FIM EWC, 24h Le Mans – Θρίαμβος Yamaha μετά την κατάρρευση της BMW

Για 16 ώρες η ομάδα της BMW οδηγούσε τη μάχη, μα στο τέλος μια σειρά από ατυχίες και προβλήματα της κόστισαν τη νίκη

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/4/2026

Η 49η διοργάνωση του περίφημου 24ωρου αγώνα Αντοχής 24 Heures Motos στη πίστα Bugatti Circuit στη γαλλική πόλη Le Mans σήμανε την έναρξη του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής Μοτοσυκλετών, FIM EWC, ως ο πρώτος εκ των τεσσάρων αγώνων που απαρτίζουν το καλεντάρι του 2026.

Ο αγώνας είχε εξαρχής ως πρωταγωνιστές την τριάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, δηλαδή του Markus Reiterberger, Steven Odendaal και Michael Van der Mark οι οποίοι οδηγούσαν τη μάχη για τις πρώτες 16 ώρες της. Τα δύσκολα για τη γερμανική ομάδα ήρθαν το ξημέρωμα, με τη θερμοκρασία στους χαμηλότατους 4 βαθμούς και μια σειρά από ατυχίες να χτυπά την πόρτα της.

Πρώτα ήταν η πτώση του Van der Mark, στη συνέχεια ήρθε μια ποινή εξαιτίας σύγκρουσης με αντίπαλο και στο τέλος μια τεχνική βλάβη για να ολοκληρώσει την οπισθοχώρηση της ομάδας της BMW που δεν κατάφερε τίποτε περισσότερο από τερματισμό στην 23^η θέση του αγώνα.

Η ομάδα που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την οπισθοχώρηση της BMW ήταν η YART Yamaha Official EWC Team των Karel Hanika, Marvin Fritz και Tati Mercado, η οποία είχε ένα δύσκολο ξεκίνημα στον αγώνα χάρη στην κακή της εκκίνηση, ωστόσο στις τελευταίες ώρες είχε πιο σχετικά εύκολο έργο στο να διαχειριστεί το προβάδισμα που είχε ως τότε και να τερματίσει πρώτη στον εναρκτήριο αγώνα του 2026.

Παραδόξως αυτός ήταν ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο η Yamaha είχε κατακτήσει τον τίτλο στο περσινό πρωτάθλημα: δραματικός τελευταίος αγώνας (Bol d' Or), προβάδισμα BMW, τεχνικό πρόβλημα για τους Γερμανούς, νίκη και τίτλος για Yamaha.

Δεύτερη πίσω από τη Yamaha τερμάτισε η Yoshimura SERT Motul με αναβάτες τους Gregg Black, Etienne Masson και Dan Linfoot, παρότι αντιμετώπισε μικρά προβλήματα με τα ηλεκτρικά της GSX-R1000R στην αρχή του αγώνα και μια δυσλειτουργία του quickshifter στο τέλος.

Το βάθρο συμπλήρωσε η Kawasaki Webike Trickstar με τους Cristian Gamarino, Roman Ramos και Gregory Leblanc.

Στη Superstock κατηγορία η νίκη πήγε στην ουγγρική ομάδα Champion-Hert MRP με μοτοσυκλέτα BMW, η οποία πανηγύρισε την πρώτη της νίκη στην ιστορία της στο EWC, τερματίζοντας μπροστά από τη No Limits Honda και την TRT27 AZ Moto (επίσης με Honda).

Τέλος, στην κατηγορία Production η νίκη πήγε στην ομάδα Legacy Competition (Yamaha), με δεύτερη τη GreenTeam 42 Lycée Saint Claire (Kawasaki) και τρίτη τη Mana-au Competition (Honda) στην παρθενική της εμφάνιση στο EWC.

Επόμενος σταθμός στη πρόγραμμα του FIM EWC 2026 είναι ο αγώνας 8 Hours of Spa Motos στη βελγική πίστα Spa-Francorchamps στις 5-6 Ιουνίου.

Ετικέτες

FIM EWC

endurance

le mans

https://bit.ly/MOTO_677

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Ian Hutchinson - Ντεμπούτο στα Supersport του ΙΟΜΤΤΤ 2026, με Ducati!

Μετά τον θρίαμβο του Dunlop το 2025, το Panigale V2 είναι το νέο φαβορί

Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Στους αγώνες με τη μεγάλη διάρκεια στο Isle of Man TT όπου οι μοτοσυκλέτες διασχίζουν μεγάλη διάρκεια συνεχώς στα κόκκινα, η Ducati ήταν μέχρι πρότινος απούσα, όχι λόγω έλλειψης αξιοπιστίας, αλλά κυρίως χάρη στην απροθυμία του Borgo Panigale να ασχοληθεί με το Road Racing και την έλλειψη εργοστασιακής υποστήριξης και δεδομένων από τη διαδρομή. Όμως ο θρίαμβος του Michael Dunlop με το Panigale V2 το 2025 μπροστά από δεκάδες ιαπωνικές μοτοσυκλέτες άλλαξε τα δεδομένα.

Θυμίζουμε πως η Ducati ιστορικά δεν είχε παρουσία στο ΤΤ, όμως το 2025, καβάλα στο Panigale V2 ο Michale Dunlop σημείωσε δύο νίκες, γυρίζοντας με μέση ωριαία ταχύτητα 130+ μιλίων την ώρα και ξαφνικά… όλοι ήθελαν ένα Panigale V2.

Κάπως έτσι κι Ο Ian Hutchinson, ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες του ΤΤ με 16 συνολικά νίκες, 8 από τις οποίες στα Supersport, υπέγραψε για το 26 με την Burrows Engineering/RK Racing , αλλάζοντας μοτοσυκλέτα για τα SS από Yamaha σε Ducati!

Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο “Bingley Bullet” από το Yorkshire θα αγωνιστεί με Ducati, με τον επικεφαλής της ομάδας, John Burrows να σημειώνει ότι ο Hutchinson είχε περάσει αρκετό χρόνο... πίσω από τον Conor Cummins πάνω στη V2 της ομάδας στον περσινό αγώνα (ο Cummins ήταν ο ταχύτερος των δοκιμών αν και δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά στους αγώνες), κάτι που πιθανόν επηρέασε θετικά την επιλογή του.

Μετά την επιστροφή του στο TT πέρυσι, έπειτα από έναν χρόνο απουσίας, ο Hutchinson σημείωσε την καλύτερη επίδοσή του με την πέμπτη θέση στον πρώτο αγώνα Superstock, ενώ πρόσθεσε δύο ακόμη τερματισμούς στη δεκάδα στη Supersport. Το ιστορικό του στην κατηγορία παραμένει εντυπωσιακό: οκτώ νίκες από το 2007 έως το 2016, δεύτερος μόνο πίσω από τις 15 του Michael Dunlop. Η πρώτη του νίκη στο TT ήρθε το 2007 στη Supersport με την HM Plant Honda, ακολουθούμενη από επιτυχίες με την Padgetts Honda και στη συνέχεια δύο συνεχόμενα double το 2015 και 2016 με την Team Traction Control Yamaha.

Ο Hutchinson είναι ένας από μόλις επτά αναβάτες που έχουν γυρίσει τον γύρο πάνω από 128 μαω στη Supersport, και η συνεργασία με την Burrows Engineering/RK Racing στόχο έχει να του δώσει τα εργαλεία ώστε να χτυπήσει ξανά κορυφή σε μια από τις πιο ανταγωνιστικές κατηγορίες του TT.