MiniGP Cup 2017

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

MiniGP Cup 2017

4ος γύρος, 8 Οκτωβρίου 2017, Αφίδνες, Kartodromo

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/10/2017

Επιταχυνόμενο φινάλε!!

Με τους αθλητές να ξεκινούν τις προσπάθειες τους σε ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς στις δοκιμές, λόγω μειωμένης πρόσφυσης (βλ. βραδινή βροχή), και να ολοκληρώνουν την ημέρα (και την χρονιά} με κλασσικά γρήγορους αγώνες και ασφυκτικό συναγωνισμό, έκλεισε το φετινό, 5ο, MiniGP Cup.

Εντυπωσιάζοντας στις δοκιμές, ανέβασε το θερμόμετρο και στον αγώνα ο «πρωτάρης» Ρόδιος Κωνσταντίνος Τσουρουνάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) οδηγώντας επικεφαλής στους πρώτους γύρους στα Open PitBikes, μην όμως αντέχοντας στην πίεση του καταξιωμένου Αλέξανδρου Παπαγεωργίου (ΛΕΜΟΤ, Honda) τον οποίο όμως ακολούθησε κατά πόδας μην αφήνοντάς τον να ησυχάσει ούτε δευτερόλεπτο μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πιο πίσω, ο έτερος πρωτάρης Ροδίτης, ο Αλέξανδρος Αρναουτάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) «διάβασε» καλά τον Νίκο Λιόλιο (Ο65, IMR) και τον κυρίαρχο του IMR Cup, τον Γιάννη Λογοθέτη (Ο65) και τους πέρασε πριν την λήξη του αγώνα ενώ οι Νίκος Ζαμπετάκης (Ο65) και Σωτήρης Πράσινος έκαναν ήρεμο αγώνα , ειδικά ο Πράσινος που δεν ήθελα να ξαναεπισκεφτεί οριζοντίως μια χωμάτινη διαφυγή…. Οι νικητές Παπαγεωργίου και Λογοθέτης είναι και οι πανευτυχείς τροπαιούχοι των Open PitBikes και IMR Cup για το 2017.

Αποφασισμένος να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις στην παιδική κατηγορία (KidGP), ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) πήρε την εκκίνηση, βελτίωσε και τον ταχύτερό του γύρο και «απέκρουσε» όλες τις επιθέσεις του έτερου Δωδεκανήσιου (Κως) Σπύρου Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, IMR) κερδίζοντας μια πειστική αλλά αγωνιώδη νίκη, σφραγίζοντας φυσικά και τον αντίστοιχο τίτλο.

Διατηρώντας την παράδοση, ο αγώνας της ημέρας έγινε στις κατηγορίες των μεγάλων παιδιών (MiniGP, MiniGP1), με τον ταχύτατο Γιάννη Περιστερά (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) να πετάγεται μπροστά και να δίνει ρυθμό, πίσω να γίνεται ένας μικρός χαμός με τον σταθερά ανερχόμενο Γιώργο Γερακιανάκη (ΑΡΗΣ, Honda) να υπερσκελίζει τον πάντα πεισματάρη Νίκος Ελευθεριάδη (Ο65, IMR) και να μπαίνει στο κυνήγι του Περιστερά καταφέρνοντας να τον περάσει (εκμεταλλευόμενος και την ταχύτητα που έχει η μοτοσυκλέτα του – βλ. μεγαλύτερη κατηγορία) και να φτάνει στην πρώτη νίκη στην «γενική» (φυσικά και στην MiniGP) σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο τον αντίστοιχο τίτλο. Στον τροχό του ο Περιστεράς νικήτης και κυπελλούχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην MiniGP1 ενώ λίγο πιο πίσω, ο νεοφερμένος στη μεγαλύτερη κατηγορία Βασίλης Παντελεάκης (ΑΡΗΣ, Honda) προσαρμόστηκε ακόμα περισσότερο στην μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα του και πέρασε τους Ελευθεριάδη και Σπύρο Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) τερματίζοντας 2^ος στην MiniGP1 μετά από μια συγκλονιστική τριπλή μονομαχία. Παρά τις 2 πρωινές πτώσεις της, η Μαρία Φιλιππίδη τερμάτισε χαμογελαστή τον αγώνα με το εντυπωσιακό της στυλ.

Μέσα σε μια ενθουσιώδη ατμόσφαιρα στις απονομές, όλοι συμφώνησαν στο ραντεβού το 2018!!

Πλήρη αποτελέσματα στο www.chronotech.gr, βαθμολογία στο www.minigp.gr

https://bit.ly/MOTO_676

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Suzuki GSX-R1000R - Κερδίζει ακόμα Πρωταθλήματα (FIM EWC 24)!

Νίκη της Yoshimura SERT Motul στο Bol d’Or, και σπουδαίος τίτλος στο Πρωτάθλημα Αντοχής

Από τον

Κώστα Γκαζή

17/9/2024

Στον τελευταίο γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής (EWC) για το 2024, στο Circuit Paul Ricard, 71.000 θαυμαστές είδαν τη Yoshimura SERT Motul να παίρνει με το GSX-R1000R τη νίκη στον θρυλικό 24ωρο αγώνα Bol d’Or, και παράλληλα να κατακτά και τον φετινό τίτλο! Προσέξτε πως η λέξη “Suzuki” απουσιάζει από το όνομα της ομάδας, με τις εργοστασιακές ομάδες Yamaha και BMW να καταλαμβάνουν τις θέσεις 2 και 3 στη σεζόν.

H Suzuki πήρε μια σπουδαία νίκη στη Γαλλία, με τους Gregg Black, Dan Linfoot και Etienne Masson, θριαμβεύοντας έτσι για 20^η φορά στο Bol d’Or, με τους Black και Masson και να γίνονται για 4^η φορά νικητές του μακροχρόνιου αγώνα EWC. Αυτός ήταν ο δεύτερος τίτλος για την ομάδα Yoshimura SERT Motul στο EWC, και ο πρώτος από το 2021, δυο τίτλοι που έρχονται να κάνουν παρέα στα 11 Πρωταθλήματα EWC που είχε κερδίσει η ομάδα όταν αγωνιζόταν με πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη, πριν η Suzuki αποφασίσει να αποσυρθεί από τους αγώνες. Να πούμε εδώ πως ο φετινός τίτλος του EWC δεν ανακοινώνεται στα επίσημα κανάλια της Suzuki, ούτε έχει βγει δελτίο τύπου, λες και η μεγάλη αυτή επιτυχία δεν συνέβη ποτέ...

Ένα εργοστάσιο που είχε -και έχει ακόμα- εκπληκτικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες, που κερδίζουν ακόμα έστω και χωρίς την εξέλιξη και την υποστήριξη που τους αξίζει.

Στην τελική βαθμολογία του FIM EWC για το 2024, η Yoshimura SERT Motul τερμάτισε πρώτη με 173 βαθμούς (νίκες σε Le Mans & Bol d’Or, 2η στο Spa και 3η στη Suzuka), δεύτερη ήταν η YART - Yamaha με 159 και τρίτη η BMW Motorrad World Endurance Team με 119 βαθμούς. Ο τίτλος των κατασκευαστών πήγε στη Yamaha, με δεύτερη τη Honda και τρίτη τη Suzuki.

Πίσω από τη Yoshimura SERT Motul, στον 4ο και τελευταίο γύρο του FIM EWC 2024, στο Bol d’Or, η ΚΜ 99 με Yamaha βρέθηκε στο βάθρο μόλις στη δεύτερη χρονιά παρουσίας της με τους Randy de Puniet, Jeremy Guarnoni και Florian Marino, ολοκληρώνοντας το 2024 ως η κορυφαία ανεξάρτητη ομάδα EWC.

Η επίσημη ομάδα της Yamaha YART Yamalube ξεκίνησε δυνατά ως διεκδικήτρια του τίτλου οδηγώντας στην βαθμολογία ως μία από τις τέσσερις πρωτοπόρες ομάδες. Αν και ολοκλήρωσε το βάθρο της Formula EWC στην 3^η θέση δεν μπόρεσε να πάρει την 1^η θέση λόγω δύο απρογραμμάτιστων pitstop.

Δυστυχώς ο Niccolo Canepa, με τον οποίο συνεργάστηκαν οι Marvin Fritz και Karel Hanika, θα αποσυρθεί από την ενεργό δράση χωρίς να έχει πάρει τον τρίτο Παγκόσμιο τίτλο που τόσο πολύ λαχταρούσε. Ωστόσο, θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους σπουδαίους του EWC όλων των εποχών.

Η BMW Motorrad World Endurance Team ξεκίνησε το Bol d'Or στην pole position για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ως ένας από τους τέσσερις γενικούς κυνηγούς του τίτλου. Μετά από ένα νέο ρεκόρ γύρου αγώνα 1:52:517 από τον Markus Reiterberger βοήθησε τη BMW να προηγηθεί τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής. Όμως, ένα ατύχημα για τον νεοφερμένο στην ομάδα Hannes Soomer έφερε τη Yoshimura SERT Motul και πάλι μπροστά, αφήνοντας τον Εσθονό εκτός δράσης με τραυματισμό στον ώμο και ανάγκασε τους Reiterberger και Illya Mykhalchyk να ολοκληρώσουν τον αγώνα ως δίδυμο, αν και ουσιαστικά καθυστέρησαν λόγω μηχανικών προβλημάτων.