IOMTT Sidecars - Μετά από 5 σχεδόν μήνες νοσηλείας, πέθανε ο Olivier Lavorel
Ο συνεπιβάτης του Cesar Chanal που είχε σκοτωθεί στο ίδιο δυστύχημα
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/10/2022
Ο Γάλλος Olivier Lavorel πάλεψε πέντε σχεδόν μήνες στα νοσοκομεία, όμως δεν τα κατάφερε. Έχασε τη ζωή του στις 25 Οκτωβρίου του 2022, κλείνοντας με τον χειρότερο τρόπο την τραγωδία του πληρώματος που έκανε το ντεμπούτο του στο ΙΟΜΤΤ του 2022, με οδηγό τον Cesar Chanal.
Θυμίζουμε πως οι δυο Γάλλοι είχαν εμπλακεί σε δυστύχημα στον πρώτο αγώνα των Sidecar στις 4 Ιουνίου, με τον Cesar Chanal να σκοτώνεται επιτόπου, και τον Olivier Lavorel να μεταφέρεται με αεροδιακομιδή στο νοσοκομείο του Liverpool, πριν μεταφερθεί ξανά σε νοσοκομείο της Γαλλίας στα τέλη του Ιουνίου.
Σημειώστε πως η διοργάνωση του ΤΤ είχε στην αρχή μπερδέψει τα ονόματα των Γάλλων στο ανακοινωθέν της, δηλώνοντας ως νεκρό τον Lavorel και ως τραυματία τον Chanal. Αργότερα αποκαλύφθηκε πως για άγνωστο λόγο -ίσως τα είχαν μπερδέψει- οι δυο αγωνιζόμενοι φόραγαν ο ένας την ταυτότητα αναγνώρισης του άλλου. Πρόκειται για μεταλλικές ταυτότητες, σαν αυτές που χρησιμοποιεί ο στρατός, που τις κρεμούν στον λαιμό οι αγωνιζόμενοι του ΤΤ για να διευκολύνουν την αναγνώριση τους σε κάποιο ατύχημα.
Το δυστύχημα συνέβη στον πρώτο γύρο του αγώνα, στο σημείο που είναι γνωστό ως Ago’s Leap, 3 χιλιόμετρα περίπου μετά από τη γραμμή εκκίνησης.
Παρόλο τώρα που το ζευγάρι συμμετείχε για πρώτη φορά στο ΙΟΜΤΤ, είχαν εκτενή αγωνιστική εμπειρία στα Πρωταθλήματα Sidecar Γαλλίας, όπου είχαν τερματίσει αρκετές φορές στο βάθρο.
Με τον θάνατο του Lavorel, ο αριθμός των νεκρών αγωνιζομένων του ΤΤ 2022 ανέβηκε στους έξι, στην πιο θανατηφόρα χρονιά της διοργάνωσης από το 1970.
Δίπλα στους Γάλλους, έχασαν τη ζωή τους πατέρας και γιος (Roger & Bradley Stockton) σε δεύτερο δυστύχημα στα sidecar (στο ίδιο μάλιστα σημείο, στον δεύτερο αγώνα), ο Davy Morgan στον πρώτο αγώνα των Supersport και ο Mark Purslow στα δοκιμαστικά.
Χάλκινος ο Γιώργος Παρασκευάς στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας
Σε μία εξαιρετική σεζόν για τον Έλληνα αναβάτη
Από τον
Παύλο Καρατζά
30/9/2026
Στην τρίτη θέση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος BMU ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2026 ο Γιώργος Παρασκευάς, σε μία άκρως επιτυχημένη χρονιά που ήταν παράλληλα και εξαιρετικά δύσκολη.
Ο Γιώργος Παρασκευάς αποφάσισε φέτος να συμμετέχει στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα, τόσο στην ταχύτητα, όσο και στο Supermoto και μετά το πέρας και των δύο πρωταθλημάτων, μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως το έκανε και απόλυτα επιτυχημένα.
