Πανελλήνιο Πρωτ. Ταχύτητας 5ος αγώνας Μέγαρα: Ημέρα πρωταθλητών

Από το Σάββατο μοιράστηκαν οι τίτλοι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/10/2019

Το απόγευμα του Σαββάτου βρήκε τον Σωτήρη Μπεγνή (Superbike), τον Δημήτρη Καρακώστα (Supersport) και τον Λέανδρο Ντότσικα να φοράνε τα μπλουζάκια του Πρωταθλητή Ελλάδος για το 2019. Το ίδιο θα έπρεπε να λέμε και για τον Στέφανο Δέσκα, αλλά η κατηγορίας της OPEN θεωρείται (κακός…) ότι είναι κύπελλο και όχι πρωτάθλημα, παρά το γεγονός πως οι συμμετέχοντες αναβάτες κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα που κάνουν και όλοι οι υπόλοιποι συναθλητές τους τις άλλες κατηγορίες. Όπως κι αν έχει, ο Στέφανος Δέσκας είναι και αυτός “τιτλούχος”  ή “κυπελλούχος” για να είμαστε τυπικοί.

Κατά τα λοιπά, η μέρα ξεκίνησε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, καθώς οι αναβάτες της κατηγορίας Superbike συμφώνησαν να στηθούν στην εκκίνηση βάσει των χρόνων που είχαν κάνει στο χθεσινό Warm up (διαβάστε ΕΔΩ για όσα έγιναν εχθές). Οπότε το πρόγραμμα κύλισε κανονικά και χάρη στη βοήθεια του όμορφου καιρού δεν είχαμε άλλους πονοκεφάλους για τους διοργανωτές. Ακόμα καλύτερα ήταν τα πράγματα για τους λιγοστούς θεατές που ήρθαν στην πίστα νωρίς, καθώς ο αγώνας των ΝΕΩΝ ήταν ένας από τους καλύτερους που έχουμε δει φέτος κι αν το έδειχνε η τηλεόραση θα νόμιζες πως παρακολουθείς αγώνα παγκοσμίου επιπέδου!

Ναι τόσο καλός ήταν, χάρη στη φανταστική οδήγηση του Θωμά Σκούρτα και του Γιώργου Γερακιανάκη. Οι δύο νεαροί αναβάτες οδήγησαν με εντυπωσιακή αγωνιστική ωριμότητα τις εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας μοτοσυκλέτες τους και πραγματικά τις ξεζούμισαν έως τον τελευταίο γύρο. Τελικός νικητής ο Σκούρτας, που εκμεταλλεύτηκε όσο καλύτερα μπορούσε την κακή εκκίνηση του Γερακιανάκη και οδήγησε έως το τέλος τον αγώνα, χάρη στη ικανότητά του να πιάσει αμέσως γρήγορο και σταθερό γυρολόγιο. Τρίτος τερμάτισε ο Μπαξίσογλου χωρίς να απειληθεί από κανέναν. Μακάρι στο παιχνίδι αυτό να ήταν μέσα και ο Γιάννης Περιστεράς (4ος) και ο Χρήστος Παπανικολάου, καθώς ο Περιστεράς είναι ακόμα με πατερίτσες λόγω πρόσφατης εγχείρησης στο πόδι και ο Παπανικολάου αναγκάστηκε την τελευταία στιγμή να τρέξει με την περσινή μοτοσυκλέτα του.

Αμέσως μετά τους απολαυστικούς ΝΕΟΥΣ, ήταν η σειρά των OPEN να σύρουν τον χορό. Εδώ βέβαια ο Δέσκας δεν είχε αφήσει πολλές ελπίδες για νίκη στους υπόλοιπους και πράγματι έφυγε μπροστά μετά την εκκίνηση και διαχειρήστηκε χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα τον υπόλοιπο αγώνα. Πίσω τα πράγματα ήταν πολύ περισσότερο ενδιαφέρον, γιατί ο Νίκος Γεωργόπουλος από την τρίτη θέση, είχε πιάσει καλό ρυθμό και έμοιαζε πως θα προσφέρει θέαμα μαζί με τον Χαράλαμπο Θεοδωρόπουλο που ήταν στη δεύτερη. Όμως μια χαμένη αλλαγή ταχύτητας και ένα άγαρμπο φρενάρισμα στην Κ1, προκάλεσαν μια μικρή έξοδο από την πίστα που απομάκρυνε αρκετά τον Γεωργόπουλο από την δυνατότητα να παλέψει για τη δεύτερη θέση και τα ντουμπλαρίσματα στους τελευταίους γύρους χάλασαν τον ρυθμό του. Τελικά άτυχος στο τέλος ήταν και ο Θεοδωρόπουλος που έπεσε, ανοίγοντας τον δρόμο για την δεύτερη θέση στον Αντρέα παπατριανταφύλλου.

Μετά το ζέσταμα των δύο πρώτων αγώνων που ήταν ιδιαίτερα απολαυστική για τους θεατές, ήρθε η πολλά υποσχόμενη διπλή κατηγορία των SS300-Racing. Έχοντας σχεδόν τους ίδιους αναβάτες με την κατηγορία των ΝΕΩΝ, εμπλουτισμένη με λίγη παραπάνω κάπνα από τα δίχρονα δικύλινδρα 250, περιμέναμε να δούμε φοβερές μάχες. Δυστυχώς όμως αυτό το πάντρεμα τριών ειδών μοτοσυκλετών, προκαλεί σύγχυση σε θεατές και κριτές μετά από λίγους γύρους. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως αυτή η διπλή κατηγορία έχει μακράν τα περισσότερα παράπονα για μπλε σημαίες, με δεύτερη σε σειρά την OPEN, όπου όλως τυχαίως είναι και αυτή μια κατηγορία που επιτρέπονται μοτοσυκλέτες διαφορετικών δυνατοτήτων. Διότι μπορεί στα χρονόμετρα να γυρνάνε πάνω-κάτω τους ίδιους χρόνους, όμως μέσα στον αγώνα όποιος έχει το περισσότερο γκάζι καθορίζει την τύχη εκείνων που είναι πίσω του.

Με άλλα λόγια, ένα supersport μπορεί να φύγει μακριά από ένα superbike, όμως δεν μπορεί να προσπεράσει εύκολα ένα superbike. Απόδειξη σε αυτό ήταν η όμορφη, αλλά απέλπιδα προσπάθεια του Χρήστου Παπανικολάου (έκανε ταχύτερο χρόνο αγώνα) να προσπεράσει τον Λέανδρο Ντότσικα. Ακόμα κι αν τα κατάφερνε πάντως, δεν θα είχε νόημα αφού βγαίνοντας στην μεγάλη πίσω ευθεία, το δίχρονο V2 θα μάζευε την διαφορά από το μονοκύλινδρο τετράχρονο. Δυστυχώς το σενάριο σήμερα ήθελε να πέσουν οι δύο αναβάτες στην είσοδο για την τελευταία στροφή της πίστας. Ο Παπανικολάου έφτασε “σχεδόν δίπλα” στο Ντότσικα, ο Ντότσικας με την σειρά “του είπε όχι” κλείνοντας έγκαιρα τη πόρτα, όμως ο Παπανικολάου δεν πρόλαβε σταματήσει την μοτοσυκλέτα του (το προσπάθησε πάντως) ακουμπώντας τελικά τον εμπρός τροχό του στο πίσω του Ντότσικα.

Η πτώση αυτή δεν προκάλεσε ευτυχώς κάποιον τραυματισμό, όμως ο αγώνας διακόπηκε, καθώς ο Παπανικολάου άργησε να σηκωθεί από την άσφαλτο και όπως ήδη ξέρουμε, στα Μέγαρα το ασθενοφόρο πρέπει να μπει μέσα στην πίστα για να παραλάβει τραυματία. Σε αυτή την περίπτωση, νικητής και γενικά η σειρά τερματισμού καθορίζεται από τον προηγούμενο γύρο. Κάπως έτσι, έχουμε το παράδοξο αγωνιστικό φαινόμενο, όπου στα δύο πρώτα σκαλιά του βάθρου ανέβηκα οι δύο αναβάτες που εγκατέλειψαν από πτώση, η οποία πτώση προκάλεσε την διακοπή του αγώνα….    Take the egg and save it!

Στα Superpsort ο Δημήτρης Καρακώστας και οι μόλις έξι συμμετοχές σε αυτή την κατηγορία λόγω απόσυρσης την τελευταία στιγμή του Γιάννη Τζορτζοπουλου (όχι λόγω των τριών σπασμένων δακτύλων του, αλλά λόγω ηλεκτρικών προβλημάτων στη μοτοσυκλέτα του!) δεν μας είχαν αφήσει πολλές ελπίδες πως θα βλέπαμε θέαμα. Όμως ο περσινός πρωταθλητής Σταύρος Τριντής όρμησε στην εκκίνηση και στους τρεις πρώτους γύρους ανάγκασε τον Καρακώστα να κάνει σκληρή άμυνα, ενώ την ίδια ώρα ο Άλεξ Παπαγεωργίου είχε εντυπωσιακό ρυθμό. Δυστυχώς αυτή η μάχη δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Τριντής έπεσε στην Κ4 από μπροστινό.

Το περιστατικό αυτό συζητήθηκε αρκετά, καθώς δεν ήταν απόλυτα σαφές αν η πτώση του Τριντή ήταν απόρροια της αμυντικής γραμμής του Καρακώστα ή αν ήταν από υπερβολικό… ζήλο του Τριντή. Πάντως και τα δύο σενάρια θα μπορούσαν να ήταν αληθινά. Το κακό στην όλη ιστορία ήταν βέβαια πως μετά την πτώση του Τριντή οι θεατές δεν είχαμε καμία αγωνία για το τι θα δούμε παρακάτω και ο αγώνας των supersport έγινε ξαφνικά μια καλή ευκαιρία για να πάει κάποιος στην τουαλέτα και να επιστρέψει πίσω χωρίς να έχει χάσει κάτι από τα αγωνιστικά τεκταινόμενα. Έτσι μαζί με την καρό σημαία, ο Δημήτρης Καρακώστας πήρε μαζί και το πρώτο του πρωτάθλημα στα supersport.

Περίπου το ίδιο έργο, αλλά με άλλους ηθοποιούς πιστεύαμε πως θα δούμε και στα Superbike, όμως ο Λευτέρης Πίππος τρέλανε τον κόσμο στους πρώτους γύρους! Ο Μπεγνής από την pole position έκανε την χειρότερη εκκίνηση που θα μπορούσε, με αποτέλεσμα ο Συνιώρης να στρίψει πρώτος. Την ίδια ώρα όμως ο Πίππος, με μια εκκίνηση τύπου-dragster έστριψε δεύτερος και στην έξοδο της Κ1 βρέθηκε δίπλα στον Συνιώρη. Ως την Κ4 είχε πάρει τα ηνία του αγώνα και έως τα φρένα της Κ6 είχε κάνει πέντε μηχανιάκια απόσταση από τον δεύτερο πλέον Συνιώρη!  Απόλυτα λογικό, αφού ο Πίππος είχε ήδη κατέβει από τον πρώτο γύρο στο 1:01, όταν όλοι οι υπόλοιποι γύρναγαν στο 1:02 και από τον δεύτερο γύρο και μετά κόλλησε τη βελόνα στο ’59 χαμηλό. Ο τραυματίας Συνιώρης  ήταν φανερό πως δεν θα μπορούσε σωματικά να ακολουθήσει από την αρχή έως το τέλος τέτοιο ρυθμό. Πράγματι, ήταν θέμα χρόνου για τον Μπεγνή να περάσει τους Παπαγγέλου και Συνιώρη και να βρεθεί σε απόσταση βολής από τον Πίππο. Όπως και ο Παπαγγέλου έπιασε και πέρασε τον Συνιώρη, όμως ο Συνιώρης ανταπέδωσε και λίγο αργότερα η μάχη μεταξύ τους έληξε άδοξα, καθώς ο Παπαγγέλου έπεσε στην Κ1 μόνος του, έχοντας απομακρυνθεί αρκετά από τον Συνιώρη.

Έτσι μετά από αυτό, το μόνο που απέμεινε να δουν οι θεατές ήταν μια πιθανή μάχη μεταξύ αναγεννημένου Πίππου και διψασμένου για τον τίτλο Μπεγνή.

Όμως και αυτό το σενάριο “αγωνίας” που φτιάξαμε στο μυαλό μας, έπεσε στο κενό βλέποντας τον Μπεγνή να κάνει 58ρια πλησιάζοντας τον Πίππο, όταν κανένας άλλος μέσα στην πίστα εκείνη τη στιγμή δεν είχε κάνει ούτε καν ‘59 ξερό. Το πάλεψε ο Πίππος στα φρένα να κρατήσει πίσω του τον Μπεγνή, αλλά ούτε ο Πίππος, ούτε ο Μπεγνής είχαν σκοπό να διακινδυνεύσουν μια πτώση σήμερα. Έτσι μετά από μια-δυο διερευνητικές και προειδοποιητικές “επισκέψεις” του εμπρός τροχού του Μπεγνή δίπλα στον Πίπππο, οι δύο αναβάτες της Yamaha έλυσαν πολιτισμένα τις διαφορές τους, με τον Πίππο να παίζει καθαρά και τον Μπεγνή να προσπερνά χωρίς ρίσκο. Οι εστεμμένοι πρωταθλητές και κυπελλούχοι κράτησαν χαμηλούς τόνους στους πανηγυρισμούς τους  σήμερα, όμως στον αυριανό αγώνα μας υποσχέθηκαν πώς θα είναι πιο χαλαροί και θα ξεσαλώσουν. Οπότε αύριο πάλι έχουμε Μέγαρα για τον τελευταίο αγώνα που θα καθορίσει τους πρωταθλητές στις κατηγορίες Νέων και SS300, αλλά και θα έχει περισσότερο θέαμα στις υπόλοιπες κατηγορίες που οι αναβάτες θα τρέχουν για την απόλαυση του αγώνα χωρίς σκοπιμότητες.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πρωτάθλημα Ταχύτητας 2019

Όλα στον αέρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

19/2/2019

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο (19/2/19) το πρόγραμμα του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας για το 2019 δεν έχει οριστικοποιηθεί.  Τυπικά και ουσιαστικά, την ευθύνη για την ομαλή διεξαγωγή των πρωταθλημάτων την έχει μόνο η ΑΜΟΤΟΕ. Προφανώς κάτι έχει κάνει λάθος η ΑΜΟΤΟΕ για να μην γνωρίζουν μέχρι σήμερα οι αθλητές που συμμετέχουν στο Π.Π. ταχύτητας, σε ποιες πίστες και πότε θα γίνουν οι αγώνες του πρωταθλήματος του 2019. Ως εκ τούτου, η προσπάθεια που καταβάλει ο ΣΟΑΜ για να επιταχύνει τις διαδικασίες και να οριστικοποιηθεί το πρόγραμμα των αγώνων αποτελεί κίνηση… απελπισίας! Εμείς βρεθήκαμε στην γενική συνέλευση του Συνδέσμου Οδηγών Αγώνων Μοτοσυκλέτας το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου (την ίδια ημέρα ξεκινούσε κανονικά το πρωτάθλημα Enduro στον Ωροπό…) όπου πέρα από την συζήτηση που αφορούσε το πρόγραμμα των αγώνων, πραγματοποιήθηκε η κοπή της πίτας και η βράβευση των διακριθέντων αναβατών του 2018.   

Όμως η καυτή πατάτα που πήρε στα χέρια του ο ΣΟΑΜ από την ΑΜΟΤΟΕ, είναι σαφέστατα το πρόγραμμα των αγώνων του 2019.

Για να τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, θα πρέπει να γυρίσουμε το ημερολόγιο στην ημερομηνία διεξαγωγής του τελευταίου διπλού αγώνα του 2018 στην πίστα των Μεγάρων.

Σύμφωνα με το προεδρείο του ΣΟΑΜ, εκεί εμφανίστηκε για πρώτη φορά ένας “Μεγαλοεπένδυτής” (δεν κατονομάστηκε), όπου συζήτησε με εκπρόσωπο Αγωνιστικής Επιτροπής της ΑΜΟΤΟΕ την πρόθεσή του να αγοράσει τα “δικαιώματα” του Π.Π. Ταχύτητας.

Ο όρος “δικαιώματα” θα πρέπει να βρίσκεται μονίμως μέσα σε εισαγωγικά, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που ανακοινωθεί επισήμως από την ΑΜΟΤΟΕ τι είδους δικαιώματα προσέφερε προς πώληση στον “Mr. Greek style-Dorna”.

Για να κάνουμε την ιστορία σύντομη, το concept της δημιουργίας ενός ελληνικού τύπου “FIM+Dorna” ναυάγησε όταν έφτασε η στιγμή που του είπαν: “Show me the money…”   

Αυτή είναι η ανεπίσημη δικαιολογία της ΑΜΟΤΟΕ για την καθυστέρηση της οριστικοποίησης του προγράμματος αγώνων ταχύτητας για το 2019, αφού επισήμως δεν έχει φτάσει στα χέρια μας κανένα δελτίο τύπου που να αφορά το θέμα.

Με το σκεπτικό πως αν δεν κάνουν κάτι οι ίδιοι οι αγωνιζόμενοι, η ΑΜΟΤΟΕ δεν θα μπορέσει να κάνει πρωτάθλημα ταχύτητας φέτος, το προεδρείο του ΣΟΑΜ ήρθε σε επαφή με τις λέσχες που έχουν εμπειρία στη διοργάνωση αγώνων ταχύτητας, ώστε να καταρτίσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται μια πρόταση-προγράμματος για το 2019.

Έτσι στη γενική συνέλευση στις 16 Φεβρουαρίου εμφανίστηκε ένα πρόγραμμα με πέντε προτεινόμενες ημερομηνίες, σε τέσσερεις διαφορετικές πίστες.

Αυτή η πρόταση του προεδρείου του ΣΟΑΜ έχει έναν αγώνα στην Τρίπολη, δύο στα Μέγαρα, έναν στο Τυμπάκι και έναν στις Σέρρες.

Η περίπτωση της Τρίπολης έχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Παρά το γεγονός πως διεξάγεται σε αεροδρόμιο, έχει πολύ υψηλό κόστος (εκτιμάται στα 13.000 ευρώ), καθώς απαιτεί τον καθαρισμό και την διαμόρφωση της διαδρομής μέσα σε ελάχιστο χρόνο από πολλούς ανθρώπους. Οπότε απαιτεί από τις λέσχες να έχουν εξειδικευμένη “τεχνογνωσία” και εξοπλισμό, κάτι που μόνο ο ΑΡΗΣ και η ΑΡΤΕΜΗΣ διαθέτουν. Από αυτές τις δύο λέσχες που προσέγγισε ο ΣΟΑΜ, μόνο η λέσχη ΑΡΗΣ δέχεται να αναλάβει την οργάνωση του αγώνα και μάλιστα υπό συγκεκριμένες προϋπόθεσεις. Ο αγώνας της Τρίπολης είναι ζημιογόνος για τις λέσχες τα τελευταία χρόνια,  λόγω έλλειψης εσόδων από τις μειωμένες συμμετοχές. Η τρύπα στα έσοδα εκτιμάται μεταξύ 4000-6000 ευρώ σύμφωνα με τον κ. Στέλιο Χριστοδούλου που ήταν παρόν στην συνέλευση του ΣΟΑΜ και μίλησε για λογαριασμό της λέσχης ΑΡΗΣ. Παρ’ όλα αυτά, η λέσχη ΑΡΗΣ δέχεται να διοργανώσει τον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Τρίπολη χωρίς οικονομικό όφελος, αν υπάρξει ρήτρα ασφαλείας, που να καλύπτει την τρύπα των 4000-6000 ευρώ. Υπό συζήτηση είναι και το ενδεχόμενο να πάρει η λέσχη ΑΡΗΣ δύο αγώνες, δηλαδή τον “ζημιογόνο” της Τρίπολης και έναν “κερδοφόρο” στα Μέγαρα που να ισοσκελίζει τη χασούρα του αγώνα της Τρίπολης.

Το ενδεχόμενο αυτό έχει ελάχιστες πιθανότητες να συμβεί, πρώτον διότι η λέσχη ΑΡΗΣ ξεκαθάρισε πως δεν έχει τα 4000-6000 ευρώ για να καλύψει τη χασούρα της Τρίπολης και όχι απλά πως δεν θέλει να χάσει το ποσό αυτό από τα ταμεία της. Οπότε θα πρέπει πρώτα να κάνει τον αγώνα στα Μέγαρα, για να καλύψει μετά την τρύπα των εσόδων της Τρίπολης. Επίσης, για τους “κερδοφόρους” αγώνες στα Μέγαρα, τον πρώτο λόγο θέλει να τον έχει η ίδια ΑΜΟΤΟΕ σε οργανωτικό επίπεδο και δεν υπάρχουν ενδείξεις πως θα τον παραχωρήσει στη λέσχη ΑΡΗΣ.

Η περίπτωση του αγώνα στις Σέρρες έχει όπως πάντα το πρόβλημα των ημερομηνιών.

Οι Σέρρες θα ήθελαν ο αγώνας να γίνει στο τέλος Αυγούστου, ο ΣΟΑΜ φυσικά αντιπροτείνει τον Σεπτέμβρη.

Για το Τυμπάκι δεν φαίνεται να υπάρχουν αντίστοιχα προβλήματα με τις λέσχες ή τις ημερομηνίες. Όμως εδώ πρόβλημα έχουν οι ίδιοι οι αναβάτες, καθώς -λογικά σκεπτόμενοι- αναρωτιούνται γιατί να ξοδέψουν ένα φορτηγό χρήματα για να πάνε στο αεροδρόμιο της Κρήτης και να μην δώσουν τα ίδια χρήματα για να πάνε δεύτερη φορά στην κανονική (και ασφαλέστερη) πίστα των Σερρών να ευχαριστηθούν οδήγηση τουλάχιστον…  

Όπως καταλαβαίνετε, με τόσα πολλά άλυτα προβλήματα, το πρόγραμμα που θα προτείνει το ΔΣ του ΣΟΑΜ στην Αγωνιστική Επιτροπή της ΑΜΟΤΟΕ έχει προς το παρόν μορφή… ευχής! Το πιθανότερο είναι να ξαναδούμε φέτος το φαινόμενο των διπλών αγώνων στα Μέγαρα και ίσως έναν αγώνα εκτός Αττικής για… το ξεκάρφωμα.