DUCATI Project 1408: 220ΗΡ! Φωτογραφίες!

3/11/2016

“Base Meccanica” ονομάζει η Ducati την φιλοσοφική – μηχανολογική προσέγγιση στο Project 1408, το απόλυτο Panigale. Mια επίδειξη τεχνολογίας και δυνατοτήτων, με εξωτικά υλικά, απόλυτη ακρίβεια στις κατεργασίες και άμεση σύνδεση με τις κορυφαίες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati. Όπως λέει η ίδια, πρόκειται για την πιο προηγμένη μοτοσυκλέτα παραγωγής που έχει βγάλει ποτέ (η Desmosedici τι ήταν τότε;). Θα είναι όμως και η πιο δυνατή δικύλινδρη παραγωγής ever, με 215HP ως νόμιμη Euro4, που θα αυξάνονται στους 220 όταν ο ιδιοκτήτης τοποθετήσει την αγωνιστική εξάτμιση που θα παραδίδεται μαζί με την μοτοσυκλέτα. Συν 5 ίπποι, μείον 4 κιλά, αν και το βάρος δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα. Αναμένεται να είναι χαμηλότερο από 150kg, αφού 155 ήταν η Superleggera.
Πλαίσιο, υποπλαίσιο, ψαλίδι, ζάντες είναι όλα από carbon fiber, ενώ βίδες και άξονες είναι από τιτάνιο και αλουμίνιο. Ακόμα και το αμορτισέρ της Ohlins έχει ελατήριο από τιτάνιο, υλικό που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί εδώ και χρόνια στα ελατήρια των motocross.
Μάθαμε όμως κι άλλα στοιχεία για τον κινητήρα, εκτός από την απόδοσή του. Παραμένει στα 1285cc, με διαστάσεις 116x60,8mm, και θα βγάζει τους 215 νόμιμους ίππους του στις 11.000 στροφές. Νέοι εκκεντροφόροι με αυξημένο βύθισμα, νέες βαλβίδες τιτανίου, νέοι αυλοί στην κεφαλή. Διαφορετικά είναι και τα πιστόνια, όπως και οι μπιέλες τιτανίου, ενώ ο στρόφαλος είναι τόσο minimal που απλά υπάρχει για να στηρίζει τις μπιέλες... Ζυγίζεται με ένθετα γαριδάκια τουνγκστενίου...


Τα κάρτερ είναι χυτά στην άμμο, όπως φτιάχνονται κι αυτά των MotoGP, ενώ νέος είναι και ο μονόδρομος συμπλέκτης. Με όλα του τα εξωτικά υλικά, ο νέος κινητήρας ζυγίζει 2,1kg λιγότερα από του Superleggera. Ως πιστοποίηση των μεθόδων ελέγχου ποιότητας, διατηρούνται τα διαστήματα service του στάνταρ κινητήρα, με αλλαγές λαδιών κάθε 12.000 και ρύθμιση βαλβίδων κάθε 24.000km.


Λίγη υπομονή, και θα το δούμε ολόκληρο στην EICMA του Μιλάνου σε λίγες μέρες. Εν τω μεταξύ, ψάξτε στις τσέπες σας μήπως και συμπληρώνονται καμιά ογδονταριά χιλιάδες ευρώ από ξεχασμένα ψιλά...

Βασίλης Καραχάλιος

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες