Οδηγούμε τα Piaggio Medley 125/150 2020: Ακριβώς ό,τι έπρεπε!

Κράτησαν την ουσία και άλλαξαν αυτά που έπρεπε
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/2/2020

Στην Γένοβα βρεθήκαμε χθες, για την δημοσιογραφική παρουσίαση του καινούριου Piaggio Medley 125 και 150. Αν δεν έχετε πάει ποτέ Γένοβα, βάλτε την οπωσδήποτε στην λίστα σας, αλλά μην πάτε με αεροπλάνο. Είναι από τις περιοχές που αξίζει να την οδηγήσεις με μοτοσυκλέτα, καθώς έχει τεράστια έκταση και όλη η μαγεία βρίσκεται στις διαδρομές έξω από το κέντρο της πόλης και το εμπορικό λιμάνι. Εκεί δηλαδή που περιηγηθήκαμε οδηγώντας το νέο Medley, τόσο στην έκδοση με τον κινητήρα iGet στα 125 κυβικά, όσο και με τα 150 κυβικά. Στη μαρκετινίστικη διάλεκτο, το συγκεκριμένο scooter θεωρείται ως μικρομεσαίο premium μοντέλο. Στη διάλεκτο των κανονικών ανθρώπων, είναι από τα scooter που πληρώνεις 200-400 ευρώ περισσότερα από το αντίστοιχο φτηνότερο της κατηγορίας του και ως αντάλλαγμα παίρνεις ένα σωστά σχεδιασμένο δίκυκλο, με ποιοτικά υλικά, πλήρη εξοπλισμό άνεσης και σύγχρονη τεχνολογία.

Αυτή είναι η σωστή περιγραφή για το Medley και δεν είναι τυχαίο που αγαπήθηκε τόσο πολύ. Μέσα σε τέσσερα χρόνια, έχει πουλήσει περισσότερα από 3500 κομμάτια στην Ελλάδα, κάνοντας την χώρα μας την τρίτη μεγαλύτερη αγορά της Ευρώπης για το Medley, μετά την Ιταλία και την Γαλλία. Γιατί; Πρώτο και κύριο, διότι είναι ένα από τα πιο καλοσχεδιασμένα scooter που έχουν φτιαχτεί ποτέ. Δεν μιλάμε με κριτήριο την εμφάνιση, που λίγο πολύ μοιάζει με μικρό αδερφάκι του Beverly. Μιλάμε για την πρακτική και χρηστική πλευρά, δηλαδή τους βασικούς λόγους που αγοράζεις scooter. Είναι από τα ελάχιστα scooter που έχει τόσο μεγάλο αποθηκευτικό χώρο κάτω από τη σέλα. Όχι μόνο σε αυτή την κατηγορία κυβισμού και εξωτερικού μεγέθους, αλλά γενικώς! Ούτε τα μισά 300-400cc της αγοράς δεν έχουν τόσο χώρο κι ας είναι πολύ πιο ογκώδη. Χωράει άνετα δύο full face κράνη και την ίδια ώρα πατάς γερά με τα δύο πόδια στο έδαφος, χάρη στην έξυπνη σχεδίαση της σέλας.

Για το 2020 έχει νέο κάλυμμα με χρωματιστή ραφή που του δίνει ακόμα περισσότερη αίσθηση πολυτέλειας και μια μικρή αλλαγή στο σχήμα και τον τύπο του αφρώδες προς όφελος της άνεσης. Χωράει άνετα δύο άτομα χωρίς να νοιώθουν στριμωγμένα και τα νέα αναδιπλώμενα μαρσπιέ συνεπιβάτη έχουν αντιολισθητική επιφάνεια. Το πόσο έξυπνη και προσεγμένη στη λεπτομέρεια είναι η σχεδίαση του Medley φαίνεται και από το γεγονός πως ενώ έχει μεγάλο ρεζερβουάρ 7 λίτρων (εξασφαλίζει εύκολα μέση αυτονομία μεταξύ 180-220 χιλιομέτρων) τοποθετημένο στο πάτωμα, την ίδια ώρα δεν υπάρχει ογκώδες κεντρικό τούνελ, οπότε το καβαλάς περνώντας εύκολα το πόδι σου ανάμεσα στο τιμόνι και τη σέλα, ενώ μπορείς να κρεμάσεις μια μεγάλη τσάντα από τον σωστά τοποθετημένο κρίκο. Γενικά οι μεταφορικές ικανότητες του Medley είναι κορυφαίες και οι χώροι που προσφέρει δεν τους βρίσκεις εύκολα σε αυτού του μεγέθους τα scooter. Όλα αυτά όμως τα είχε και το προηγούμενο μοντέλο.

Να θυμίσουμε πως ο iGet είχε από την αρχή σύστημα start/stop, δηλαδή δεν έχει μίζα με κόμπλερ, αλλά η γεννήτρια είναι ταυτόχρονα και μίζα. Απείρως πιο αξιόπιστο σύστημα εκκίνησης σε βάθος χρόνου, έστω και αν η οικονομία που προσφέρει είναι αμελητέα σε αυτά τα κυβικά και χρειάζεται ειδική μπαταρία, που είναι λίγο ακριβότερη από τις συμβατικές. Τι καινούριο λοιπόν πρόσθεσαν για το 2020; Πρώτα απ’ όλα έπρεπε να κάνουν τον κινητήρα Euro4. Για να το πετύχουν αυτό, άλλαξαν εντελώς την κεφαλή (έχει νέους εκκεντροφόρους και αυλούς εισαγωγής), μεγάλωσαν τον όγκο στο φιλτροκούτι και στο τελικό της εξάτμισης και έβαλαν ένα νέο έμβολο.

Ουσιαστικά βελτίωσαν την ροή του αέρα προς και από τον θάλαμο καύσης. Το νέο έμβολο είναι ισχυρότερο, διότι ο κινητήρας πλέον ανεβάζει 1000 στροφές περισσότερες. Με όλα αυτά, πέρασαν τις προδιαγραφές Euro4 και ταυτόχρονα κέρδισαν μερικά αλογάκια, αφού πλέον το 125 έχει 14,75hp στις 9.000 στροφές και το 150 (155,2cc για την ακρίβεια) έχει 16,22hp στις 8.750 στροφές. Δυστυχώς η τελική ταχύτητα (99km/h πραγματικά για το 125 και 115km/h για το 150) παραμένει ίδια, καθώς είναι θέμα έγκρισης τύπου και γενικά τα scooter των 125 κυβικών έχουν ρυθμισμένο το CVT για να μην ξεπερνούν τα 99km/h πραγματικά (στο κοντέρ δείχνουν παραπάνω). Έτσι το 150 είναι σαφώς η έκδοση που συμφέρει για όσους δεν έχουν πρόβλημα με το δίπλωμα. Πέρα από τις αισθητά καλύτερες επιδόσεις, το 150 είναι βέβαιο πως σε πραγματικές συνθήκες θα καίει και λιγότερη βενζίνη. Η άλλη αλλαγή που φέρνει το μοντέλο του 2020 είναι η διαφοροποίηση στον εξοπλισμό μεταξύ Medley και Medley S. Το S θα έχει στάνταρ στην ελληνική αγορά Bluetooth με δυνατότητα χειρισμού smartphone από το τιμόνι, κάτι που θα είναι έξτρα στην βασική έκδοση. Επίσης στο S οι δίσκοι των φρένων έχουν σχήμα “μαργαρίτα” με χρυσές δαγκάνες, οι νέες ζάντες είναι μαύρες και αντί για χρώμιο όλες οι λεπτομέρειες είναι σε κόκκινο χρώμα, όπως κόκκινα είναι και τα δύο πίσω αμορτισέρ. Όλες οι εκδόσεις έχουν θύρα USB στο ντουλαπάκι, LED φώτα εμπρός-πίσω, το νέο ψηφιακό πίνακα οργάνων LCD και τρεις επιλογές χρωμάτων η κάθε μία.

Όπως πάντα, αναλυτικά την κριτική μας για κάθε σημείο του νέου Medley θα έχετε την δυνατότητα να διαβάσετε σε επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ.

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ                  Piaggio Medley 125 (150) ABS   
Αντιπρόσωπος:
Piaggio Hellas A.E.
Τιμή:
3.050€ (125) / 3.150€ (150)
 
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Μεταξόνιο (mm):
1.395
Απόσταση από το έδαφος (mm):
 
Ύψος σέλας (mm):
799
 
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος:
Ατσάλινο σωληνωτό
Πλάτος (mm):
 
Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):
136/-
Ρεζερβουάρ/ρεζέρβα (l):
7/1,5
 
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος:
Τετράχρονος, υγρόψυκτος μονοκύλινδρος με 1ΕΕΚ και τέσσερις βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):
52 x 58,7 (58 x 58,7)
Χωρητικότητα (cc):
124,7 (155,2)
Σχέση συμπίεσης:
-
Ισχύς (ΗΡ/rpm):
14,75/9.000 (16,22/8.750)
Ροπή (kg.m/rpm):
1,2/6.500 (1,5/6.500)
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):
117,6 (104,6)
Τροφοδοσία:
Ψεκασμός
Σύστημα εξαγωγής:
1 σε 1
Σύστημα λίπανσης:
Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης:
Μίζα (start/stop)
 
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Συμπλέκτης:
Αυτόματος
Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:
Διαρκώς μεταβαλλόμενη CVT
Τελική μετάδοση / σχέση:
Διαρκώς μεταβαλλόμενη/Ιμάντας
 
 
ΠΙΣΩ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Δύο αμoρτισέρ
Διαδρομή (mm):
76
Ρυθμίσεις:
Καμία
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
3,5 x 14
Ελαστικό:
120/70-14
ΦΡΕΝΟ
Δισκόφρενο 240mm με δικάναλο ABS Bosch
 
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Οθόνη LCD με πλήρεις ενδείξεις και Bluetooth (στάνταρ στην έκδοση S), κεντρικό και πλάγιο σταντ, σχάρα, φώτα LED εμπρός-πίσω
 
ΕΜΠΡΟΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι
Ρυθμίσεις:
Καμία
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
3 x 16
Ελαστικό:
100/80-16
ΦΡΕΝΟ
Δισκόφρενο 260mm με δικάναλο ABS Bosch
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ
Μέση
2,9 (κατασκευαστή)
Μέγιστη
 
Αυτονομία (km):
289
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):
7
 
 
 
 


 

              

      

Οδηγούμε Daytona T310 - Πρώτες εντυπώσεις

Στο μικροσκόπιο!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/4/2019

Με το Daytona Τ310 (made by Zontes, για να μην ξεχνιόμαστε…) είναι αδύνατον να περάσεις απαρατήρητος. Ο χαρακτηρισμός "εντυπωσιακός" για τον σχεδιασμό του είναι τουλάχιστον επιεικής, ενώ αν βάλουμε στην εξίσωση ότι μιλάμε για μια μοτοσυκλέτα –έστω και μονοκύλινδρη με 310cc- που κοστίζει κάτω από 4000 ευρώ (€3.995 για την ακρίβεια), τότε είναι που πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για να κάνετε τα στόματα των γύρων σας να χάσκουν ορθάνοιχτα.
Το συγκεκριμένο μονοκύλινδρο on-off θέλει να ξεφύγει από τα στάνταρ των κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλετών, ενώ σε συνδυασμό με τον πλούσιο εξοπλισμό του, που δεν υπάρχει αντίστοιχο επίπεδο στον ανταγωνισμό της κατηγορίας, να δημιουργήσει μία ξεκάθαρη διαφορά. Πράγματι ξεφεύγει από τα δεδομένα της προέλευσής του, πράγμα που δεν σημαίνει αυτομάτως πως είναι αντίστοιχο με τις ποιοτικότερες μοτοσυκλέτες που κυκλόφορουν αυτή την στιγμή. Τον αντίκτυπο που δημιουργεί στον περίγυρο δεν είναι δύσκολο να τον αντιληφθείς, καθώς τις μέρες που το είχαμε στα χέρια μας ξεπερνούσαμε σε δημοτικότητα ακόμη και τους επίκαιρους, υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους! Δεν υπήρχε άνθρωπος να μην ρωτήσει για το Daytona και μάλιστα μέσα από ευρύ και ποικίλο ηλικιακό φάσμα. Χάρη στο μέγεθός και την εμφάνισή του, δεν αυτοπεριορίζεται σε μια μερίδα υποψήφιων αναβατών (κυρίως νέων), αλλά "απλώνει τα πλοκάμια του" σε ένα μεγαλύτερο κοινό, ακόμη και σε αυτούς που μέχρι τώρα δεν είχαν σκεφτεί καν τα on-off ως πρώτη τους μοτοσυκλέτα. Όπως θα διαβάσετε στην αναλυτική και πλήρη δοκιμή στο τεύχος Ιουνίου του ΜΟΤΟ, το σύνολο του Τ310 συνιστά έναν πραγματικά ολοκληρωμένο χαρακτήρα, πολυδιάστατο με πολλές πτυχές, που μπορεί να ικανοποιήσει διαφορετικά "θέλω" και ανάγκες, από commuting μέχρι ταξίδι.


Το μεγάλο όμως ερώτημα και η αγωνία, αν θέλετε, όλων όσων προσέγγιζαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το μονοκύλινδρο της Daytona, ήταν το ποιοτικό επίπεδο της κατασκευής και η αντοχή στον χρόνο. Γι' αυτό το λόγο το Τ310, όπως και κάθε άλλη μοτοσυκλέτα φυσικά που δοκιμάζουμε στο περιοδικό, μπήκε κάτω από το μικροσκόπιο του ΜΟΤΟ προκειμένου να το ψάξουμε και να εντοπίσουμε όλα εκείνα τα στοιχεία που μαρτυρούν τόσο το παρελθόν (σε ό,τι αφορά την φιλοσοφία σχεδιασμού και κατασκευής) όσο και το μέλλον του συνολικού πακέτου. Όλα τα… ευρήματα, να υπενθυμίσουμε, ότι θα τα διαβάσετε στο πλήρες τεστ του τεύχους 595 (θα βρίσκεται στα περίπτερα την Παρασκευή 31 Μαΐου), αλλά μπορείτε να πάρετε μια πρώτη γεύση από τώρα, μιας και σας δίνουμε την δυνατότητα να ρίξετε μια μικρή μάτια πίσω από την κουρτίνα του άρθρου που έρχεται.
Να ξεκινήσουμε λέγοντας πως για να βρούμε πράγματα που αξίζει να αναφερθούν, ψάξαμε πολύ κι αυτό συγκαταλέγεται στα συν του μικρού μονοκύλινδρου. Η πρώτη εικόνα μόλις αντικρίζεις το Τ310 αφήνει θετικές εντυπώσεις, κυρίως λόγω της ποιότητας της βαφής πάνω στις πολυεπίπεδες επιφάνειες του φαίρινγκ και των πλαϊνών πλαστικών. Τα ίδια τα πλαστικά μέρη είναι καλοφτιαγμένα με σωστή ευκαμψία, αλλά η συναρμογή τους απέχει από το ιδανικό, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις ακούς τριξίματα, όπως για παράδειγμα στο μούτρο και την ζελατίνα. Επιπλέον, αν και εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι πρόκειται για μοτοσυκλέτα προ-παραγωγής όπως μας ενημέρωσε η αντιπροσωπεία, φαίνεται ότι υπήρξαν μικρά θεματάκια στα καλούπια των πλαστικών, καθώς σε μια-δυο περιπτώσεις διαπιστώσαμε μικρές ατέλειες, κυρίως στην εσωτερική, άβαφη, πλευρά τους. Ομοίως, η εφαρμογή κάποιων πλαστικών καπακιών (κάτω από τα όργανα στη θήκη για το keyless πομπό και κάτω από τη σέλα το κάλυμμα της ασφαλειοθήκης) δεν είναι η καλύτερη δυνατή, με προδιάθεση σε βάθος χρόνου να μην είναι και αποτελεσματική.


