IOMTT 2018: Νέα νίκη για Michael Dunlop – Αφιερωμένη στον νεκρό Dan…

Συναισθηματικά φορτισμένο το κλίμα για την o BMW
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2018

Αξιοποιώντας την ευχή του πατέρα, αλλά κι όλης της οικογένειας του Dan Kneen, η Tyco BMW και ο Michael Dunlop πήραν άλλη μία νίκη, από εκεί που ήταν στην δεύτερη θέση με διαφορά 18 δευτερολέπτων..

Στο IOMTT είναι πολύ λογικό να υπάρχουν και μεγάλες διαφορές χρόνου και να εξανεμίζονται και γρήγορα, καθιστώντας έτσι απρόβλεπτη την εξέλιξη κάθε αγώνα. Τον ρυθμό του αγώνα έδωσε πολύ νωρίς ο Dean Harrison σπάζοντας το ρεκόρ γύρου από την εκκίνηση και κάνοντας απευθείας, από εκείνον το γύρο, 3,7 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Dunlop ενώ τρίτος ήταν ο Peter Hickman, με άλλα 1.9 δευτερόλεπτα απόστασης. Την πρώτη εξάδα έκλειναν οι Hillier, Cummins και Johnson όσο ο Harrison εμπρός έκανε τα στόματα να ανοίγουν διάπλατα, ανεβάζοντας την διαφορά στα 5.6 στο μέσο του δεύτερο γύρου και μέχρι να φτάσει στο σημείο που είχε σκοτωθεί ο Dan, είχε φτάσει ήδη στα 8 δευτερόλεπτα από τον Dunlop!

Ο Dean Harrison περιμένει την εκκίνησή του:

Πριν αρχίσουν τα pit stop, ο Harrison ήταν σχεδόν 17 δευτερόλεπτα μπροστά με τον Dunlop σταθερά στην δεύτερη θέση και τον Cummins να ανεβαίνει τρίτος. Τώρα όλες οι διαφορές είχαν γίνει τεράστιες, με αποκορύφωμα τον Johnson μισό λεπτό πίσω, σχηματίζοντας έτσι μία πρώτη εξάδα που οι θεατές περίμεναν αρκετή ώρα για να την θαυμάσουν. Τότε ξεκίνησαν τα προβλήματα του Harrison, στην μέση του αγώνα, όπου ψαλιδίστηκε σχεδόν η μισή διαφορά με τον Dunlop και μέχρι την μέση του τέταρτου γύρου, είχε πέσει κάτω από τα 5 δευτερόλεπτα.

Αμέσως μετά η ομάδα μάθαινε πως ο Harrison είχε εγκαταλείψει… Με την μορφή που είχε πλέον ο αγώνας, μονάχα με απρόσμενο γεγονός μπορούσε να αλλάξει κάτι, καθώς στο τέλος του τέταρτου γύρου ο Dunlop είχε φτάσει 40,3 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Cummins, με τον Hillier στην τρίτη θέση με σχεδόν είκοσι δευτερόλεπτα ακόμα. Στους επόμενους δύο και τελευταίους γύρους, ούτε τα pit stop δεν γινόταν να αλλάξουν την κατάσταση, παρόλο που ο Hillier ανέβασε ρυθμό. O Hickman που σίγουρα είχε την τρίτη θέση στην τσέπη και το βάθρο, εγκατέλειψε με αρκετή απογοήτευση, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.

Με δύο εγκαταλείψεις και χωρίς ουσιαστικές διεκδικήσεις, ο αγώνας της κορυφαίας κατηγορίας έληξε σε συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα, με την ομάδα να αφιερώνει την νίκη στον Dan Kneen.

Ο David Johnson που ανέβηκε στην τέταρτη θέση με τις δύο εγκαταλείψεις, σημείωσε την καλύτερή του στιγμή στην καριέρα του στο IOMTT αλλά όχι χωρίς μάχη καθώς την προστάτεψε από τους υπόλοιπους, μιας και πίσω του οι διαφορές δεν ήταν τόσο μεγάλες, όσο εμπρός. Την πρώτη δεκάδα έκλεισαν οι Rutter, Jessopp, Ivan Lintin, Phil Crowe και Josh Brookes.

Σήμερα το απόγευμα ξεκινά ο επόμενος αγώνας στο IOMTT με την σειρά αγώνων να ολοκληρώνονται την Παρασκευή.

 
Από αριστερά: Conor Cummins, Michael Dunlop and James Hillier

 

Ο Conor Cummins, περιχαρής με την συζηγό του μετά τον τερματισμό στην 2η θέση

Ετικέτες

FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα
FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

EWC

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Yamaha YART

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

EWC

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

EWCEWC

Ετικέτες