Οδηγούμε τα Bridgestone Battlax A41 Adventure σε Ελλάδα-Ισπανία-Μαρόκο[video]

Παντός δρόμου και ηπείρου!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

25/4/2018

Αναπόσπαστο στοιχείο του χαρακτήρα των μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών παντός δρόμου, είναι αυτό ακριβώς που ορίζει το όνομα της κατηγορίας: Η δυνατότητα να μπορούν να κινούνται σε κάθε είδους δρόμο και τερέν, σε συνθήκες που μεταβάλλονται διαρκώς. Η τεχνολογία έχει κάνει τεράστια άλματα τα τελευταία χρόνια σε ό,τι αφορά την κατασκευή και την φιλοσοφία τους, προσθέτοντας δυνατότητες και χαρακτηριστικά που διευρύνουν δραματικά τους ορίζοντές τους.
Μοιραία, οι προσδοκίες από τα ελαστικά που προορίζονται για την κατηγορία ακολουθούν αυτή τη διαδρομή, και η Bridgestone ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις με το νέο Battlax A41 Adventure. Σύμφωνα με την Bridgestone, η οποία δεν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από τεχνικές μάρκετινγκ και εντυπωσιασμούς, προσδιορίζει το Α41 ως ένα ελαστικό με προορισμό τις ασφάλτινες διαδρομές, χωρίς όμως να βγάζει από την εξίσωση τους χωματόδρομους και τις εκτός δρόμου εξερευνήσεις.

Το μεγαλύτερο βάρος σαφώς πέφτει στην χρήση στην άσφαλτο, εκεί άλλωστε όπου οι περισσότερες μοτοσυκλέτες της κατηγορίας θα περάσουν το 90% της ζωής τους (αν όχι και παραπάνω), και κυρίως στην πρόσφυση που προσφέρει στο στεγνό και βρεγμένο οδόστρωμα. Ο στόχος του ιαπωνικού εργοστασίου είναι μια ισορροπία στην απόδοση σε όλες τις συνθήκες, με ταυτόχρονα ικανοποιητικά ποσά πληροφόρησης να φτάνουν στον αναβάτη, ενώ ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην σταθερότητα του ελαστικού, τόσο στις ευθείες όσο και μέσα στις στροφές. Όλα αυτά περικλείονται από ένα πλαίσιο με μεγάλη διάρκεια ζωής, κάτι άλλωστε που χαρακτήριζε και το ελαστικό που αντικαθιστά, το Α40, και που έχει μεγάλο ειδικό βάρος στην απόφαση πριν την αγορά από τον εκάστοτε αναβάτη.


Εμείς, μετά την πρώτη επαφή μας (παγκόσμια πρώτη και αποκλειστικά για το ΜΟΤΟ, σε συνεργασία με την αντιπροσωπεία της Bridgestone στην Ελλάδα, την Elastrak) στους ελληνικούς δρόμους, οδηγήσαμε τα συγκεκριμένα ελαστικά ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης στα νέα BMW F750GS και Honda Africa Twin Adventure Sports και στη συνέχεια ταξιδέψαμε ως το Μαρόκο για την επίσημη παρουσίασή τους στον παγκόσμιο ειδικό τύπο. Εκεί μάθαμε περισσότερα για την φιλοσοφία πίσω από την κατασκευή τους, τις τεχνικές που ακολούθησαν οι μηχανολόγοι της Bridgestone και φυσικά τα οδηγήσαμε σε μια μεγάλη ποικιλία μοτοσυκλετών σε άσφαλτο και χώμα, υπό το επιβλητικό βλέμμα της οροσειράς High Atlas, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο που ακολουθεί - μία "μικρών διαστάσεων επική παραγωγή" του MOTO:

Bridgestone A41 σε Ελλάδα - Ισπανία - Μαρόκο:


Το μεγαλύτερο ποσοστό της μελέτης κατά τη διάρκεια σχεδιασμού των Α41, απορροφήθηκε από την χάραξη του πέλματος, την κατασκευή του σκελετού, αλλά και τη σύνθεση της γόμας, με κύριο στόχο να αυξηθεί η επιφάνεια επαφής του ελαστικού με την άσφαλτο και να κατανεμηθεί καλύτερα η πίεση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το σχέδιο της χάραξης είναι εντελώς καινούργιο και δεν ακολουθεί κανένα από τα γνωστά μοτίβα της Bridgestone, το οποίο έχει περισσότερες αυλακώσεις στα πλαϊνά τμήματα για καλύτερη απορροή του νερού όταν είναι υπό κλίση, ενώ στο κέντρο του πέλματος είναι μειωμένες οι αυλακώσεις. Στο πίσω ελαστικό μάλιστα η γωνία των αυλακώσεων είναι σχεδιασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνεται καλύτερη απορροή μεν, και να συμβάλλει στην σταθερότητα μέσω της σωστής παραμόρφωσης του πέλματος δε.

Tο Α41 είναι ένα ελαστικό που στοχεύει κατά 85% στην άσφαλτο και κατά 15% στο χώμα

Για την κατασκευή του σκελετού, η Bridgestone έχει υιοθετήσει, όπως και τα περισσότερα εργοστάσια, αυτό που ονομάζει MSB (Mono Spiral Belt), με τα νήματα να τυλίγονται όλα προς την ίδια φορά παράλληλα μεταξύ τους, κάτι που προσδίδει σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες, μεταφέροντας παράλληλα και μεγάλο ποσοστό πληροφορίας και πιο καλή κατανομή της θερμοκρασίας. Η σύσταση της γόμας για εμπρός/πίσω (3LC την ονομάζει η Bridgestone) είναι διαφορετική στα πλαϊνά τμήματα σε σχέση με την κορώνα του ελαστικού, καθώς διαφορετικές είναι και οι απαιτήσεις όταν η μοτοσυκλέτα στρίβει σε σχέση με όταν κινείται όρθια, ενώ η υψηλή συγκέντρωση πυριτίου προσφέρει ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα πρόσφυσης, ειδικά στο βρεγμένο, ενώ συμβάλλει και στην διατήρηση της μεγάλης διάρκειας ζωής.

Επί του πρακτέου
Όταν μιλάμε για δοκιμές ελαστικών, έχει τεράστια σημασία να καταγραφούν οι συνθήκες της δοκιμής. Οι εξωτερικοί παράγοντες και το περιβάλλον, επηρεάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα και την εικόνα που σχηματίζουμε για την συμπεριφορά τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, είμασταν τυχεροί καθώς είχαμε την δυνατότητα να σχηματίσουμε μια ολοκληρωμένη άποψη σε πλήθος συνθηκών και με διαφορετικές μοτοσυκλέτες, γράφοντας πολλά χιλιόμετρα. Στο κομμάτι Βόρειας Αφρικής που βρεθήκαμε για τα Α41οι συνθήκες ήταν οι συνηθισμένες για την εποχή: Ελάχιστη υγρασία και ηλιοφάνεια με θερμοκρασία που άγγιζε τους 30 βαθμούς τις θερμές ώρες της ημέρας. Η διαδρομή που προβλεπόταν για τα Α41 ήταν 270 χιλιόμετρα εκ των οποίων τα 60 ήταν σε χώμα. Το πρώτο κομμάτι της διαδρομής ήταν λίγα χιλιόμετρα ασφάλτου, πριν μπούμε στο χωμάτινο τμήμα που αποτελούνταν από 50 περίπου χιλιόμετρα… σεληνιακού τοπίου. Το καφέ –σε όλες τις αποχρώσεις του- είναι το χρώμα που κυριαρχεί, από τον πατημένο και φαρδύ χωματόδρομο με τις μικρές φυτευτές πέτρες, μέχρι τα βράχια και τους λόφους που τον πλαισιώνουν. Τα ελάχιστα διαλείμματα πρασίνου όπου υπήρχε πηγάδι ή κάποιος μικρός λάκκος με νερό, ξεχνιόντουσαν πολύ γρήγορα μέσα στον κουρνιαχτό που σήκωναν οι μοτοσυκλέτες του γκρουπ των εφτά Ιταλών και του ενός Έλληνα.


