Δείτε το νέο video του Kawasaki H2R στην πίστα - Φωτογραφίες από την έκδοση δρόμου (bonus όλα τα video του H2R μέχρι σήμερα)

7/10/2014

Έπρεπε να φτάσουμε στο teaser-video νούμερο 11 για δούμε το θηρίο της Kawasaki σε πλήρη δράση και να τελειώσει η έκθεση της Κολωνίας για να έχουμε την πρώτη φωτογραφία της street-legal έκδοσης, έστω κι αν η μοτοσυκλέτα είναι φωτογραφημένη μέσα στα μαύρα σκοτάδια! Όπως και να έχει, η Kawasaki ανακοινώνει ότι θα μας λύσει κάθε απορία (και μας έχει δημιουργήσει πολλές...) στις 4 Νοεμβρίου στην έκθεση του Μιλάνου – ακριβώς μία μέρα μετά την παρουσίαση της νέας superbike της Yamaha. Προς το παρόν, μας δίνει μια φωτογραφία της έκδοσης δρόμου, από την οποία μπορούμε να βγάλουμε μερικά ασφαλή συμπεράσματα. Πρώτα απ’ όλα, όσοι περιμέναμε να δούμε ειδικά σχεδιασμένους καθρέπτες, με αεροδυναμικό σχήμα σαν αεροτομές που να παρέχουν down force, δυστυχώς απογοητευτήκαμε. Καθρέπτες από ZX-10R με ενσωματωμένα φλας φαίνονται στην φωτογραφία, ενώ η εξάτμιση ακολουθεί την σχεδιαστική φιλοσοφία του γυμνού Z1000 και είναι 4-2-1-2 αντί για την 4-1 της έκδοσης R, με σαφώς μικρότερης διατομής σωλήνες. Φυσικά και ο πρώτος που θα βγάλει after market εξάτμιση για H2 θα ξεπουλήσει! Διαφορά υπάρχει και στην ζελατίνα του φαίρινγκ, όπου η έκδοση δρόμου έχει πιο χαμηλή. Τώρα γιατί η έκδοση δρόμου θα έχει χαμηλότερη ζελατίνα, άρα θα προσφέρει μικρότερη προστασία από τον αέρα σε σχέση με την H2R, είναι ένα ερώτημα που το έχουμε κάνει πολλές φορές και σε πολλούς κατασκευαστές και στην ουσία η απάντηση είναι πάντα για λόγους αισθητικής. Επειδή όμως η Kawasaki λέει ότι στον σχεδιασμό του φαίρινγκ έβαλε το χεράκι του το τμήμα αεροδιαστημικής, ελπίζουμε να έχουμε μία πιο επιστημονική εξήγηση αυτή την φορά. Όπως επίσης, μία εξήγηση από το τμήμα αεροδυναμικής θέλουμε και για την απουσία καρίνας, τόσο στην έκδοση track-day όσο και στην έκδοση δρόμου. Είναι δυνατόν μια μοτοσυκλέτα, που στην έκδοση track-day, θα φτάνει τα 350km/h τελικής να έχει φαίρινγκ ¾; Ακόμα και η έκδοση δρόμου, τον κόφτη των 300km/h θα τον έχει για πλάκα. Μμμμ... Η λογική λέει ότι θα έπρεπε να έχει ολόκληρο φαίρινγκ μια τέτοια μοτοσυκλέτα. Όμως η λογική μας βασίζεται στα δεδομένα και τις εμπειρίες που έχουμε τώρα. Αν οι ειδικοί στην αεροδυναμική της Kawasaki που σχεδιάζουν μαχητικά Jet και στέλνουν δορυφόρους στο διάστημα έχουν κάνει "κάτι" που μέχρι τώρα δεν γνωρίζαμε στον κόσμο της μοτοσυκλέτας;
Επίσης, όταν εδώ στο MOTO κάναμε τις μετρήσεις τελικής της εντελώς γυμνής Suzuki B-King, η μοτοσυκλέτα έφτασε τα 299 στο κοντέρ αρκετές φορές χωρίς προβλήματα ευστάθειας. Άρα, η απουσία καρίνας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η H2 θα έχει τέτοιου είδους θέματα. Απλώς, μας φαίνεται παράξενο μια τέτοια μοτοσυκλέτα να μην έχει ολόσωμο φαίρινγκ. Άλλωστε, μόνο οι μοτοσυκλέτες που συμμετέχουν σε αγώνες είναι υποχρεωτικό να έχουν κλειστό κάτω τμήμα καρίνας για να μην πέσουν λάδια στην πίστα σε περίπτωση μηχανικής βλάβης. Η Kawasaki όμως λέει ότι δεν σκοπεύει να τρέξει με αυτή την μοτοσυκλέτα, ενώ άφησε να εννοηθεί ότι ούτε θέλει να δει ιδιώτες να συμμετέχουν σε αγώνες με αυτή.
Μπάμπης Μέντης

 

Όλα τα video του H2R

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S