Suzuki GSX-R1000R - Κερδίζει ακόμα Πρωταθλήματα (FIM EWC 24)!

Νίκη της Yoshimura SERT Motul στο Bol d’Or, και σπουδαίος τίτλος στο Πρωτάθλημα Αντοχής

Από τον

Κώστα Γκαζή

17/9/2024

Στον τελευταίο γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής (EWC) για το 2024, στο Circuit Paul Ricard, 71.000 θαυμαστές είδαν τη Yoshimura SERT Motul να παίρνει με το GSX-R1000R τη νίκη στον θρυλικό 24ωρο αγώνα Bol d’Or, και παράλληλα να κατακτά και τον φετινό τίτλο! Προσέξτε πως η λέξη “Suzuki” απουσιάζει από το όνομα της ομάδας, με τις εργοστασιακές ομάδες Yamaha και BMW να καταλαμβάνουν τις θέσεις 2 και 3 στη σεζόν.

H Suzuki πήρε μια σπουδαία νίκη στη Γαλλία, με τους Gregg Black, Dan Linfoot και Etienne Masson, θριαμβεύοντας έτσι για 20^η φορά στο Bol d’Or, με τους Black και Masson και να γίνονται για 4^η φορά νικητές του μακροχρόνιου αγώνα EWC. Αυτός ήταν ο δεύτερος τίτλος για την ομάδα Yoshimura SERT Motul στο EWC, και ο πρώτος από το 2021, δυο τίτλοι που έρχονται να κάνουν παρέα στα 11 Πρωταθλήματα EWC που είχε κερδίσει η ομάδα όταν αγωνιζόταν με πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη, πριν η Suzuki αποφασίσει να αποσυρθεί από τους αγώνες. Να πούμε εδώ πως ο φετινός τίτλος του EWC δεν ανακοινώνεται στα επίσημα κανάλια της Suzuki, ούτε έχει βγει δελτίο τύπου, λες και η μεγάλη αυτή επιτυχία δεν συνέβη ποτέ...

Ένα εργοστάσιο που είχε -και έχει ακόμα- εκπληκτικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες, που κερδίζουν ακόμα έστω και χωρίς την εξέλιξη και την υποστήριξη που τους αξίζει.

Στην τελική βαθμολογία του FIM EWC για το 2024, η Yoshimura SERT Motul τερμάτισε πρώτη με 173 βαθμούς (νίκες σε Le Mans & Bol d’Or, 2η στο Spa και 3η στη Suzuka), δεύτερη ήταν η YART - Yamaha με 159 και τρίτη η BMW Motorrad World Endurance Team με 119 βαθμούς. Ο τίτλος των κατασκευαστών πήγε στη Yamaha, με δεύτερη τη Honda και τρίτη τη Suzuki.

Πίσω από τη Yoshimura SERT Motul, στον 4ο και τελευταίο γύρο του FIM EWC 2024, στο Bol d’Or, η ΚΜ 99 με Yamaha βρέθηκε στο βάθρο μόλις στη δεύτερη χρονιά παρουσίας της με τους Randy de Puniet, Jeremy Guarnoni και Florian Marino, ολοκληρώνοντας το 2024 ως η κορυφαία ανεξάρτητη ομάδα EWC.

Η επίσημη ομάδα της Yamaha YART Yamalube ξεκίνησε δυνατά ως διεκδικήτρια του τίτλου οδηγώντας στην βαθμολογία ως μία από τις τέσσερις πρωτοπόρες ομάδες. Αν και ολοκλήρωσε το βάθρο της Formula EWC στην 3^η θέση δεν μπόρεσε να πάρει την 1^η θέση λόγω δύο απρογραμμάτιστων pitstop.

Δυστυχώς ο Niccolo Canepa, με τον οποίο συνεργάστηκαν οι Marvin Fritz και Karel Hanika, θα αποσυρθεί από την ενεργό δράση χωρίς να έχει πάρει τον τρίτο Παγκόσμιο τίτλο που τόσο πολύ λαχταρούσε. Ωστόσο, θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους σπουδαίους του EWC όλων των εποχών.

Η BMW Motorrad World Endurance Team ξεκίνησε το Bol d'Or στην pole position για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ως ένας από τους τέσσερις γενικούς κυνηγούς του τίτλου. Μετά από ένα νέο ρεκόρ γύρου αγώνα 1:52:517 από τον Markus Reiterberger βοήθησε τη BMW να προηγηθεί τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής. Όμως, ένα ατύχημα για τον νεοφερμένο στην ομάδα Hannes Soomer έφερε τη Yoshimura SERT Motul και πάλι μπροστά, αφήνοντας τον Εσθονό εκτός δράσης με τραυματισμό στον ώμο και ανάγκασε τους Reiterberger και Illya Mykhalchyk να ολοκληρώσουν τον αγώνα ως δίδυμο, αν και ουσιαστικά καθυστέρησαν λόγω μηχανικών προβλημάτων.

Ετικέτες

GSXR

ewc

https://bit.ly/MOTO_681

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

John McGuinness: Στα 54 του γράφει ακόμη γύρους 130mph στο Isle of Man TT και το γιορτάζει με επετειακή εμφάνιση

Ο John Warren McGuinness MBE συμμετείχε φέτος για 30ή χρονιά στο Tourist Trophy του Isle of Man με μια Fireblade βαμμένη στα χρώματα της πρώτης του RS250

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/6/2026

"Ταξιδεύω νοητικώς σε εκείνη την πρώτη μου επίσκεψη με το φέρι, για έναν αγώνα που άλλαξε τη ζωή μου," θυμάται ο McGuinness. "Την πρώτη φορά που έτρεξα εδώ ήρθα με το δικό μου φορτηγάκι, το RS250R δεμένο πίσω δίπλα σε μια φορητή κουζίνα και μερικά κάνιστρα με ντίζελ που είχα δανειστεί από τη βάρκα του πατέρα της Becky [σ.σ. η σύζυγός του]."

Η στιγμή που θυμάται ο Άγγλος θρύλος του ΤΤ είναι το 1996, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 24 ετών και έφτανε στο λιμάνι της πόλης Douglas για το πρώτο του TT με μια δίχρονη Honda RS250 και χορηγό έναν προσωπικό του φίλο, τον αείμνηστο Paul Bird.

Προερχόμενος από έξι χρονιές αγώνων σε ερασιτεχνικό επίπεδο και μερικές συμμετοχές στον αγώνα North West 200 (απαιτούμενη προϋπηρεσία για να γίνει κανείς δεκτός στο ΤΤ), ο McGuinness εκκίνησε την καριέρα του με τον αγώνα της κατηγορίας Lightweight το 1996, στον οποίο τερμάτισε 15ος με ταχύτερο γύρο λίγο πάνω από τα 109 μίλια ανά ώρα, ή 175,4 χιλιόμετρα ανά ώρα, κατακτώντας τον τίτλο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου (Best Newcomer).

Η συνέχεια έχει γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα στα βιβλία της Ιστορίας: 23 νίκες σε ΤΤ από το 1999 ως σήμερα και σε διάφορες κατηγορίες (βασικά σε όλες, ακόμη και στην, καταργημένη πλέον, ηλεκτρική TT Zero με μοτοσυκλέτες της Mugen), ο πρώτος γύρος στην ιστορία του ΤΤ άνω των 130 mph (209,2 km/h) το 2007 και μια ιστορική νίκη στο Senior TT του 2015 κατά την οποία έγραψε τον πιο γρήγορο γύρο της προσωπικής του καριέρας με 132.701 mph (213,6 km/h).

Η ειδική βαφή στη φετινή του Fireblade ανατρέχει σε εκείνη την πρώτη εμφάνιση με την RS250 και αποτελεί έναν φόρο τιμής που του έγινε από τη Honda Racing UK.

"Η απόδοση του John φέτος είναι αντάξια του παλιού καλού McGuinness," είπε ο Nick Fletcher της Honda Racing Team. "Πάντα χαμογελαστός, πάντα με χρόνο για τις τεράστιες ουρές οπαδών του που στήνονται κάθε φορά που μένει για λίγη ώρα ακίνητος και πάντα το ίδιο γρήγορος και απαλός ως μετάξι στην άσφαλτο."

Τα τελευταία χρόνια ο McGuinness έχει χάσει επαφή με τις νίκες, το άθλημα έχει προχωρήσει λίγο πιο μπροστά. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως ο φετινός νικητής του αγώνα Superbike TT, Dean Harrison, έγραψε στις δοκιμές της κατηγορίας οκτώ γύρους πάνω από τα 133 mph (214 km/h), δηλαδή πάνω από την ταχύτερη επίδοση στην καριέρα του Mc Guinness, ενώ στον αγώνα κέρδισε γράφοντας ταχύτερο γύρο άνω των 135 mph (217,3 km/h). Το δε απόλυτο ρεκόρ γύρου έχει γραφτεί το 2023 από τον Peter Hickman στο Superstock TT με 136,358 mph (219.447 km/h).

Παρόλα αυτά ο John McGuinness παραμένει ένα είδωλο, ένας από τους πιο αγαπητούς αναβάτες στην ιστορία του ΤΤ και φυσικά ένας από τους πολυνίκες του με 23 επισκέψεις το ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι που πολύ λίγοι έχουν καταφέρει.

Στα 54 του χρόνια μάλιστα, ο Άγγλος συνεχίζει να είναι πολύ γρήγορος και σταθερός, τερματίζοντας φέτος τον αγώνα των Superbikes στην τιμητικότατη πέμπτη θέση.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_681