MV Agusta F4RC: Για συλλέκτες μόνο…

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/10/2016

Λίγες μέρες μετά την παρουσίαση της F3RC, η MV Agusta έδωσε στη δημοσιότητα αυτό που ονομάζει "το αποτέλεσμα της σχολαστικής και διαρκούς εξέλιξης ακόμη και στην παραμικρή λεπτομέρεια". Ο λόγος για τη νέα έκδοση, περιορισμένης παραγωγής, F4RC, η οποία είναι ό,τι πιο κοντινό μπορεί να βρει κανείς στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα με την οποία συμμετέχει ο Leon Camier στο WSBK με την ομάδα της Reparto Corse.


Η μοτοσυκλέτα –που θα παραχθεί σε μόλις 250 κομμάτια- είναι βαμμένη στα χρώματα της ομάδας και φέρει το νούμερο "37", όσα δηλαδή και τα παγκόσμια πρωταθλήματα σε επίπεδο κατασκευαστών που έχει κατακτήσει στην ιστορία της, και κάθε μοτοσυκλέτα θα συνοδεύεται από το δικό της αγωνιστικό κιτ. Το κλασσικό ξύλινο κουτί θα περιλαμβάνει εξαρτήματα υψηλής ποιότητας, ειδικά σχεδιασμένα για την F4RC: Το τελικό της εξάτμισης από τιτάνιο της SC-Project, το οποίο έχει εξελιχθεί παράλληλα με την ειδική ECU που περιλαμβάνεται στο κιτ, ώστε να εξασφαλιστεί η αγαστή συνεργασία τους. Την ουρά για το μονόσελο, που αφαιρεί σημαντικό ποσοστό από το συνολικό βάρος, την τάπα του ρεζερβουάρ και τις τάπες που μπαίνουν στις βάσεις των καθρεφτών όταν αφαιρεθούν, οι οποίες είναι φτιαγμένες από ergal 7075, καθώς και τo καπάκι κάτω από την ουρά που είναι φτιαγμένο από ανθρακόνημα για μείωση του βάρους, ενώ μέσα στο ίδιο κουτί θα συμπεριλαμβάνεται μια ειδική κουκούλα φύλαξης και φυσικά το πιστοποιητικό αυθεντικότητας.


Η απόδοση του γνωστού κινητήρα "Corsa Corta" ("Κοντή Διαδρομή", δηλαδή, καθώς οι διαστάσεις του είναι 79x50,9mm) είναι στα 205 άλογα, σημείο αναφοράς για την κατηγορία των superbikes παραγωγής, ενώ με το κιτ ανεβαίνει στους 212 ίππους στις 13.600 στροφές.
Το πλαίσιο δεν έχει κάποια αλλαγή σε σχέση με την στάνταρ έκδοση, παραμένοντας ο συνδυασμός ατσάλινου χωροδικτυώματος με τα αλουμινένια χυτά κομμάτια στο πίσω μέρος, όπως ίδιο είναι και το αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι με το μεταβλητό ύψος έδρασης.


Σε ό,τι αφορά τις αναρτήσεις, το αγωνιστικό πακέτο της Ohlins (το πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι ΝΙΧ 30 και το επίσης ρυθμιζόμενο αμορτισέρ ΤΤΧ 36) αναλαμβάνει δράση, ενώ τα φρένα προέρχονται από την Brembo με ακτινικές δαγκάνες GP4 και δίσκους 320mm μπροστά και δίσκο 210mm με δαγκάνα τεσσάρων εμβόλων πίσω. Η μονάδα ABS 9+ της Bosch διαθέτει και race mode, ενώ συνεργάζεται με το σύστημα RLM που αποτρέπει το ανασήκωμα του πίσω τροχού στα δυνατά φρεναρίσματα.


Η ECU του F4RC διαθέτει το σύστημα MVICS 2.0 που επιτρέπει την ρύθμιση σε πλήθος παραμέτρων, όπως η ευαισθησία του γκαζιού, το ποσοστό της μέγιστης ροπής, το φρένο του κινητήρα, την απόκριση και τις στροφές επέμβασης του κόφτη, ενώ το traction control ρυθμίζεται σε οκτώ επίπεδα ή μπορεί να απενεργοποιηθεί τελείως. Τέλος, στον στάνταρ εξοπλισμό συμπεριλαμβάνεται και το quickshifter.

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir
Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.

 

 

Ετικέτες