ΠΠΤ 2017: 6ος & τελευταίος αγώνας

Αυλαία για το ΠΠΤ 2017

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2017

Η αυλαία του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας δεν είχε αγωνία για την μεγάλη κατηγορία που το πρωτάθλημα είχε ήδη κριθεί και κλειδωθεί και επίσημα από τον Σάκη Συνιώρη, όμως τα πάντα ήταν ανοιχτά στην Supersport κατηγορία που ο τίτλος περίμενε την αναμέτρηση Καρακώστα και Κουτσουμπού για να κατασταλάξει.

Στον χθεσινό αγώνα οι δυο τους είχαν μία καλή αναμέτρηση, όταν καραδοκώντας για την κατάλληλη στιγμή, ο Κουτσουμπός άρπαξε την νίκη κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια του Καρακώστα. Ήταν ένα προσπέρασμα από αυτά που βλέπουμε σε αγώνες του παγκοσμίου να ξεκινούν συζητήσεις, αλλά έδωσε την νίκη στον Κουτσουμπό και πολύτιμους βαθμούς που εξαργύρωσε σήμερα. Ο Καρακώστας ξεκίνησε τον αγώνα του με μία οδήγηση για σεμινάριο, ταχύτατος έχτισε τεράστια διαφορά από την πρώτη στιγμή, την οποία θα την έχτιζε ακόμα και χωρίς το αρχικό λάθος που έκανε ο Κουτσουμπός. Στην αρχή του αγώνα ο Κουτσουμπός έκανε ένα λάθος που του στοίχησε σε χρόνο, κι εδώ πρέπει να τονιστεί η ευγενής άμιλλα που επέδειξε ο Αλέξανδρος Παπαγεωργίου ο οποίος διευκόλυνε τον Κουτσουμπό να περάσει, για να μην του χαλάσει την διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Όπως τόνισε αργότερα σε εμάς, το χέρι του ήταν πρησμένο και δεν θα μπορούσε να είναι ανταγωνιστικός. Παρόλο που οι υπόλοιποι αγωνίζονται με ένα σετ χορηγών τελείως διαφορετικό από το δικό του, όπως άλλωστε και με διαφορετική μοτοσυκλέτα, εκείνη την στιγμή ο Παπαγεωργίου δεν θέλησε να δράσει ανταγωνιστικά κλείνοντας τις πόρτες, και να αφήσει την μάχη για το πρωτάθλημα να συνεχιστεί.

Ο Καρακώστας με τον ρυθμό που είχε θα έχτιζε διαφορά ότι κι αν γινόταν, όπως και συνέβη τελικά φτάνοντας πολύ γρήγορα τους πιο αργούς αναβάτες. Αντί όμως σε αυτό το σημείο να κόψει ρυθμό και να ελαχιστοποιήσει το ρίσκο, ίσως και εξαιτίας της χθεσινής εμπειρίας, συνέχισε να οδηγεί απολύτως επιθετικά. Αυτό έφερε και κούραση, καθώς είναι αδύνατο να ολοκληρώσει κανείς έναν ολόκληρο αγώνα οδηγώντας στον μέγιστο ρυθμό. Δεν είναι δύσκολο λοιπόν τώρα, να εξηγηθεί το μοιραίο λάθος που του κόστισε τον τίτλο του πρωταθλήματος. Χάνοντας στιγμιαία την προσοχή του στην είσοδο της πρώτης στροφής, πίεσε απότομα τα φρένα και σημείωσε έξοδο. Παρά την τεράστια διαφορά που είχε δημιουργήσει βρέθηκε τελικά στην τρίτη θέση, εμφανώς αποκαρδιωμένος πράγμα που δικαιολογείται απόλυτα. Είχε τον ρυθμό για να κερδίσει με διαφορά, οδηγούσε την κούρσα από την αρχή, αλλά έχασε τον αγώνα και το πρωτάθλημα.

Ο Κουτσουμπός από την άλλη είναι άνθρωπος με τεράστια εμπειρία, τόσο στην οδήγηση, όσο και στους αγώνες πιο ειδικά. Γνωρίζει πως τα πρωταθλήματα, σε αντίθεση με τους αγώνες, κερδίζονται με σταθερότητα και στρατηγική. Ο ίδιος είπε πως έκανε έναν αγώνα στρατηγικής, ποντάροντας σε κάποιο λάθος του Καρακώστα, όταν αντιλήφθηκε τον ρυθμό με τον οποίο πήγαινε. Κι ακριβώς εξαιτίας αυτής της στρατηγικής, δεν αντιστάθηκε καθόλου στον εξαιρετικό Θεοφάνη Μίχα, που τον προσπέρασε εύκολα και κέρδισε τον αγώνα. Ο Κουτσουμπός δεν θα ήθελε προφανώς να ρισκάρει μία δική του πτώση, όταν είδε πως ο Καρακώστας έπεσε και στο μυαλό του είχε ήδη αθροίσει τους πόντους. Είδαμε ένα εξαιρετικό αγώνα στην Supersport με μπόλικες ανατροπές, τον Καρακώστα να οδηγεί απίστευτα γρήγορα πριν και μετά το μοιραίο λάθος. Τον Θεοφάνη Μίχα που έδειξε γιατί είναι πάντα στην πρώτη γραμμή, οδηγώντας εξαιρετικά και τον Κουτσουμπό που χάρισε μαθήματα στρατηγικής και πήρε και τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα.

Αποτελέσματα Supersport

1	ΜΙΧΑΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ	TRIUMPH 675	26:03.844	00:59.255
2	ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ	HONDA CBR 600	26:09.516	00:05.672
3	ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ ∆ΗΜΗΤΡΙΟΣ	Honda CBR 600	26:14.614	00:10.770
4	ΤΡΙΝΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ	SUPERSPORT 600	26:32.719	00:28.875
5	ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ	TZORTZOPOU SIFNAIOS RACING 600	26:32.755	00:28.911
6	ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝ∆ΡΟΣ	ΥΑΜΑΗΑ 600	26:48.544	00:44.700
7	ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΥΡΙ∆ΩΝ	LALOS 600	26:10.490	25 Laps
8	ΤΑΓΚΛΗΣ ΜΑΡΙΟΣ	YAMAHA R6 600	26:11.211	-
9	ΚΥ∆ΩΝΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ	YAMAHA 600	26:12.113	00:01.623
10	ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	HONDA CBR 600	26:16.429	00:05.939
11	ΛΙΟΥΝΤΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	YAMAHA R6 600	26:35.460	00:24.970
12	∆ΡΟΥΛΙΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ	HONDA CBR 600	26:37.142	00:26.652
13	ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ	MV AGUSTA F3 675	12:16.183	12 Laps
14	ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΥ ∆ΗΜΗΤΡΗΣ	YAMAHA R6 600	11:11.707	11 Laps
15	ΘΕΟ∆ΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ	HONDA CBR600 RR	11:45.770	00:34.063

Στα Superbike ο αγώνας μπορεί να μην είχε ενδιαφέρον για το πρώταθλημα αφού ο τίτλος είχε πλέον κλειδώσει στον Συνιώρη, όμως όπως και ο ίδιος είπε από το Σάββατο, δεν θα άφηνε τους θεατές έτσι, ούτε την ευκαιρία μίας ακόμη νίκης. Ξεκίνησε πρώτος και έτσι ακριβώς τερμάτισε, παρόλο που στην δεύτερη θέση, ο Ιταλός Roberto Farinelli που φέρνει στην Ελλάδα η TEAM Wolf Racing Motul, έκανε τον ταχύτερο γύρο.

Ο Συνιώρης δεν έχτισε απλώς διαφορά ασφαλείας, αλλά οδηγούσε αλάνθαστα και σταθερά σε πολύ καλό χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι οι μάχες από τον αγώνα απουσίαζαν, και οι μάχες είναι το πρώτο πράγμα που οι θεατές αντιλαμβάνονται ως θέαμα. Από την άλλη το θέαμα υπήρχε, για όποιον ήθελε να παρακολουθήσει τον Έλληνα πολυπρωταθλητή να οδηγεί απίστευτα απλά αλλά γρήγορα στην πίστα των Μεγάρων! Ο Λευτέρης Πίππος έκανε στην αρχή μία πολύ καλή προσπάθεια να κυνηγήσει τον Συνιώρη και ταυτόχρονα να κρατήσει τον Ιταλό πίσω, αλλά δεν κατάφερε να κρατήσει τον ίδιο ρυθμό μέχρι το τέλος, πηγαίνοντας στην τρίτη θέση. Ο Roberto Farinelli έχει μικρή εμπειρία από τα Μέγαρα, αλλά έδειξε ότι είναι ένας πολύ καλός οδηγός, παίρνοντας την δεύτερη θέση του αγώνα και φυσικά τον ταχύτερο γύρο!

Μεγάλη ατυχία για τον Γκιζίνο που εγκατέλειψε στην εκκίνηση του αγώνα, ενώ περιμέναμε να είναι ένας από αυτούς που θα κυνηγούσαν τον Συνιώρη και θα μας χάριζαν θέαμα.

Αποτελέσματα Superbike

1	ΣΥΝΙΩΡΗΣ ΘΕΟ∆ΟΣΙΟΣ	APRILIA RSV 4 1000	27:30.228	-
2	FARINELI ROBERTO	YAMAHA R1	27:36.743	00:06.515
3	ΠΙΠΠΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ	YAMAHA R 1	27:44.181	00:13.953
4	ΜΠΕΓΝΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ	YAMAHA R1	27:49.631	00:19.403
5	ΤΣΑΛΙΚΗΣ ΦΩΤΗΣ	HONDA CBR 1000	27:52.267	00:22.039
6	ΜΑΡΚΕΣΙΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	YAMAHA R1 1000	27:54.328	00:24.100
7	ΦΩΤΙΑ∆ΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ	YAMAHA R1 1000	28:30.817	27 γύροι
8	ΚΩΣΤΑΡΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ	KAWASAKI ZX 10	27:34.038	26 γύροι
9	ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ	YAMAHA R1	27:59.280	00:25.242
10	ΓΚΙΖΙΝΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙ∆ΗΣ	YAMAHA R1	Εγκατέλειψε

Το πρωτάθλημα στον αγώνα των νέων είχε επίσης κριθεί, όμως ο Νότις Παπαπαύλου επίσης δεν άφησε περιθώρια οδηγώντας εξαιρετικά σε έναν μοναχικό για αυτόν αγώνα. Στις άλλες μικρές κατηγορίες, την Racing και την SS300 φάνηκε για ακόμα μία φορά πως είναι λάθος να συνυπάρχουν στην πίστα καθώς φθάνουν να ανταγωνίζονται αναβάτες που δεν παίζει κανένα ρόλο αν θα κερδίσει ο ένας τον άλλο. Από την άλλη πλευρά είναι δύσκολο από την οργανωτική επιτροπή να διαθέσει ένα παράθυρο χρόνου για έναν αγώνα δύο ή τριών αναβατών, θα ήταν εξίσου λάθος αν το έκανε. Η λύση εδώ θα ήταν να μεγαλώσει η κατηγορία των SS300, πράγμα που θα δικαιολογούσε την ύπαρξη του δικού της αγώνα. Αν επενδύσουν και οι υπόλοιπες εταιρίες σε αυτή την κατηγορία που έχει μικρό κόστος συμμετοχής, θα δημιουργούταν και οι προϋποθέσεις για να μεγαλώσει και να ενταχθούν περισσότεροι νέοι αναβάτες, αναζωπυρώνοντας και το ενδιαφέρον συνολικά.

Στην κατηγορία OPEN, την κατηγορία που κάθε αγωνιζόμενος είναι ένας μικρός ήρωας επενδύοντας σε αυτό που αγαπά περισσότερο, ο αγώνας είχε μερικές μάχες να προσφέρει κυρίως για την πρώτη θέση.

