Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Isle of Man TT 2024 - Νέο ρεκόρ μέσης ωριαίας από τον Michael Dunlop στα Superbike!

Απίστευτη επίδοση, που δυστυχώς δεν συνοδεύτηκε από νίκη λόγω μιας... ζελατίνας κράνους
motomagIsle of Man TT 2024 – Νέο ρεκόρ μέσης ωριαίας από τον Michael Dunlop στα Superbike!
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

3/6/2024

Ο Michael Dunlop, που φέτος βρίσκεται σε τροχιά να ξεπεράσει τον θείο του και θρύλο των TT, Joey Dunlop, φαίνεται ότι έχει έρθει αποφασισμένος για όλα, σημειώνοντας νέο ρεκόρ υψηλότερης μέσης ωριαίας στα Superbike με 135,970 μ.α.ω (ή αλλιώς 218,822 χ.α.ω.)! Δυστυχώς, δεν κατάφερε να το συνοδεύσει και με νίκη, καθώς στο pit stop ο υπεύθυνος για την αλλαγή της ζελατίνας του κράνους του, την κούμπωσε μόνο από τη μία πλευρά, με αποτέλεσμα ο MD να σταματήσει στη μέση του αγώνα για να την κουμπώσει!

Από την αρχή του αγώνα Superbike ο Dunlop έδειξε ότι είχε τον ρυθμό, προκειμένου να είναι ανταγωνιστικός. Μετά από μερικές μάχες μπροστά, ο MD κατάφερε να περάσει πρώτος, για να ξεκινήσει έναν φρενήρη ρυθμό, ξεπερνώντας μέχρι και τα 25 δευτερόλεπτα διαφορά από τον διώκτη του στην δεύτερη θέση! Στον επόμενο γύρο, το πέρασμά του από την παγίδα ταχύτητας στο Ramsey έδειχνε ότι ο Dunlop κατευθύνεται ολοταχώς για το απόλυτο ρεκόρ, που έχει θέσει από το 2023 ο Hickman, με 136,358 μ.α.ω. (219,446 χ.α.ω.). Αν και τελικώς δεν τα κατάφερε, μπόρεσε παρ' όλ' αυτά να σπάσει το προηγούμενο ρεκόρ μέσης ωριαίας για την κατηγορία των Superbike, το οποίο είχε κρατήσει για 6 χρόνια ο Hickman με 135,452 μ.α.ω (217,989 χ.α.ω.).

Το 2024 ήταν η χρονιά του Dunlop να βάλει το όνομά του στη λίστα των ταχύτερων περασμάτων από την διαδρομή του Βουνού. Έτσι, με μέση ωριαία 135,970 μ.α.ω. (218,822 χ.α.ω.), ο άνθρωπος με το βαρύ επίθετο κατάφερε να ξεπεράσει το κατόρθωμα του Hickman. Το παράδοξο είναι ότι το απόλυτο ρεκόρ, που για την ώρα παραμένει στην θέση του, έχει γίνει στην κατηγορία Superstock, όπου συναντάμε λιγότερες τροποποιήσεις στις μοτοσυκλέτες, σε σύγκριση με την Superbike, όπου σχεδόν τίποτα δεν θυμίζει τα μοντέλα παραγωγής.

Isle of Man TT 2024 – Νέο ρεκόρ μέσης ωριαίας από τον Michael Dunlop στα Superbike!

Δυστυχώς η εξαιρετική επίδοση του Dunlop δεν συνοδεύτηκε και από νίκη στην Superbike κατηγορία, μιας και η ατυχία του χτύπησε την πόρτα και αυτός άνοιξε χωρίς να κοιτάξει από το ματάκι. Στερήθηκε έτσι και την ευκαιρία για την 27η νίκη του, που θα τον ανεβάσει πάνω από τον θείο του Joey Dunlop, στέλνοντάς τον στην κορυφή. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος του, όπως μας είχε πει σε συνέντευξη που καταφέραμε να του πάρουμε κατά την διάρκεια της επίσκεψής μας στα κεντρικά της D3Ο, στην Αγγλία, με την οποία συνεργάζεται, και έχει δημοσιευτεί στο τ.651.

Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν αλλοιώνει το γεγονός ότι μιλάμε για έναν αναβάτη χωρίς εργοστασιακή υποστήριξη (!), που συμμετέχει στο Isle of Man TT από καθαρό πάθος και αγάπη για αυτήν ακριβώς την μορφή αγώνων. Επομένως και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να έχει τόσο καταιγιστικό ρυθμό, σπάζοντας το ρεκόρ της κατηγορίας, είναι από μόνο του ένας άθλος. Από τους λίγους ρομαντικούς και ο τελευταίος των Dunlop που συνεχίζει την δυναστεία του βαρυσήμαντου αυτού ονόματος στους αγώνες δρόμου.

Ετικέτες