Toni Bou - Κέρδισε τον 16ο Παγκόσμιο Τίτλο του στο TrialGP

Τριάντα δύο Παγκόσμιοι Τίτλοι μαζί με εκείνους του X-Trial
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/9/2022

Ο Toni Bou πήρε έναν ακόμα Παγκόσμιο Τίτλο, κερδίζοντας το Πρωτάθλημα TrialGP (Outdoor Trial) του 2022, ενώ θυμίζουμε είχε κερδίσει και το φετινό X-Trial (Indoor Trial), με τη συλλογή της καριέρας του να ανέρχεται πλέον στους 32 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους Trial!

Ο Ισπανός αναβάτης του HRC πήρε το Πρωτάθλημα με μια δεύτερη θέση στην πρώτη ημέρα του αγώνα στο Ponte di Legno της Ιταλίας, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη διαδρομή στην οποία λόγω πίεσης βρέθηκε ακόμα και στην πέμπτη θέση. Κι όταν έφυγε από τη μέση ο τίτλος, ο Bou ξαναγύρισε στη γνωστή του φόρμα, κερδίζοντας τη δεύτερη ημέρα του ιταλικού GP, έχοντας 191 βαθμούς στην τελική βαθμολογία του Πρωταθλήματος, έναντι 140 του δεύτερου Jaime Busto της Vertigo και 131 του τρίτου Matteo Grattarola της Beta.

Κάπως έτσι, το 2022 o Bou πήρε 7 νίκες και ήταν 3 φορές δεύτερος στους 10 αγώνες της σεζόν του TrialGP.

Τώρα η επόμενη πρόκληση για τον Bou είναι η συμμετοχή του στο Trial des Nations, όπου θα συμμετάσχει με την ισπανική Εθνική Ομάδα, αυτή την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου στη Monza.

Σημειώστε πως αυτή ήταν και η πρώτη χρονιά του Takahisa Fujinami, πρώην ομόσταυλου του Bou, στη θέση του ως manager της ομάδας Trial του HRC, χρονιά που τελείωσε με τον GOAT του αθλήματος και πάλι πρώτο, και με τον νέο ομόσταυλό του, Gabriel Marcelli στην 5η θέση της τελικής βαθμολογίας.

Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…