην τέταρτη θέση, όπου και ολοκλήρωσε τον αγώνα με τέσσερα λεπτά διαφορά απ’ τον τρίτο.

Πρώτος αυτή τη στιγμή στη βαθμολογία βρίσκεται ο Manuel Lettenbichler (KTM) με 1.960 βαθμούς, δεύτερος ο Mario Roman (Sherco) με 1.770 και μετά τη νίκη του στο Erzbergrodeo, ο Graham Jarvis (Husquvarna) ακολουθεί κατά πόδας στη τρίτη θέση με 1.690.

Ετικέτες