Ο Andrea Iannone στο Harley-Davidson Bagger World Cup
Ο Ιταλός αναβάτης ετοιμάζει βαλίτσες για τον νεοσύστατο υποστηρικτικό θεσμό του MotoGP
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
17/2/2026
Το μεσοδιάστημα από τη λήξη του περσινού πρωταθλήματος WSBK ως την έναρξη του φετινού δεν πήγε καθόλου καλά για τον Andrea Iannone. Ο Ιταλός δεν τα βρήκε με την Team Go Eleven που συνεργαζόταν για δύο σεζόν και προσπάθησε δίχως επιτυχία να βρει μια εργοστασιακή σέλα.
Στη συνέχεια αναζήτησε χρηματοδότηση για να στήσει τη δική του Cainam Racing Team, ωστόσο ούτε αυτή η προσπάθεια καρποφόρησε, παρότι αρχικά είχε ενταχθεί στη λίστα συμμετοχών του WSBK.
Κάπως έτσι ο Iannone βρέθηκε αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να μην αγωνιστεί καθόλου το 2026, με τον Nicolo Bulega μάλιστα να τον προτείνει ως αναβάτη δοκιμών της Ducati, ωστόσο στο μεταξύ βρέθηκε μια διέξοδος για να μην μείνει άπραγος φέτος.
Ο Iannone φέρεται να έχει συμφωνήσει με την ομάδα Cecchini Racing του συμπατριώτη του, Fabrizio Cecchini, η οποία θα αγωνιστεί φέτος στην παρθενική σεζόν του Harley-Davidson Bagger World Cup, που θα τρέξει παράλληλα με το MotoGP με βαρέως τροποποιημένες βαλιτσάτες (bagger) Road Glide, στα πρότυπα του αμερικανικού King of the Baggers.
Παράλληλα, ο Iannone εξακολουθεί να τυγχάνει εκτίμησης από τους ανθρώπους της Ducati, καθώς το στέλεχος της ομάδας WSBK της ιταλικής εταιρείας, Marco Zambenedetti, δήλωσε πως μετά χαράς θα του έδιναν μια θέση αναβάτη δοκιμών ή και wildcard συμμετοχή σε αγώνα superbikes με την Panigale V4 R που γνωρίζει καλά από τα δύο τελευταία χρόνια.
Δεν αποκλείεται λοιπόν να δούμε φέτος τον Iannone και στα δύο πρωταθλήματα, βαλιτσάτο στο MotoGP και έκτακτη συμμετοχή στο WSBK.
Isle of Man TT, Superbike: Κυρίαρχος Dean Harrison για πρώτη φορά στην κατηγορία [Video]
Ανεπανάληπτη μονομαχία Michael Dunlop και Peter Hickman για τη δεύτερη θέση
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
2/6/2026
Ο Dean Harrison είχε φροντίσει από μόνος του να ορίσει εαυτόν ως μεγάλο φαβορί για τον αγώνα των Superbikes, κυριαρχώντας στις δοκιμές που είχαν προηγηθεί την περασμένη εβδομάδα και κλείνοντάς τις με εντυπωσιακότατο απολογισμό, καθώς σημείωσε οκτώ γύρους με μέση ωριαία ταχύτητα άνω των 133 mph (214 km/h).
Ο αγώνας έγινε την Κυριακή 31/5, με τον καιρό να κάνει το χατίρι στους αγωνιζόμενους μετά τη βροχή και την ομίχλη που είχε ματαιώσει τον εναρκτήριο αγώνα των Supersport την προηγούμενη μέρα (Σάββατο 30/5).
Peter Hickman
Ο 37χρονος Harrison (Honda Racing UK) δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της ταχύτητάς του και οδήγησε τον αγώνα έξι γύρων από την αρχή ως το τέλος του, τερματίζοντας 15,5 δευτερόλεπτα μπροστά από τον δεύτερο.
Για το δεύτερο σκαλί του βάθρου ήταν που δόθηκε μια σκληρή μάχη, καθώς οι Peter Hickman (Monster Energy BMW Motorrad by 8TEN Racing) και Michael Dunlop (MD Racing Honda) απείχαν μονίμως δέκατα ο ένας από τον άλλο και άλλαξαν θέσεις αρκετές φορές στη διάρκεια των έξι γύρων. Μόνο σε ένα μικρό διάστημα στα μέσα του αγώνα φάνηκε πως ο Hickman θα καθάριζε με τη δεύτερη θέση έχοντας ανοίξει μια διαφορά 2,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, ωστόσο πολύ λίγο αργότερα αυτή είχε ξαναπέσει σε περίπου επτά δέκατα.
Michael Dunlop
Εν τέλει ο Hickman κατάφερε να τερματίσει δεύτερος και να κρατήσει τον Dunlop τρίτο. Να σημειώσουμε πως ο Dunlop δεν έτρεξε με τη Ducati Panigale V4 R, ως είχε ανακοινώσει προ του ΤΤ, αλλά με μια Honda Fireblade. Ο απόλυτος πολυνίκης του ΤΤ πήρε την απόφαση να μην καβαλήσει τη Ducati καθώς θεώρησε πως δεν είχε επαρκή χρόνο να τη στήσει για τους αγώνες, έτσι προτίμησε να πάει με τη μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε πέρυσι, ωστόσο και εδώ στο τέλος κατηγόρησε τον εαυτό του που δεν είχε προλάβει να τη στήσει όπως ήθελε κι έτσι δεν ήταν σε θέση να παλέψει για νίκη: “Ο μόνος που φταίει είμαι εγώ. Με την έλλειψη χρόνου, όσα έγιναν δεν ήταν εντελώς στο χέρι μου. Η μοτοσυκλέτα δεν έκανε όλα όσα ήθελα και πάλευα πολύ μαζί της, αυτό δεν είναι ποτέ καλό”.
John McGuinness
Πίσω από τους τρεις πρώτους, τέταρτος τερμάτισε ο Josh Brookes (DAO Racing- Honda) και πέμπτος ο σπουδαίος John McGuinness (Honda Racing), ενώ την εξάδα συμπλήρωσε ο Ian Hutchinson (Team RST – BMW).
Η νικητής Harrison έγραψε ταχύτερο γύρο 134.892 mph (217,1 km/h) καθ’ οδόν προς τη νίκη, η οποία είναι η έκτη του Άγγλου σε ΤΤ, αλλά η πρώτη του στην κατηγορία Superbike.
