Isle of Man TT 2019: Νίκη Dean Harrison σε βάρος Peter Hickman

Δραματικό το Senior TT
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/6/2019

Το Senior TT ολοκληρώθηκε δραματικά για τον Hickman σε ένα ταλαιπωρημένο από τον καιρό φετινό Isle of Man TT, καθώς ο αναβάτης της Smiths Racing BMW πήγαινε να γραφτεί στην ιστορία ως ο τέταρτος που έχει κερδίσει και τους τέσσερις αγώνες σε μία εβδομάδα. Τελικά δεν τα κατάφερε όταν ο Harrison είχε την ευκαιρία να ψαλιδίσει το κενό των σχεδόν 20 δευτερολέπτων έπειτα από πρόβλημα που είχε ο Harrison προς το τέλος του αγώνα. Το Senior TT, ο αγώνας που πρεσβεύει το Isle of Man και εδώ και εκατό και παραπάνω χρόνια, δεν έχει γίνει μονάχα κατά τους δύο παγκόσμιους πολέμους και πρόσφατα το 2012 εξαιτίας απίστευτης κακοκαιρίας, έδωσε φέτος τον καλύτερο καιρό της εβδομάδας.

Ο πρώτος γύρος ήταν και ο ταχύτερος όλων με τον Hickman να παίρνει την πρωτοπορία και να χτίζει σιγά – σιγά περισσότερο την διαφορά του. Αυτή η απόσταση από τους υπόλοιπους διατηρήθηκε και κατά τα πρώτα pit stop με τον Harrison να είναι δεύτερος και τον ντόπιο ήρωα, τον παρασκευαστή και προμηθευτή καφέ στο νησί, Connor Cummins να είναι σταθερά τρίτος, όπως και τερμάτισε. Και στο δεύτερο pit stop ο Hickman ήταν πρώτος και βέβαιο πως θα κερδίσει αλλά από εκεί και μετά άρχισε το δράμα, καθώς έχανε σε κάθε τμήμα της μεγάλης διαδρομής 7 και 8 δευτερόλεπτα μέχρι που ο Harrison πέρασε μπροστά. Πήρε έτσι την τρίτη του νίκη στο TT με τον Hickman να καταφέρνει τελικά να κρατήσει την δεύτερη θέση, καθώς είχε πάει τόσο καλά πριν το πρόβλημα που στο τέλος παρόλο που έχανε τόσο πολύ χρόνο σε κάθε τμήμα της πίστας, κατάφερε να μην απειληθεί τελικά από τον Cummins.

O Dunlop κράτησε τελικά την τέταρτη θέση και την πεντάδα έκλεισε ο Hillier. Το αποτέλεσμα επιτρέπει στον Hickman να πανηγυρίσει για την επικράτηση στην βαθμολογία, παρά την πικρία για το γεγονός πως χωρίς δική του υπαιτιότητα έχασε μία θέση στην ιστορία για συνολική επικράτηση σε όλους τους αγώνες μίας κατηγορίας. Κι αυτό γιατί συνολικά ο Hickman ήταν με διαφορά ο καλύτερος φετινός αναβάτης κερδίζοντας και στην Superstock και στην Supersport2

Στους κατασκευαστές η Kawasaki πήρε το βραβείο με την BMW Smith Racing να κερδίζει το κύπελλο ομάδων για τρίτη συνεχή χρονιά

Στην Lightweight κατηγορία ο Dunlop κατάφερε να επικρατήσει του Coward μετά από πολύ σκληρή μάχη…

Ετικέτες

Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες