Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Πέθανε ο Genesio Bevilacqua, ιδιοκτήτης της Althea Racing

Με την ομάδα του είχε κερδίσει τον τίτλο στο WorldSBK 20211 ο Carlos Checa
Genesio Bevilacqua
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

14/1/2026

Πέθανε ξαφνικά ο Genesio Bevilacqua, ο Ιταλός ιδιοκτήτης της Althea Racing και παθιασμένος μοτοσυκλετιστής, με την ομάδα του οποίου ο Carlos Checa είχε στεφθεί Πρωταθλητής WorldSBK το 2011, o πρώτος Ισπανός που κέρδισε τον τίτλο της διοργάνωσης -με ιταλική μοτοσυκλέτα και ιταλική ομάδα.

Ο Bevilacqua είχε μεγάλο πάθος με τη μοτοσυκλέτα, δημιουργώντας μάλιστα και το μουσείο αγωνιστικών μοτοσυκλετών Moto Dei Miti (οι μοτοσυκλέτες των θρύλων) στην πόλη Civita Castellana, 65 χιλιόμετρα βόρεια της Ρώμης. Εκεί ο Ιταλός επιχειρηματίας, που εκτός μοτοσυκλέτας ήταν γνωστός ως ιδιοκτήτς της Ceramica Althea, μιας εταιρείας κεραμικών και ειδών υγιεινής μπάνιου, ενασχόληση που του επέτρεπε να επενδύει στους αγώνες μοτοσυκλέτας, και στο μουσείο του.

Η Althea Racing που έφερε δόξα στην Ιταλία και στη Civita Castellana αγωνίστηκε στο παρελθόν στη μεγάλη κατηγορία WorldSBK, στην κατηγορία Superstock αλλά και στο WorldSSP στο οποίο αγωνίζεται μέχρι και σήμερα. Μάλιστα στις 22 Δεκεμβρίου του 2025 είχε παρουσιαστεί στο Moto Dei Miti η ομάδα του 2026 για το WSS, με τους Leonardo Taccini και Alessandro Zacone που θα αγωνιστούν στη νέα σεζόν με Ducati Panigale V2. 

Genesio Bevilacqua

Στο εξαιρετικά καλαίσθητο μουσείο του ο Genesio στέγασε την εκτενέστατη συλλογή αγωνιστικών και μη μοτοσυκλετών του, την οποία μπορεί να δουν πλέον όλοι οι φαν της μοτοσυκλέτας, στην επίσκεψή τους στην Civita Castellana.

Ο Δήμαρχος της πόλης, Luca Giampieri, δήλωσε για τον θάνατο του Genesio Bevilacqua: "Με βαθιά θλίψη και συγκίνηση, εκφράζω, εκ μέρους μου, της δημοτικής αρχής και όλων των πολιτών της Civita Castellana, τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια για τον θάνατο του Genesio Bevilacqua, μιας προσωπικότητας εξαιρετικής αξίας στον κόσμο των επιχειρήσεων, του αθλητισμού και της κουλτούρας της μοτοσυκλέτας. Ένας διορατικός επιχειρηματίας στον κλάδο της κεραμικής, ο Bevilacqua συνδύαζε την επαγγελματική του αφοσίωση με ένα μεγάλο πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Η αφοσίωση και η διαίσθησή του έφεραν αμέτρητες επιτυχίες στην ομάδα του, την Althea Racing, με αποκορύφωμα την ιστορική νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike του 2011 με τον Carlos Checa να οδηγεί μια Ducati. Αυτό το επίτευγμα άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, στην Ιταλία αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα, και έκανε παντού γνωστή την Civita Castellana.
Αλλά ο Genesio Bevilacqua δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος διευθυντής και επικεφαλής ομάδας: η δημιουργικότητα και το πάθος του τον οδήγησαν στη δημιουργία του μουσείου Moto dei Miti, ενός θησαυρού ιστορικής μνήμης που έχει προωθήσει την κουλτούρα των αγώνων μοτοσυκλέτας τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η συλλογή του, καρπός ετών αφοσίωσης, αγάπης για τις μοτοσυκλέτες και σεβασμού για την αθλητική ιστορία, έχει γίνει σημείο συνάντησης και πηγή έμπνευσης για ενθουσιώδεις φαν από όλο τον κόσμο. 'Να μεταδώσω στις νέες γενιές την εμπειρία που απέκτησα σε μια ολόκληρη ζωή, για να ανακαλύψουν την αξία ενός μοναδικού πάθους', έγραψε για τον εαυτό του σε σχέση με το Moto dei Miti, 'μέσα από την αφήγηση ανεκδότων, τεχνικών εξελίξεων ή, πιο απλά, για να μεταδώσω το συναίσθημα της μυρωδιάς του καμένου λαδιού από τους κινητήρες στο γκαράζ και στην πίστα'.