Αποτελέσματα Νέων

1	ΠΑΠΑΠΑΥΛΟΥ ΝΟΤΙΣ	YAMAHA R3	16:39.955	15 Laps
2	FLOROV MICHAEL	YAMAHA R3	16:51.286	00:11.331
3	ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ	YAMAHA R3	16:59.906	00:19.951
4	ΓΚΙΖΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ	YAMAHA R3	17:03.554	00:23.599
5	ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ∆ΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	imr 390	17:13.984	00:34.029
6	ΧΑΒΕΛΛΑΣ ΑΛΕΞΑΝ∆ΡΟΣ	ktm 390	17:23.135	00:43.180
7	ΜΠΑΞΙΣΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ	YAMAHA R3	16:44.286	14 Laps
8	ΚΟΛΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝ∆ΡΟΣ	KTM RC 390	17:30.330	00:46.044
9	ΣΚΟΥΡΤΑΣ ΘΩΜΑΣ	KTM RC 390	10:10.928	9 Laps

Ο σημερινός αγώνας έριξε την αυλαία στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, που φέτος έκανε μία προσπάθεια να επιστρέψει σε μέρες δόξας. Το Πρωτάθλημα Ταχύτητας είναι αναλογικά ένα από τα πιο ακριβά σπορ, ενώ απαιτεί και κόστος από τους θεατές, που αντίστοιχα περιμένουν το απαραίτητο θέαμα για να το στηρίξουν. Φέτος το πρόσημο της οργάνωσής του -μέσα από όλα τα προβλήματα που αναδείξαμε σε κάθε αγώνα, και των ελλείψεών του - καταλήγει να είναι θετικό. Ας μην ξεχνάμε πως κατά βάθος το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα υπάρχει μέσα από προσφορά πολλών ανθρώπων και όχι γιατί το διαχειρίζεται μία εταιρία. Πρόκειται για κάτι πολύ ακριβό, που διοργανώνεται με γνώμονα το κόστος και την πραγματικότητα στην Ελλάδα, κι όχι με βάση το πώς είναι το όνειρο ακόμη και των ίδιων των οργανωτών και των συμμετεχόντων. Για να έρθει η αλλαγή σε αυτή την ισορροπία θα πρέπει να σπάσει ένας φαύλος κύκλος και το μόνο σίγουρο είναι πως αυτό δεν γίνεται απότομα, πατώντας κάποιο μαγικό κουμπί. Κάθε χρόνο πρέπει να γίνονται βήματα εμπρός και φέτος μέσα από την εμπειρία που είχαμε παρακολουθώντας όλους τους αγώνες από μέσα, βλέπουμε πως γίνονται βελτιώσεις. Ραντεβού του χρόνου λοιπόν..

Δείτε φωτογραφίες από τον τελευταίο γύρο του ΠΠΤ 2017:

Ετικέτες

ΠΠΤ

https://bit.ly/MOTO_681

Ελληνική Ταχύτητα

Ζήσε τον 1ο αγώνα του ΠΠΤ με τον Σάκη Συνιώρη

Τρεις μέρες με έναν πρωταθλητή

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/4/2017

Η σχέση του Σάκη Συνιώρη με το ΜΟΤΟ ξεκινάει πολλά χρόνια πριν και σε καμία περίπτωση δεν είναι από τις τυπικές που αναπτύσσονται ανάμεσα σε έναν αγωνιζόμενο και σε ένα μέσο που καλύπτει δημοσιογραφικά τους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Με τον αδερφό του, τον Άλκη Συνιώρη, να είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του ΜΟΤΟ από το 1998, ο Σάκης συμμετείχε μαζί μας σε πολλά συγκριτικά τεστ supersport και superbike εκείνη την εποχή. Όταν λέμε συμμετείχε, εννοούμε ότι ερχόταν και μας βοηθούσε στα πάντα και δεν περιοριζόταν απλώς να κάνει μερικούς χρονομετρημένους γύρους στην πίστα. Υπάρχουν δεκάδες ιστορίες που μπορείς να διηγηθείς από εκείνα τα χρόνια, αλλά αν έπρεπε οπωσδήποτε να ξεχωρίσουμε κάποιες, τότε σίγουρα η επιστροφή οδικώς από τις Σέρρες μετά από ένα γιγαντιαίο συγκριτικό, όπου το Yamaha R6 που οδηγούσα εγώ έμενε από βενζίνη κάθε 110 χιλιόμετρα επειδή… το γκάζι ήταν συνεχώς τέρμα ανοιχτό για να μπορώ να μείνω κοντά στην ουρά της R1 που οδηγούσε ο Σάκης.

