Συνέντευξη Δημήτρης Καρακώστας: Υπερασπίζοντας το "στέμμα"

Μία διαρκής πορεία εξέλιξης

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/7/2020

Ο Δημήτρης Καρακώστας, ο περσινός Πανελλήνιος Πρωταθλητής της κατηγορίας Supersport, είναι πραγματικά η χαρά της ζωής. Ένα παιδί 20 ετών που είναι πάντα χαμογελαστό, πολύ προσιτό και –κυρίως- ένα παιδί που έχει μάθει να κερδίζει τα πάντα δουλεύοντας, τόσο στην προσωπική του ζωή, όσο και στην αγωνιστική του καριέρα. Αυτό το καταλαβαίνεις αμέσως ακόμη κι αν δεν τον γνωρίζεις, βλέποντάς τον να δουλεύει ως full time μηχανικός στην κάθετη μονάδα "Honda Καρακώστας", του επίσης πρωταθλητή πατέρα του, Γιώργου Καρακώστα.

Εκεί τον συναντήσαμε για μια κουβέντα εν όψει της εκκίνησης του Πανελληνίου Πρωταθλήματος ταχύτητας, αλλά και το πόσο έχουν αλλάξει τα δεδομένα εξαιτίας της πρωτόγνωρης κατάστασης λόγω της πανδημίας. Έχοντας απέναντί μου ένα φιλικό και ταπεινό παιδί, η συζήτησή μας ξεκίνησε με έναν μικρό απολογισμό της περσινής χρονιάς. Ο Δημήτρης, την σεζόν του 2019, έκανε την απόλυτη συγκομιδή βαθμών, νικώντας σε όλους τους αγώνες. Ο πολυπόθητος τίτλος ήρθε πανηγυρικά, μετά από το 2018 όπου είχε φτάσει στην πηγή χωρίς να πιει νερό. "Πέρσι, πέρα από την μοτοσυκλέτα μου, μια Honda CBR600RR, που ήταν αρκετά δυνατή και καινούργια, είχα και ένα ψυχολογικό αβαντάζ γιατί ήξερα ότι μπορούσα να κερδίσω. Το πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς το έχασα από δικά μου λάθη κι ένα μηχανικό πρόβλημα", μας λέει ο Δημήτρης. "Το 2019 ήμουν πολύ πιο ήρεμος και πιο ώριμος, γιατί ήξερα τις δυνατότητές μου. Είχα μια διαφορετική αύρα που μου έδωσε αυτοπεποίθηση".

Με ένα τέτοιο σερί αποτελεσμάτων, θα περίμενε κανείς –και δικαιολογημένα- ότι σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας του, θα υπήρχε μία έπαρση στον λόγο και την συμπεριφορά του. Η αλήθεια είναι διαμετρικά αντίθετη. Ο Δημήτρης Καρακώστας είναι απόλυτα προσγειωμένος και τρέφει έναν πολύ μεγάλο σεβασμό για τους αντιπάλους του μέσα στην πίστα. Το ότι πήρε τον τίτλο είναι λιγότερο σημαντικό για τον ίδιο από το γεγονός ότι έκανε καλούς αγώνες και το ευχαριστήθηκε. "Από μικρός θυμάμαι τον πατέρα μου να μου λέει ότι δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα, ή ο άσος πάνω στην μοτοσυκλέτα μου. Είναι σημαντικότερο να απολαμβάνεις τους αγώνες που συμμετέχεις και να περνάς καλά. Να είσαι ευχαριστημένος με τον εαυτό σου", μας είπε.

"Οι αντίπαλοί μου ήταν πολύ δυνατοί, αλλά γενικότερα σαν χώρα είμαστε πολύ πίσω σε επίπεδο. Ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν συντονισμένες προσπάθειες για να μπαίνει νέο αίμα στους αγώνες και κάθε απόπειρα καταλήγει μετά από λίγο στην αφάνεια. Είναι κρίμα να υπάρχει διχασμός πάνω σ' αυτό το θέμα μεταξύ όσων προσπαθούν να φέρουν νέα παιδιά στον χώρο." Η προσέγγισή του βέβαια, μόνο εντύπωση δεν προκαλεί σε όσους παρακολουθούν την πορεία του Δημήτρη από την αρχή ή σε όσους γνωρίζουν την καριέρα του πατέρα του, τόσο ως αγωνιζόμενου όσο και ως υποστηρικτή της προσπάθειας του Δημήτρη. Βασικός άξονας ήταν, είναι και θα είναι πάντα το ήθος και το αθλητικό ιδεώδες, κι αυτό για την οικογένεια Καρακώστα θεωρείται εκ των ουκ άνευ.

