Ian Hutchinson - Ντεμπούτο στα Supersport του ΙΟΜΤΤΤ 2026, με Ducati!

Μετά τον θρίαμβο του Dunlop το 2025, το Panigale V2 είναι το νέο φαβορί
Hutchinson - Ducati
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Στους αγώνες με τη μεγάλη διάρκεια στο Isle of Man TT όπου οι μοτοσυκλέτες διασχίζουν μεγάλη διάρκεια συνεχώς στα κόκκινα, η Ducati ήταν μέχρι πρότινος απούσα, όχι λόγω έλλειψης αξιοπιστίας, αλλά κυρίως χάρη στην απροθυμία του Borgo Panigale να ασχοληθεί με το Road Racing και την έλλειψη εργοστασιακής υποστήριξης και δεδομένων από τη διαδρομή. Όμως ο θρίαμβος του Michael Dunlop με το Panigale V2 το 2025 μπροστά από δεκάδες ιαπωνικές μοτοσυκλέτες άλλαξε τα δεδομένα.

Θυμίζουμε πως η Ducati ιστορικά δεν είχε παρουσία στο ΤΤ, όμως το 2025, καβάλα στο Panigale V2 ο Michale Dunlop σημείωσε δύο νίκες, γυρίζοντας με μέση ωριαία ταχύτητα 130+ μιλίων την ώρα και ξαφνικά… όλοι ήθελαν ένα Panigale V2.

Κάπως έτσι κι Ο Ian Hutchinson, ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες του ΤΤ με 16 συνολικά νίκες, 8 από τις οποίες στα Supersport, υπέγραψε για το 26 με την Burrows Engineering/RK Racing , αλλάζοντας μοτοσυκλέτα για τα SS από Yamaha σε Ducati!

Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο “Bingley Bullet” από το Yorkshire θα αγωνιστεί με Ducati, με τον επικεφαλής της ομάδας, John Burrows να σημειώνει ότι ο Hutchinson είχε περάσει αρκετό χρόνο... πίσω από τον Conor Cummins πάνω στη V2 της ομάδας στον περσινό αγώνα (ο Cummins ήταν ο ταχύτερος των δοκιμών αν και δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά στους αγώνες), κάτι που πιθανόν επηρέασε θετικά την επιλογή του.

Μετά την επιστροφή του στο TT πέρυσι, έπειτα από έναν χρόνο απουσίας, ο Hutchinson σημείωσε την καλύτερη επίδοσή του με την πέμπτη θέση στον πρώτο αγώνα Superstock, ενώ πρόσθεσε δύο ακόμη τερματισμούς στη δεκάδα στη Supersport. Το ιστορικό του στην κατηγορία παραμένει εντυπωσιακό: οκτώ νίκες από το 2007 έως το 2016, δεύτερος μόνο πίσω από τις 15 του Michael Dunlop. Η πρώτη του νίκη στο TT ήρθε το 2007 στη Supersport με την HM Plant Honda, ακολουθούμενη από επιτυχίες με την Padgetts Honda και στη συνέχεια δύο συνεχόμενα double το 2015 και 2016 με την Team Traction Control Yamaha.

Ο Hutchinson είναι ένας από μόλις επτά αναβάτες που έχουν γυρίσει τον γύρο πάνω από 128 μαω στη Supersport, και η συνεργασία με την Burrows Engineering/RK Racing στόχο έχει να του δώσει τα εργαλεία ώστε να χτυπήσει ξανά κορυφή σε μια από τις πιο ανταγωνιστικές κατηγορίες του TT.

Harley-Davidson Bagger World Cup: Τροπαιούχος ο Archie McDonald – 4ος ο Andrea Iannone

Ο Αυστραλός αφιέρωσε το τρόπαιο στον αδερφό του
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/9/2026

Στην Αυστρία διεξήχθη ο έκτος και τελευταίος γύρος του Harley-Davidson Bagger World Cup με τον Archie McDonald να κατακτά το τρόπαιο στην πρώτη χρονιά του θεσμού.

Έλαβε τέλος λοιπόν το Bagger World Cup και ο θεσμός στην πρώτη του χρονιά έλαβε μικρή αναγνωσιμότητα, όπως αναμενόταν εξάλλου. Η πρώτη σεζόν βρήκε νικητή τον Αυστραλό Archie McDonald.

Ο αναβάτης της Joe Rascal Racing ηγούταν της βαθμολογίας πριν από τον τελικό γύρο της σεζόν στο Red Bull Ring και ο Andrea Iannone βοήθησε τον Αυστραλό στο έργο του, καθώς στον πρώτο αγώνα του Aυστριακού GP, άνοιξε την γραμμή του και έριξε τον Eric Granado, που ήταν στη δεύτερη θέση της γενικής κατάταξης και ήταν η μεγάλη απειλή του McDonald στον δρόμο για τον τίτλο.

Ο Oscar Gutierrez κατέκτησε τη νίκη στον πρώτο αγώνα, με τον McDonald να τερματίζει πίσω του, ενώ στον δεύτερο αγώνα ο McDonald αρκέστηκε στην 8η θέση, που του έδωσε και τον τίτλο.

Bagger

Μιλώντας μετά την κατάκτηση του τίτλου, ο McDonald δήλωσε: “Ήταν μια πολύ συγκινητική σεζόν. Αφού κέρδισα τον πρώτο αγώνα και, λίγες εβδομάδες αργότερα, είδα τον αδελφό μου να φεύγει από τη ζωή, δεν περίμενα ποτέ ότι θα βιώσω κάτι τέτοιο.

"Να τον αποχαιρετήσω, να αποχαιρετήσω την οικογένειά μου και να πάω στο εξωτερικό για να συνεχίσω την προπόνηση και να ακολουθήσω αυτό το όνειρο... είναι μεγάλη ανακούφιση τώρα που απέδωσε καρπούς.

"Λυπάμαι πάρα πολύ για την οικογένειά μου και τους φίλους μου που άφησα πίσω στην Αυστραλία για να επικεντρωθώ σε αυτόν τον στόχο. Τώρα θα το γιορτάσω μαζί τους και θα συνεχίσω να πενθώ, καθώς όλο αυτό το διάστημα το είχα κρύψει σε μια γωνιά του μυαλού μου.

"Αφιερώνω αυτό το επίτευγμα εξ ολοκλήρου στον Toby. Σ’ αγαπώ και μου λείπεις πάρα πολύ και κρατάω τα χέρια μου ανοιχτά για όποιον το χρειάζεται. Αυτό που πέρασε η οικογένειά μου δεν είναι μια συνηθισμένη εμπειρία, αλλά το να τον έχω μαζί μου στην πλάτη της μοτοσυκλέτας μου σε εκείνους τους τελευταίους γύρους ήταν το καλύτερο επιπλέον βάρος που θα μπορούσα να ζητήσω σε οποιονδήποτε αγώνα.

"Είχα το προβάδισμα στους βαθμούς από χθες και, όπως είπα, αυτό είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Αυτός είναι ένας στόχος που πραγματοποιήθηκε. Είναι χρόνια και χρόνια αποτυχιών, αίματος, ιδρώτα και δακρύων που επενδύθηκαν σε κάτι.”