Πανελλήνιο Enduro 2019 – Σπερχειάδα: Ο τίτλος στο νήμα!

Ένταση, αγωνία και θέαμα!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/11/2019

Η Σπερχειάδα έχει μια παράδοση διοργάνωσης εξαιρετικών αγώνων και φέτος που φιλοξένησε τον διήμερο αγώνα που έριξε την αυλαία για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Enduro, δεν ξέφυγε από τον κανόνα. Η χάραξη των ειδικών ήταν ιδιαίτερα έξυπνη θυμίζοντας αντίστοιχες του παγκοσμίου, τεχνική και με εύκολη πρόσβαση για το κοινό, το οποίο ήρθε με μεγάλες προσδοκίες αφού ο τίτλος για την Enduro GP (Γενική) θα ξεκαθάριζε σ' αυτόν τον τελευταίο αγώνα. Ο καιρός ήταν σύμμαχος όλο το Σαββατοκύριακο, αλλά λόγω της βροχής που είχε ρίξει τις προηγούμενες μέρες, το Σάββατο το τερέν ήταν πιο απαιτητικό με πιο γλιστερά κομμάτια, ενώ την Κυριακή ήταν ιδανική η κατάσταση του εδάφους.

Αφού λοιπόν οι τίτλοι είχαν ξεκαθαρίσει σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες (πλην της Enduro Junior), τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην μάχη μεταξύ των Κακολύρη και Ζώρα για το ποιος θα στεφθεί πρωταθλητής της Enduro GP, μιας και ουσιαστικά ο καθένας τους είχε εξασφαλίσει τον τίτλο στην κατηγορία που αγωνίζεται (Ε1 και Ε2 αντίστοιχα). Το Σάββατο ο Κακολύρης ξεκίνησε δυνατά από την αρχή και μέχρι τα μισά του αγώνα είχε φτιάξει μια μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο Ζώρα, την οποία και διατήρησε μέχρι το τέλος. Στην Ε2 ξεχώρισε και η απόδοση του Ζέρβα, ο οποίος εμφανίστηκε ανεβασμένος και θα μπορούσε κάλλιστα να διεκδικήσει και τη νίκη. Στην Ε3 ο Θεοδωρίδης πήρε την πρώτη νίκη της καριέρας του σε πανελλήνιο πρωτάθλημα, παρά την πτώση που είχε στην πρώτη ειδική και παρά το γεγονός ότι είχε να αντιμετωπίσει δυνατούς αναβάτες, όπως ο Τρίγκας και ο Σιαφαρίκας.

Την Κυριακή, τα χώματα ήταν σε ακόμη καλύτερη κατάσταση, κάτι που φάνηκε άλλωστε και με τους χρόνους που έπεσαν θεαματικά. Ο Ζώρας και ο Κακολύρης ξεκίνησαν πολύ δυνατά, με την βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους να είναι στον έναν βαθμό (μετά την επικράτηση του Κακολύρη το Σάββατο). Αυτό σήμαινε ότι αρκούσε ο ένας από τους δύο να τερματίσει μπροστά από τον άλλον για να στεφθεί πρωταθλητής της Enduro GP. Οι διαφορές στους χρόνους τους ήταν ελάχιστες μέχρι και δύο ειδικές πριν το τέλος, όπου ο Ζώρας εξαπέλυσε την επίθεσή του και πήρε τη νίκη κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, παίρνοντας ταυτόχρονα και τον τίτλο του πρωταθλητή.

Στην Ε3 νικητής ήταν ο Βασίλης Σιαφαρίκας, ενώ πρωταθλητής για την κατηγορία Junior αναδείχθηκε τελικά ο Καρίμαλης, σε έναν αγώνα που συνολικά άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις χάρη στον έντονο συναγωνισμό που αποτελεί και δείγμα του ανεβασμένου επιπέδου για το πανελλήνιο Enduro. Κι' αυτό δεν αφορά μόνο τους αναβάτες, αλλά και το επίπεδο των διοργανωτών, όπως φάνηκε κι από ένα τρομακτικό συμβάν με την πτώση του Παπαθεοδώρου, όπου υπήρξε άμεση αντίδραση και κινητοποίηση των υπευθύνων, με αίσια ευτυχώς έκβαση για την υγεία του αναβάτη. Προσδοκούμε λοιπόν για του χρόνου ακόμη περισσότερο θέαμα και βελτίωση, σε όλα τα επίπεδα συνολικά.

