Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/4/2018

Η Τρίπολη μπορεί να μην έχει κανονική πίστα, μπορεί το πρωτάθλημα εκεί να διεξάγεται με ένα σωρό δυσκολίες, όμως πάντα –με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- προσφέρει δυνατούς αγώνες και σήμερα δεν ξέφυγε από αυτό το στερεότυπο: Νίκη από την τελευταία στροφή για τον Λευτέρη Πίππο και την Yamaha ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ στα Superbike και ανατροπή στα Supersport με τον Σταύρο Τριντή να κερδίζει τον αγώνα! Και στους δύο αυτούς ανατρεπτικούς αγώνες, ξεχώρισαν ιδιαίτερα δύο παραδείγματα σπάνιας ευγενούς άμιλλας και σωστής αθλητικής συμπεριφοράς που έκαναν την ημέρα ακόμα καλύτερη.

Ξεκινώντας από την κορυφαία κατηγορία των Superbike ο Λευτέρης Πίππος είχε κερδίσει εχθές την pole position, και πρέπει να τονιστεί πως η κατάκτηση αυτή ήταν μία ομαδική δουλειά: Αμέσως μετά τον πρώτο αγώνα στα Μέγαρα, η ομάδα δούλεψε έντονα ψάχνοντας τις ρυθμίσεις έχοντας να δουλέψουν με αρκετούς νέους παράγοντες, όπως και τα νέα ελαστικά, καθώς ο Λευτέρης αγωνίζεται με Michelin. Η ικανοποίησή τους με την μοτοσυκλέτα ήδη από τον πρώτο αγώνα –παρά μίας ατυχίας- ήταν σε υψηλό επίπεδο. Στις δοκιμές της Τρίπολης όμως, βρήκαν κάτι ακόμα αποφασίζοντας να πιέσουν περισσότερο τον εμπρός τροχό σε μία πίστα που σίγουρα δεν ενδείκνυται για πίεση. Πόσο μάλλον όταν ο Λευτέρης, όπως και οι περισσότεροι αναβάτες εκεί, έχουν άσχημες αναμνήσεις με πτώσεις στο σημείο που - αντανακλαστικά τελείως- κι από το αίσθημα της αυτοσυντήρησης, το μυαλό δεν θέλει να αφήσει τον καρπό να ανοίξει το γκάζι. Σύσσωμη η ομάδα αποφάσισε να εργαστεί ακριβώς πάνω σε αυτό, με σκοπό το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, χωρίς να σκέφτεται αποκλειστικά την pole position και τελικά κατάφερε αυτό ακριβώς!

Σήμερα στην εκκίνηση ο Λευτέρης ξεκίνησε αλάνθαστα με τον Συνιώρη να μην επωφελείται από αντίστοιχα ηλεκτρονικά και να μένει πίσω, χωρίς να πιέζει αντίστοιχα με τον Πίππο από τον πρώτο γύρο, θέλοντας να μην πάρει κανένα ρίσκο έχοντας ήδη μία πτώση το Σάββατο, ευτυχώς ανώδυνη. Ο Λευτέρης έφυγε μπροστά κατευθείαν στο ’57 με τον Συνιώρη δύο δευτερόλεπτα πίσω και τους Τσαλίκη και Μπεγνή σε πολύ κοντινή απόσταση. Τα πράγματα δεν θα έμεναν για πολύ έτσι: Ο Συνιώρης γύρο με τον γύρο θα πλησίαζε τον Πίππο, παρά την διαφορά των μοτοσυκλετών τους στην ευθεία, με την τελευταία στροφή να είναι καθοριστική, καθώς ο Σάκης περνούσε αψηφώντας τα σαμαράκια θέλοντας να εκμεταλλευτεί την έξοδο και να φύγει εμπρός. Τελικά κατάφερε ακριβώς αυτό, προσπερνώντας τον Λευτέρη με τους δυο τους να συνεχίζουν σε πολύ γρήγορο ρυθμό και να φτάνουν γρήγορα τους πιο αργούς αναβάτες. Πίσω η μάχη για την τρίτη θέση ήταν έντονη από το πρώτο λεπτό του αγώνα, καθώς ο Τσαλίκης κρατούσε πίσω τον Μαρκεσίνη και ο Μπεγνής μπορούσε να κοντράρει και τους δύο μαζί. Η τρίτη θέση άργησε πολύ να ξεκαθαρίσει, με τον Τσαλίκη να παρουσιάζει φρενάρισμα για σεμινάριο στην πρώτη στροφή, μία από τις πιο τεχνικές του αγώνα καθώς δεν συγχωρεί λάθη και προετοιμάζει για την παρατεταμένη που έχει πολύ συγκεκριμένη γραμμή. Ο Τσαλίκης είναι από τους ελάχιστους που την είσοδο αυτής της στροφής μπορεί να την πραγματοποιήσει με πολλούς τρόπους και πάντα με ασφάλεια.

Μπροστά, ο Συνιώρης αποδείκνυε πόσο μεγάλος οδηγός είναι, κι αυτό γιατί όταν συγκεντρωθεί σε ένα στόχο, είναι εξαιρετικά δύσκολο να του ξεφύγει - και φυσικά ο στόχος ήταν να μεγαλώσει την διαφορά από τον Λευτέρη αμέσως μόλις τον πέρασε. Επίσης γύρο με τον γύρο τα είχε καταφέρει, αλλά μόλις άρχισαν τα ντουπλαρίσματα δυσκολεύτηκε με τους άλλους αναβάτες. Ο ίδιος επέρριψε βαρύτητα στους κριτές για την μπλε σημαία, ένα σημείο που αργότερα συμφώνησε και ο Λευτέρης, με την έννοια ότι έβγαινε νωρίς και ο πιο αργός αναβάτης άλλαζε γραμμή την στιγμή που δεν έπρεπε. Σε κάθε περίπτωση στο τέλος ο Συνιώρης μας χάρισε ένα εντυπωσιακό στιγμιότυπο, λίγο πριν το τέλος του αγώνα. Με πραγματική μαεστρία, πέρασε στην έξοδο της τελευταία στροφής και μέχρι τα φρένα της πρώτης τρεις αναβάτες, τοποθετώντας έτσι ένα τοίχος προστασίας απέναντι στον Λευτέρη. Ήταν μία πολύ γενναία κίνηση καθυστερώντας έντονα το φρενάρισμα και μπαίνοντας από την εσωτερική - κατάφερε να κρατήσει την γραμμή του, με τον Λευτέρη να είναι αδύνατο να ακολουθήσει πιο πίσω, έχοντας ένα μικρό σφίξιμο στην καρδιά καθώς σε εκείνο το σημείο έκανε υπερπροσπάθεια να αφήσει μονάχα έναν αναβάτη ανάμεσα σε εκείνον και τον Σάκη.

Η μεταξύ τους διαφορά αυξήθηκε έτσι κοντά στο ένα δευτερόλεπτο, χωρίς κανείς όμως να περιμένει την συνέχεια.. Κι αυτό γιατί ο Πίππος –επίσης ακολουθώντας μία σωστή προετοιμασία κομμάτι της οποίας είναι να σκέφτεσαι τον αντίπαλο- περίμενε από την πρώτη στιγμή τον Σάκη να κάνει την επίθεσή του κι έπειτα είχε ως στόχο να μείνει όσο πιο κοντά γίνεται περιμένοντας μία ευκαιρία. Αυτός είναι ο ένας λόγος της σημερινής του νίκης. Ο άλλος είναι η απόφασή του να ψαλιδίσει την μεταξύ τους διαφορά στον τελευταίο γύρο. Ο Σάκης είχε την εντύπωση πως ο Λευτέρης είναι πίσω ένα δευτερόλεπτο, αλλά εκείνος είχε καταφέρει να φτάσει ελάχιστα δέκατα πίσω του μέχρι την ένατη στροφή κι έπειτα έμενε η ευθεία και η τελευταία στροφή. Εκεί ήρθε η ευκαιρία: Ο Σάκης θέλησε το λιγότερο δυνατό ρίσκο πάνω στα σαμαράκια, καθώς πήγαινε για μία σίγουρη νίκη και ο Λευτέρης είδε μπροστά του ένα πολύ μικρό παράθυρο να ανοίγει, καθώς ο Συνιώρης άφηνε λίγο χώρο στην εσωτερική. Ξεπληρώνοντας τώρα ένα χρέος από το 2016, ο Λευτέρης πήρε την νίκη με τρόπο αντίστοιχο, στην τελευταία στροφή της Τρίπολης!

Πρώτος, πέρα από την ομάδα του που το χάρηκε; Ο Συνιώρης που δεν σταματούσε να λέει ξανά και ξανά, πόσο ωραίος αγώνας έγινε, πόσο καθαρά ήταν όλα τα περάσματα συμπεριλαμβανομένου κι εκείνου που του στέρησε την νίκη! Ο γύρος θριάμβου του Λευτέρη ήταν φυσικά εν μέσω γενικού χειροκροτήματος για την ανατροπή στο τέλος του αγώνα, και με τρόπο καταιγιστικό, ψαλιδίζοντας μία διαφορά ασφαλείας μέσα σε ένα γύρο!

Πίσω τους ο Τσαλίκης που είχε χάσει μια – δυο μάχες, θα κέρδιζε τον πόλεμο για την τρίτη θέση του βάθρου. Με τον Μπεγνή και τον Μαρκεσίνη μπλέχτηκαν οι τρεις τους σε μία μάχη από την οποία βγήκε νικητής.

Επίσης ξεχώρισαν ο Πρόιος με τον Σπηλιώτη, με τον πρώτο να καταφέρνει να έχει χρόνο στο ’58 και τον Σπηλιώτη, έναν από τους αναβάτες με την μεγαλύτερη εμπειρία – τοποθετούμε επίτηδες την διαφορά εκεί αντί της ηλικίας-  να έχει έναν αγώνα εξαιρετικά σταθερό σε υψηλό ρυθμό!

Η κατηγορία Superbike ανέδειξε έτσι σωστό αθλητικό πνεύμα και χάρισε θέαμα!

Αντίστοιχα τα κατάφερε νωρίτερα και η Supersport που χαρακτηρίστηκε από τις πτώσεις και τις εγκαταλείψεις. Ο Τριντής πήρε μία εξαιρετική νίκη σε ένα περίεργο – όπως ο ίδιος το χαρακτήρισε- διήμερο, καθώς κέρδιζε την pole position με διαφορά. Σήμερα στον αγώνα τα πράγματα θα ξεκινούσαν διαφορετικά, καθώς ο Παπαγγέλου θα έμπαινε εμπρός κρατώντας πίσω του τους υπόλοιπους, μαζί με το λαμπρό μέλλον την Ελλάδας, τον Δημήτρη Καρακώστα. Ο Τζωρτζόπουλος στις πιο πίσω θέσεις είχε το καλύτερο σχόλιο για το γκρουπ των πρώτων στην αρχή του αγώνα, καθώς ο ίδιος ήθελε να προλάβουν τα ελαστικά να έρθουν σε κατάσταση λειτουργίας πριν πιέσει περισσότερο, διατηρώντας επίσης μία απόσταση ασφαλείας, για την περίπτωση που θα ερχόταν κάποια πτώση έτσι όπως ξεκίνησαν τον αγώνα πιέζοντας. Μία πρακτική εδώ, που επίσης καταδεικνύει την μεγάλη εμπειρία ενός ανθρώπου που βρίσκεται το επίκεντρο των αγώνων μία ολόκληρη ζωή. Δεν έπεσε έξω.. Ο Παπαγγέλου είχε μία διαφορετική γραμμή στην τελευταία στροφή, μία γραμμή που είχε από παλιότερα, από την OPEN. Η τελευταία στροφή ήταν το μοναδικό σημείο που τον πλησίαζαν οι υπόλοιποι με πρώτο και καλύτερο φυσικά τον Καρακώστα. Πολύ σωστά ο Παπαγγέλου οδηγούσε με το μυαλό πίσω του, περιμένοντας τον Καρακώστα να κάνει την επίθεσή του: Καμία άλλη πρακτική δεν είναι σωστή όταν πίσω σου είναι ο Δημήτρης που σίγουρα θα περάσει εμπρός...

Τελικά δεν θα χρειαζόταν καθώς ο Παπαγγέλου σημείωσε πτώση στην τελευταία στροφή και από εκείνο το σημείο και μετά ο Καρακώστας θα εκτοξευόταν εμπρός με χρόνους σταθερά στο ’57 αποτελώντας για άλλη μία φορά το σημείο αναφοράς.

Πίσω του ο Τριντής επίσης σταθερά στο ’58 χαμηλό κατεβάζοντας και στο ’57 αλλά χωρίς να το κρατήσει καθώς η σημερινή ημέρα δεν ήταν όπως η χθεσινή. Μπορεί να οδηγούσε σταθερά γρήγορα, όμως ο ίδιος δεν ήταν ευχαριστημένος καθώς ένιωθε πως θα μπορούσε να είναι ταχύτερος. Με την μοτοσυκλέτα να μην δουλεύει στην ιδανική απόκριση εξαιτίας των διαφορετικών καιρικών συνθηκών, όπως ο ίδιος τόνισε, αναγκαζόταν να την χειρίζεται πιο επιθετικά καταλήγοντας να αυξάνει και το ρίσκο. Πίσω του γινόταν κάτι αντίστοιχο, με τον Τζωρτζόπουλο να γλιτώνει ένα απίστευτο highsiding καθώς μαχόταν με τον Παπαγεωργίου.

Τελικά ο αγώνας για την τρίτη θέση θα ήταν μοναχικός γιατί ο Άλεξ Παπαγεωργίου θα έμενε πιο πίσω, σταματώντας να κυνηγά τον Τζωρτζόπουλο. Η Yamaha του Άλεξ είναι ακόμη ολοκαίνουρια δίχως να έχει προλάβει να την προετοιμάσει σε δύο κομβικά σημεία, την ιπποδύναμη και τις ρυθμίσεις αναρτήσεων που ακόμα είναι προς αναζήτηση. Ήδη όμως αυτό θα αλλάξει, καθώς ετοιμάζεται για τις κατάλληλες αλλαγές που θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι να έρθει ο αγώνας των Σερρών. Η συνέχεια του αγώνα είχε λοιπόν καθοριστεί.. μονάχα που τελικά η κατάταξη θα άλλαζε αναπάντεχα.

Η μοτοσυκλέτα του Καρακώστα καθηλώνεται από μηχανική βλάβη κι εκείνος αναγκάζεται να εγκαταλείψει, αφήνοντας πίσω του τους υπόλοιπους σε μοναχικό αγώνα. Ο Τριντής μπορεί να ακολουθούσε από κοντά, όμως όπως ο ίδιος τόνισε μέχρι την στιγμή της εγκατάλειψης του Καρακώστα δεν είχε μπει στην διαδικασία να ρισκάρει, αξιολογώντας τους παραπάνω παράγοντες. Από βέβαιη νίκη λοιπόν, ξεκάθαρα ως ο ταχύτερος του αγώνα, ο Καρακώστας αναγκάζεται να εγκαταλείψει κι εδώ κάνουν εντύπωση δύο λεπτομέρειες. Από το μέσο της πίσω ευθείας, ευδιάθετος σπρώχνει την μοτοσυκλέτα του μέχρι το σημείο στάθμευσης των βοηθητικών οχημάτων.

Ευδιάθετος με την αναλογικότητα της κατάστασης φυσικά, αλλά σε καμία περίπτωση δεν εκδήλωσε όλα όσα θα ήθελε. Κι εκείνη την στιγμή, σύσσωμες οι υπόλοιπες ομάδες από την απέναντι πλευρά, οι μηχανικοί της Yamaha, οι άνθρωποι των εταιριών, αντίπαλοι ουσιαστικά στον αγώνα, όλοι χωρίς καμία εξαίρεση από τις υπόλοιπες ομάδες, αρχίζουν να τον χειροκροτούν φωνάζοντας «δεν πειράζει»!

Για άλλη μία φορά η Τρίπολη μπορεί να μην είναι κανονική πίστα, μπορεί οι αγώνες να διεξάγονται εκεί με τεράστιες ελλείψεις, αλλά οι συγκινήσεις δεν λείπουν ποτέ.

Η στιγμή που ο Καρακώστας δεχόταν από μακριά, κι έπειτα από κοντά, το χειροκρότημα ήταν ό, τι πιο υγιές υπάρχει στους ελληνικούς αγώνες…

Ο Τρίντης λοιπόν θα κέρδιζε τον αγώνα, και στο τέλος το βάθρο είναι εκείνο που μετράει. Όπως τόνισε ο ίδιος ο Σταύρος, κι αμέσως μετά τόσο ο Παπαγεωργίου όσο και ο Τζωρτζόπουλος, ήταν τυχεροί με την ατυχία του Καρακώστα, και το έλεγαν με μία δόση τύψεων όλοι τους, που ήταν άλλο ένα σημείο υγείας για τους ελληνικούς αγώνες! Αξίζουν λοιπόν συγχαρητήρια σε όλους, και ιδιαίτερα στον Σταύρο Τριντή για ένα φοβερό διήμερο που κέρδισε τόσο την pole position, όσο και τον αγώνα.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να τονιστεί εδώ η συμβολή του Δήμου Τριπόλεως και της Περιφέρειας Πελοποννήσου, που κατάφεραν να καθαρίσουν τον διάδρομο του αεροδρομίου και να το κάνουν ακόμα μία φορά την Κυριακή, καθώς το Σάββατο το βράδυ έβρεξε λάσπη, κυριολεκτικά. Η διοργάνωση έπρεπε να λύσει πολλά προβλήματα και τα κατάφερε, απέναντι στις αντιξοότητες που θέτει η χρήση ενός αεροδρομίου για πίστα αγώνων..

Στην OPEN, την κατηγορία που ενισχύθηκε περισσότερο από τους τοπικούς αναβάτες, την χαρακτήρισε η πτώση του Αγγελακόπουλου Μάρκου από την διεκδίκηση της πρώτης θέσης. Ο Μάρκος οδηγούσε εξαιρετικά γρήγορα για την κατηγορία αυτή, έχοντας τους Βερλέκη και Χριστάκη να μας χαρίζουν όλοι τους την καλύτερη προετοιμασία για την ημέρα. Η πτώση του Αγγελακόπουλου στην πρώτη στροφή τον ανάγκασε σε εγκατάλειψη, ευτυχώς δίχως άλλη επίπτωση πέρα από τον έντονο θυμό και απογοήτευση... καθώς είναι ένας εξαιρετικός αναβάτης με μεγάλες δυνατότητες. Ο Βερλέκης με τον Χριστάκη συνέχισαν σε έναν όμορφο αγώνα, με τον Βερλέκη να τον κερδίζει.

Στην κατηγορία των Νέων και Racing ξεχώρισε ένα άλλο φωτεινό παράδειγμα για το μέλλον των αγώνων στην Ελλάδα, ο Χρήστος Παπανικολάου υπό την καθοδήγηση του Μπούστα. Ο Παπανικολάου έχει απίστευτη εξέλιξη και εξαιρετική προετοιμασία και έχει φτάσει πλέον στο σημείο που προσφέρει θέαμα σε κάθε κατηγορία! Στα SS300 κέρδισε ο Ελευθεριάδης με τον Παναγιώτη Κόκκινο να κάνει άκυρη εκκίνηση και να δέχεται ποινή stop&go, σε ένα πρόβλημα που είχαν κι άλλοι αναβάτες, καθώς τα προσωρινά φώτα δεν είναι και τα πιο ευδιάκριτα. Αυτό ώθησε και τον Τρίντη, λίγο πριν την εκκίνηση, να ζητήσει πρόβα από τους διοργανωτές…

Στην Ελλάδα δεν έχουμε πίστες, και μακάρι να είχαμε, αλλά πρέπει να ξέρετε πως το άλλο ελληνικό στοιχείο έρχεται να συμψηφίσει τις ελλείψεις και να δημιουργήσει της προϋποθέσεις για να έρθει τελικά το αποτέλεσμα. Ξέρετε τι άλλο έχουμε στην Ελλάδα; Την τάση να προσγειώνουμε κάθε έναν που πάει να ξεχωρίσει, απλά και μόνο για να μην το καταφέρει, όχι γιατί μας παίρνει κάποια θέση… Διότι είναι επίσης γνωστό πως εκτός από την έλλειψη κανονικών χώρων διεξαγωγής αγώνων στο σύνολο της Ελληνικής επικράτειας, λείπει και η άνεση για την διεξαγωγή τους σε πόρους, τόσο οικονομικούς, όσο και ανθρώπινου δυναμικού. Γίνονται όλα με το λιγότερο δυνατό κόστος και πάλι καλά που γίνονται στην Ελλάδα της κρίσης. Κι αν κάποια στιγμή η κρίση σταματήσει, θα πρέπει να ξέρουμε πως η όποια αλλαγή θα έρθει με το βάρος του χρόνου δεδομένο, δεν θα πατηθεί κανένα κουμπί, δεν υπάρχουν άμεσες λύσεις.. Ο αγώνας της Τρίπολης γίνεται για να κρατηθεί ξύπνιο ένα αγώνισμα εξαιρετικά ακριβό, και ναι είναι γεγονός πως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν θα γινόταν αγώνας, εδώ όμως όχι μόνο έγινε, αλλά ήταν και καλός, είχε και θέαμα, και προσέλκυσε και θεατές. Η Τρίπολη έχει μία μαγεία, φτάνει να ξεπεράσεις το γεγονός πως είμαστε στην Ευρώπη και βλέπουμε μία εικόνα που μοιάζει με της Ταϊλάνδης πριν 20 χρόνια - μιας κι ακόμη και εκείνοι πέρασαν μπροστά μας. Οι αγώνες πρέπει να κρατηθούν ζωντανοί γιατί έτσι δημιουργούνται ευκαιρίες για το μέλλον, εμφανίζονται οδηγοί που διαφορετικά δεν θα είχαν καμία ευκαιρία. Η Τρίπολη ως χώρος διεξαγωγής αγώνων μοτοσυκλέτας έχει λοιπόν τις παρεξενιές της, αλλά μας δίνει ταυτόχρονα και έναν από τους πιο όμορφους αγώνες σε κάθε σεζόν…

Δείτε Συλλογή των καλύτερων Φωτογραφιών από όλες τις κατηγορίες

φωτό: περιοδικό MOTO (Apex Photography: Στρατής Βαβούδης / Νιαουνάκης Γιώργος)