Τέτοιες μικρές παραλείψεις υπάρχουν κι αλλού, αλλά πρέπει να προσπαθήσεις αρκετά για να τις βρεις, όπως μερικές βίδες που στηρίζουν διάφορα πλαστικά και βάσεις οι οποίες περισσεύουν (αν σκύψεις για να δεις κάτω από το ρύγχος θα πάρεις μια εικόνα) και οι βίδες στα καπάκια του κινητήρα που έχουν διάφορα μεγέθη και δείχνουν ανοξείδωτες, αλλά αυτό είναι κάτι που θα επιβεβαιωθεί σε βάθος χρόνου. Από την άλλη, δεν χρειάζεται ιδιαίτερο ψάξιμο για να διαπιστώσεις ότι η LCD οθόνη δεν αποδίδει σωστά σε συνθήκες δυνατού φωτισμού, με την ένδειξη της ταχύτητας να είναι έως και δυσανάγνωστη. Περιθώρια επίσης βελτίωσης υπάρχουν και στο φινίρισμα , όπως σε μερικές κολλήσεις του πλαισίου και στην εξάτμιση αλλά και στα βουρτσισμένα μπράτσα στις ζάντες όπου αν ρίξεις μια πιο προσεκτική ματιά, θα διαπιστώσεις το τελείωμα είναι τραχύ κι όχι ομοιόμορφο, δίχως όμως να χαλά ιδιαίτερα το συνολικό αποτέλεσμα. Όμως, ο γενικός κανόνας είναι ότι η συνολική ποιότητα βρίσκεται σε πολύ καλό επίπεδο, ενώ όλα όσα έχουμε να πούμε για το T310, θα αναλυθούν πλήρως στο τεύχος Ιουνίου του MOTO.

Διότι για να είμαστε αντικειμενικοί, υπάρχουν πολλά περισσότερα σημεία πάνω στο Τ310 που αξίζουν και με το παραπάνω τα θετικά σχόλια. Λεπτομέρειες που τονίζουν εμφατικά ότι οι μοτοσυκλέτες της Zontes δημιουργήθηκαν με ιδιαίτερη προσοχή και υψηλά στάνταρτ, από μια εταιρεία που διαφέρει σε φιλοσοφία από όσα γνωρίζουμε για τα κινέζικα εργοστάσια, κάτι άλλωστε που είχαμε διαπιστώσει και από την δοκιμή του R310 προς τα τέλη της περασμένης χρονιάς. Το κουμπί, για παράδειγμα, που "ξυπνάει" την μπαταρία από το rest mode όταν μείνει καιρό η μοτοσυκλέτα ακίνητη, οι ρυθμιζόμενες μανέτες, το αλουμινένιο ψαλίδι με τα ενισχυτικά "νεύρα", η εξαιρετική χωροταξία των καλωδιώσεων και των σωλήνων που δεν μαρτυρούν σε καμία περίπτωση προχειρότητα στην κατασκευή και ο τρόπος που ανοίγει ηλεκτρικά το κάλυμμα της τάπας του ρεζερβουάρ, δεν είναι κάτι που συναντάς ούτε σε αυτή την κατηγορία τιμής, ούτε σε αυτή την κατηγορία μοτοσυκλετών.

Ακόμη και ο εξοπλισμός της, που συμπεριλαμβάνει την βασική μονάδα ABS της Bosch, το σύστημα ψεκασμού της Delphi που χρησιμοποιείται ευρέως σε μικρές μοτοσυκλέτες που κατασκευάζονται στην Ασία και έχει αποδείξει την αξιοπιστία του όλα αυτά τα χρόνια και η ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα, αποτελούν ενδείξεις ότι η Zontes δίνει ιδιαίτερο βάρος στα προϊόντα της αλλά και έναν premium χαρακτήρα για τα δεδομένα της κινεζικής μοτοβιομηχανίας.
Το πώς μεταφράζονται όλα αυτά στο δρόμο και αν η συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας συνάδει με το γενικότερο ποιοτικό σύνολο, θα το διαβάσετε όπως είπαμε και πιο πριν, στην πληρέστατη και αναλυτική δοκιμή που θα φιλοξενείται στο τεύχος Ιουνίου του ΜΟΤΟ. Stay tuned!