X-Trial 2020: Οριακή νίκη για τον Tony Bou!

Ένας αγώνας γεμάτος θέαμα!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/1/2020

Ο τρίτος αγώνας του X-Trial στη Βουδαπέστη ήταν άκρως θεαματικός και γεμάτος εκπλήξεις, αφού η ανάδειξη των τριών πρώτων έγινε με βάση τα αποτελέσματα της γενικής βαθμολογίας του δεύτερου γύρου και όχι του Grand Final. Ο ανταγωνισμός ήταν τεράστιος και ο Tony Bou λίγο έλειψε απ’ το να εκθρονιστεί απ’ την πρώτη θέση όπου έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε. Στο Grand Final που αποτελούνταν από έξι sections, ο Bou και ο βασικός του αντίπαλος, Adam Raga ήταν ισόπαλοι με 15 βαθμούς και απέτυχαν και οι δύο στη ρεβάνς. Στο δεύτερο γύρο, ο αναβάτης της Honda είχε κυριαρχήσει με τη σχεδόν αλάνθαστη οδήγησή του, έχοντας τρεις λιγότερους βαθμούς ποινής απ’ τον Adam Raga και έτσι κατάφερε να κερδίσει την 65η του νίκη στα X-Trial!

Παρά την μικρή εμπειρία που έχει ο 20χρονος Gabriel Marcelli –έκανε το ντεμπούτο του στα X-Trials στον τελευταίο αγώνα του 2018- κατάφερε να ανεβεί για πρώτη φορά στο τρίτο σκαλί του βάθρου, βάσει των αποτελεσμάτων του δεύτερου γύρου. Ο αγώνας ήταν γεμάτος εκπλήξεις με τους Miquel Gelabert και Benoit Bincaz να έρχονται αντιμέτωποι με τον σκληρό ανταγωνισμό και τελικά να μην καταφέρνουν να επικρατήσουν. Ο Jorge Casale παρότι στον πρώτο γύρο κατάφερε να τους κερδίσει με διαφορά τριών βαθμών, απέτυχε να περάσει στα πέντε sections του δεύτερου γύρου, ενώ ο Jaime Busto δεν κατάφερε να περάσει κανένα από αυτά. Με αυτό τον τρόπο, ο Marcelli ήρθε τρίτος αφήνοντας πίσω του τον Jeroni Fajardo και τον Jorge Casale να κλείνει την πεντάδα.

 “Ο αγώνας ήταν πάρα πολύ δύσκολος και η νίκη ήρθε οριακά”, είπε ο Bou, όπου στους δύο πρώτους γύρους ένιωθε πως τα πήγαινε πολύ καλά. “Το Grand Final ήταν μια τελείως διαφορετική ιστορία, καθώς έκανα αρκετά λάθη που θα μπορούσα να αποφύγω και τα πράγματα δυσκόλεψαν. Ο Adam οδήγησε εξαιρετικά και του αξίζουν συγχαρητήρια.” Ανέφερε επίσης, πως είναι πολύ ωραίο συναίσθημα που πήρε τη νίκη ενώ ήξερε πως περιθώριο να οδηγήσει πολύ καλύτερα.

“Είμαι πολύ χαρούμενος επειδή η οδήγησή μου ήταν εξαιρετική και μπόρεσα να ανταγωνιστώ τον Bou μέχρι και την τελευταία στιγμή. Τα πράγματα ήταν λίγο δύσκολα για μένα λόγω της φυσικής μου κατάστασης και στο τέλος έχασα ένα σημείο στο έκτο section με αποτέλεσμα να έρθουμε ισοπαλία.” Παρότι ήρθε δεύτερος, ο Raga αναχώρησε απ’ τον αγώνα στη Βουδαπέστη, λέγοντας πως είναι πάρα πολύ ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του και πως ο αγώνας ήταν πάρα πολύ απαιτητικός.

Ο 20χρονος Marcelli ήταν πάρα πολύ ενθουσιασμένος λέγοντας: “Το πρώτο μου βάθρο είναι ό,τι μπορούσα να ονειρευτώ! Ήταν ένας πάρα πολύ απαιτητικός αγώνας και πρέπει να είμαι ευχαριστημένος που κατάφερα να κερδίσω τη θέση μου ανάμεσα στους καλύτερους αναβάτες του κόσμου.”

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες