IOMTT 2018: Νέα νίκη για Michael Dunlop – Αφιερωμένη στον νεκρό Dan…

Συναισθηματικά φορτισμένο το κλίμα για την o BMW
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2018

Αξιοποιώντας την ευχή του πατέρα, αλλά κι όλης της οικογένειας του Dan Kneen, η Tyco BMW και ο Michael Dunlop πήραν άλλη μία νίκη, από εκεί που ήταν στην δεύτερη θέση με διαφορά 18 δευτερολέπτων..

Στο IOMTT είναι πολύ λογικό να υπάρχουν και μεγάλες διαφορές χρόνου και να εξανεμίζονται και γρήγορα, καθιστώντας έτσι απρόβλεπτη την εξέλιξη κάθε αγώνα. Τον ρυθμό του αγώνα έδωσε πολύ νωρίς ο Dean Harrison σπάζοντας το ρεκόρ γύρου από την εκκίνηση και κάνοντας απευθείας, από εκείνον το γύρο, 3,7 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Dunlop ενώ τρίτος ήταν ο Peter Hickman, με άλλα 1.9 δευτερόλεπτα απόστασης. Την πρώτη εξάδα έκλειναν οι Hillier, Cummins και Johnson όσο ο Harrison εμπρός έκανε τα στόματα να ανοίγουν διάπλατα, ανεβάζοντας την διαφορά στα 5.6 στο μέσο του δεύτερο γύρου και μέχρι να φτάσει στο σημείο που είχε σκοτωθεί ο Dan, είχε φτάσει ήδη στα 8 δευτερόλεπτα από τον Dunlop!

Ο Dean Harrison περιμένει την εκκίνησή του:

Πριν αρχίσουν τα pit stop, ο Harrison ήταν σχεδόν 17 δευτερόλεπτα μπροστά με τον Dunlop σταθερά στην δεύτερη θέση και τον Cummins να ανεβαίνει τρίτος. Τώρα όλες οι διαφορές είχαν γίνει τεράστιες, με αποκορύφωμα τον Johnson μισό λεπτό πίσω, σχηματίζοντας έτσι μία πρώτη εξάδα που οι θεατές περίμεναν αρκετή ώρα για να την θαυμάσουν. Τότε ξεκίνησαν τα προβλήματα του Harrison, στην μέση του αγώνα, όπου ψαλιδίστηκε σχεδόν η μισή διαφορά με τον Dunlop και μέχρι την μέση του τέταρτου γύρου, είχε πέσει κάτω από τα 5 δευτερόλεπτα.

Αμέσως μετά η ομάδα μάθαινε πως ο Harrison είχε εγκαταλείψει… Με την μορφή που είχε πλέον ο αγώνας, μονάχα με απρόσμενο γεγονός μπορούσε να αλλάξει κάτι, καθώς στο τέλος του τέταρτου γύρου ο Dunlop είχε φτάσει 40,3 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Cummins, με τον Hillier στην τρίτη θέση με σχεδόν είκοσι δευτερόλεπτα ακόμα. Στους επόμενους δύο και τελευταίους γύρους, ούτε τα pit stop δεν γινόταν να αλλάξουν την κατάσταση, παρόλο που ο Hillier ανέβασε ρυθμό. O Hickman που σίγουρα είχε την τρίτη θέση στην τσέπη και το βάθρο, εγκατέλειψε με αρκετή απογοήτευση, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.

Με δύο εγκαταλείψεις και χωρίς ουσιαστικές διεκδικήσεις, ο αγώνας της κορυφαίας κατηγορίας έληξε σε συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα, με την ομάδα να αφιερώνει την νίκη στον Dan Kneen.

Ο David Johnson που ανέβηκε στην τέταρτη θέση με τις δύο εγκαταλείψεις, σημείωσε την καλύτερή του στιγμή στην καριέρα του στο IOMTT αλλά όχι χωρίς μάχη καθώς την προστάτεψε από τους υπόλοιπους, μιας και πίσω του οι διαφορές δεν ήταν τόσο μεγάλες, όσο εμπρός. Την πρώτη δεκάδα έκλεισαν οι Rutter, Jessopp, Ivan Lintin, Phil Crowe και Josh Brookes.

Σήμερα το απόγευμα ξεκινά ο επόμενος αγώνας στο IOMTT με την σειρά αγώνων να ολοκληρώνονται την Παρασκευή.

 
Από αριστερά: Conor Cummins, Michael Dunlop and James Hillier

 

Ο Conor Cummins, περιχαρής με την συζηγό του μετά τον τερματισμό στην 2η θέση

Ετικέτες

Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…