Τα ΚΤΜ Enduro του 2017 είναι εδώ – Τιμοκατάλογος νέων μοντέλων [Δελτίο Τύπου]

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/5/2016

"Η KTM είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την εντελώς νέα γενιά μοτοσυκλετών Enduro, μοντέλα 2017, η οποία έχει σχεδιαστεί ολοκληρωτικά. Με εντελώς νέο πλαίσιο, νέους κινητήρες και μερικές αλλαγές στη γκάμα, η νέα γκάμα KTM Enduro είναι ελαφρύτερη, ισχυρότερη και ταχύτερη.
Η KTM για μια ακόμη φορά υπογραμμίζει τη δέσμευσή της να παραμείνει πιστή στις αρχές της, διατηρώντας την κυριαρχία της, με offroad μοτοσυκλέτες Enduro που θέτουν τον πήχη και οι οποίες έχουν ανανεωθεί σε ποσοστό 90%. Σημαντική μείωση βάρους, έως και 5kg έχει επιτευχθεί σε όλη τη γκάμα, με βελτιωμένη συγκέντρωση μαζών που έχει ως αποτέλεσμα την καλύτερη οδική συμπεριφορά.

Για τα MY2017 η γκάμα έχει αλλάξει ώστε πλέον περιλαμβάνει τα 125 XC-W και 150 XC-W (αντικαθιστώντας τα 125 EXC και 200 EXC), που έχουν ειδικά σχεδιαστεί για αγώνες σε κλειστές πίστες, αλλά και σε πιο παραδοσιακές, τα πλήρως ομολογκαρισμένα 250 EXC και 300 EXC όσον αφορά τα δίχρονα. Στα τετράχρονα η KTM συνεχίζει με εντελώς αναβαθμισμένες μοτοσυκλέτες τα 250 EXC-F και 350 EXC-F όπως επίσης και με τα μεγαλύτερου κυβισμού 450 EXC-F και 500 EXC-F.

Οι νέες μοτοσυκλέτες έχουν νέο πλαίσιο, με νέες αναρτήσεις που περιλαμβάνουν το ανεστραμμένο πιρούνι Wp XPlor 48, ενώ το τμήμα R&D του Mattighofen στην Αυστρία συνδύασε πληροφορίες από ένα εκτεταμένο δίκτυο αναβατών, από τις εργοστασιακές ομάδες, με πληροφορίες που ήρθαν από το τμήμα R&D της KTM North America ώστε να είναι σε θέση να παρουσιάσει νέους κινητήρες, με βελτιωμένη απόδοση, μειωμένο βάρος και μικρότερο μέγεθος ώστε να βελτιωθεί η συμπεριφορά τους στην οδήγηση.

Με βελτιώσεις που συναντάμε από το πλαίσιο και τα πλαστικά, έως μικρές λεπτομέρειες στον πίνακα οργάνων των μοτοσυκλετών αυτών, η KTM ενσωμάτωσε τις τελευταίες τεχνολογίες ώστε οι νέες μοτοσυκλέτες να καλύπτουν μια γκάμα αναβατών, από τον ερασιτέχνη μέχρι τον επαγγελματία αναβάτη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Ακολουθώντας μια δοκιμασμένη παράδοση, τα ειδικής σχεδίασης μοντέλα SIX DAYS, βρίσκονται σε παράλληλο επίπεδο με τη νέα γενιά των EXC μοντέλων. Διατίθενται σε δίχρονα και τετράχρονα και εξοπλίζονται με αρκετά στοιχεία βελτίωσης της απόδοσης και χρήσιμα τεχνικά αξεσουάρ. Οι νέες μοτοσυκλέτες  “Six Days Spain”, σχεδιάστηκαν με προσεγμένα γραφικά ώστε να αποδίδουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των μοτοσυκλετών αυτών.

Joachim Sauer (KTM Offroad Product Manager): “Όπως συνηθίζουμε να λέμε, μετά τον αγώνα είναι… πριν τον αγώνα. Όπως εμείς το καταλαβαίνουμε στην state-of-the-art εξέλιξη των προϊόντων μας, η νέα offroad γκάμα των Enduro είναι απόδειξη της συνεχούς δέσμευσης στον πυρήνα των αρχών μας. Πιστεύουμε ότι αυτή η γκάμα μοτοσυκλετών θα ωθήσει την ικανοποίηση κάθε αναβάτη σε ένα νέο επίπεδο.”

Η νέα γκάμα KTM MY2017 Enduro παρουσιάστηκε χθες το βράδυ στο Les Comes, στην Ισπανία και οι νέες μοτοσυκλέτες θα φτάσουν στις Ευρωπαϊκές αγορές τον Ιούνιο."

www.ktm.com

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.