Φυσικά δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη συμβολή του στα πρώτα μαθήματα οδήγησης σε πίστα που έγιναν στην Ελλάδα από το ΜΟΤΟ το 1999, όπου μαζί με τον Άλκη, έδωσαν απλόχερα τις γνώσεις τους σε όλους τους συμμετέχοντες. Όπως καταλαβαίνετε η σχέση μας έγινε περισσότερο φιλική, παρά επαγγελματική και ίσως αυτή να είναι η αιτία που ποτέ δεν του έχουμε κάνει κάποια ιδιαίτερη αναφορά για τις αγωνιστικές επιτυχίες του, αφού νοιώθουμε ότι όποτε γράφουμε κάτι γι΄αυτόν είναι σαν να… περιαυτολογούμε! Όπως κι αν έχει, πέρσι κατέκτησε το δέκατο πρωτάθλημά του και η πρόσκλησή του να παρακολουθήσουμε μαζί του τον πρώτο αγώνα του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας στα Μέγαρα, έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη χαρά.

Παλιά αγαπημένη

Φέτος τρέχει ξανά στην κορυφαία κατηγορία Superbike, όμως αντί για την Ducati 1198S Panigale που είχε πέρσι, τώρα βρίσκεται πάνω στη σέλα της δικής του Aprilia RSV4R Factory του 2014. Κυριολεκτικά δικής του μοτοσυκλέτας, αφού την έχει αγοράσει. Το καλό είναι ότι με αυτή τη μοτοσυκλέτα έχει ήδη πάρει ένα πρωτάθλημα και την ξέρει μέχρι την τελευταία βίδα της. Από την άλλη μεριά βέβαια, το 2014 ήταν πριν τρία χρόνια και οι μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού είναι πιο νέες από τότε, οπότε η προετοιμασία της για το φετινό πρωτάθλημα από την ομάδα του Μάκη Χρήστου (Christou Racing Team) δεν ήταν μια εύκολη δουλειά ρουτίνας. Οι αναρτήσεις της Ohlins είναι ουσιαστικά παραγωγής και ο Σταυρός Γεωργακόπουλός χρειάστηκε να κάνει τα μαγικά του στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και του Σαββάτου, καθώς οι συνθήκες στην πίστα λόγω του δυνατού αέρα δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Η σκόνη που μετέφερε ο αέρας, έκαναν την άσφαλτο να γλιστράει έξω από το μονοπάτι που καθάριζαν στο πέρασμά τους οι μοτοσυκλέτες. Κάθε άνοιγμα του γκαζιού έξω από αυτό το στενό πέρασμα καθαρής ασφάλτου, έκανε το traction control να επεμβαίνει πρόωρα, κόβοντας την δύναμη του κινητήρα. Η Aprilia του Σάκη έχει δύο ρυθμιζόμενα traction control, το normal της RSV4R APRC παραγωγής και ένα εξωτερικό OEM για αγωνιστική χρήση. Ο κινητήρας είναι ουσιαστικά και αυτός normal, αφού πέραν της εξάτμισης και της αντίστοιχης ρύθμισης του ψεκασμού ride by wire, δεν υπάρχουν άλλες σοβαρές επεμβάσεις. Ακόμα και ο κεντρικός διακόπτης με το κλειδί και τα όργανα είναι όπως όταν βγήκε η μοτοσυκλέτα από το εργοστάσιο. Αν υπάρχει κάτι σε αυτή την RSV4R Factory που δεν θα βρεις σε καμία άλλη, είναι το χειροποίητο carbon φαίρινγκ που έφτιαξε εδώ στην Ελλάδα ο Νίκος Τσεμπερλής. Η δουλειά που έχει κάνει σε επίπεδο ποιότητας και φινιρίσματος αξίζουν ξεχωριστή αναφορά, όποτε μην τα στριμώξουμε όλα σε μία παράγραφο.