Αποτελέσματα Κυριακής

https://bit.ly/MOTO_674

Enduro

Dakar 2017: 10η μέρα

30 λεπτά μπροστά ο Sam

13/1/2017

Μέσα σε έναν πανικό ανακατατάξεων τις τελευταίες μέρες στο Dakar Rally, μία από τις πιο σταθερές αξίες είναι ο μέχρι στιγμής πρωτοπόρος της γενικής Sam Sunderland. Τι παίζει όμως με το νεαρό Βρετανό και γιατί μία πιθανή νίκη του θα είναι και μία τεράστια επιτυχία για τον ίδιο;

Αν και στο Dakar δε χωράνε προβλέψεις, ο Sam δείχνει πολύ κοντά στον πρώτο του τερματισμό και μαζί στην πρώτη του νίκη. Ανερχόμενο αστέρι του motocross, είχε ένα ατύχημα στα 16 του που έκοψε κάπως την καριέρα του. Επανήλθε και στα 19 του αποφάσισε να πάει για διακοπές στο Dubai, όπου και μένει μόνιμα τα τελευταία εφτά χρόνια.

Σε μία πίστα motocross στο Dubai τον ανακάλυψε ο ιδιοκτήτης της τοπικής αντιπροσωπείας της ΚΤΜ, του πρότεινε συμβόλαιο και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Ο Sam άρχισε να τρέχει τοπικούς αγώνες Βaja και σιγά σιγά ήρθε και η πρώτη συμμετοχή σαν ιδιώτης στο Dakar το 2012. Το θέμα δεν είναι ότι ο Βρετανός κατάφερε να περάσει στον μεγαλύτερο αγώνα ράλι του κόσμου, αλλά το τι συνέβη μετά από την πρώτη του συμμετοχή.

Το 2012 εγκατέλειψε όταν το ‘ιδιωτικό’ του Honda έμεινε από ηλεκτρικά. Το 2013 μπήκε στην επίσημη ομάδα του HRC, αλλά λίγες βδομάδες πριν τον αγώνα καθώς τέσταρε τη νέα μοτοσυκλέτα του κάπου στην Καλιφόρνια, ένα αντίβαρο από το τιμόνι έπεσε στις πλάκες του πιρουνιού, λόκαρε το τιμόνι και ο Sam βρέθηκε με μερικά σπασμένα κόκαλα.

Το 2014 γύρισε πάλι στο Dakar με το HRC, κέρδισε το πρώτο σκέλος του αγώνα αλλά είχε πτώση λίγες μέρες μετά και εγκατέλειψε. Το ίδιο περίπου συνέβη και το 2015, στην πρώτη του συμμετοχή με την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ. Όσο για το 2016, λίγους μήνες πριν τον αγώνα και ενώ είχε κερδίσει το Marocco Rally, έσπασε το ισχίο του στο Merzouga Rally τρεις μέρες μετά.

Τα στατιστικά λένε πάντα την αλήθεια. Ο Sam έχει βρεθεί τρεις φορές μέχρι στιγμής στην εκκίνηση του Dakar xωρίς να έχει καν περάσει την πρώτη του εβδομάδα ποτέ. Και άλλες δύο ήταν έτοιμος να τρέξει αλλά τραυματίστηκε πριν καν φτάσει στην εκκίνηση. Και όλα αυτά μέχρι φέτος.

