Honda GTR 150: H VIDEO - Δοκιμή, που μας δίχασε!

Γιατί το super-παπί της Honda δεν είναι μόνο για κόντρες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/3/2019

Οδηγήσαμε το νέο Honda GTR150 σε πίστα, σε ταξίδι, στην πόλη, το ζυγίσαμε και το δυναμομετρήσαμε και με όλα αυτά κάθε φορά ακούγαμε και διαβάζαμε πολλές και διαμετρικά αντίθετες απόψεις για το καινούριο εξατάχυτο super-παπί της Honda. Για κάποιους είναι το υπέρτατο παπί. Το καλύτερο του κόσμου! Για κάποιους άλλους όμως, δεν είναι καν παπί!

Λογικό να συμβαίνει αυτό, διότι όλα αυτά τα χρόνια τα παπιά έχουν παίξει πολλούς ρόλους μέσα στον ελληνικό μοτοσυκλετισμό. Συνήθως η προσωπικότητα του ιδιοκτήτη ήταν αυτή που άλλαζε τον χαρακτήρα τους. Ανάλογα με την ηλικία και τις προσωπικές του ανάγκες, ο ιδιοκτήτης ενός παπιού χρησιμοποιούσε και “έφτιαχνε” το παπί στα μέτρα του. Όσο εύκολο είναι να δεις στο δρόμο ένα νορμάλ παπί, άλλο τόσο εύκολο είναι να δεις και ένα “πειραγμένο” με εξαρτήματα που κοστίζουν σχεδόν όσο μια μεγάλη μοτοσυκλέτα.

Αυτή ήταν μέχρι σήμερα η ελληνική πραγματικότητα γύρω από τα παπιά. Όμως σε ένα άλλο σημείο του πλανήτη και συγκεκριμένα στις χώρες της Ασίας, τα παπιά είναι συνώνυμα με τον μοτοσυκλετισμό και όχι απλώς ένα μέρος αυτού όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Εκεί δεν υπάρχει μόνο ένα είδος παπιού. Τα παπιά που σχεδιάζονται για τις χώρες της Ασίας έχουν ειδικό σκοπό. Υπάρχουν κατηγορίες παπιών, ακριβώς όπως έχουν οι μεγάλες μοτοσυκλέτες στον υπόλοιπο κόσμο. Έχουν παπιά touring, παπιά on-off και φυσικά έχουν πολλά supersport παπιά, που κάθε χρόνο βλέπουμε να τα οδηγούν ο Rossi και ο Marquez όταν πάνε εκεί για τις παρουσιάσεις των ομάδων τους.

Προφανώς ένα παπί που έχει υγρόψυκτο κινητήρα με 2 επικεφαλείς εκκεντροφόρους δεν πρόκειται να κάνει τα ίδια λεφτά με ένα αερόψυκτο διβάλβιδο. Έτσι στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης τα παπιά εξαφανίστηκαν από την έτσι κι αλλιώς μικρή αγορά τους, πλην της δικής μας, καθώς τα εργοστάσια σταμάτησαν να ασχολούνται με την προσαρμογή των κινητήρων τους στις προδιαγραφές ρύπων της Ε.Ε. για τα λίγα συνολικά νούμερα που θα πουλούσαν...

Στην Ελλάδα το παπί έχει μεγάλη ιστορία και άντεξε την επίθεση από τα μικρά scooter, όμως και πάλι οι προδιαγραφές Euro 4 εκτόξευσαν τις τιμές τους. Τα μοντέλα που μπορούσες να βρεις καινούρια στην ελληνική αγορά μειώθηκαν στο ελάχιστο, σχεδόν εξαφανίστηκαν. Παρ’ όλα αυτά, οι ελληνικές αντιπροσωπείες το πάλεψαν όσο μπορούσαν και μάλλον τα κατάφεραν. Και φυσικά καλό για εμάς, κακό για εκείνους, το κατάφεραν όλοι μαζί. Από φέτος όμως, στην ελληνική αγορά ήρθαν και ορισμένα τέτοια μοντέλα παπιών που έχουν σχεδιαστεί για να καλύψουν συγκεκριμένες ανάγκες και να ικανοποιήσουν συγκεκριμένα γούστα. Εξ ορισμού η έννοια της εξειδίκευσης μοιάζει παράταιρη με την φιλοσοφία του πρώτου παπιού που σχεδίασε η Honda και σκοπό είχε να καλύψει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος χρήσεων.  Έτσι δεν είναι παράξενο που κάποιοι βλέπουν το GTR 150 με καχυποψία και κάποιοι άλλοι ως το απόλυτο παπί που έχει φτιάξει η Honda έως σήμερα. 

Από το ένα άκρο στο άλλο δηλαδή, οπότε είπαμε να  μπούμε στο… πετσί του ρόλου και να φτιάξουμε ένα video που να δίνει απαντήσεις σε αυτή την αντιπαράθεση. Με τη βοήθεια των επαγγελματικών οργάνων μετρήσεων του περιοδικού ΜΟΤΟ, έχουμε στα χέρια μας τους αριθμούς για να βάλουμε σε μια τάξη… τα νούμερα. Άραγε είναι μόνο για κόντρες όπως υποστηρίζουν κάποιοι; Κι αν όντως είναι μόνο για κόντρες, πόσο καλό είναι. Για όλα αυτά μία γεύση ακολουθεί πιο κάτω, ενώ αναλυτικά και τεκμηριωμένα την άποψή μας, θα την βρείτε στο επόμενο τεύχος του MOTO, το 1ης Απριλίου! Έτσι λοιπόν όπως το οδηγήσαμε πολύ και σε κάθε είδους δρόμο, προσπαθώντας να “αποκρυπτογραφήσουμε” τη συνολική προσωπικότητα του Honda GTR 150. Κυρίως την πρακτική πλευρά του δηλαδή και πώς οι επιδόσεις του κινητήρα και η ύπαρξη συμβατικού συμπλέκτη επηρεάζει την πρακτικότητα για την οποία συνήθως αγοράσει κάποιος ένα παπί. 

Δείτε το VIDEO:

 

Ετικέτες

Στρώσιμο R9T Racer

Τα 100 πρώτα είναι…τα ωραία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/3/2017

Πολύ σπάνια συμβαίνει να μας δώσει μια αντιπροσωπεία μοτοσυκλέτα για τεστ που να έχει μόλις βγει από την κούτα. Ακόμα πιο σπάνιο είναι να μας δώσουν μοτοσυκλέτα για τεστ στην Ελλάδα και την ίδια στιγμή να γίνεται παρουσίαση για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους δημοσιογράφους! Αυτό ακριβώς μας συνέβη με την R9T Racer που έχουμε στα χέρια μας αυτές τις μέρες για δοκιμή. Την παραλάβαμε με λιγότερα από 10 χιλιόμετρα στον ολικό χιλιομετρητή της και έπρεπε να την στρώσουμε ευλαβικά, ώστε οι μετρήσεις επιδόσεων και η δυναμομέτρηση να μας δώσουν αξιόπιστα αποτελέσματα.

Με αφορμή λοιπόν το στρώσιμο του R9T Racer, είπαμε να μοιραστούμε μαζί σας την εμπειρία της διαδικασίας. Πρώτα απ΄όλα, ακόμα κι αν η μοτοσυκλέτα δεν είναι δική σου, αυτά τα πρώτα 100 χιλιόμετρα με μια ολοκαίνουρια μοτοσυκλέτα είναι πάντα τα πιο ωραία μαζί της από συναισθηματική άποψη. Οι μυρωδιές των μετάλλων και των προστατευτικών κεριών που ζεσταίνονται πρώτη τους φορά σε υψηλές θερμοκρασίες είναι όλα τα λεφτά! Ειδικά σε αερόψυκτες μοτοσυκλέτες όπως το R9T, όπου οι διαστολές και οι συστολές των μετάλλων είναι μεγαλύτερης κλίμακας, οι μυρωδιές συνοδεύονται και από μοναδικής χροιάς ήχους.

Το χρυσό-μπλε χρώμα που αρχίζει σιγά-σιγά να εμφανίζεται στους λαιμούς των εξατμίσεων, είναι άλλη μια οπτική πινελιά που συμπληρώνει την αίσθηση ότι έχεις μπροστά σου το πρώτο σου παιδί που μαθαίνει να περπατάει. Όσοι βαριούνται ή ξενερώνουν με την διαδικασία του στρωσίματος, είναι καταναλωτές όχι μοτοσυκλετιστές!

 

 

 

Μην τρομάζετε με τους 103 βαθμούς κελσίου, δεν αφορά το ψυκτικό αλλά την θερμοκρασία λαδιού. Ακόμα κρύο είναι! Στα 6,8 λίτρα/100km η μέση κατανάλωση

Αυτό το χρυσό-μπλε χρώμα που αποκτούν σιγά-σιγά οι λαιμοί των εξατμίσεων είναι το φετίχ του στρωσίματος

 

Καμιά δεκαριά χιλιόμετρα μετά την Αγία Μαρίνα, ο ολικός χιλιομετρητής έδειξε τα πρώτα 100. Τα θερμαινόμενα ήταν ευχάριστη παρέα όταν έπεσε ο ήλιος

 

Μετά από 8 ώρες στο γραφείο να πρέπει να στρώνεις κιόλας μέχρι αργά το βράδυ. Απλά υπέροχο!

Από τα 80 χιλιόμετρα ήθελα απελπισμένα να κατουρίσω, αλλά η αγωνία μου να δω τον αριθμό 100 δεν με άφηνε να σταματήσω να οδηγάω... Στο τσακ δεν έβρεξα το παντελόνι μου!