Η Παρασκευή ήταν μια περίεργη ημέρα για τους αναβάτες και τις ομάδες τους, καθώς ο δυνατός αέρας επηρέαζε τόσο πολύ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών, που δύσκολα μπορούσε κάποιος να κάνει ρυθμίσεις για τον αγώνα της Κυριακής. Η σκονισμένη πίστα έξω από την ιδανική γραμμή και οι ριπές πλάγιου ανέμου που έτρωγαν οι μοτοσυκλέτες μπαίνοντας και βγαίνοντας από τις στροφές, δεν σε άφηναν να δεις με καθαρό μάτι αν φταίει η μοτοσυκλέτα ή ο αέρας για τη συμπεριφορά της, ενώ η άσφαλτος ξαναγέμιζε με χώμα. Άλλωστε, ακόμα κι αν έκανες τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να συμπεριφέρεται σωστά σε αυτές τις συνθήκες, την Κυριακή που ο αέρας θα έκοβε σύμφωνα με τις προβλέψεις, όποια δουλειά θα είχες κάνει θα ήταν άχρηστη. Μαζέψαμε όσο περισσότερο ήλιο, κρύο και αέρα μπορούσαμε και δώσαμε ραντεβού για τα δοκιμαστικά του Σαββάτου.

Δύσκολη αρχή με Happy End

Το Σάββατο ο αέρας είχε ηρεμίσει κάπως, όμως η πίστα δεν ήταν ακόμα στα καλύτερά της. Στα ελεύθερα δοκιμαστικά ο Σάκης επικεντρώθηκε ξανά στη ρύθμιση των αναρτήσεων καθώς το πιρούνι φάνηκε να έχει πιο σκληρό ελατήριο από το ιδανικό και η πρόσφυση πίσω δεν ήταν στο επίπεδο που επιθυμούσε. Αλλαγή ελατηρίων εμπρός και πολλές δοκιμές με τη ρύθμιση του πίσω αμορτισέρ έφεραν την μοτοσυκλέτα κοντά στο σημείο που έπρεπε, όμως στις εξόδους των στροφών η πρόσφυση ήταν ακόμα ελλιπής με αποτέλεσμα το traction control να κόβει αρκετά την δύναμη του κινητήρα. Μέχρι να ξεκινήσουν τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ο Σάκης χρησιμοποιούσε το traction control που έχει η μοτοσυκλέτα παραγωγής και όχι το after market. Μπαίνοντας για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, κάνει έξι γύρους με τις ίδιες ρυθμίσεις και μετά δοκιμάζει να χρησιμοποιήσει το after market traction control ελπίζοντας ότι θα είναι λιγότερο παρεμβατικό στις εξόδους και θα κερδίσει τα πολύτιμα δεκατάκια του δευτερολέπτου που χρειάζεται για την Pole Possition. Δυστυχώς όμως το after market σύστημα δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα ένα βίαιο hisiding. Ο απολογισμός της πτώσης περιελάμβανε τα λαβωμένα χειροποίητα carbon φαίρινγκ, μια κατεστραμμένη μανέτα φρένου και ένα στραβό μαρσπιέ. Όμως αυτά φτιάχνονται. Το κύριο πρόβλημα ήταν τα δύο κοπανημένα δάχτυλα του δεξιού χεριού, που είχαν πρηστεί τόσο πολύ ώστε ήταν δύσκολο ακόμα και να βγάλεις το γάντι!