Φέτος, ο Δημήτρης Καρακώστας, όπως και όλοι οι υπόλοιποι αγωνιζόμενοι στα πανελλήνια πρωταθλήματα, βίωσε τις ιδιαίτερες συνθήκες και την καραντίνα που μας επέβαλλε η πανδημία του κορωνοϊού. "Ήταν δύσκολο γιατί συνέβη την εποχή που ετοιμαζόμασταν να ξεκινήσουμε το πρωτάθλημα, αλλά ευτυχώς κατάφερα να προσαρμόσω την προπόνησή μου στα νέα δεδομένα. Το γυμναστήριο μετατράπηκε σε περισσότερη προπόνηση motocross και enduro, ενώ παράλληλα πήγαινα για τρέξιμο και ποδήλατο. Για μένα η προπόνηση δεν σταμάτησε ποτέ, απλώς μεταλλάχτηκε το στιλ." Ο Δημήτρης είχε παρέα στο ΜΧ τον πολυπρωταθλητή Παναγιώτη Κουζή, αν και όπως μας είπε στην κουβέντα, "δεν ρισκάριζα να προσπαθήσω να τον ακολουθήσω σε όσα έκανε. Ήξερα ότι έπρεπε να προσέχω, γιατί στο motocross κάθε τραυματισμός μπορεί να γίνει πολύ σοβαρός. Ήταν όμως ένα καλό σχολείο γιατί η προπόνηση στο χώμα, όπως έχουμε δει και σε παγκόσμιο επίπεδο, βοηθά τα μέγιστα στην άσφαλτο."

Τώρα, ενόψει της εκκίνησης του Πανελληνίου Πρωταθλήματος με ένα συμπυκνωμένο πρόγραμμα και διπλούς αγώνες μόνο σε μία πίστα (αυτή των Μεγάρων), ο Δημήτρης μετρά τις μέρες αντίστροφα για να ξεκινήσει η δράση. "Σίγουρα δεν είναι καλό το ότι θα λείπουν οι Σέρρες από το ημερολόγιο, καθώς η πίστα των μεγάρων είναι περισσότερο… αυτοκινητάδικη, με πολλά φρένα και επιταχύνσεις, ενώ στις Σέρρες οδηγείς περισσότερο με ροή και φόρα, κάτι που ταιριάζει καλύτερα και στις supersport μοτοσυκλέτες. Παρ' όλα αυτά, οι χρόνοι μου είναι πολύ κοντά σε αυτούς των Superbikes τα οποία λόγω της περισσότερης δύναμης αποδίδουν καλύτερα στα Μέγαρα από τα supersport."

Για άλλη μια χρονιά ο Δημήτρης Καρακώστας θα τρέξει με την αγαπημένη του Honda CBR600RR, έχοντας την υποστήριξη των Καρακώστας Honda, Σαρακάκης Honda, Pirelli Intramoto, Τζωρτζόπουλος Moto Fashion and Accessories, Τασουλης Extra Products, Liqui Moly, Papastavrou Shop, Georgopoulos Racing, Moto Monkey, Rise Custom και φυσικά του πατέρα του ως αρχιμηχανικού της ομάδας, μαζί με την πολύτιμη βοήθεια του Manos Injection and Performance. Όπως λέει και ο ίδιος "είμαι καθ' όλα έτοιμος, χωρίς κανένα άγχος μιας και έχω και την εμπειρία από διπλούς αγώνες από τη συμμετοχή μου στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα πέρσι, αλλά και από τον τελευταίο περσινό αγώνα στα Μέγαρα. Σίγουρα υπάρχει μεγάλο ρίσκο, μιας και οποιαδήποτε ατυχία από πτώση ή μηχανική βλάβη θα έχει πολύ μεγαλύτερο κόστος στην βαθμολογία του πρωταθλήματος, αλλά είμαι αισιόδοξος ότι όλα θα πάνε καλά".

Η μοτοσυκλέτα του δεν θα έχει καμία αλλαγή σε σχέση με πέρσι, με την απόδοσή της να φτάνει τους 120 ίππους, αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον –και είδηση αν θέλετε- είναι τα πλάνα του για την επόμενη σεζόν. "Θέλαμε από φέτος να συμμετέχω σε δύο κατηγορίες, αλλά λόγω την πανδημίας και του πισωγυρίσματος στην παραγωγή των εργοστασίων, δεν μπορούσαμε να έχουμε μία Honda CBR1000RR-R για να τρέξω και στην κατηγορία των superbikes. Του χρόνου όμως, κι αν όλα πάνε καλά με την μοτοσυκλέτα- θα συμμετέχω στην μεγάλη κατηγορία. Επιπλέον, όπως κάθε χρονιά θα προσπαθήσω να τρέξω μερικούς αγώνες στο Ιταλικό Πρωτάθλημα, αλλά και να ακολουθήσω όλο το Βαλκανικό Πρωτάθλημα, αν δεν συμπέσουν οι ημερομηνίες με το Πανελλήνιο."

Εμείς από τη μεριά μας του ευχόμαστε κάθε επιτυχία, με την ελπίδα ότι περιπτώσεις σαν του Δημήτρη Καρακώστα δεν θα αποτελούν πια εξαίρεση, αλλά τον κανόνα για τους ελληνικούς αγώνες ταχύτητας.

https://bit.ly/MOTO_674

Ελληνική Ταχύτητα

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πρωτάθλημα Ταχύτητας 2019

Όλα στον αέρα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

19/2/2019

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο (19/2/19) το πρόγραμμα του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας για το 2019 δεν έχει οριστικοποιηθεί. Τυπικά και ουσιαστικά, την ευθύνη για την ομαλή διεξαγωγή των πρωταθλημάτων την έχει μόνο η ΑΜΟΤΟΕ. Προφανώς κάτι έχει κάνει λάθος η ΑΜΟΤΟΕ για να μην γνωρίζουν μέχρι σήμερα οι αθλητές που συμμετέχουν στο Π.Π. ταχύτητας, σε ποιες πίστες και πότε θα γίνουν οι αγώνες του πρωταθλήματος του 2019. Ως εκ τούτου, η προσπάθεια που καταβάλει ο ΣΟΑΜ για να επιταχύνει τις διαδικασίες και να οριστικοποιηθεί το πρόγραμμα των αγώνων αποτελεί κίνηση… απελπισίας! Εμείς βρεθήκαμε στην γενική συνέλευση του Συνδέσμου Οδηγών Αγώνων Μοτοσυκλέτας το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου (την ίδια ημέρα ξεκινούσε κανονικά το πρωτάθλημα Enduro στον Ωροπό…) όπου πέρα από την συζήτηση που αφορούσε το πρόγραμμα των αγώνων, πραγματοποιήθηκε η κοπή της πίτας και η βράβευση των διακριθέντων αναβατών του 2018.

Όμως η καυτή πατάτα που πήρε στα χέρια του ο ΣΟΑΜ από την ΑΜΟΤΟΕ, είναι σαφέστατα το πρόγραμμα των αγώνων του 2019.

Για να τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, θα πρέπει να γυρίσουμε το ημερολόγιο στην ημερομηνία διεξαγωγής του τελευταίου διπλού αγώνα του 2018 στην πίστα των Μεγάρων.

Σύμφωνα με το προεδρείο του ΣΟΑΜ, εκεί εμφανίστηκε για πρώτη φορά ένας “Μεγαλοεπένδυτής” (δεν κατονομάστηκε), όπου συζήτησε με εκπρόσωπο Αγωνιστικής Επιτροπής της ΑΜΟΤΟΕ την πρόθεσή του να αγοράσει τα “δικαιώματα” του Π.Π. Ταχύτητας.

Ο όρος “δικαιώματα” θα πρέπει να βρίσκεται μονίμως μέσα σε εισαγωγικά, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που ανακοινωθεί επισήμως από την ΑΜΟΤΟΕ τι είδους δικαιώματα προσέφερε προς πώληση στον “Mr. Greek style-Dorna”.

Για να κάνουμε την ιστορία σύντομη, το concept της δημιουργίας ενός ελληνικού τύπου “FIM+Dorna” ναυάγησε όταν έφτασε η στιγμή που του είπαν: “Show me the money…”

Αυτή είναι η ανεπίσημη δικαιολογία της ΑΜΟΤΟΕ για την καθυστέρηση της οριστικοποίησης του προγράμματος αγώνων ταχύτητας για το 2019, αφού επισήμως δεν έχει φτάσει στα χέρια μας κανένα δελτίο τύπου που να αφορά το θέμα.

Με το σκεπτικό πως αν δεν κάνουν κάτι οι ίδιοι οι αγωνιζόμενοι, η ΑΜΟΤΟΕ δεν θα μπορέσει να κάνει πρωτάθλημα ταχύτητας φέτος, το προεδρείο του ΣΟΑΜ ήρθε σε επαφή με τις λέσχες που έχουν εμπειρία στη διοργάνωση αγώνων ταχύτητας, ώστε να καταρτίσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται μια πρόταση-προγράμματος για το 2019.

Έτσι στη γενική συνέλευση στις 16 Φεβρουαρίου εμφανίστηκε ένα πρόγραμμα με πέντε προτεινόμενες ημερομηνίες, σε τέσσερεις διαφορετικές πίστες.

Αυτή η πρόταση του προεδρείου του ΣΟΑΜ έχει έναν αγώνα στην Τρίπολη, δύο στα Μέγαρα, έναν στο Τυμπάκι και έναν στις Σέρρες.

Η περίπτωση της Τρίπολης έχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Παρά το γεγονός πως διεξάγεται σε αεροδρόμιο, έχει πολύ υψηλό κόστος (εκτιμάται στα 13.000 ευρώ), καθώς απαιτεί τον καθαρισμό και την διαμόρφωση της διαδρομής μέσα σε ελάχιστο χρόνο από πολλούς ανθρώπους. Οπότε απαιτεί από τις λέσχες να έχουν εξειδικευμένη “τεχνογνωσία” και εξοπλισμό, κάτι που μόνο ο ΑΡΗΣ και η ΑΡΤΕΜΗΣ διαθέτουν. Από αυτές τις δύο λέσχες που προσέγγισε ο ΣΟΑΜ, μόνο η λέσχη ΑΡΗΣ δέχεται να αναλάβει την οργάνωση του αγώνα και μάλιστα υπό συγκεκριμένες προϋπόθεσεις. Ο αγώνας της Τρίπολης είναι ζημιογόνος για τις λέσχες τα τελευταία χρόνια, λόγω έλλειψης εσόδων από τις μειωμένες συμμετοχές. Η τρύπα στα έσοδα εκτιμάται μεταξύ 4000-6000 ευρώ σύμφωνα με τον κ. Στέλιο Χριστοδούλου που ήταν παρόν στην συνέλευση του ΣΟΑΜ και μίλησε για λογαριασμό της λέσχης ΑΡΗΣ. Παρ’ όλα αυτά, η λέσχη ΑΡΗΣ δέχεται να διοργανώσει τον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Τρίπολη χωρίς οικονομικό όφελος, αν υπάρξει ρήτρα ασφαλείας, που να καλύπτει την τρύπα των 4000-6000 ευρώ. Υπό συζήτηση είναι και το ενδεχόμενο να πάρει η λέσχη ΑΡΗΣ δύο αγώνες, δηλαδή τον “ζημιογόνο” της Τρίπολης και έναν “κερδοφόρο” στα Μέγαρα που να ισοσκελίζει τη χασούρα του αγώνα της Τρίπολης.

Το ενδεχόμενο αυτό έχει ελάχιστες πιθανότητες να συμβεί, πρώτον διότι η λέσχη ΑΡΗΣ ξεκαθάρισε πως δεν έχει τα 4000-6000 ευρώ για να καλύψει τη χασούρα της Τρίπολης και όχι απλά πως δεν θέλει να χάσει το ποσό αυτό από τα ταμεία της. Οπότε θα πρέπει πρώτα να κάνει τον αγώνα στα Μέγαρα, για να καλύψει μετά την τρύπα των εσόδων της Τρίπολης. Επίσης, για τους “κερδοφόρους” αγώνες στα Μέγαρα, τον πρώτο λόγο θέλει να τον έχει η ίδια ΑΜΟΤΟΕ σε οργανωτικό επίπεδο και δεν υπάρχουν ενδείξεις πως θα τον παραχωρήσει στη λέσχη ΑΡΗΣ.

Η περίπτωση του αγώνα στις Σέρρες έχει όπως πάντα το πρόβλημα των ημερομηνιών.

Οι Σέρρες θα ήθελαν ο αγώνας να γίνει στο τέλος Αυγούστου, ο ΣΟΑΜ φυσικά αντιπροτείνει τον Σεπτέμβρη.

Για το Τυμπάκι δεν φαίνεται να υπάρχουν αντίστοιχα προβλήματα με τις λέσχες ή τις ημερομηνίες. Όμως εδώ πρόβλημα έχουν οι ίδιοι οι αναβάτες, καθώς -λογικά σκεπτόμενοι- αναρωτιούνται γιατί να ξοδέψουν ένα φορτηγό χρήματα για να πάνε στο αεροδρόμιο της Κρήτης και να μην δώσουν τα ίδια χρήματα για να πάνε δεύτερη φορά στην κανονική (και ασφαλέστερη) πίστα των Σερρών να ευχαριστηθούν οδήγηση τουλάχιστον…

Όπως καταλαβαίνετε, με τόσα πολλά άλυτα προβλήματα, το πρόγραμμα που θα προτείνει το ΔΣ του ΣΟΑΜ στην Αγωνιστική Επιτροπή της ΑΜΟΤΟΕ έχει προς το παρόν μορφή… ευχής! Το πιθανότερο είναι να ξαναδούμε φέτος το φαινόμενο των διπλών αγώνων στα Μέγαρα και ίσως έναν αγώνα εκτός Αττικής για… το ξεκάρφωμα.