Όπως διαβάσατε και νωρίτερα, το Α41 είναι ένα ελαστικό που στοχεύει κατά 85% στην άσφαλτο και κατά 15% στο χώμα. Σ' αυτό το κομμάτι της άνυδρης γης απέδειξε η Bridgestone ότι αυτό το 15% είναι όσο χρειάζεται για να οδηγείς απροβλημάτιστα σε αντίστοιχους πατημένους χωματόδρομους. Οδηγώντας με ταχύτητες κοντά στα 60km/h τα Α41 αφήνουν τα περιθώρια για διορθώσεις και χάρη στην δομή του σκελετού τους απορροφούν αποτελεσματικά τις ανωμαλίες από τις πέτρες, συμβάλλοντας με ένα μικρό ποσοστό στο έργο των αναρτήσεων. Τα γλιστρήματα όταν έρχονται συμβαίνουν προοδευτικά και ελεγχόμενα, γεγονός που προσθέτει και ολίγη από διασκέδαση στο μενού. Σίγουρα το βάθος των αυλακώσεων δεν μπορεί να παίξει το ρόλο αντιστάθμισης των τακουνιών σε σχέση με ένα πιο χωματερό ελαστικό, αλλά παρόλα αυτά ο συνδυασμός της δομής του σκελετού και της σκληρότητας της γόμας του πέλματος, βοηθούν σημαντικά να περιληφθεί και ο χαρακτηρισμό "off" στην περιγραφή τους, έστω κι αν αποτελεί το… μειοψηφικό πακέτο. Οτιδήποτε περισσότερο από αυτό, θα ταλαιπωρήσει τόσο τα λάστιχα όσο και τον αναβάτη που θα παλεύει να βρει πρόσφυση.


Εκεί όμως που το Α41 ήταν στο στοιχείο του, ήταν τα σχεδόν 200 χιλιόμετρα ασφάλτου που συμπλήρωναν την διαδρομή. Μια άσφαλτος με απίστευτη πρόσφυση που θα ζήλευαν πολλές πίστες. Το μεγάλο βάρος και τα πιο ενδοτικά πλαίσια όμως των μεγάλων on-off δεν είναι ικανά να ταλαιπωρήσουν τον σκελετό των Α41 και ο γρήγορος ρυθμός έρχεται με μια φυσικότητα που πραγματικά εντυπωσιάζει. Οι σχετικά υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν στην περιοχή σίγουρα συμβάλλουν στο να επιτευχθεί γρήγορα η θερμοκρασία λειτουργίας, αλλά βάσει  της προηγούμενης εμπειρίας μας με τα Α41 σε δρόμους με πολύ χαμηλότερη πρόσφυση και σε θερμοκρασίες κοντά στους 5°C, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι η διαφορά στην επίτευξη της επιθυμητής θερμοκρασίας λειτουργίας είναι εξαιρετικά μικρή. Τα Α41 ζεσταίνονται γρήγορα και μπορούν να βάλουν την διασκέδαση μέσα στο μενού. Μόνο σε περιπτώσεις που η πίεση στις πραγματικά γρήγορες εναλλαγές έρχεται απότομα και βίαια, θα γίνει αντιληπτή μια ελαφρά υστέρηση στην παραμόρφωση που μεταφράζεται σε μικρή καθυστέρηση απόκρισης.


Αξιοσημείωτη είναι και η σταθερότητα, με την ποιότητα κύλισης που προσφέρουν τα Α41, καθώς διατηρούν μια απόλυτα ουδέτερη συμπεριφορά ακόμη και σε ταχύτητες κοντά στη δεύτερη εκατοντάδα χιλιομέτρων. Σ' αυτή τη γωνιά της "μαύρης ηπείρου" που βρεθήκαμε επιβεβαιώσαμε την απόλυτη επαλήθευση της θεωρίας των τεχνικών χαρακτηριστικών τους, με την… μοριακή αναζήτηση της Bridgestone στη σύνθεση της γόμας και την ξεχωριστή χάραξη να αποδεικνύονται άκρως αποτελεσματικά.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες