Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/10/2018

Ολοκληρώθηκε σήμερα το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας 2018 που μας έδωσε τους κατόχους των φετινών τίτλων, κάνοντας την ανατροπή με βάση τα προγνωστικά στην αρχή της χρονιάς, τουλάχιστον για τις δύο μεγάλες κατηγορίες. Κι αν στα Supersport ήταν λίγο πιο ξεκάθαρο το πράγμα και δεν χρειαζόταν κάποια μάχη καθώς ο νικητής στον τελευταίο αγώνα δεν θα ήταν απαραίτητα και πρωταθλητής, στα Superbike τα πράγματα μύριζαν μπαρούτι πριν την εκκίνηση ακόμα, την ώρα που βρίσκονταν στην σχάρα εκκίνησης.

Μέσα από πτώσεις, μέσα από τύχη και ατυχίες και με δεδομένο τους λίγους αγώνες του ΠΠΤ, διότι και πώς να αντέξουν οικονομικά τους περισσότερους, η πορεία του πρωταθλήματος μας οδήγησε σήμερα εδώ, να κριθούν όλα από την νίκη στον σημερινό αγώνα. Και ήταν πραγματικά ένας αγώνας που όποιος δεν τον είδε από κοντά έχασε, καθώς ένιωθες πως η μάχη του Συνιώρη με τον Πίππο δεν θα σταματήσει να κορυφώνεται αν δεν πέσει η καρό σημαία, διότι ένας από τους δύο να κάνει πίσω δεν υπήρχε περίπτωση. Ήθελαν εξίσου πολύ τον τίτλο, και μάλιστα ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Ο Συνιώρης είναι ο αδιαμφισβήτητος κορυφαίος αναβάτης της χώρας, θα μπορούσε άνετα να αγωνίζεται στο εξωτερικό αν το άνετα σε αυτό το σπορ περιοριζόταν μονάχα στις ικανότητες και δεν ήταν άμεσα συνυφασμένο με το χρήμα. Τα superbike όμως δεν είναι μπάλα και το να κλωτσάς το τόπι καλά, δεν σε κάνει πρωταθλητή. Οι άνθρωποι αυτοί, οι Έλληνες αναβάτες, είναι μία μικρή μπάντα που ένας άνθρωπος παίζει πολλά μουσικά όργανα, και μετά στηρίζονται σε μηχανικούς και βοηθούς που κάνουν ακριβώς το ίδιο, δέκα δουλείες ο κάθε ένας δίχως να έχουν τις απολαβές ούτε της μίας. Αυτές τις λεπτές ισορροπίες λοιπόν, όσοι τις κρατούν είναι ήδη πρωταθλητές κι ας μην έρθει ένας τίτλος να τους το επικυρώσει. Ο Συνιώρης και ο Πίππος, ο Πίππος και ο Συνιώρης είναι μονάχα δύο από τα παραδείγματα στην σχάρα εκκίνησης, γιατί κανείς από τους λιγοστούς αναβάτες δεν είναι εκεί με άνεση, ή γιατί κάνει την πλάκα του. Το πάθος τους προσπαθούν όλοι να ταΐσουν και μάλιστα με μεγάλες θυσίες.

Ο Πίππος έρχεται από μία δύσκολη περσινή χρονιά, σε μία γεμάτη ανατροπές φετινή. Μετά την περσινή απώλεια ενός πραγματικά χαρισματικού ανθρώπου, έπρεπε φέτος να χτίσει ομάδα, να τρέξει μία καινούρια επιχείρηση, κάπου εκεί μέσα παντρεύτηκε κιόλας διότι το στεφάνι κρατά καλύτερα τα μάτια που δεν βλέπονται, και ορίστε: Όλες αυτές οι θυσίες για τους δύο πρωταγωνιστές, έφτασαν στο απόγειό τους σήμερα. Σε ποιον να δώσεις το μεγαλύτερο ηθικό βάρος; Ποιος να πεις πως «πρέπει» να το σηκώσει, χωρίς δεύτερη σκέψη; Ο καλύτερος, αυτή είναι η σωστή απάντηση.

