Δείτε το καλύτερο action video του καλοκαιριού, και μάθετε λεπτομέρειες από τα γυρίσματα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/8/2015

 

 

«θα δώσω ένα μικρό μυστικό για εσένα και τους αναγνώστες του MOTO, το επόμενο που ετοιμάζω απαιτεί την τροποποίηση της μοτοσυκλέτας. Θα πρέπει να της προσθέσω κάτι».

 

 

Πριν λίγους μήνες, όταν ο Robbie Maddisson ήρθε στην Ελλάδα για την προώθηση της ταινίας, “On Any Sunday” το MOTO είχε μια ξεχωριστή συνέντευξη. Οδηγήσαμε μαζί του και στις στάσεις τα λέγαμε, σαν δύο φίλοι που έχουν βγει για βόλτα, σε μια κινητή συνέντευξη με διαλλείματα burnout και σούζας… Τότε όμως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί, από την παραπάνω φράση, το επόμενο εγχείρημά του. Αντιθέτως φανταζόμουν ότι ο άνθρωπος που έχει περάσει τον ισθμό της Κορίνθου από επάνω, χωρίς να χρησιμοποιήσει τη γέφυρα, θα έβαζε ρουκέτες, ή κανένα στροβιλοκινητήρα και θα εκτοξευόταν στις απαρχές της ατμόσφαιρας. Ακόμα κι όταν έβλεπα φωτογραφίες του σε λίμνες, πάλι δεν πήγε το μυαλό μου ότι θα περπατήσει στο νερό, μάλλον για ασφαλή προσγείωση θα ετοιμάζεται, είπα… Ανταλλάξαμε και κάποια email με τον υπεύθυνο παραγωγής που έχει προσλάβει ο Robbie, αφού πλέον έχει την δική του εταιρία, κι όταν είπε ότι είναι στην Γαλλική Πολυνησία, στην Ταϊτή, ξανά δεν πήγε το μυαλό μου σε ένα τέτοιο εγχείρημα…

Τελικά εδώ και πολύ καιρό ο Robbie Maddisson δοκίμαζε, στο ασφαλές περιβάλλον του γλυκού νερού, την μορφή των σκι που θα τοποθετούσε στη μοτοσυκλέτα για να ανοιχτεί στον ωκεανό, κυνηγώντας τα κύματα σαν σέρφερ. Αλλεπάλληλες βουτιές, έκαναν την ομάδα να αλλάξει σε δίχρονη μοτοσυκλέτα που είναι ευκολότερο να την «ξεπνίξεις» και να την ετοιμάσεις για να ξανά πάρει μπροστά… Κι όταν τελικά πήγαν στην Ταϊτή ανακάλυψαν ότι η άνωση του αλμυρού νερού και η σύστασή του, που δίνει μικρότερη πρόσφυση (δεν πίστευα ότι θα γράψω ποτέ πρόταση για την πρόσφυση της θάλασσας…) ανάγκασε την ομάδα να αλλάξει τα σχέδια. Χρειαζόντουσαν και πιο σταθερό τιμόνι…

Τελικά το video είναι προϊόν τεσσάρων διαφορετικών προσπαθειών, ενώ στα κύματα, εκατοντάδες μέτρα μακριά από την παραλία, πήγαινε με βάρκα. Δεν ήταν δυνατό να φύγει από την παραλία, και να ανοιχτεί στο κύμα για να γυρίσει και να σερφάρει… Οπότε έφτιαξαν μια κατηφορική ράμπα, πάνω σε μια πλωτή πλατφόρμα, από όπου ο Robbie Maddisson έπαιρνε φόρα για να βγει να κυνηγήσει το κύμα… Ο εξοπλισμός ασφαλείας περιλάμβανε γιλέκο που φορούν οι σέρφερ και μπάλα διοξειδίου για την μοτοσυκλέτα, με πυροκροτητή, δεμένο στο πόδι του. Μόλις έφευγε από τη σέλα, φούσκωνε η μπάλα και δεν χρειαζόταν να ψαρεύουν την μοτοσυκλέτα…

Και τώρα το καλύτερο, το μέρος που πήγε ο Robbie Maddisson, να πιάσει το κύμα, λέγεται.. «Παπάρα»! Άγνωστο τι σημαίνει ακριβώς για τους Πολυνήσιους με τα άπειρα γλωσσικά ιδιώματα, αλλά για εμάς τους Έλληνες οι συνειρμοί είναι ατελείωτοι, το μόνο σίγουρο είναι ότι το KTM «παπάριασε» τόσες ώρες στο νερό… Η ομάδα έκανε πολλές δοκιμές με την τελική μετάδοση και τα λάστιχα, (για άμμο) αλλά στο τέλος η μοτοσυκλέτα κατέληγε πάντα στο νερό. Όπως δεν γινόταν να ταξιδέψει μέχρι να βγει στα κύματα, έτσι δεν γινόταν και να επιστρέψει στη στεριά, μετά από ένα σημείο. Αλλά αν ήταν στο Αιγαίο, με την ήρεμη θάλασσα, θα μπορούσε να πάει μέχρι να αδειάσει το ρεζερβουάρ… που σημαίνει ότι αν άφηνε το σερφ και κυνηγούσε την απόσταση, ο “Maddo” ίσως τα κατάφερνε να πάει από ένα νησί των Κυκλάδων σε κάποιο κοντινό του, χωρίς να πάρει το ferry, αν διάλεγε τις αποστάσεις και την ημέρα…

Η ιδέα του εγχειρήματος, του ήρθε από πολύ παλιά, όταν σε παιδική ηλικία έφτιαχναν αυτοσχέδιες βάρκες με τον πατέρα του. Όταν σχεδίαζε στο χώμα, στην άκρη του δρόμου στα «λιμανάκια» το σχέδιο, δεν ήξερα ότι έβλεπα το προοίμιο, του νέου του εγχειρήματος…

 

 

Το σχέδιο αυτής της μικρής, αυτοσχέδιας, ατομικής βάρκας έφτιαξε στο χώμα όταν βρεθήκαμε στην Ελλάδα, δείχνοντας το μικρό μυστικό, δηλαδή που στηρίζει το σώμα και από που περνά το σχοινί για να κρατιέται... Η βασική αρχή εκείνου του σχεδίου, έδωσε την ιδέα για την τελική μετατροπή στη μοτοσυκλέτα, που αρχικά ειχε ξεκινήσει με ανεξάρτητα σκι, μπρος και πίσω..

 

   

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;