Δελτίο τύπου: Ανάκληση μοτοσυκλετών KTM και HUSQVARNA off-road

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/12/2015

Η KTM, θέλοντας να προσφέρει το υψηλότερο επίπεδο απόδοσης αλλά και να εξασφαλίσει κορυφαίο επίπεδο στην ασφάλεια, αποφάσισε να προχωρήσει στην αντικατάσταση των ακτίνων του μπροστινού τροχού κάποιων εκ των μοτοσυκλετών SX ΜΥ16. Το πρόβλημα που παρουσιάστηκε περιγράφεται ως εξής:
Εξαιτίας των αποκλίσεων στη διαδικασία παραγωγής των ακτινών, κάποιες ακτίνες του μπροστινού τροχού μπορεί να παρουσιάσουν αποκλίσεις ποιότητας. Ανάλογα με το που έχουν τοποθετηθεί στον τροχό, τη συντήρηση και την σωστή τάση, είναι πιθανό ότι μεμονωμένες ακτίνες μπορεί να σπάσουν κατά τη διάρκεια της οδήγησης. Αυτό μπορεί να επιβαρύνει τις εναπομείνασες άθικτες ακτίνες και κατά συνέπεια να σπάσουν και αυτές.
Οι επηρεαζόμενες μοτοσυκλέτες είναι:
KTM 250 SX ΜΥ16
KTM 250 SX-F ΜΥ16
KTM 350 SX-F ΜΥ16
KTM 450 SX-F ΜΥ16
Husqvarna FC 250 ΜΥ16
Husqvarna FC 450 ΜΥ16
Όλοι οι ιδιοκτήτες των παραπάνω μοτοσυκλετών, θα ενημερωθούν μέσω της KTM γραπτώς. Οι ιδιοκτήτες των μοτοσυκλετών θα βρουν περισσότερες πληροφορίες στο δίκτυο των εξουσιοδοτημένων συνεργατών του δικτύου KTM και Husqvarna.
H επισκευή των μοτοσυκλετών θα γίνει μόνο από συνεργαζόμενα συνεργεία KTM και Husqvarna και δεν θα έχει κόστος για τον ιδιοκτήτη της μοτοσυκλέτας.

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.