Isle of Man TT: Γιατί ακυρώθηκαν τα Sidecars – Aero floors, διαμαρτυρίες που δεν ακούστηκαν και 3 σοβαρά ατυχήματα [Video]
Η εξέλιξη της αεροδυναμικής έκανε τα Sidecars τόσο γρήγορα που πέταξαν
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
11/6/2026
Θα μπορούσε να πει κανείς πως τα Sidecars συνιστούν την τελευταία πραγματικά πρωτότυπη κατηγορία, εκεί που δεν υπάρχουν έτοιμα μοντέλα παραγωγής για να τους φορέσουμε το αγωνιστικό κιτ του κατασκευαστή, αλλά όλα πρέπει να φτιαχτούν από την αρχή.
Η πρόσφατη ακύρωση της κατηγορίας στο Isle of Man TT του 2026 έμοιαζε με ένα σοκ, ωστόσο για όσους είχαν γνώση των τεκταινόμενων στην κλάση αυτή μόνο έκπληξη δεν ήταν όπως αποδείχθηκε. Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.
Στο ξεκίνημα αυτής της δεκαετίας οι αδελφοί Tom και Ben Birchall ήταν οι κυρίαρχοι των Sidecars στο ΤΤ. Είχαν δε θέσει στους εαυτούς τους έναν στόχο: να γίνουν αυτοί που θα έγραφαν γύρο 120 μιλίων ανά ώρα για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Έτσι στράφηκαν στην αεροδυναμική, αναζητώντας λύσεις που θα τους έδιναν μεγαλύτερη ταχύτητα στο sidecar που κατασκεύαζαν με εξοπλισμό που είχαν αγοράσει από την ελβετική LCR.
Οι Birchall κατάφεραν εν τέλει τον μεγάλο τους στόχο στο ΤΤ του 2023, όταν και έγραψαν τον ιστορικό γύρο που αναζητούσαν με μέση ωριαία 120.645 mph (194,159 km/h). Το παιχνίδι της αεροδυναμικής μόλις είχε ανοίξει για τα καλά στην κατηγορία.
Τα επόμενα δύο χρόνια αυτό εξελίχθηκε σε ένα καυτό πεδίο, ωστόσο σύντομα ακούστηκαν οι πρώτες διαμαρτυρίες από ομάδες που διέβλεπαν κινδύνους. Το πρώτο καμπανάκι ήχησε δυνατά στο περσινό ΤΤ (2025) με το ατύχημα των Peter Founds και Jevan Walmsley στο σημείο Rhencullen της Mountain Course.
Το sidecar των δύο πρωταθλητών Αγγλίας έδειξε σε όλον τον κόσμο τους κινδύνους των ακραίων αεροδυναμικών σχεδίων. Η ιδέα είναι να δημιουργήσει κανείς μεγάλη κάθετη δύναμη μπροστά που πιέζει το αμάξωμα να βεντουζώσει στην άσφαλτο, γεγονός που επιτρέπει αρκετά μεγαλύτερες ταχύτητες μέσα στη στροφή. Έτσι ήρθαν στο παιχνίδι τα λεγόμενα aero floors, δηλαδή πατώματα που είναι σχεδιασμένα να διαχειρίζονται τη ροή αέρα κάτω από το sidecar, επιτρέποντας μεγαλύτερη κάθετη δύναμη που παράγει πρόσφυση. Ο κίνδυνος ωστόσο καραδοκεί στο ενδεχόμενο να περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα, με αποτέλεσμα να απογειώσει όλο το sidecar.
Οι διαμαρτυρίες από αρκετές ομάδες συνέχισαν να ακούγονται, ωστόσο φέτος οι ιθύνοντες του ΤΤ στο Isle of Man δεν τις εισάκουσαν ως έπρεπε. Οι κανονισμοί των Sidecars για το ΤΤ του 2026 δεν είχαν καμιά αλλαγή στο αεροδυναμικό κομμάτι, θέτοντας μόνο έναν περιορισμό στην τροφοδοσία των κινητήρων που μείωσε τις μέσες ταχύτητες γύρου των αγωνιστικών κατά περίπου 5 με 7 km/h.
Κάπως έτσι φτάσαμε στην πρώτη εβδομάδα δοκιμών του ΤΤ 2026, η οποία σημαδεύτηκε από δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα με sidecars. Πρώτα αυτό της Maria Costello και του συνεπιβάτη της Shaun Parker, με την Costello να αντιμετωπίζει κίνδυνο παράλυσης, ενώ στη συνέχεια ήρθε το ατύχημα των αδελφών Ryan και Callum Crowe, περσινών νικητών της κατηγορίας στο ΤΤ, που λειτούργησε ως καταλύτης για την οριστική ακύρωση των Sidecars στο φετινό Tourist Trophy. Δείτε στο βίντεο από το ατύχημα των Crowe στο σημείο Crosby Leap, όπου συνέβη ακριβώς αυτό που λέει το τοπωνύμιο: μια απότομη κατηφορική αλλαγή κλίσης στο οδόστρωμα, η οποία χάλασε την αεροδυναμική του sidecar τους και το έστειλε ιπτάμενο στα χωράφια.
Η αιτιολόγηση των διοργανωτών δεν έκανε την παραμικρή αναφορά σε συγκεκριμένες αιτίες, ενώ η λέξη αεροδυναμική ή aero floors απουσίαζε επιδεικτικά από την επίσημη φρασεολογία, γενικολογώντας αντ’ αυτού περί “αξιολόγησης της ασφάλειας των sidecars”.
Δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές μέρες από το τέλος του ΤΤ μάλιστα και οι διοργανωτές του αγώνα Southern 100 – ο οποίος γίνεται επίσης στο Isle of Man στη μικρότερη διαδρομή 6,8 χιλιομέτρων Billown Course – ανακοίνωσαν πως και εκεί θα ακυρωθεί για φέτος η κατηγορία των Sidecars. Χωρίς να προσφέρουν κάποια παραπάνω πληροφορία σε τεχνικό επίπεδο απ’ ό,τι στο ΤΤ, στην επόμενη ανακοίνωσή τους αποκάλυψαν πως στη θέση των Sidecars θα τρέξει ένας αγώνας Classic Sidecars, με τη δικαιολογία πως τα παλιά μοντέλα δεν αντιμετωπίζουν τον ίδιο κίνδυνο όπως τα σύγχρονα. Αυτή η ανακοίνωση θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τίτλο “τί κάνει νιάου στα κεραμίδια”.
Η ουσία είναι πως τα Sidecars βρίσκονται μπροστά σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι και το μέλλον τους δείχνει επισφαλές. Οι διοργανωτές του ΤΤ δηλώνουν πως δεν πρόκειται για οριστικό αντίο στην κατηγορία, αλλά για μια επαναξιολόγηση των προδιαγραφών ασφαλείας τους προκειμένου να αποφευχθούν ατυχήματα όπως αυτά που τη σημάδεψαν ανεξίτηλα φέτος. Δεν έχουμε κανένα λόγο να διαφωνήσουμε, απλά αντιλαμβανόμαστε πως το πιθανότερο σενάριο είναι στο ΤΤ του 2027 να έχουν απαγορευτεί τα αεροδυναμικά σχέδια που δημιουργούν της κατάλληλες συνθήκες για να πετάξουν μόλις μια ανωμαλία του εδάφους – σαν αυτές που θα βρει κανείς εν αφθονία σε δημόσιους δρόμους – επιτρέψει στη ροή του αέρα να περάσει κάτω από το πάτωμα των sidecars με μεγάλη ταχύτητα.
Θα γίνει δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να έχει εφαρμοστεί τουλάχιστον από φέτος.
Hellas Rally Raid 2024: Νίκη Toni Mulec – #3 στην Μ6 και 12ο γενικής το Husqvarna Norden με τον Κίμων Καράμπελα
Καλύτερος Έλληνας αναβάτης ο Καράμπελας με επόμενο το Σεβαστόπουλο
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
3/6/2024
Με μία σύντομη ειδική 60 χιλιομέτρων ολοκληρώθηκε το Hellas Rally Raid που την τελευταία εβδομάδα έστρεψε τα βλέμματα του κοινού των Rally στην Ελλάδα. Μία διοργάνωση με πλοήγηση και διανομή Road book, που ανήκει στην κατηγορία των μεγαλύτερων παγκοσμίων διοργανώσεων αυτού του είδους και κατακλύζεται από διεθνείς συμμετοχές.
Κατά καιρούς πολλές από τις συμμετοχές αυτές είναι αξιοσημείωτα ονόματα που συναντά κανείς μέχρι και στο Rally Dakar, αξιοποιώντας το Hellas Rally ως μέρος της διαδικασίας για την προετοιμασία τους. Καλύπτουμε πολλά χρόνια την διοργάνωσή του και έχουν υπάρξει πολλές φορές με ελάχιστες ελληνικές συμμετοχές, σε αντίθεση με φέτος που υπήρχαν 11 συνολικά σε διάφορες κατηγορίες! Μπορεί να είναι ένα μικρό νούμερο μπροστά στους εκατοντάδες που πήραν μέρος, όμως έτσι και αλλιώς το κοινό των Rally στη χώρα μας από εδώ και πέρα θα αρχίσει να μεγαλώνει, όσο μεγαλώνει η οικογένεια του Enduro και δημιουργείται μαγιά από εκείνους που μεταπηδούν σε διπλανό κλαδί. Φέτος η εντεκάδα αυτή ήταν μία μεγάλη αύξηση από τους τρεις που πήραν πέρσι μέρος, ενώ σημαντικό είναι το γεγονός πως είχαμε έναν ανταγωνισμό αντιπροσωπειών καθώς Husqvarna – Suzuki και Yamaha κατέβασαν ομάδες με αναβάτες και υποστήριξη στη δύσκολη και απαιτητική κατηγορία M6 των μεγάλων δικύλινδρων. Μία κατηγορία που έχει όμως εμπορικό ενδιαφέρον καθώς η συμμετοχή είναι με On-Off μοτοσυκλέτες, κατάλληλα προετοιμασμένες. Εξού και η συμμετοχή της εργοστασιακής ομάδας της Aprilia στο φετινό Hellas Rally, όπου ο Jacopo Cerutti πήρε, χωρίς να εκπλαγεί κανείς, την πρώτη θέση στην Μ6 με το Aprilia Tuareg.
Στην τελευταία ημέρα η ειδική ήταν σχεδιασμένη ως αποχαιρετισμός, και με λίγα συνολικά χιλιόμετρα δίχως να υπάρχει ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές στην κατάταξη. Από τους Έλληνες αναβάτες ο Κίμων Καράμπελας δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει για να κρατήσει την 3η θέση της Μ6 κατηγορίας, πίσω από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Aprilia, ενώ ήταν βέβαιο πως δεν θα μπορούσε να πάρει πίσω την 2η θέση περνώντας τον Montanari, όπως έφτασε να διεκδικεί το Σάββατο περνώντας τον. Έπειτα παρουσίασε βλάβη ο χιλιομετρητής και έχασε το προβάδισμά του. Για την τελευταία ειδική του Rally ο Κίμων δεν είχε λοιπόν να κερδίσει κάτι ανεβάζοντας ρυθμό, όμως όπως δήλωσε μετά, είχε φτάσει σε τόσο καλό επίπεδο με το Norden που τα χιλιόμετρα έφευγαν αβίαστα χωρίς να αισθάνεται πως πιέζει περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε.
Με ταχύτητες στην τάξη των 120χλμ μέσα στους χωματόδρομους με την κατάλληλα προετοιμασμένη Husqvarna Norden, πήγαινε πιο γρήγορα και από τον Montanari παρόλο που η διαφορά από το πρόβλημα στην πλοήγηση του Σαββάτου δεν μπορούσε να καλυφθεί στην μικρή διάρκεια της τελευταίας ειδικής. Η άσχημη πτώση που ακολούθησε, άφησε τον Κίμωνα στο έδαφος χωρίς τις αισθήσεις του και με κατάγματα όπως φάνηκε αργότερα. Όμως δεν δέχτηκε να εγκαταλείψει στο τέλος του αγώνα και οδήγησε μέχρι το τέλος της ειδικής ενώ έπειτα με συνοδεία τον Γιάννη Σεβαστόπουλο έφτασε μέχρι τον τερματισμό όπου τον περίμενε ασθενοφόρο καθώς δεν μπορούσε να κάνει ούτε μέτρο περισσότερο.
Αντίστοιχα ο Γιάννης Σεβαστόπουλος γνωστός στους αναγνώστες του ΜΟΤΟ από τις συμμετοχές του στα MEGA TEST On-Off, που στο Hellas Rally Raid συμμετείχε με Yamaha Tenere της ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ, ανέβηκε και άλλες θέσεις στη γενική κατάταξη φτάνοντας στην 32η γενικής και 6ος στην απαιτητική Μ6. Ο Σεβαστόπουλος, πρωταθλητής στο Enduro και ιδιαίτερα έμπειρος αναβάτης, είχε μία ανοδική πορεία σε όλο το Hellas Rally Raid χτίζοντας εμπειρία και σε αυτό τον θεσμό.
Μαζί του στην ίδια ομάδα ο βετεράνος Θανάσης Χούντρας στην 77η θέση της γενικής κατάταξης και 11ος στην κατηγορία Μ6 όπου συμμετείχε αντίστοιχα με Yamaha Tenere. Με σταθερά καλό ρυθμό και χωρίς λάθη, ο Θανάσης Χούντρας έδειξε την τεράστια αγωνιστική εμπειρία του ανεβαίνοντας πάνω από την μέση της Μ6 κατηγορίας, έχοντας συμμετάσχει και πέρσι με Yamaha Tenere στο Hellas Rally Raid.
Οι Ιταλοί αναβάτες με Kove 450 Rally τα πήγαν επίσης εξαιρετικά στα ελληνικά χώματα και τους παρακολουθούσαμε καθώς υπάρχει έντονο εμπορικό ενδιαφέρον για την μοτοσυκλέτα τους και την απόδοσή της. Είναι μία εξαιρετικά προσιτή λύση για αγωνιστική χρήση σε αγώνες Rally και το γεγονός πως κατάφεραν να τερματίσουν στην 9η θέση γενικής και στην 13η αντίστοιχα, αφήνει μία πολύ καλή πρώτη επίγευση για τις ικανότητες του μοντέλου!
Επόμενος Έλληνας αναβάτης στη γενική κατάταξη ο Γιώργος Τσιτος στην Μ2 κατηγορία που τερμάτισε στην 53η θέση με πολύ καλή παρουσία και σταθερά γρήγορος. Στην 71η θέση ο Χρήστος Πελούσης στην Μ4 κατηγορία ενώ πιο κάτω στην 99η ο Παναγιώτης Κακολύρης που κράτησε την 13η στην Μ6. Ο Κακολύρης, μία επίσημη συμμετοχή της αντιπροσωπείας της Suzuki με κατάλληλα προετοιμασμένο V-Strom 800 DE ήταν φαβορί για μία υψηλή θέση στην Μ6 κατηγορία και ο ρυθμός τους τις πρώτες ημέρες τον είχε τοποθετήσει ακριβώς εκεί. Ωστόσο συνεχόμενες ατυχίες με μικρά, αλλά κοστοβόρα σε χρόνο τεχνικά προβλήματα, τον άφησαν για ώρες μέσα στις ειδικές προσπαθώντας να βρει λύση και έτσι χτίστηκε μία διαφορά χρόνου που δεν γινόταν να καλυφθεί. Συνολικά πολύ γρήγορος λοιπόν, με τη διαφορά σε χρόνο να είναι γιατί ήταν στάσιμος και όχι γιατί αυτός και το V-Strom δεν πήγαιναν πολύ γρήγορα παντού. Πιο τυχερός ο Γάλλος Vincent που έτρεχε επίσης με Suzuki V-Strom και τερμάτισε πίσω από Γιάννη Σεβαστόπουλο στην Μ6.
Στην 117η θέση της γενικής ο Δημήτρης Τουφεξής στην Μ2 κατηγορία και στην 132 ο Στέφανος Θεοχάρης όπου αντίστοιχα είχαν την 19η και 15η στις πολυπληθείς κατηγορίες τους, πράγμα που δείχνει πως οδήγησαν εξαιρετικά και βρίσκονται σε πολύ ανταγωνιστικό επίπεδο!
Στην θέσεις 25 και 26 της Μ2 κατηγορίας ήταν ο Μεγαλοοικονόμου Δημήτρης και Πέτρος Πισσαρίδης, αντίστοιχα στις 145 και 165 της γενικής κατάταξης με τον Σάκη Καρατολιο να ολοκληρώνει το μεγαλύτερο μέρος του Hellas Rally Raid και να εγκαταλείπει λίγο πριν το τέλος του.