Μια σεζόν τρέλας - θα έλεγε κανείς - ολοκλήρωσε ο Γιώργος Παρασκευάς #148, καθώς αγωνιζόταν σε δύο διαφορετικά Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας και σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο ταξίδευε σε διαφορετική χώρα.
Πήρε μέρος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Road Racing με την BMW S1000RR WSR4, όπου το τριήμερο 26-28/09 στέφθηκε Χάλκινος Βαλκανιονίκης με 145 βαθμούς, ενώ δυο εβδομάδες νωρίτερα είχε στεφθεί, επίσης, Χάλκινος Βαλκανιονίκης στο Πρωτάθλημα Supermoto, φυσικά με διαφορετικού τύπου μοτοσυκλέτα.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να σημειώσουμε πως εξελίχθηκε η χρονιά για τον Team Manager και οδηγό της WOLF-RACING MOTUL WRRS BMW MOTORRAD, διότι αρχές Αυγούστου στον εναρκτήριο αγώνα Supermoto, υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο χέρι του. Είχε επαφή με άλλον αναβάτη, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί, όμως με τρία ακόμη αγωνιστικά τριήμερα Road Racing μπροστά του δεν γινόταν να τα παρατήσει.
Συνεχίζοντας, λοιπόν, χωρίς ιατρική διάγνωση έλαβε μέρος στην Τουρκία, 15-16/08, και στη Σλοβακία, 5-6/09, κατακτώντας την τρίτη θέση βάθρου και στους δυο αγώνες. Τα αποτελέσματα αυτά ανέβασαν τον Παρασκευά στη δεύτερη θέση του Πρωταθλήματος, όμως, οι πόνοι είχαν χειροτερέψει και αφού είχε δυο εβδομάδες …κενό… μέχρι τον μεγάλο τελικό, μπορούσε να ασχοληθεί με τους τραυματισμούς του.
Άκουσε αυτά που δεν ήθελε να ακούσει, μαθαίνοντας ότι έχει κάταγμα σκαφοειδούς οστού, ότι πλέον χρειάζεται χειρουργείο και μόσχευμα και ότι κανονικά δεν γινόταν να λάβει μέρος στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς.
Η δεύτερη θέση του Πρωταθλήματος όμως απειλούνταν αρκετά, καθώς ο αναβάτης που βρισκόταν στην τρίτη θέση, Χάρης Ψυχογιός #69, ήταν λίγους βαθμούς πίσω και όλα θα καθορίζονταν στη Βουλγαρία.
Ο πιλότος της Wolf Racing αν και δεν αγωνίστηκε στη Βουλγαρία, ταξίδεψε μέχρι την A1 Motor Park για να στηρίξει και τους υπόλοιπους Έλληνες αναβάτες που έγραψαν επιτυχίες στη νέα αυτή πίστα αφού το BMU είχε παράλληλη διεξαγωγή με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Alpe Adria, στο οποίο η ελληνική σημαία κυριάρχησε στις περισσότερες κατηγορίες.
Ο “Λύκος” δοκίμασε, ωστόσο, στις δοκιμές να οδηγήσει και στα χρονομετρημένα ώστε να έχει ολοκληρώσει χρόνο, σε περίπτωση που αγωνιζόταν, αλλά ο πόνος στο χέρι του ήταν υπερβολικός. Όπως και ο συνδυασμός βροχής, αρκετού κρύου και του αυξημένου αριθμού αναβατών στην πίστα, λόγω του ότι η κατηγορία F1000 του Βαλκανικού αγωνιζόταν μαζί με το CUP1000 του Ευρωπαϊκού, έκανε την προσπάθεια αρκετά πιο επικίνδυνη.
Έτσι, με μια διαφορετική εικόνα του πιλότου μας, αφού δεν αγωνίστηκε, ολοκληρώθηκε με ασφάλεια η σεζόν και με τον Γιώργο Παρασκευά να κατακτά την τρίτη θέση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Road Racing για την κατηγορία F1000 – μια από τις πιο δύσκολες κατηγορίες λόγω των πολλών συμμετοχών και ελευθερίας βελτιώσεων μοτοσυκλετών.
Με την ίδια πώρωση και στρατηγική που τον χαρακτηρίζει, ο πιλότος της Wolf Racing κρατά από το 2026 κάτι πολύ περισσότερο από το χάλκινο μετάλλιο. Κρατά τις εμπειρίες που αποκόμισε και έναν ακόμη λόγο να επιστρέψει πιο δυνατός, επειδή αυτή η τρίτη θέση δεν ήρθε εύκολα.
Ραντεβού λοιπόν το 2027, ξανά πλάι με την BMW MOTORRAD HELLAS, ο “Λύκος” με περισσότερη πείνα στοχεύει ακόμη πιο ψηλά.
Γιώργος Παρασκευάς | BMW S1000RR WSR4
«Φτάσαμε στον τελευταίο αγώνα χωρίς να με έχει φρενάρει ότι μου είχαν πει οι γιατροί, πως ο τραυματισμός στο χέρι μου έχει φτάσει σε πολύ κακό σημείο και πως χρειάζομαι μόσχευμα. Ήθελα να κάνω το καλύτερο δυνατό! Είχα κατοχυρωμένο βέβαια το βάθρο αλλά μπορούσα να παλέψω και για τη δεύτερη θέση οπότε η βασική ιδέα ήταν να οδηγήσω την Παρασκευή στις δοκιμές και στα χρονομετρημένα. Δεν θέλαμε στον τελευταίο αγώνα να ρισκάρουμε τόσο πολύ την υγεία μας, γιατί η υγεία είναι πάνω από όλα.
Δυστυχώς, από τον πρώτο γύρο κατάλαβα ότι δεν γινόταν διότι το χέρι μου ήταν δεμένο τόσες μέρες και δεν έπαιρνα κάποια αγωγή για να απαλύνει τον πόνο, ο οποίος ήταν πάρα πολύ μεγάλος. Δεν ήταν ο πόνος που είχα στην αρχή γιατί δυο μήνες τώρα παρέμενε “ζεστό” από τους αγώνες και ακολουθούσα μια συγκεκριμένη αγωγή, οπότε κάπως τον έλεγχα – όχι ότι ήταν λίγος, σε καμία περίπτωση!
Μπήκα και στις επόμενες δοκιμές μήπως έχει μαλακώσει ο πόνος και στα χρονομετρημένα ώστε να έχω ολοκληρώσει χρόνο αν χρειαζόταν να αγωνιστώ. Έκανα τρεις γύρους και αποφασίσαμε ότι δεν θα τρέξω, ήταν τεράστιο το ρίσκο με τη βροχή και με τη βρεγμένη πίστα, αν έπεφτα, οι υπάρχουσες βλάβης στο χέρι και στον αυχένα θα ήταν πολύ χειρότερες…
Η μοτοσυκλέτα BMW S1000RR WSR4 είναι υποδειγματική και αγαπημένη μου με το παρατσούκλι “The Panzer”! Αν έπρεπε να πω μόνο ένα καλό για τη μοτοσυκλέτα αυτή, θα μίλαγα για την αξιοπιστία της. Δυο χρόνια μας έχει βγάλει ασπροπρόσωπους, με τρελή ιπποδύναμη και απίστευτο στρίψιμο. Ενώ, επίσης, είναι η μοναδική μοτοσυκλέτα στις πρώτες θέσεις, σε όλο το Βαλκανικό και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που τρέχει με K-Tech αναρτήσεις και όχι Öhlins .
Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι, πήραμε τρίτες θέσεις σε δυο Πρωταθλήματα, στο Road Racing και στο Supermoto, και συνεχίζουμε με την ίδια δύναμη!»
Την προσπάθεια του Γιώργου Παρασκευά στηρίζουν από το 2023:
