HSBK 2020: Σφάλμα κριτή στην Racing, οδηγεί σε αποκλεισμό αναβάτη - Ιστορικό και απάντηση του διοργανωτή

Αναγνώριση του λάθους από την διοργάνωση

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/9/2020

Ο πρώτος διπλός αγώνας του HSBK ολοκληρώθηκε έχοντας αφήσει μία πικρή γεύση στην ιστορική “Racing” κατηγορία όπου αγωνίζονται δίχρονες μοτοσυκλέτες και συγκεκριμένα στον Βελή Εϊπόγλου που βγήκε σε πιτ για να επισκευάσει την μοτοσυκλέτα του και του αρνήθηκαν την συνδρομή του μηχανικού του, κάνοντας ο ίδιος ένα αγώνα, τύπου Μαραθώνιου Σκέλους στο Dakar, επισκευάζοντας την μοτοσυκλέτα μόνος του. Όλα όσα έγιναν στο HSBK συνολικά για όλες τις κατηγορίες, τα έχουμε γράψει αναλυτικά εδώ, αναφέροντας και αυτό το περιστατικό.

Σήμερα λάβαμε Δελτίο Τύπου από την ομάδα του αναβάτη που μεταφέρει όλη την εικόνα του περιστατικού, έτσι όπως την βίωσαν, με κάθε λεπτομέρεια και το παραθέτουμε αυτούσιο.

Ταυτόχρονα, ζητήσαμε την απάντηση από τον promoter του HSBK που έχει αναλάβει και την επικοινωνία, την οποία και επίσης παραθέτουμε αυτούσια:

Δελτίο τύπου της Team33MGR για τον άδικο “αποκλεισμό” του Βελή Εϊπόγλου στον δεύτερο αγώνα Πανελλήνιου πρωταθλήματος Ταχύτητας 2020 στα Μέγαρα

Κατάφωρα άδικος “αποκλεισμός” του Βελή Εϊπόγλου στον δεύτερο αγώνα Πανελλήνιου πρωταθλήματος Ταχύτητας 2020 στα Μέγαρα από άγνοια κριτή!Την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, κατά την διάρκεια του 2^ου αγώνα για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας του 2020, στην κατηγορία Racing 250, ο οδηγός της ομάδας μας, Βελής Εϊπόγλου, έπεσε θύμα της ανεύθυνης και ανάρμοστης συμπεριφοράς κριτή της διοργάνωσης (Αναστασίου Παπαδά), με αποτέλεσμα ο οδηγός μας να χάσει τον αγώνα και να μην μετρήσει η κατάταξη του καθώς και η βαθμολογία, που έπρεπε να πάρει, με ευθύνη 100% της διοργάνωσης!

Ο Κριτής με φανερή την ανεπαρκή του γνώση για τους κανονισμούς, και νομίζοντας ότι βρίσκεται σε αγώνα Enduro απαγόρευσε στον μηχανικό της ομάδας να βοηθήσει τον οδηγό στο Pit Line με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο οδηγός να κάνει μόνος του την επισκευή και να χάσει σχεδόν το μισό αγώνα.

Στην συνέχεια μετα το τέλος του αγώνα ο συγκεκριμένος κριτής μίλησε και φέρθηκε με ανάρμοστο τρόπο δείχνοντας και την λογική που διέπει την όλη κατάσταση και τον μηδενικό σεβασμό απέναντι στους αναβάτες, και με την απαράδεκτη και προσβλητική του συμπεριφορά να εκθέτει ολόκληρη την διοργάνωση!

Έτσι μετα από αυτό, ζητάμε από την διοργάνωση όπως προχωρήσει στην αποκατάσταση του λάθους της και να μετρήσει την κατάταξη του οδηγού μας και να δώσει τους βαθμούς που του ανήκουν αφού και κανονικά εκκίνησε και κανονικά τερμάτισε, και ο λόγος που δεν συμπλήρωσε το 75% ήταν καθαρά από λάθος της διοργάνωσης και όχι δικό του!

Πιστεύουμε πως είναι το λιγότερο που θα πρέπει να κάνει η διοργάνωση αν θέλει να δείξει σεβασμό απέναντι στους αναβάτες. Επίσης θα περιμένουμε τις κυρώσεις για τον εν λόγω απαράδεκτο και ανεπαρκή κριτή για το τραγικό λάθος αφού δεν γνώριζε τους κανονισμούς για το άθλημα που ήταν κριτής, αλλά και για την απαράδεκτη συμπεριφορά του

Παρακάτω παραθέτουμε την πλήρη περιγραφή του περιστατικού από τον οδηγό Βελή Εϊπόγλου, καθώς και το εδάφιο του κανονισμού που αφορά το θέμα:

Βελή Εϊπόγλου: «Από τον γύρο προθέρμανσης διαπίστωσα ότι είχα μηχανικό πρόβλημα, ο ένας κύλινδρος της μοτοσικλέτα μου σταμάτησε να λειτουργεί!

Εκείνη την στιγμή το μόνο που μπορούσα να κάνω είναι να καταφέρω να εκκινήσω κάνοντας έναν γύρο, και να βγω στο pit line ελπίζοντας ότι θα επισκευαστεί γρήγορα! Ξεκίνησα όσο μπορούσα καλύτερα, και βγήκα στο pit line για την επισκευή, ο μηχανικός μου Γιάννης Μιχάλης ήρθε αμέσως με εργαλεία, και πολύ γρήγορα είδαμε ότι είχε φύγει ένα καλώδιο από τον πολλαπλασιαστή, ευτυχώς! Έπρεπε γρήγορα να βγει το φέρινγκ, να βάλει το καλώδιο και ξαναμπεί το φέρινγκ, πράγμα που δεν θα ξεπεράσει τα 2-3 λεπτά, βγάζοντας την πρώτη βίδα, ο κριτής Παπαδάς Αναστάσιος σταμάτησε τον μηχανικό μου, λέγοντας ότι είναι παράνομο να δεχθώ βοήθεια, και ότι πρέπει να το κάνω μόνος μου. Αντιδράσαμε και οι δύο έντονα αλλά ο κύριος Παπαδας ήταν ανένδοτος και έλεγε ότι αν ακουμπήσει άλλος την μοτοσικλέτα θα με αποκλείσει για παράβαση του κανονισμού! Έχοντας χάσει πολύτιμο χρόνο, έβγαλα κράνος, γάντια, θώρακα κτλ, και ξεκίνησα να το κάνω μόνος μου, ζήτησα εργαλεία από τον μηχανικό μου, αλλά εκ νέου ο κριτής μου είπε πρέπει και αυτά να τα παίρνω μόνος μου! Συνέχισα όσο ποιο γρήγορα μπορούσα, επισκεύασα την μοτοσικλέτα, και μπήκα ξανά στον αγώνα!»

«Είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου, οδήγησα όσο ποιο γρήγορα μπορούσα προσπερνώντας συναθλητές μου (που προφανώς είχαν κάνει περισσότερους γύρους) έως που είδα την καρό σημαία, και πήρα έτσι μια έστω ηθική αποζημίωση του τερματισμού! Μετά το τέλος του αγώνα με ενημέρωσαν ότι δεν ολοκλήρωσα το 75% του χρόνου που έκανε ο πρώτος, οπότε δεν παίρνω τερματισμό, (θέση κατάταξης) αλλά και τους βαθμούς του πρωταθλήματος!!»

«Απογοητευμένος επέστρεψα στην τέντα μου, όπου ο συναθλητής μου Λεφέβρ Ανδρέας και άλλοι με ενημέρωσαν ότι κακώς δεν άφησαν τον μηχανικό μου να βοηθήσει, και να πάω στον κύριο Σιδέρη να παραπονεθώ, όπως και έκανα! Ο κύριος Σιδέρης μου επιβεβαίωσε ότι ήταν τραγικό λάθος του κριτή, αλλά δυστυχώς αυτό είναι, και δεν μπορεί να γίνει κάτι, μάλιστα προτείνοντας να μου επιστρέψει τα χρήματα της συμμετοχής!! Φυσικά και δεν το δέχθηκα, και μάλιστα με πρόσβαλε αυτό, γιατί μάλλον δεν ξέρουν το κόστος για να κάνεις μια συμμετοχή, ή τι σημαίνει να έχεις πάει στα Μέγαρα από την Κω, και ο μηχανικός από την Καρδίτσα! Μόνο προσβλητικό ήταν για εμένα αυτά τα 110 ευρώ της συμμετοχής.»

«Φεύγοντας από εκεί, άνοιξα τον κανονισμό και τον έδειξα στον κύριο Παπαδά (κριτή) λέγοντας του ότι δεν γνωρίζει τον κανονισμό, και κακώς μου χάλασε τον αγώνα. Ο συγκεκριμένος κριτής μου είπε ότι όντως έχει κάνει λάθος, αλλά με περισσό θράσος και ασέβεια που είπε ότι έτσι και αλλιώς χάρη μου έκανε που έτρεξα!

Εξαγριώθηκα και ζήτησα τον λόγο! Μου είπε ότι δεν είχα πυροσβεστήρα! Του είπα ότι υπήρχε πυροσβεστήρας και δικός μου άλλα και της διοργάνωσης (ο μεγάλος τροχήλατος) που κανονικά θα έπρεπε να είναι στο pit lane και όχι μέσα από τα κάγκελα στα pit. Ο κριτής μου είπε πως δεν ήταν στην σωστή θέση και βεβαία του είπα πως αυτός ο πυροσβεστήρας είναι της πίστας και της διοργάνωσης! και δεν τον έβαλα εγώ εκεί.. Συνέχισε ειρωνικά να επαναλαμβάνει λέγοντας :αυτό που σου λέω εγώ! Χάρη σου έκανα που έτρεξες!

Στην συνέχεια του είπα ότι ο μηχανικός μου κόστισε 1000€ και τον ανάγκασες να κάτσει να με κοιτάξει, και η θρασύτητα απάντηση του ήταν – τι θες τώρα να σου δώσω τα του μηχανιού ? – Απλά έφυγα γιατί δεν υπήρχε σημείο συνεννόησης!

Σε όλα τα παραπάνω υπήρχαν μάρτυρες που δεν θέλω να αναφέρω τα ονόματα τους, αλλά είναι πρόθυμοι να μιλήσουν στην περίπτωση αμφισβήτησης»

Εδάφιο του Γενικού Κανονισμού Ταχυτάτας της ΑΜΟΤΟΕ

011.10 ΒΟΗΘΕΙΑ ΣTA PITS

«Ένας αναβάτης μπορεί να δεχθεί εξωτερική βοήθεια ή να ανεφοδιάσει με καύσιμο τη μοτοσυκλέτα του στη δική του θέση PIT. Γι’ αυτόν το σκοπό δικαιούται να έχει στη διάθεσή του μέχρι τρία άτομα, ανάλογα με τα προβλεπόμενα από τον Ειδικό Κανονισμό, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται στα άτομα αυτά να κινηθούν έξω από τον χώρο του PIT που καθορίζεται με γραμμές. Αυτοί οι βοηθοί μπορούν να κάνουν επισκευές, ρυθμίσεις και ανεφοδιασμό με καύσιμα. Κατά τη διάρκεια του ανεφοδιασμού ο κινητήρας πρέπει να είναι σβηστός και να υπάρχει πυροσβεστήρας τουλάχιστον 6 κιλών. Για κάθε παράβαση των ανωτέρω μπορεί να επιβληθούν ποινές.»

Εκπρόσωπος Team33MGR Στάμου Βασίλειος

Ως οφείλουμε, ζητήσαμε την απάντηση στα παραπάνω από την πλευρά της διοργάνωσης και λάβαμε την παρακάτω επιστολή από τον κ.Σιδέρη:

Αναφορικά με το δελτίο τύπου της Team33 MGR για τον αποκλεισμό του αθλητή Βελή Εϊπόγλου στον δεύτερο αγώνα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας 2020 στα Μέγαρα, τα αθλητικά σωματεία ΛΕΜΜ και Άρτεμις που διοργάνωσαν τον αγώνα καθώς και η IRON TEAM ως promoter του θεσμού, θέλουν να εκφράσουν μία ειλικρινή συγνώμη.

Από μεταγενέστερη διερεύνηση του θέματος, η οργάνωση εξακρίβωσε ότι πράγματι ο συγκεκριμένος κριτής των PITS έδωσε λάθος πληροφορίες στους μηχανικούς του οδηγού, ο οποίος οδηγήθηκε με αυτό τον τρόπο στον αποκλεισμό του λόγω χρόνου, μην έχοντας συμπληρώσει το 75% των γύρων του πρώτου, ώστε να καταταχθεί στον αγώνα.

Το παραπάνω γεγονός δυστυχώς η οργάνωση δεν κατέστη δυνατό μέσα από τους ισχύοντες θεσμούς και διαδικασίες να διορθώσει, καθώς τόσο ο αθλητής όσο και η ομάδα του δεν προέβη στην υποβολή Ένστασης κατά των αποτελεσμάτων, ώστε εάν αυτή γίνονταν δεκτή, να καταταχθεί ο αθλητής ως τερματίσας τον αγώνα. Και αυτό συνέβει διότι ο αθλητής ενημέρωσε προσωπικά τον κο Σιδέρη για το συγκεκριμένο περιστατικό, πολύ μετά την λήξη του μισαώρου από την έκδοση των αποτελεσμάτων, όπου υπήρχε το δικαίωμα υποβολής ενστάσεως.

Πέρα από αυτό όμως το γεγονός, το οποίο έχει να κάνει με τον τύπο του θέματος, στεκόμαστε ηθικά δίπλα στον αθλητή και την ομάδα του, θεωρώντας δίκαιο να αποκατασταθεί η θέση του, πράγμα που όμως δεν μπορεί να πράξει η οργάνωση μετά την λήξη της προθεσμίας των ενστάσεων. Διαβεβαιώνουμε ότι θα κάνουμε ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό ώστε να μην υπάρξουν στο μέλλον τέτοια φαινόμενα και να αποφεύγονται τέτοια τραγικά λάθη. Την αναφορά μας για το συγκεκριμένο περιστατικό έχουμε διαβιβάσει στην Αθλητική Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, ώστε να πράξει τα δέοντα και για την τιμωρία του κριτή που προκάλεσε με το λάθος του τον αποκλεισμό του αθλητή.

Η οργανωτική επιτροπή

Αναμένουμε πλέον και την συνέχεια για τα παραπάνω από την ΑΜΟΤΟΕ και ίσως έναν τρόπο από την πλευρά της για να ξεπεραστεί το τυπικό του θέματος, καθότι υπάρχει καταγραφή του περιστατικού και ομολογία του λάθους. Όπως βλέπουμε να συμβαίνει σε πρωταθλήματα του WSBK και MotoGP που μόνοι τους επεμβαίνουν μετά από ημέρες ακόμη... Σε έναν αγώνα στην άκρη των Βαλκανίων όπως βρισκόμαστε, με τρομακτικές ελείψεις και σε μία κατηγορία όπως η "Racing" που έχει λίγους και αφοσιωμένους αναβάτες, ίσως να μπορούμε να δούμε να βρίσκεται μία λύση απέναντι σε τυπικότητες που μπροστά στις τεράστιες ελείψεις που παρουσιάζουν γενικά οι αγώνες στην Ελλάδα, ξεκινώντας από τις συμμετοχές, μοιάζουν παράταιρες...

Ετικέτες

πανελλήνιο πρωτάθλημα

https://bit.ly/MOTO_679

Ελληνική Ταχύτητα

Ζήσε τον 1ο αγώνα του ΠΠΤ με τον Σάκη Συνιώρη

Τρεις μέρες με έναν πρωταθλητή

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/4/2017

Η σχέση του Σάκη Συνιώρη με το ΜΟΤΟ ξεκινάει πολλά χρόνια πριν και σε καμία περίπτωση δεν είναι από τις τυπικές που αναπτύσσονται ανάμεσα σε έναν αγωνιζόμενο και σε ένα μέσο που καλύπτει δημοσιογραφικά τους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Με τον αδερφό του, τον Άλκη Συνιώρη, να είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του ΜΟΤΟ από το 1998, ο Σάκης συμμετείχε μαζί μας σε πολλά συγκριτικά τεστ supersport και superbike εκείνη την εποχή. Όταν λέμε συμμετείχε, εννοούμε ότι ερχόταν και μας βοηθούσε στα πάντα και δεν περιοριζόταν απλώς να κάνει μερικούς χρονομετρημένους γύρους στην πίστα. Υπάρχουν δεκάδες ιστορίες που μπορείς να διηγηθείς από εκείνα τα χρόνια, αλλά αν έπρεπε οπωσδήποτε να ξεχωρίσουμε κάποιες, τότε σίγουρα η επιστροφή οδικώς από τις Σέρρες μετά από ένα γιγαντιαίο συγκριτικό, όπου το Yamaha R6 που οδηγούσα εγώ έμενε από βενζίνη κάθε 110 χιλιόμετρα επειδή… το γκάζι ήταν συνεχώς τέρμα ανοιχτό για να μπορώ να μείνω κοντά στην ουρά της R1 που οδηγούσε ο Σάκης.

Φυσικά δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη συμβολή του στα πρώτα μαθήματα οδήγησης σε πίστα που έγιναν στην Ελλάδα από το ΜΟΤΟ το 1999, όπου μαζί με τον Άλκη, έδωσαν απλόχερα τις γνώσεις τους σε όλους τους συμμετέχοντες. Όπως καταλαβαίνετε η σχέση μας έγινε περισσότερο φιλική, παρά επαγγελματική και ίσως αυτή να είναι η αιτία που ποτέ δεν του έχουμε κάνει κάποια ιδιαίτερη αναφορά για τις αγωνιστικές επιτυχίες του, αφού νοιώθουμε ότι όποτε γράφουμε κάτι γι΄αυτόν είναι σαν να… περιαυτολογούμε! Όπως κι αν έχει, πέρσι κατέκτησε το δέκατο πρωτάθλημά του και η πρόσκλησή του να παρακολουθήσουμε μαζί του τον πρώτο αγώνα του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας στα Μέγαρα, έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη χαρά.

Παλιά αγαπημένη

Φέτος τρέχει ξανά στην κορυφαία κατηγορία Superbike, όμως αντί για την Ducati 1198S Panigale που είχε πέρσι, τώρα βρίσκεται πάνω στη σέλα της δικής του Aprilia RSV4R Factory του 2014. Κυριολεκτικά δικής του μοτοσυκλέτας, αφού την έχει αγοράσει. Το καλό είναι ότι με αυτή τη μοτοσυκλέτα έχει ήδη πάρει ένα πρωτάθλημα και την ξέρει μέχρι την τελευταία βίδα της. Από την άλλη μεριά βέβαια, το 2014 ήταν πριν τρία χρόνια και οι μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού είναι πιο νέες από τότε, οπότε η προετοιμασία της για το φετινό πρωτάθλημα από την ομάδα του Μάκη Χρήστου (Christou Racing Team) δεν ήταν μια εύκολη δουλειά ρουτίνας. Οι αναρτήσεις της Ohlins είναι ουσιαστικά παραγωγής και ο Σταυρός Γεωργακόπουλός χρειάστηκε να κάνει τα μαγικά του στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και του Σαββάτου, καθώς οι συνθήκες στην πίστα λόγω του δυνατού αέρα δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Η σκόνη που μετέφερε ο αέρας, έκαναν την άσφαλτο να γλιστράει έξω από το μονοπάτι που καθάριζαν στο πέρασμά τους οι μοτοσυκλέτες. Κάθε άνοιγμα του γκαζιού έξω από αυτό το στενό πέρασμα καθαρής ασφάλτου, έκανε το traction control να επεμβαίνει πρόωρα, κόβοντας την δύναμη του κινητήρα. Η Aprilia του Σάκη έχει δύο ρυθμιζόμενα traction control, το normal της RSV4R APRC παραγωγής και ένα εξωτερικό OEM για αγωνιστική χρήση. Ο κινητήρας είναι ουσιαστικά και αυτός normal, αφού πέραν της εξάτμισης και της αντίστοιχης ρύθμισης του ψεκασμού ride by wire, δεν υπάρχουν άλλες σοβαρές επεμβάσεις. Ακόμα και ο κεντρικός διακόπτης με το κλειδί και τα όργανα είναι όπως όταν βγήκε η μοτοσυκλέτα από το εργοστάσιο. Αν υπάρχει κάτι σε αυτή την RSV4R Factory που δεν θα βρεις σε καμία άλλη, είναι το χειροποίητο carbon φαίρινγκ που έφτιαξε εδώ στην Ελλάδα ο Νίκος Τσεμπερλής. Η δουλειά που έχει κάνει σε επίπεδο ποιότητας και φινιρίσματος αξίζουν ξεχωριστή αναφορά, όποτε μην τα στριμώξουμε όλα σε μία παράγραφο.

Η Παρασκευή ήταν μια περίεργη ημέρα για τους αναβάτες και τις ομάδες τους, καθώς ο δυνατός αέρας επηρέαζε τόσο πολύ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών, που δύσκολα μπορούσε κάποιος να κάνει ρυθμίσεις για τον αγώνα της Κυριακής. Η σκονισμένη πίστα έξω από την ιδανική γραμμή και οι ριπές πλάγιου ανέμου που έτρωγαν οι μοτοσυκλέτες μπαίνοντας και βγαίνοντας από τις στροφές, δεν σε άφηναν να δεις με καθαρό μάτι αν φταίει η μοτοσυκλέτα ή ο αέρας για τη συμπεριφορά της, ενώ η άσφαλτος ξαναγέμιζε με χώμα. Άλλωστε, ακόμα κι αν έκανες τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να συμπεριφέρεται σωστά σε αυτές τις συνθήκες, την Κυριακή που ο αέρας θα έκοβε σύμφωνα με τις προβλέψεις, όποια δουλειά θα είχες κάνει θα ήταν άχρηστη. Μαζέψαμε όσο περισσότερο ήλιο, κρύο και αέρα μπορούσαμε και δώσαμε ραντεβού για τα δοκιμαστικά του Σαββάτου.

Δύσκολη αρχή με Happy End

Το Σάββατο ο αέρας είχε ηρεμίσει κάπως, όμως η πίστα δεν ήταν ακόμα στα καλύτερά της. Στα ελεύθερα δοκιμαστικά ο Σάκης επικεντρώθηκε ξανά στη ρύθμιση των αναρτήσεων καθώς το πιρούνι φάνηκε να έχει πιο σκληρό ελατήριο από το ιδανικό και η πρόσφυση πίσω δεν ήταν στο επίπεδο που επιθυμούσε. Αλλαγή ελατηρίων εμπρός και πολλές δοκιμές με τη ρύθμιση του πίσω αμορτισέρ έφεραν την μοτοσυκλέτα κοντά στο σημείο που έπρεπε, όμως στις εξόδους των στροφών η πρόσφυση ήταν ακόμα ελλιπής με αποτέλεσμα το traction control να κόβει αρκετά την δύναμη του κινητήρα. Μέχρι να ξεκινήσουν τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ο Σάκης χρησιμοποιούσε το traction control που έχει η μοτοσυκλέτα παραγωγής και όχι το after market. Μπαίνοντας για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, κάνει έξι γύρους με τις ίδιες ρυθμίσεις και μετά δοκιμάζει να χρησιμοποιήσει το after market traction control ελπίζοντας ότι θα είναι λιγότερο παρεμβατικό στις εξόδους και θα κερδίσει τα πολύτιμα δεκατάκια του δευτερολέπτου που χρειάζεται για την Pole Possition. Δυστυχώς όμως το after market σύστημα δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα ένα βίαιο hisiding. Ο απολογισμός της πτώσης περιελάμβανε τα λαβωμένα χειροποίητα carbon φαίρινγκ, μια κατεστραμμένη μανέτα φρένου και ένα στραβό μαρσπιέ. Όμως αυτά φτιάχνονται. Το κύριο πρόβλημα ήταν τα δύο κοπανημένα δάχτυλα του δεξιού χεριού, που είχαν πρηστεί τόσο πολύ ώστε ήταν δύσκολο ακόμα και να βγάλεις το γάντι!

Η ομάδα κάνει ότι μπορεί για να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα γρήγορα σε λειτουργική κατάσταση, πριν ξεκινήσει το δεύτερο σκέλος των επίσημων χρονομετρημένων. Όμως το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν το δεξί χέρι του Σάκη μπορεί να χειριστεί σωστά το γκάζι και το εμπρός φρένο σε μια πίστα που ο καλός χρόνος βγαίνει μόνο στις εισόδους και στις εξόδους των στροφών. Η ανακοίνωση για την έναρξη των δεύτερων χρονομετρημένων δοκιμαστικών ακούστηκε από τα μεγάφωνα αλλά τα πρησμένα δάχτυλα του Σάκη δεν χωράνε να μπουν στο γάντι! Ο Γιάννης Τζωρτζόπουλος φέρνει ένα νούμερο μεγαλύτερα γάντια και ο Σάκης σφίγγει τα δόντια και ξαναμπαίνει στην πίστα για να διεκδικήσει μια θέση στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Τα καταφέρνει και η μέρα κλείνει με μια γλυκόπικρη γεύση, καθώς το χτυπημένο χέρι εξακολουθεί να πονάει και δεν είναι σαφές αν θα γίνει καλύτερα ή χειρότερα την επόμενη μέρα του αγώνα, την ώρα που ο άμεσος ανταγωνιστής του είναι ο Χάρης Παρασκευόπουλος που βρίσκεται σε άριστη φυσική κατάσταση και η μοτοσυκλέτα του ήταν πολύ δυνατή όλο το διήμερο. Όμως σε κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μετράει η εμπειρία και η δυνατότητα ενός πρωταθλητή να τιθασεύσει τα συναισθήματά του και να συγκεντρώσει τη σκέψη του. Όταν έχεις δέκα πρωταθλήματα πίσω σου, ξέρεις ότι ο αγώνας τελειώνει μόνο όταν πέσει η καρό σημαία, όχι από τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Αυτό αποδείχτηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο την Κυριακή. Στους τρεις πρώτους γύρους φάνηκε ότι ο Χάρης πάει να πάρει μια ξεκούραστη νίκη και ότι ο Σάκης με τον Λευτέρη Πίππο δεν θα ρισκάρουν, λόγω των προβλημάτων που τους ταλαιπωρούσαν. Όμως όσοι βρεθήκαμε εκείνη την ημέρα στα Μέγαρα είδαμε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες. Το μικρό άνοιγμα που είχε κάνει ο Χάρης στους πρώτους γύρους εξανεμίστηκε πολύ γρήγορα και πλέον κανείς δεν μπορούσε να βάλει στοίχημα ποιος θα πάρει τελικά την καρό σημαία. Ακόμα και ο Μαρκεσίνης από την τέταρτη θέση ήταν σε απόσταση βολής και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά είχε πετύχει πολύ ανταγωνιστικούς χρόνους. Κάπου στη μέση του αγώνα ο Λευτέρης έπεσε στα φρένα της Κ1 κάνοντας σαφές σε όλους ότι η τελική μάχη θα είναι μεταξύ του Χάρη και του Σάκη. Λίγους γύρους αργότερα μπορούσες εύκολα να δεις ότι στην είσοδο για την τελευταία στροφή εμπρός στα πιτς, η Aprilia του Σάκη κερδίζει ολόκληρο μέτρο.

Τον κουτουλάει μία, τον κουτουλάει δεύτερη, στην τρίτη βρίσκει τον χώρο και περνάει από μέσα. Φαινόταν ότι θα συμβεί εκεί, ήταν θέμα χρόνου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλοι έχουμε την βεβαιότητα ότι ο Σάκης καθάρισε τον αγώνα και ότι ο Χάρης δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει, γιατί δείχνει σαν να έχει ξεμείνει από δυνάμεις. Όμως ούτε αυτό επιβεβαιώθηκε στην πράξη, αφού στους τελευταίους γύρους είδαμε έντονες μάχες μεταξύ τους και στο πέσιμο της καρό σημαίας οι δύο μοτοσυκλέτες είχαν μόλις ένα μέτρο διαφορά!

Αγκαλιές, φιλιά και… μπινελίκια

Μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Πίππος μας είπε ότι η πτώση του στα φρένα της Κ1 δεν ήταν θέμα υπερβολικού ρίσκου για να περάσει, αλλά λόγω άρνησης του κιβωτίου ταχυτήτων της R1 του να κατεβάσει ταχύτητα – το γράψαμε στο ρεπορτάζ του αγώνα. Η ομάδα του Χάρη Παρασκευόπουλου μας είπε ότι από τον τέταρτο γύρο και μετά, η μανέτα του εμπρός φρένου “φούσκωσε” με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από το γκριπ και να του μουδιάσει το χέρι – το γράψαμε κι αυτό. Φυσικά ο Σάκης βγήκε από τα ρούχα του όταν το διάβασε, γιατί στους τελευταίους γύρους ο Χάρης του έκανε πολλές επιθέσεις στα φρένα και κατά την άποψή του δεν θα μπορούσε να τις κάνει αν είχε τέτοιο πρόβλημα. Έτσι από τις αγκαλιές και τους πανηγυρισμούς της Κυριακής, βρεθήκαμε να διαφωνούμε στα τηλέφωνα τη Δευτέρα για το αν πρέπει να διαλέγει και να φιλτράρει ο δημοσιογράφος τις δηλώσεις των αγωνιζόμενων. Αυτή είναι η δημοσιογραφία, σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις πολλούς φίλους και μετά σε βάζει να τσακωθείς μαζί τους!

Ο Σάκης Συνιώρης μέσα από επτά ερωτήσεις:

Πως βλέπεις το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας φέτος;

Οι αγώνες είναι λίγοι, όπως επίσης και οι αναβάτες που το διεκδικούμε. Το αποτέλεσμα είναι να είσαι συντηρητικός στην οδήγησή σου γιατί δεν υπάρχουν μετά ευκαιρίες να διορθώσεις ένα λάθος. Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, αν καταφέρεις να βρεθείς μπροστά στην βαθμολογία στους δύο πρώτους αγώνες, μετά αρκεί να κάνεις συντήρηση δυνάμεων. Δεν υπάρχουν στην κατηγορία πολλοί αναβάτες για να ανακατέψουν την τράπουλα και να κλέψουν βαθμούς στη διάρκεια του πρωταθλήματος από τους βασικούς διεκδικητές.

Ποιος ήταν ο πρώτος σου αγώνας;

Το 1993 στην Τρίπολη με Suzuki GSX-R 400. Στην κατηγορία τρέχαμε μαζί με τα δίχρονα 250 και τερμάτισα πέμπτος γενικής και πρώτος ανάμεσα στα τετράχρονα

Σε τι διαφέρει ένας γρήγορος αναβάτης από έναν πρωταθλητή;

Η δίψα για τη νίκη.

…και πως έρχονται οι νίκες;

Μόνο με πολύ προπόνηση, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις

Πως αντιμετωπίζεις ένα στραβό αποτέλεσμα;

Νευριάζω! Χα, χα… Προσπαθώ να γυρίσω πίσω και να αναλύσω κάθε δυνατή λεπτομέρεια που το προκάλεσε. Μετά δουλεύω πάνω στα λάθη και τις αδυναμίες

Έχεις κερδίσει πρωταθλήματα σχεδόν με κάθε μάρκα μοτοσυκλέτας και κάθε τύπο κινητήρα. Ποια ήταν τα καλά και τα κακά τους;

Η Triumph Daytona 675 είχε δυνατές εξόδους από τις στροφές και πολύ καλό πλαίσιο, αλλά τις έλειπε η δύναμη ψηλά.

Η Ducati 1199S Panigale ήταν πολύ ελαφριά μοτοσυκλέτα και εύκολη στις αλλαγές πορείας, αλλά υπερβολικά άκαμπτη – ιδιαίτερα το μονόμπρατσο ψαλίδι της, που μετέφερε ταλαντώσεις στο τιμόνι. Επίσης ήταν πολύ ευαίσθητη στις ρυθμίσεις όταν άλλαζε ο καιρός!

Το Yamaha R6 πλεονεκτούσε σε πλαίσιο και δύναμη κινητήρα στις υψηλές στροφές, γι΄αυτό ήταν πολύ καλό σε ανοιχτές πίστες όπως των Σερρών. Αντίθετα στα Μέγαρα δυσκολευόταν να βγει από τις στροφές.

Στην Aprilia RSV4R Factory μου αρέσει πολύ το στήσιμο του πλαισίου και ο τρόπος που μεταφέρει τη δύναμή του ο κινητήρας στον πίσω τροχό. Λίγο παραπάνω δύναμη ψηλά θα ήταν καλοδεχούμενη.

Ποια νίκη έχεις ευχαριστηθεί περισσότερο απ΄όλες;

Εκείνη του 2005, εδώ στα Μέγαρα, με αντιπάλους τον Άλκη και τον Μπούστα

Διαβάστε για τον 1ο αγώνα του ΠΠΤ:

Ετικέτες

πανελλήνιο πρωτάθλημα

ΠΠΤ

https://bit.ly/MOTO_679