Παρουσίαση Yamaha Tmax Sport Edition

Αφιερωμένο στους οπαδούς της
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/7/2018

Θεωρητικά τα scooter έχουν ως βασικό πλεονέκτημά τους την πρακτικότητα στην καθημερινή χρήση και αν μιλάμε ειδικά για την κατηγορία των mega scooter που ανήκει το Yamaha Tmax, τότε θα πρέπει να προσθέσουμε ως βασικό συστατικό και την άνεση. Μόνο που το Tmax έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να ξεφύγει από τα στενά όρια που καθορίζουν την κατηγορία των mega scooter και έχει δημιουργήσει μια δική του ξεχωριστή κοινωνία. Ακριβώς για αυτή την ιδιαίτερη κοινωνία των Tmax η Yamaha δημιούργησε την έκδοση Sport Edition!

Παραδόξως, η πρώτη φορά που οδηγήσαμε το Tmax Sport Edition δεν ήταν σε κάποια παρουσίαση της Yamaha, αλλά στην διεθνή παρουσίαση των νέων ελαστικών SC2/SC2 Rain της Bridgestone στην Πορτογαλία. Ουσιαστικά κάναμε κατευθείαν συγκριτικό τεστ εκεί, αφού την ίδια ημέρα και στους ίδιους δρόμους οδηγήσαμε και τα περισσότερα mega scooter του άμεσου ανταγωνισμού.

Όμως σε αντίθεση με την βασική έκδοση του Tmax και την πιο πλούσια εξοπλισμένη στον τομέα της άνεσης DX, η Sport Edition δεν έχει φτιαχτεί για να ανταγωνιστεί κάποιο μοντέλο άλλης εταιρείας. Οπότε είναι άδικο να μπεις στη διαδικασία σύγκρισης σε έναν-έναν τομέα ξεχωριστά, αφού δεν έχει φτιαχτεί με αυτό το σκεπτικό. Για παράδειγμα η χαμηλή, σκούρα μαύρη ζελατίνα μειώνει την προστασία από τον αέρα και ως εκ τούτου η άνεση στις υψηλές ταχύτητες είναι περιορισμένη σε σχέση με τις άλλες εκδόσεις του Tmax. Γι΄αυτό, πρέπει πρώτα να μάθεις τα πάντα για την κουλτούρα της κοινωνίας-Tmax πριν αρχίσεις να κρίνεις της έκδοση Sport Edition.    

Όλα ξεκίνησαν από την μεγάλη εμπορική επιτυχία του Tmax, η οποία οφείλεται ξεκάθαρα στα ανώτερης τεχνολογίας μηχανικά του μέρη, αλλά κι επειδή ήταν το πρώτο της κατηγορίας με τον κινητήρα τοποθετημένο στο κέντρο και συμπεριφορά που συγκρινόταν απευθείας με μοτοσυκλέτα. Από την μια μεριά, τα χιλιάδες Tmax που πωλούνται κάθε χρόνο δημιούργησαν την ανάγκη στους ιδιοκτήτες τους να θέλουν να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους, εισάγοντας σιγά-σιγά το customizing μέσα στην κοινωνία τους. Από την άλλη μεριά, ο σπορ χαρακτήρας του Tmax λόγω ισχυρού πλαισίου και δυνατού δικύλινδρου κινητήρα, ώθησε τους ιδιοκτήτες να εμπνευστούν την “αγωνιστική” παράδοση της Yamaha. Έτσι τα Tmax άρχισαν να αποκτούν ελεύθερες εξατμίσεις, ρυθμιζόμενες μανέτες, χρωματιστές ζάντες, πιρούνια, δαγκάνες και carbon αξεσουάρ.  

Με αυτά τα δεδομένα υπόψη, η ειδική έκδοση Sport Edition είναι ένα Tmax με επιλεγμένα γνήσια αξεσουάρ, που έχουν τοποθετηθεί από το ίδιο το εργοστάσιο και με τιμή στα €13.800 είναι πολύ φτηνότερο από το να αγοράσεις ένα SX και να αγοράσεις ξεχωριστά την εξάτμιση της Akrapovic, την φιμέ ζελατίνα και τα carbon διακοσμητικά. Τα υπόλοιπα μηχανικά μέρη παραμένουν όμοια με της έκδοσης SX, όποτε η συνολική συμπεριφορά στο δρόμο δεν έχει αλλάξει, αν και πιστεύουμε ότι θα μπορούσε η Yamaha να είχε βάλει στην Sport Edition το ρυθμιζόμενο πίσω αμορτισέρ του DX, έστω και αν χρειαζόταν να αυξήσει λίγο παραπάνω την τελική τιμή.  

 

Ετικέτες

Οδηγούμε Daytona T310 - Πρώτες εντυπώσεις

Στο μικροσκόπιο!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/4/2019

Με το Daytona Τ310 (made by Zontes, για να μην ξεχνιόμαστε…) είναι αδύνατον να περάσεις απαρατήρητος. Ο χαρακτηρισμός "εντυπωσιακός" για τον σχεδιασμό του είναι τουλάχιστον επιεικής, ενώ αν βάλουμε στην εξίσωση ότι μιλάμε για μια μοτοσυκλέτα –έστω και μονοκύλινδρη με 310cc- που κοστίζει κάτω από 4000 ευρώ (€3.995 για την ακρίβεια), τότε είναι που πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για να κάνετε τα στόματα των γύρων σας να χάσκουν ορθάνοιχτα.
Το συγκεκριμένο μονοκύλινδρο on-off θέλει να ξεφύγει από τα στάνταρ των κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλετών, ενώ σε συνδυασμό με τον πλούσιο εξοπλισμό του, που δεν υπάρχει αντίστοιχο επίπεδο στον ανταγωνισμό της κατηγορίας, να δημιουργήσει μία ξεκάθαρη διαφορά. Πράγματι ξεφεύγει από τα δεδομένα της προέλευσής του, πράγμα που δεν σημαίνει αυτομάτως πως είναι αντίστοιχο με τις ποιοτικότερες μοτοσυκλέτες που κυκλόφορουν αυτή την στιγμή. Τον αντίκτυπο που δημιουργεί στον περίγυρο δεν είναι δύσκολο να τον αντιληφθείς, καθώς τις μέρες που το είχαμε στα χέρια μας ξεπερνούσαμε σε δημοτικότητα ακόμη και τους επίκαιρους, υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους! Δεν υπήρχε άνθρωπος να μην ρωτήσει για το Daytona και μάλιστα μέσα από ευρύ και ποικίλο ηλικιακό φάσμα. Χάρη στο μέγεθός και την εμφάνισή του, δεν αυτοπεριορίζεται σε μια μερίδα υποψήφιων αναβατών (κυρίως νέων), αλλά "απλώνει τα πλοκάμια του" σε ένα μεγαλύτερο κοινό, ακόμη και σε αυτούς που μέχρι τώρα δεν είχαν σκεφτεί καν τα on-off ως πρώτη τους μοτοσυκλέτα. Όπως θα διαβάσετε στην αναλυτική και πλήρη δοκιμή στο τεύχος Ιουνίου του ΜΟΤΟ, το σύνολο του Τ310 συνιστά έναν πραγματικά ολοκληρωμένο χαρακτήρα, πολυδιάστατο με πολλές πτυχές, που μπορεί να ικανοποιήσει διαφορετικά "θέλω" και ανάγκες, από commuting μέχρι ταξίδι.


Το μεγάλο όμως ερώτημα και η αγωνία, αν θέλετε, όλων όσων προσέγγιζαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το μονοκύλινδρο της Daytona, ήταν το ποιοτικό επίπεδο της κατασκευής και η αντοχή στον χρόνο. Γι' αυτό το λόγο το Τ310, όπως και κάθε άλλη μοτοσυκλέτα φυσικά που δοκιμάζουμε στο περιοδικό, μπήκε κάτω από το μικροσκόπιο του ΜΟΤΟ προκειμένου να το ψάξουμε και να εντοπίσουμε όλα εκείνα τα στοιχεία που μαρτυρούν τόσο το παρελθόν (σε ό,τι αφορά την φιλοσοφία σχεδιασμού και κατασκευής) όσο και το μέλλον του συνολικού πακέτου. Όλα τα… ευρήματα, να υπενθυμίσουμε, ότι θα τα διαβάσετε στο πλήρες τεστ του τεύχους 595 (θα βρίσκεται στα περίπτερα την Παρασκευή 31 Μαΐου), αλλά μπορείτε να πάρετε μια πρώτη γεύση από τώρα, μιας και σας δίνουμε την δυνατότητα να ρίξετε μια μικρή μάτια πίσω από την κουρτίνα του άρθρου που έρχεται.
Να ξεκινήσουμε λέγοντας πως για να βρούμε πράγματα που αξίζει να αναφερθούν, ψάξαμε πολύ κι αυτό συγκαταλέγεται στα συν του μικρού μονοκύλινδρου. Η πρώτη εικόνα μόλις αντικρίζεις το Τ310 αφήνει θετικές εντυπώσεις, κυρίως λόγω της ποιότητας της βαφής πάνω στις πολυεπίπεδες επιφάνειες του φαίρινγκ και των πλαϊνών πλαστικών. Τα ίδια τα πλαστικά μέρη είναι καλοφτιαγμένα με σωστή ευκαμψία, αλλά η συναρμογή τους απέχει από το ιδανικό, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις ακούς τριξίματα, όπως για παράδειγμα στο μούτρο και την ζελατίνα. Επιπλέον, αν και εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι πρόκειται για μοτοσυκλέτα προ-παραγωγής όπως μας ενημέρωσε η αντιπροσωπεία, φαίνεται ότι υπήρξαν μικρά θεματάκια στα καλούπια των πλαστικών, καθώς σε μια-δυο περιπτώσεις διαπιστώσαμε μικρές ατέλειες, κυρίως στην εσωτερική, άβαφη, πλευρά τους. Ομοίως, η εφαρμογή κάποιων πλαστικών καπακιών (κάτω από τα όργανα στη θήκη για το keyless πομπό και κάτω από τη σέλα το κάλυμμα της ασφαλειοθήκης) δεν είναι η καλύτερη δυνατή, με προδιάθεση σε βάθος χρόνου να μην είναι και αποτελεσματική.


Τέτοιες μικρές παραλείψεις υπάρχουν κι αλλού, αλλά πρέπει να προσπαθήσεις αρκετά για να τις βρεις, όπως μερικές βίδες που στηρίζουν διάφορα πλαστικά και βάσεις οι οποίες περισσεύουν (αν σκύψεις για να δεις κάτω από το ρύγχος θα πάρεις μια εικόνα) και οι βίδες στα καπάκια του κινητήρα που έχουν διάφορα μεγέθη και δείχνουν ανοξείδωτες, αλλά αυτό είναι κάτι που θα επιβεβαιωθεί σε βάθος χρόνου. Από την άλλη, δεν χρειάζεται ιδιαίτερο ψάξιμο για να διαπιστώσεις ότι η LCD οθόνη δεν αποδίδει σωστά σε συνθήκες δυνατού φωτισμού, με την ένδειξη της ταχύτητας να είναι έως και δυσανάγνωστη. Περιθώρια επίσης βελτίωσης υπάρχουν και στο φινίρισμα , όπως σε μερικές κολλήσεις του πλαισίου και στην εξάτμιση αλλά και στα βουρτσισμένα μπράτσα στις ζάντες όπου αν ρίξεις μια πιο προσεκτική ματιά, θα διαπιστώσεις το τελείωμα είναι τραχύ κι όχι ομοιόμορφο, δίχως όμως να χαλά ιδιαίτερα το συνολικό αποτέλεσμα. Όμως, ο γενικός κανόνας είναι ότι η συνολική ποιότητα βρίσκεται σε πολύ καλό επίπεδο, ενώ όλα όσα έχουμε να πούμε για το T310, θα αναλυθούν πλήρως στο τεύχος Ιουνίου του MOTO.

Διότι για να είμαστε αντικειμενικοί, υπάρχουν πολλά περισσότερα σημεία πάνω στο Τ310 που αξίζουν και με το παραπάνω τα θετικά σχόλια. Λεπτομέρειες που τονίζουν εμφατικά ότι οι μοτοσυκλέτες της Zontes δημιουργήθηκαν με ιδιαίτερη προσοχή και υψηλά στάνταρτ, από μια εταιρεία που διαφέρει σε φιλοσοφία από όσα γνωρίζουμε για τα κινέζικα εργοστάσια, κάτι άλλωστε που είχαμε διαπιστώσει και από την δοκιμή του R310 προς τα τέλη της περασμένης χρονιάς. Το κουμπί, για παράδειγμα, που "ξυπνάει" την μπαταρία από το rest mode όταν μείνει καιρό η μοτοσυκλέτα ακίνητη, οι ρυθμιζόμενες μανέτες, το αλουμινένιο ψαλίδι με τα ενισχυτικά "νεύρα", η εξαιρετική χωροταξία των καλωδιώσεων και των σωλήνων που δεν μαρτυρούν σε καμία περίπτωση προχειρότητα στην κατασκευή και ο τρόπος που ανοίγει ηλεκτρικά το κάλυμμα της τάπας του ρεζερβουάρ, δεν είναι κάτι που συναντάς ούτε σε αυτή την κατηγορία τιμής, ούτε σε αυτή την κατηγορία μοτοσυκλετών.

Ακόμη και ο εξοπλισμός της, που συμπεριλαμβάνει την βασική μονάδα ABS της Bosch, το σύστημα ψεκασμού της Delphi που χρησιμοποιείται ευρέως σε μικρές μοτοσυκλέτες που κατασκευάζονται στην Ασία και έχει αποδείξει την αξιοπιστία του όλα αυτά τα χρόνια και η ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα, αποτελούν ενδείξεις ότι η Zontes δίνει ιδιαίτερο βάρος στα προϊόντα της αλλά και έναν premium χαρακτήρα για τα δεδομένα της κινεζικής μοτοβιομηχανίας.
Το πώς μεταφράζονται όλα αυτά στο δρόμο και αν η συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας συνάδει με το γενικότερο ποιοτικό σύνολο, θα το διαβάσετε όπως είπαμε και πιο πριν, στην πληρέστατη και αναλυτική δοκιμή που θα φιλοξενείται στο τεύχος Ιουνίου του ΜΟΤΟ. Stay tuned!