Η ομάδα κάνει ότι μπορεί για να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα γρήγορα σε λειτουργική κατάσταση, πριν ξεκινήσει το δεύτερο σκέλος των επίσημων χρονομετρημένων. Όμως το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν το δεξί χέρι του Σάκη μπορεί να χειριστεί σωστά το γκάζι και το εμπρός φρένο σε μια πίστα που ο καλός χρόνος βγαίνει μόνο στις εισόδους και στις εξόδους των στροφών. Η ανακοίνωση για την έναρξη των δεύτερων χρονομετρημένων δοκιμαστικών ακούστηκε από τα μεγάφωνα αλλά τα πρησμένα δάχτυλα του Σάκη δεν χωράνε να μπουν στο γάντι! Ο Γιάννης Τζωρτζόπουλος φέρνει ένα νούμερο μεγαλύτερα γάντια και ο Σάκης σφίγγει τα δόντια και ξαναμπαίνει στην πίστα για να διεκδικήσει μια θέση στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Τα καταφέρνει και η μέρα κλείνει με μια γλυκόπικρη γεύση, καθώς το χτυπημένο χέρι εξακολουθεί να πονάει και δεν είναι σαφές αν θα γίνει καλύτερα ή χειρότερα την επόμενη μέρα του αγώνα, την ώρα που ο άμεσος ανταγωνιστής του είναι ο Χάρης Παρασκευόπουλος που βρίσκεται σε άριστη φυσική κατάσταση και η μοτοσυκλέτα του ήταν πολύ δυνατή όλο το διήμερο. Όμως σε κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μετράει η εμπειρία και η δυνατότητα ενός πρωταθλητή να τιθασεύσει τα συναισθήματά του και να συγκεντρώσει τη σκέψη του. Όταν έχεις δέκα πρωταθλήματα πίσω σου, ξέρεις ότι ο αγώνας τελειώνει μόνο όταν πέσει η καρό σημαία, όχι από τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Αυτό αποδείχτηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο την Κυριακή. Στους τρεις πρώτους γύρους φάνηκε ότι ο Χάρης πάει να πάρει μια ξεκούραστη νίκη και ότι ο Σάκης με τον Λευτέρη Πίππο δεν θα ρισκάρουν, λόγω των προβλημάτων που τους ταλαιπωρούσαν. Όμως όσοι βρεθήκαμε εκείνη την ημέρα στα Μέγαρα είδαμε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες. Το μικρό άνοιγμα που είχε κάνει ο Χάρης στους πρώτους γύρους εξανεμίστηκε πολύ γρήγορα και πλέον κανείς δεν μπορούσε να βάλει στοίχημα ποιος θα πάρει τελικά την καρό σημαία. Ακόμα και ο Μαρκεσίνης από την τέταρτη θέση ήταν σε απόσταση βολής και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά είχε πετύχει πολύ ανταγωνιστικούς χρόνους. Κάπου στη μέση του αγώνα ο Λευτέρης έπεσε στα φρένα της Κ1 κάνοντας σαφές σε όλους ότι η τελική μάχη θα είναι μεταξύ του Χάρη και του Σάκη. Λίγους γύρους αργότερα μπορούσες εύκολα να δεις ότι στην είσοδο για την τελευταία στροφή εμπρός στα πιτς, η Aprilia του Σάκη κερδίζει ολόκληρο μέτρο.

Τον κουτουλάει μία, τον κουτουλάει δεύτερη, στην τρίτη βρίσκει τον χώρο και περνάει από μέσα. Φαινόταν ότι θα συμβεί εκεί, ήταν θέμα χρόνου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλοι έχουμε την βεβαιότητα ότι ο Σάκης καθάρισε τον αγώνα και ότι ο Χάρης δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει, γιατί δείχνει σαν να έχει ξεμείνει από δυνάμεις. Όμως ούτε αυτό επιβεβαιώθηκε στην πράξη, αφού στους τελευταίους γύρους είδαμε έντονες μάχες μεταξύ τους και στο πέσιμο της καρό σημαίας οι δύο μοτοσυκλέτες είχαν μόλις ένα μέτρο διαφορά!

Αγκαλιές, φιλιά και… μπινελίκια

Μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Πίππος μας είπε ότι η πτώση του στα φρένα της Κ1 δεν ήταν θέμα υπερβολικού ρίσκου για να περάσει, αλλά λόγω άρνησης του κιβωτίου ταχυτήτων της R1 του να κατεβάσει ταχύτητα – το γράψαμε στο ρεπορτάζ του αγώνα. Η ομάδα του Χάρη Παρασκευόπουλου μας είπε ότι από τον τέταρτο γύρο και μετά, η μανέτα του εμπρός φρένου “φούσκωσε” με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από το γκριπ και να του μουδιάσει το χέρι – το γράψαμε κι αυτό. Φυσικά ο Σάκης βγήκε από τα ρούχα του όταν το διάβασε, γιατί στους τελευταίους γύρους ο Χάρης του έκανε πολλές επιθέσεις στα φρένα και κατά την άποψή του δεν θα μπορούσε να τις κάνει αν είχε τέτοιο πρόβλημα. Έτσι από τις αγκαλιές και τους πανηγυρισμούς της Κυριακής, βρεθήκαμε να διαφωνούμε στα τηλέφωνα τη Δευτέρα για το αν πρέπει να διαλέγει και να φιλτράρει ο δημοσιογράφος τις δηλώσεις των αγωνιζόμενων. Αυτή είναι η δημοσιογραφία, σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις πολλούς φίλους και μετά σε βάζει να τσακωθείς μαζί τους!

Ο Σάκης Συνιώρης μέσα από επτά ερωτήσεις:

Πως βλέπεις το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας φέτος;

Οι αγώνες είναι λίγοι, όπως επίσης και οι αναβάτες που το διεκδικούμε. Το αποτέλεσμα είναι να είσαι συντηρητικός στην οδήγησή σου γιατί δεν υπάρχουν μετά ευκαιρίες να διορθώσεις ένα λάθος. Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, αν καταφέρεις να βρεθείς μπροστά στην βαθμολογία στους δύο πρώτους αγώνες, μετά αρκεί να κάνεις συντήρηση δυνάμεων. Δεν υπάρχουν στην κατηγορία πολλοί αναβάτες για να ανακατέψουν την τράπουλα και να κλέψουν βαθμούς στη διάρκεια του πρωταθλήματος από τους βασικούς διεκδικητές.

Ποιος ήταν ο πρώτος σου αγώνας;

Το 1993 στην Τρίπολη με Suzuki GSX-R 400. Στην κατηγορία τρέχαμε μαζί με τα δίχρονα 250 και τερμάτισα πέμπτος γενικής και πρώτος ανάμεσα στα τετράχρονα

Σε τι διαφέρει ένας γρήγορος αναβάτης από έναν πρωταθλητή;

Η δίψα για τη νίκη.

…και πως έρχονται οι νίκες;

Μόνο με πολύ προπόνηση, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις

Πως αντιμετωπίζεις ένα στραβό αποτέλεσμα;

Νευριάζω! Χα, χα… Προσπαθώ να γυρίσω πίσω και να αναλύσω κάθε δυνατή λεπτομέρεια που το προκάλεσε. Μετά δουλεύω πάνω στα λάθη και τις αδυναμίες

Έχεις κερδίσει πρωταθλήματα σχεδόν με κάθε μάρκα μοτοσυκλέτας και κάθε τύπο κινητήρα. Ποια ήταν τα καλά και τα κακά τους;

Η Triumph Daytona 675 είχε δυνατές εξόδους από τις στροφές και πολύ καλό πλαίσιο, αλλά τις έλειπε η δύναμη ψηλά.

Η Ducati 1199S Panigale ήταν πολύ ελαφριά μοτοσυκλέτα και εύκολη στις αλλαγές πορείας, αλλά υπερβολικά άκαμπτη – ιδιαίτερα το μονόμπρατσο ψαλίδι της, που μετέφερε ταλαντώσεις στο τιμόνι. Επίσης ήταν πολύ ευαίσθητη στις ρυθμίσεις όταν άλλαζε ο καιρός!

Το Yamaha R6 πλεονεκτούσε σε πλαίσιο και δύναμη κινητήρα στις υψηλές στροφές, γι΄αυτό ήταν πολύ καλό σε ανοιχτές πίστες όπως των Σερρών. Αντίθετα στα Μέγαρα δυσκολευόταν να βγει από τις στροφές.

Στην Aprilia RSV4R Factory μου αρέσει πολύ το στήσιμο του πλαισίου και ο τρόπος που μεταφέρει τη δύναμή του ο κινητήρας στον πίσω τροχό. Λίγο παραπάνω δύναμη ψηλά θα ήταν καλοδεχούμενη.