Στους μηχανοκίνητους αγώνες, και λίγο περισσότερο στους αγώνες μοτοσυκλέτας, το καλύτερος είναι μία ευρύτερη έννοια και μέσα σε όλα τα παραπάνω, που περιλαμβάνουν από την ομάδα μέχρι τον προϋπολογισμό, συμπεριλαμβάνεται και η τύχη και η λίστα ολοένα και μακραίνει. Αν ήταν στίβος για παράδειγμα, όπως μπορεί να μας βεβαιώσει ο φετινός πρωταθλητής στα Supersport, Σταύρος Τριντής, τα πράγματα θα ήταν πιο απλά για να μπορέσεις να μαντέψεις τον νικητή μιας κούρσας. Στην μοτοσυκλέτα όμως το πιο δύσκολο πράγμα είναι αυτό ακριβώς, οι προβλέψεις.

Οι δύο πρωταγωνιστές στήθηκαν λοιπόν στην εκκίνηση των Superbike με ακριβώς αυτό το ηθικό βάρος, επιθυμώντας εκείνη την στιγμή ένα πράγμα στον κόσμο και τίποτα άλλο, να νικήσει ο ένας τον άλλο. Κι ανάμεσά τους ο Σωτήρης Μπεγνής, με τεράστια πορεία στην μοτοσυκλέτα, ιδιαίτερα έμπειρος και σε φάση ανόδου, ενώ πίσω τους είχαν τον Φώτη Τσαλίκη που με βεβαιότητα μπορούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο, τον Δημήτρη Παπαγγέλου που μόλις ανέβηκε κατηγορία και πρέπει να γίνει ένα όνομα που πλέον θα θυμάστε ως αναγνώστες γιατί σίγουρα θα το ακούμε συχνά στο μέλλον και όλους τους αναβάτες που ολοκλήρωναν την σχάρα: Ο Δημήτρης Πρόιος με το GSXR που ξεχωρίζει γιατί άλλο τέτοιο δεν υπάρχει, ο Κωνσταντίνος Ζαχαρόπουλος που επίσης ξεχωρίζει με το ανανεωμένο Yamaha R1. Κι έπειτα ο άνθρωπος ιστορία, ο άνθρωπος που χρειάζεται ένα κύπελλο μόνο για τα χρόνια του, ο Μιχάλης Σπηλιώτης και τέλος ο Αναστάσιος Κωστάρας, το μοναδικό Kawasaki σε αυτή την κατηγορία.

Οι πρωταγωνιστές μας λοιπόν έχουν να πολεμήσουν μεταξύ τους και ταυτόχρονα τους υπόλοιπους. Ο Πίππος θα πρέπει να περάσει τον έμπειρο Μπεγνή και παράλληλα να κρατήσει πίσω του τον Παπαγγέλου, που στον χθεσινό 5^ο αγώνα θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά την κατάσταση του πρωταθλήματος, αν κέρδιζε μία θέση ακόμη πράγμα που ήταν πολύ κοντά στο να κάνει. «Αλλάζοντας» θέσεις με τον Μαρκεσίνη οι δυο τους δοκίμασαν τις δυνάμεις τους σε διαφορετικές κατηγορίες και είναι σίγουρο πως βρήκαν κάτι καλό και οι δύο. Ο Παπαγγέλου άλλωστε το ακούει συχνά, πως πρέπει να ανέβει στα Superbike και να μείνει εκεί, παρατηρώντας τον είναι ένας φοβερός αναβάτης και το μόνο που χρειάζεται είναι να το πιστέψει και εκείνος. Μπορούσε λοιπόν σήμερα να κάνει την διαφορά, να επηρεάσει το αποτέλεσμα; Ίσως σε μία άλλη πίστα που ευνοούσε τις προσπεράσεις, πάντως έκανε ρεκόρ γύρου, εκεί στην τρίτη θέση που τερμάτισε με μία μοτοσυκλέτα που δεν έχει προλάβει να εξελίξει, αν κι αυτό είναι σχετικό. Όπου κρύβεται από πίσω ένας «Μπούστας» τα πράγματα κερδίζουν αυτομάτως ένα.. boost!

Την εκκίνηση πήρε ο Συνιώρης κι οι τρεις πρώτοι έστριψαν όλοι μαζί στην πρώτη στροφή, όπως ακριβώς ξεκίνησαν, με τον Πίππο να με ξαφνιάζει που ήταν επιθετικός στα φρένα της: «Θάνο δεν μου αρέσει αυτή η στροφή, δεν την θέλω πώς να σου πω, δεν την γουστάρω» είχε πει στο προηγούμενο ραντεβού στα Μέγαρα, αλλά σήμερα ήταν μία διαφορετική ημέρα, σήμερα είχε βάλει στόχο τον Συνιώρη και δεν είχε σκοπό να ξεκολλήσει. Βέβαια ανεξαρτήτως μοτοσυκλέτας, υπάρχει ένας Έλληνας αναβάτης που γνωρίζει πολύ καλά τα μυστικά της εκρηκτικής εκκίνησης κι αυτός είναι ο Τσαλίκης. Το γεγονός πως μπορεί να επαναλάβει αλάνθαστα την ίδια δυναμική επίδοση, απλά μας επιβεβαιώνει πως είναι ένας πραγματικά κορυφαίος αναβάτης. Είναι το καλύτερο δείγμα επαγγελματισμού, να είσαι σταθερός και ο Τσαλίκης είναι σταθερά εκρηκτικός στις εκκινήσεις του. Έπαιξε λοιπόν κι αυτός το ρόλο του στον σημερινό αγώνα, καθώς έφυγε μπροστά και παρόλο που είχε την εξωτερική στην πρώτη στροφή, μπόρεσε να κάνει το μικρό του θαύμα. Ωστόσο μέσα στους πρώτους γύρους ο Πίππος είχε καταφέρει να ξεφύγει από τον ανταγωνισμό των ενδιάμεσων και να βρεθεί πίσω από τον Συνιώρη. Ο οποίος τότε κατέβασε αμέσως μερικά χιλιοστά, κινούμενος στο μέσο του 0.59’’ αντί για ψηλότερα που ήταν πριν. Δημιουργήθηκε μία μικρή διαφορά, όχι όμως ασφαλείας, μία διαφορά που η δυνατότερη και πιο σύγχρονη μοτοσυκλέτα του Πίππου, θέλησε να ψαλιδίσει στην μεγάλη ευθεία. Εκεί είδαμε τις πρώτες προσπάθειες του Λευτέρη να περάσει τον Σάκη, κρατώντας το γκάζι ανοικτό και επιχειρώντας ένα πιο αργό φρενάρισμα, πράγμα πολύ δύσκολο στην Κ6 που η άσφαλτος έχει τις γνωστές ανωμαλίες και δεν προσφέρεται για πολύ διαφορετικές γραμμές. Νωρίτερα μόλις στον 3^ο γύρο, θα υπήρχε μία έξοδος του Σπηλιώτη εκεί, όχι όμως ικανή να τον θέσει εκτός ή να δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα στην πίστα.

Κάθε φορά που ο Πίππος θα προσπαθούσε να κερδίσει παίζοντας με τα μέτρα της ευθείας, ο Συνιώρης θα μάζευε την διαφορά στην δύσκολη αυτή στροφή, και οι δυο τους θα μας έδιναν έναν πολύ τεταμένο αγώνα μέχρι περίπου στο τέλος, όταν ο Λευτέρης θα δοκίμαζε άλλη μία φορά να φρενάρει πιο αργά και από μεγαλύτερη ταχύτητα, στο τέλος της ευθείας. Εκεί πήρε αναγκαστικά μία γραμμή διαφορετική από τον Συνιώρη και μπαίνοντας για άλλη μία φορά στο σημείο της στροφής με την χαμηλή πρόσφυση, έκοψε ταχύτητα οριακά, με τον Συνιώρη να παίρνει καλύτερη θέση και να τοποθετείται πιο σωστά στην έξοδο κουβαλώντας περισσότερη ταχύτητα. Ο Λευτέρης δεν είχε εκείνη την στιγμή την επιτάχυνση που χρειαζόταν για να ξεφύγει κι όλα έδειχναν πως κι αυτή η προσπάθεια να βρεθεί μπροστά από τον Συνιώρη, θα ολοκληρωνόταν άκαρπη όπως και οι υπόλοιπες. Αποφασίζει λοιπόν να πάρει γρήγορα την αγωνιστική γραμμή για να τον κόψει, μονάχα που ο Συνιώρης ήταν ήδη στην επιτάχυνση. Οι δυο τους ακουμπούν δυνατά κι άγαρμπα σε ένα περιστατικό που ο Σάκης δεν θέλει να σχολιάσει, αλλά ούτε και ο Πίππος, άλλωστε στην πορεία της καριέρας τους δεν είναι η πρώτη φορά που κονταροχτυπιούνται. Αυτή βέβαια είναι που τους καίει περισσότερο, είναι η φορά που πάλευαν για κάτι που ήθελαν εξίσου για ένα σύνολο λόγων όπως είπαμε στην αρχή, κάποιοι από αυτούς είναι κοινοί, όπως η ευθύνη απέναντι σε ομάδες και χορηγούς που κάνουν την υπερπροσπάθεια. Οι υπόλοιποι λόγοι είναι προσωπικοί και εξίσου σημαντικοί για τον καθένα.

Η επαφή μεταξύ τους αφήνει την μανέτα του Συνιώρη με πρόβλημα. Έχει γυρίσει προς τα πάνω μαζί με το κλιπόν και από εκείνη την στιγμή όλες οι ταχύτητες πρέπει να μπαίνουν καρφωτές, μαζί και τα κατεβάσματα. Παράλληλα έχει χάσει ήδη ένα προστατευτικό μανητάρι.. Ο Σάκης δεν έχει σωστό μοχλό στο τιμόνι και στις αλλαγές χάνει δέκατα, όμως έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει χρόνος, η καρό σημαία απέχει μόλις έναν γύρο και στην ευθεία η μοτοσυκλέτα του Πίππου κάνει την διαφορά, ο ίδιος μένει σωστά στα φρένα και στην μικρή ευθεία μετά την Κ6 έχει ήδη μία μικρή διαφορά που είναι τόση όσο χρειάζεται για να μην μαζευτεί. Η σημαία πέφτει και ο Λευτέρης Πίππος είναι ο φετινός Πρωταθλητής!

Το ειδικό βάρος του βάθρου που στήνεται αμέσως μετά, είναι τεράστιο. Τρίτος ο Παπαγγέλου που όπως είπαμε είχε τον καλύτερο χρόνο, ένα λαμπρό σημάδι και το γράφω ανοικτά, ξεκάθαρα και δημόσια, προς όποιον σκέφτεται να τον χορηγήσει: Βοηθήστε τον να έχει ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα, καθώς είναι βέβαιο πως μπορεί να μείνει εκεί στο βάθρο! Ο Συνιώρης ανεβαίνει δεύτερος, έντεκα φορές πρωταθλητής Ελλάδας, δεν χρειάζεται να πει κανείς περισσότερα για τον ίδιο, και φυσικά ο Λεύτερης Πίππος, νικητής του τελευταίου αγώνα και Πανελλήνιος Πρωταθλητής! Ευτυχώς που σήμερα υπήρχαν και λίγοι θεατές στην πίστα, ή μάλλον αρκετοί για τα δεδομένα του ΠΠΤ, ώστε το ειδικό αυτό βάρος να εκτιμηθεί λίγο περισσότερο. Δεν μας λείπει το ταλέντο στην χώρα, και το βάθρο αυτό είναι ένα από τα παραδείγματα. Μας λείπει η παιδεία, μας λείπει και το πάθος που η αλήθεια είναι πως τέτοιο δεν είχαμε ποτέ, απλά ήταν κάτι άλλο μασκαρεμένο μέσα στην γενικότερη ευμάρεια των περασμένων ετών.

Σημασία έχει αυτοί οι λίγοι αναβάτες να βρίσκουν ανταπόκριση. Όλοι εμείς που παρακολουθούμε το ΠΠΤ με μία επαγγελματική ιδιότητα, δεν έχουμε να περιμένουμε κάτι ως ανταπόδοση και ο γράφων, θα μιλήσει με βάση –τι άλλο- το δικό μας παράδειγμα. Τα άρθρα που καλύπτουν το ΠΠΤ έχουν την μεγαλύτερη αναλογία κόστους με βάση την αναγνωσιμότητά τους, παραμένουν τα πλέον διαβασμένα σε όσους ασχολούνται με το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, -καλά να είναι η Google και οι αναφορές της- όμως ως κόστος είναι από το υψηλότερο. Και μερικές φορές και δυσανάλογο, σε περίπτωση που κάτι δεν αρέσει σε κάποιον και πρέπει να επενδύσεις και σε ακόμη περισσότερο χρόνο.. Κι όμως ό,τι κάνουμε είναι με γνώμονα το συμφέρον του αθλήματος, μία προσφορά αν θέλετε, πληρώνοντας φωτογράφους, άτομα, έξοδα.. και χορηγίες ακόμη.. η λίστα είναι μεγάλη. Και ο στόχος της προσφοράς είναι ένας, να συνεχίσει το σπορ γιατί μόνο έτσι θα δούμε κάποια στιγμή έναν αναβάτη να διαπρέπει και στο εξωτερικό. Παιδιά όπως Χρήστος Παπανικολάου που μόνο ευχές μπορούμε να του στείλουμε για μία καριέρα που θα έχει παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Supersport

Στα Supersport έγιναν τρεις μοναχικοί αγώνες, ο Καρακώστας πρώτος με διαφορά, όπως μπορεί εύκολα να κάνει αν συγκεντρωθεί δίχως να κάνει λάθη. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία πως το πρωτάθλημα φέτος το έχασε εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας, όπως το λάθος που έκανε στις Σέρρες πανηγυρίζοντας ενώ ο αγώνας δεν είχε τελειώσει, χάνοντας ακριβώς αυτό που πήγε να πανηγυρίσει. Δεν πειράζει. Ο Καρακώστας παίρνει τώρα δυνατά μαθήματα για ένα λαμπρό μέλλον που σίγουρα θα έχει μπροστά του, έτσι κι αλλιώς είναι πολύ νέος.

Δεν πρέπει επίσης να υπάρχει αμφιβολία, πως ο Σταύρος Τριντής ήταν ο πιο άξιος αντίπαλος και δίκαιος τροπαιούχος, Πρωταθλητής Supersport 2018! Ένας εξαιρετικός μαχητής, ένας πραγματικός αθλητής σε τόσες πολλές διαφορετικές κατηγορίες αθλημάτων που είναι να απορείς πόσες ιστορίες θα έχει να διηγείται σε μεγάλη ηλικία. Διότι κι αυτός νέος είναι, με βάση την ηλικία του πνεύματος. Ο Τριντής πάλεψε να στήσει μία μοτοσυκλέτα και τα κατάφερε, και σήμερα πάλεψε να ξεφύγει από ένα θεμελιώδες ελληνικό στοιχείο, εκείνο της μιζέριας. Δεν τον άφησαν να συγκεντρωθεί όλη μέρα, ένας – ένας να του πουν το αυτονόητο, να του πουν να πάει σιγά και να μην μπλέξει, να μην ρισκάρει την πτώση και χάσει το πρωτάθλημα. Στο τέλος έκανε τον προσωπικό του αγώνα με τις κακές σκέψεις γυρίζοντας άνετα καθώς κανείς δεν πίεζε.

Ο Καρακώστας δεν είχε λόγο καθώς είχε διαφορά, ο Μαρκεσίνης δεν είχε καμία αιτία να ριψοκινδυνέψει μία πτώση που θα του κόστιζε ακριβά και ο Τριντής είδε πως δεν απειλούνταν από τον Γιάννη Τζωρτζόπουλο, οπότε δεν υπήρχε κανένας εξωτερικός παράγοντας για ρίσκο. Ο αγώνας του κάθε ένα ήταν εσωτερικός στην Supersport, ο Καρακώστας έκανε την αποτίμησή του καθώς η νίκη αυτή και πάλι δεν του έφερνε πρωτάθλημα, ο Μαρκεσίνης ότι ωραία είναι εκεί, μήπως να κάτσει και του χρόνου και ο Τριντής προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό του να χαλαρώσει και να το απολαύσει. Όμορφα είναι όλα αυτά αλλά βέβαια αξία έχουν για τους ίδιους τους αναβάτες, εμείς θέαμα θέλαμε και θέαμα δεν είχαμε σε μία κατηγορία που μας έχει χαρίσει φέτος δυνατές συγκινήσεις. Από την άλλη κανείς δεν θα έκανε τίποτα διαφορετικό αν ήταν σε κάποια από τις παραπάνω θέσεις. Κι έτσι όμορφα δίχως τύμπανα, η Supersport ολοκληρώθηκε με τον Καρακώστα νικητή και τον Σταύρο Τριντή, άξιο Πρωταθλητή Ελλάδας στα Supersport!

Τον αγώνα σημάδεψε η πτώση του Λιουντρή μπροστά στην γραμμή εκκίνησης, ξεκινώντας από την έξοδο της τελευταίας στροφής. Μία άσχημη πτώση από την οποία ευτυχώς ο ίδιος βγήκε αλώβητος, με μικρά μονάχα χτυπήματα. Μεγάλος απών ο Άλεξ Παπαγεωργίου που χθες εγκατέλειψε εξαιτίας μηχανολογικών προβλημάτων και σήμερα παρακολούθησε τον αγώνα ως θεατής. Ο Άλεξ έχει επενδύσει πολύ στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και οι αναποδιές αυτές είναι αναγκαίο κακό σε μία κοστοβόρα διαδικασία, όπως αυτή που –ο ίδιος- έμπλεξε τον εαυτό του!

Racing – SS300

Τα χθεσινά προβλήματα με την συνύπαρξη αυτών των δύο κατηγοριών, συνεχίστηκαν και σήμερα, όπως και η απόλυτη κυριαρχία του λαμπρότερου μέλλοντος της Ελλάδας, του Χρήστου Παπανικολάου. Αφοσιωμένος, αλάνθαστος και απόλυτα σωστός τεχνικά, ο νεαρός Παπανικολάου πρέπει να παρακολουθείται πλέον από μεγαλύτερους σε ηλικία αναβάτες και να αποτελεί σχολείο από την ανάποδη! Ελπίζουμε οι τίτλοι του να του δώσουν αυτή την μικρή διαπίστευση, ώστε κάποια πόρτα στο εξωτερικό να ανοίξει λίγο πιο εύκολα… Στην SS300 που μακάρι να αποκτήσει του χρόνου περισσότερες συμμετοχές, ο Γερακιανάκης επικράτησε χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα στον Σκούρτα, που είναι σταθερά στο βάθρο και έχει επίσης μία εξαιρετική και συνεχή βελτίωση μαθαίνοντας πολύ γρήγορα!

περισσόετερες φωτογραφίες στο τέλος του άρθρου

ΝΕΟΙ

Κι εδώ αν δεν υπήρχε το φαινόμενο Παπανικολάου, ο Σκούρτας και η μάχη με τον Γερακιανάκη θα είχε καθορίσει και μονοπωλήσει το ενδιαφέρον. Δυστυχώς η πτώση του Γερακιανάκη δεν άφησε το θέαμα –και το μάθημα θα λέγαμε αφού αυτοί οι αγώνες είναι το σχολείο τους, να συνεχιστούν. Συγχαρητήρια στον Ελευθεριάδη, ιδιαίτερα γιατί κάνει μία προσπάθεια που τα αποτελέσματά της θα φανούν στο μέλλον, αλλά και σε όλα τα παιδιά που πήραν μέρος σε αυτή την κατηγορία και φυσικά στους γονείς.. τους μεγάλους χορηγούς.

περισσόετερες φωτογραφίες στο τέλος του άρθρου

OPEN

Η OPEN χτες έμοιαζε με ένα μεγάλο track day, ήταν όμως σήμερα η μάχη των Σταμπέλου και Κοντογιάννη που επανέφερε το θέαμα και κράτησε το ενδιαφέρον. Λίγες συμμετοχές με μικρό ανταγωνισμό και το λέμε αυτό για να έρθουν του χρόνου περισσότεροι από αυτούς που απλά το σκέπτονται, καθώς η κατηγορία αυτή έχει νόημα και θα έχει και θέαμα, μονάχα όταν αποκτήσει πολλές συμμετοχές…

περισσόετερες φωτογραφίες στο τέλος του άρθρου

ΠΠΤ 2018: Αναλυτικά τα αποτελέσματα του 6^ου αγώνα στα Μέγαρα

Δείτε πλούσια συλλογή φωτογραφιών από τον 6ο αγώνα ΠΠΤ 2018 - Μέγαρα 6ος