Kawasaki W800 Final Edition 2017: Το τέλος μιας εποχής

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/6/2016

Με μια ανακοίνωση που εμπεριέχει αρκετή δόση συναισθηματισμού, η Kawasaki ανακοίνωσε την παρουσίαση του W800 Final Edition, το οποίο, όπως μαρτυρά η επωνυμία του, σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης σειράς.
Μετά από 50 ολόκληρα χρόνια, από όταν πρωτοβγήκε από τις γραμμές παραγωγής της Kawasaki η πρώτη μοτοσυκλέτα της οικογένειας "W" με τετράχρονο, δικύλινδρο, εν σειρά κινητήρα, το εργοστάσιο του Akashi αποφάσισε να κλείσει το συγκεκριμένο κεφάλαιο της ιστορίας του με μια περιορισμένης παραγωγής έκδοση που θα κυκλοφορήσει ως μοντέλο 2017. Όπως αναφέρει η εταιρεία στο δελτίο τύπου, πρόκειται "για μια τελευταία ευκαιρία για τους ευρωπαίους φίλους της φίρμας, να αποκτήσουν τον σύγχρονο απόγονο της διάσημης οικογένειας W". Οι χρωματικές επιλογές που θα είναι διαθέσιμη αυτή η επετειακή έκδοση, θα είναι το Candy Brown και το Candy Sunset Orange. Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, ενός από τα πιο επιτυχημένα modern classics, παραμένουν αναλλοίωτα, με τον αερόψυκτο δικύλινδρο εν σειρά των 773 κυβικών εκατοστών να κλέβει οπτικά την παράσταση.

Το W1 του 1966


Ο γενάρχης της οικογένειας ήταν το W1, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1966, με έναν κινητήρα 650 κυβικών και απόδοση 50 ίππων, ενώ αποτελούσε και την πρώτη τετράχρονη μοτοσυκλέτα της Kawasaki μεγάλου κυβισμού και υψηλών επιδόσεων, πετυχαίνοντας μια εξαιρετική πορεία, ιδιαίτερα στην αμερικάνικη αγορά.
Το 1998, η Kawasaki θέλοντας να αναβιώσει τον θρύλο του πρώτου W1, παρουσίασε το W650 αντιγράφοντας σε μεγάλο μέρος τον σχεδιασμό και την μηχανολογική κληρονομιά του δημιουργού της οικογένειας, ενώ το 2011 παρουσιάστηκε το W800 διευρύνοντας τα μέλη της.


Πλέον όμως, λόγω των πρόσφατων αυστηρότερων ευρωπαϊκών προδιαγραφών στις οποίες τα W δεν μπορούν να ανταποκριθούν δίχως να χάσουν την πιστότητά τους στην παράδοση, η εταιρεία πήρε την απόφαση να σταματήσει την παραγωγή τους, με την λιτή και αρκετά συναισθηματική δήλωση του κ. Morihiro Ikoma, Διευθυντή Εταιρικού Σχεδιασμού της Kawasaki Motors Europe: "Δεν είναι ποτέ εύκολο να λες αντίο σε έναν παλιό φίλο, ειδικά σε έναν τόσο σημαντικό όσο το W800. Το να αποτείνουμε έναν φόρο τιμής στην οικογένεια των W με αυτή την Final Edition είναι ίσως το πιο ταιριαστό τέλος σε μια μακρά και επιτυχημένη γραμμή μοτοσυκλετών".

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.