Suzuka 8 Hours 2023 – Η Honda νικήτρια για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και 29η φορά στην ιστορία της

Όχι απλά κέρδισε αλλά έκανε το 1-2-3-4 στην γενική κατάταξη
Suzuka 8H 2023
Από το

motomag

7/8/2023

Μπορεί στο MotoGP και στα WSBK η Honda να τα βρίσκει φέτος σκούρα ωστόσο στους αγώνες αντοχής και συγκεκριμένα στις οκτώ ώρες της Suzuka, η Ιαπωνική εταιρεία θριάμβευσε καθώς όχι μόνο κέρδισε τον αγώνα αλλά “κλείδωσε” και τις τέσσερις πρώτες θέσεις της γενικής κατάταξης.

Ο φετινός οκτάωρος αγώνας αντοχής στην Suzuka, είχε επί της ουσίας έναν πρωταγωνιστή και αυτός ακούει στο όνομα Honda, με την ιαπωνική εταιρεία να θριαμβεύει για 29η φορά στον εν λόγω αγώνα καθώς με την εργοστασιακή Fireblade CBR1000RR-R με αριθμό #33 και αναβάτες τους Takumi Takahashi, Tetsuta Nagashima και Xavi Vierge κατάφερε να αναδειχτεί νικήτρια. Από την πρώτη ώρα του αγώνα είχε γίνει σαφές πως η ομάδα με τον αριθμό #33 είχε το πάνω χέρι όσον αφορά τον ρυθμό καθώς άνοιγε συνεχώς τη διαφορά από τους υπόλοιπους διώκτες της. Το μόνο συνταρακτικό που είχε συμβεί μέχρι τον ενδέκατο γύρο ήταν πως ο Takahashi είχε χρειαστεί να ανακτήσει την πρωτοπορία για την ομάδα του (#33) λόγω της κακής του εκκίνησης. Το έργο της ομάδας του HRC έγινε λίγο αργότερα ακόμη πιο εύκολο καθώς η ομάδα της YART Yamaha #7 η οποία ήταν η μόνη που απειλούσε τους πρωτοπόρους αντιμετώπισε μηχανικό πρόβλημα. Ο Karel Hanika κατάφερε να φέρει την μοτοσυκλέτα στα pits ωστόσο μέχρι να ολοκληρωθούν οι επισκευές, η YART Yamaha είχε πέσει 13 γύρους πίσω από την ομάδα του HRC.

Suzuka 8H

Φτάνοντας στα μέσα του αγώνα το προβάδισμα των Takumi Takahashi, Tetsuta Nagashima και Xavi Vierge της ομάδας Team HRC with Japan Post #33, ήταν περισσότερο από έναν γύρο με την ομάδα της Yoshimura Suzuki να βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Έχοντας φτάσει στην αρχή της έκτης ώρας του αγώνα το αυτοκίνητο ασφαλείας έκανε την εμφάνιση του στην πίστα καθώς ο Mitsunori Okamuru της ομάδας BMW Team Nagano είχε μια άσχημη έξοδο στην στροφή Spoon. Μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες αποκατάστασης στην πίστα της Suzuka είχαμε φτάσει στην έβδομη ώρα του αγώνα. Η ελαφριά βροχή που έπεφτε ήταν ένας παράγοντας που μπορούσε να μπερδέψει τα πράγματα όσον αφορά την νίκη αλλά αντιθέτως τα έκανε πιο ξεκάθαρα. Ο αναβάτης της Yoshimura Suzuki Gregg Black ο οποίος βρισκόταν στη σέλα της Suzuki GSX-R 1000 στη δεύτερη θέση έπεσε στην πρώτη στροφή της πίστας. Μπορεί οι κριτές να κατάφεραν να βοηθήσουν τον Black ώστε να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα του από τα χαλίκια ωστόσο μέχρι να γυρίσει στα pits και να επισκευαστεί η Suzuki GSX-R 1000 χάθηκε τόσο η δεύτερη θέση όσο και ένας τερματισμός εντός δεκάδας. Μετά από το εν λόγω συμβάν σε πλεονεκτική θέση βρέθηκε η ομάδα του HRC, καθώς το μόνο που έπρεπε να κάνουν οι αναβάτες της ήταν να φέρουν την μοτοσυκλέτα στον τερματισμό. Αυτό τελικά συνέβη με την Honda να πανηγυρίζει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και 29η φορά στην ιστορία της μια νίκη στον οκτάωρο αγώνα της Suzuka και τους Takumi Takahashi, Tetsuta Nagashima και Xavi Vierge να ανεβαίνουν με τη σειρά τους στο πρώτο σκαλί του βάθρου.

Suzuka 8H

Τη δεύτερη θέση στον αγώνα κατέλαβε η ομάδα Toho Racing της Honda #104 με αναβάτες τους Ryuichi Kiyonari, Takuma Kunimine και Ikuhiro Enokido. Η πολύπειρη σύνθεση της ομάδας παρά την ταχύτητα που είχε ολοκλήρωσε τον αγώνα με την CBR1000RR-R, έναν γύρο πίσω από τους πρωτοπόρους. Το τρίτο σκαλί του βάθρου συμπλήρωσε ακόμη μία ομάδα της Honda αυτή της SDG Honda Racing #73, με αναβάτες τους Naomichi Uramoto, Teppei Nagoe και Haruki Noguchi. Το 1-2-3-4 κλείδωσε ακόμη μία ομάδα της Honda, αυτή της FCC TSR, με αναβάτες τους Mike di Meglio, Alan Techer, Tarran Mackenzie. Η περυσινή πρωταθλήτρια στο FIM EWC FCC TSR, ενώ ήταν εκτός δεκάδας στην πρώτη ώρα του αγώνα λόγω πτώσης του Mike di Meglio, με την τέταρτη θέση που πέτυχε κατάφερε ταυτόχρονα να κόψει πολύτιμους βαθμούς όσον αφορά το κυνήγι του τίτλου καθώς με το άσχημο αποτέλεσμα της ομάδας YART Yamaha η μεταξύ τους διαφορά μειώθηκε στον έναν μόλις βαθμό με έναν αγώνα να απομένει για το φινάλε. Η κορυφαία ομάδα εκτός Honda ήταν αυτή της Ube Racing Team Suzuki, με τους Dan Linfoot και Takuya Tsuda να τερματίζουν στην πέμπτη θέση.

Suzuka 8H

 

Ετικέτες

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες