Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Isle of Man TT 2024 - Νέο ρεκόρ μέσης ωριαίας από τον Michael Dunlop στα Superbike!

Απίστευτη επίδοση, που δυστυχώς δεν συνοδεύτηκε από νίκη λόγω μιας... ζελατίνας κράνους
motomagIsle of Man TT 2024 – Νέο ρεκόρ μέσης ωριαίας από τον Michael Dunlop στα Superbike!
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

3/6/2024

Ο Michael Dunlop, που φέτος βρίσκεται σε τροχιά να ξεπεράσει τον θείο του και θρύλο των TT, Joey Dunlop, φαίνεται ότι έχει έρθει αποφασισμένος για όλα, σημειώνοντας νέο ρεκόρ υψηλότερης μέσης ωριαίας στα Superbike με 135,970 μ.α.ω (ή αλλιώς 218,822 χ.α.ω.)! Δυστυχώς, δεν κατάφερε να το συνοδεύσει και με νίκη, καθώς στο pit stop ο υπεύθυνος για την αλλαγή της ζελατίνας του κράνους του, την κούμπωσε μόνο από τη μία πλευρά, με αποτέλεσμα ο MD να σταματήσει στη μέση του αγώνα για να την κουμπώσει!

Από την αρχή του αγώνα Superbike ο Dunlop έδειξε ότι είχε τον ρυθμό, προκειμένου να είναι ανταγωνιστικός. Μετά από μερικές μάχες μπροστά, ο MD κατάφερε να περάσει πρώτος, για να ξεκινήσει έναν φρενήρη ρυθμό, ξεπερνώντας μέχρι και τα 25 δευτερόλεπτα διαφορά από τον διώκτη του στην δεύτερη θέση! Στον επόμενο γύρο, το πέρασμά του από την παγίδα ταχύτητας στο Ramsey έδειχνε ότι ο Dunlop κατευθύνεται ολοταχώς για το απόλυτο ρεκόρ, που έχει θέσει από το 2023 ο Hickman, με 136,358 μ.α.ω. (219,446 χ.α.ω.). Αν και τελικώς δεν τα κατάφερε, μπόρεσε παρ' όλ' αυτά να σπάσει το προηγούμενο ρεκόρ μέσης ωριαίας για την κατηγορία των Superbike, το οποίο είχε κρατήσει για 6 χρόνια ο Hickman με 135,452 μ.α.ω (217,989 χ.α.ω.).

Το 2024 ήταν η χρονιά του Dunlop να βάλει το όνομά του στη λίστα των ταχύτερων περασμάτων από την διαδρομή του Βουνού. Έτσι, με μέση ωριαία 135,970 μ.α.ω. (218,822 χ.α.ω.), ο άνθρωπος με το βαρύ επίθετο κατάφερε να ξεπεράσει το κατόρθωμα του Hickman. Το παράδοξο είναι ότι το απόλυτο ρεκόρ, που για την ώρα παραμένει στην θέση του, έχει γίνει στην κατηγορία Superstock, όπου συναντάμε λιγότερες τροποποιήσεις στις μοτοσυκλέτες, σε σύγκριση με την Superbike, όπου σχεδόν τίποτα δεν θυμίζει τα μοντέλα παραγωγής.

Isle of Man TT 2024 – Νέο ρεκόρ μέσης ωριαίας από τον Michael Dunlop στα Superbike!

Δυστυχώς η εξαιρετική επίδοση του Dunlop δεν συνοδεύτηκε και από νίκη στην Superbike κατηγορία, μιας και η ατυχία του χτύπησε την πόρτα και αυτός άνοιξε χωρίς να κοιτάξει από το ματάκι. Στερήθηκε έτσι και την ευκαιρία για την 27η νίκη του, που θα τον ανεβάσει πάνω από τον θείο του Joey Dunlop, στέλνοντάς τον στην κορυφή. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος του, όπως μας είχε πει σε συνέντευξη που καταφέραμε να του πάρουμε κατά την διάρκεια της επίσκεψής μας στα κεντρικά της D3Ο, στην Αγγλία, με την οποία συνεργάζεται, και έχει δημοσιευτεί στο τ.651.

Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν αλλοιώνει το γεγονός ότι μιλάμε για έναν αναβάτη χωρίς εργοστασιακή υποστήριξη (!), που συμμετέχει στο Isle of Man TT από καθαρό πάθος και αγάπη για αυτήν ακριβώς την μορφή αγώνων. Επομένως και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να έχει τόσο καταιγιστικό ρυθμό, σπάζοντας το ρεκόρ της κατηγορίας, είναι από μόνο του ένας άθλος. Από τους λίγους ρομαντικούς και ο τελευταίος των Dunlop που συνεχίζει την δυναστεία του βαρυσήμαντου αυτού ονόματος στους αγώνες δρόμου.

Ετικέτες