Στον αγώνα που γίνεται αυτή την στιγμή στην Λατινική Αμερική, ο Sam όχι μόνο έχει περάσει την πρώτη εβδομάδα και προηγείται αλλά κυριότερα είναι σταθερός και μέσα στην δεκάδα σε κάθε σκέλος, άσχετα εάν εκκινεί μπροστά ή στις πίσω θέσεις. Είναι το 2017 η χρονιά που όλα θα αλλάξουν για τον Βρετανό; Μένουν δύο μέρες για να το μάθουμε.

Τι έγινε στο 10^ο σκέλος;

Τον ταχύτερο χρόνο της ημέρα σημείωσε ο Michael Metge (Honda) όμως το γεγονός πως έχασε ένα waypoint τον χρέωσε με ποινή αφήνοντας τη νίκη στον ομόσταυλό του Joan Barreda. Την ίδια ώρα ο Sunderland (ΚΤΜ) κατάφερε να αυξήσει τη διαφορά του, τερματίζοντας μόλις δωδέκατος. Με μόνο δύο ημέρες και 352κm ειδικών διαδρομών να απομένουν για τον τερματισμό ο Βρετανός είναι κοντά όχι μόνο στη νίκη αλλά και στον πρώτου τερματισμό σε Dakar.

Την τριάδα συμπλήρωσε ο Σλοβάκος Stefan Svitko οποίος κατέρρευσε αμέσως μετά τον τερματισμό της ημέρας και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.

Αντίθετα, ανήμπορος να συνεχίσει τον αγώνα ήταν ο Pablo Quintanilla (Husqvarna) οποίος στο τετρακοσιοστό χιλιόμετρο σταμάτησε τον αγώνα υποφέροντας από ζαλάδα προερχόμενη από πτώση που είχε λίγο νωρίτερα. Ο Γάλλος βρισκόταν στη δεύτερη θέση της Γενικής κατάταξης.

Τραυματισμό και εγκατάλειψη ύστερα από ατύχημα με το αυτοκίνητο του Peterhansel (Peugeot) είχε ο Σλοβένος Simon Marcic. Ο Γάλλος οδηγός και ο συνοδηγός παρέμειναν μαζί με τον τραυματία μέχρι να φτάσουν οι πρώτες βοήθειες, χάνοντας αρχικά τη νίκη. Αργά το βράδυ ο χρόνος που έχασε αφαιρέθηκε από την επίδοσή του, και ο πολυνίκης του Dakar ανέβηκε και πάλι στην πρώτη θέση.

Ο Joan Berreda - Honda HRC:

Η διαδρομή

751χλμ ήταν το σύνολο της ημέρας που ξεκίνησε από το Chilecito και ολοκληρώθηκε στο San Juan,.με τα 449 να αποτελούν τη χρονομετρημένη ειδική. Το υψόμετρο κυμάνθηκε μεταξύ 800 και 2.600 μέτρων ενώ η θερμοκρασία ήταν αρκετά υψηλότερη σε σχέση με τις προηγούμενες μέρες Το αρχικό κομμάτι ήταν αργό και με απαιτητική πλοήγηση υποχρεώνοντας πολλούς αναβάτες να υποπέσουν σε σφάλματα και να χάσουν πολύ χρόνο ενώ η συνέχεια ήταν πιο «γκαζερή» και απολαυστική.

Dakar Rally 2017 – Σκέλος 10o

1. Joan Barreda (ESP), Honda, 5:49:45

2. Stefan Svitko (SVK), KTM, 00:00:24

3. Franco Caimi (ARG), Honda, +00:03:48

4. Pela Renet (FRA), Husqvarna, + 00:04:21

5. Helder Rodrigues (PRT), Yamaha, +00:05:46

6. Cervantes Montero (ESP), KTM, +00:07:15

7. Adrien Metge (FRA), Sherco TVS, +00:08:18

8. Paulo Goncalves (POR), Honda, +00:08:43

9. Ondrej Klymciw (CZE), Husqvarna, +00:09:22

10. Matthias Walkner (AUT), KTM, +00:12:53

Είναι το 2017 η χρονιά που όλα θα αλλάξουν για τον Βρετανό; Μένουν δύο μέρες για να το μάθουμε