Yamaha Tracer 9 / GT 2021: Πρώτη επίσημη παρουσίαση! FULL Gallery – Τεχνική ανάλυση

Η Tracer του σκληρότερου ανταγωνισμού
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/11/2020

Η Tracer έφτασε μέσα σε 5 χρόνια να γίνει η αιτία να αναβαθμιστεί η κατηγορία των Sport Touring με την Yamaha να διορθώνει γρήγορα τα αρχικά προβλήματα που μόνο το ΜΟΤΟ είχε αναδείξει τότε στην Ελλάδα – κανείς άλλος το τονίζουμε- ενώ στην τεχνική ανάλυση του νέου MT-09 2021 που διαβάζετε εδώ και αφορά και το Tracer που μοιράζεται τον νέο κινητήρα, αντιλαμβάνεστε πως το νέο μοντέλο λύνει και μειονεκτήματα για τα οποία μιλήσαμε στο συγκριτικό του τεύχους 611.

Η Yamaha βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τους υπόλοιπους στην συγκεκριμένη κατηγορία και οι υπόλοιποι κατασκευαστές είναι σε κατάσταση συναγερμού απέναντι στο Tracer. Και θα είναι ακόμη περισσότερο με την νέα αυτή έκδοση βάση τεχνικών χαρακτηριστικών και των αλλαγών που βλέπουμε. Η αλήθεια είναι πως η εμφάνιση δεν θα αρέσει σε όλους, και ήδη από τις πρώτες κατασκοπευτικές φωτογραφίες που είδατε εδώ, οι αντιδράσεις ήταν μεικτές, αντίστοιχα και της αποδοχής του MT-09 2021. Έχει αποδειχτεί πως η αποδοχή κερδίζεται με την διασπορά της εικόνας, με λίγα λόγια όσο περισσότερο το βλέπει κανείς τόσο πιο πιθανό είναι να αλλάξει γνώμη στο μέλλον για την εξωτερική εμφάνιση, ιδιαίτερα αν αποδειχτούν καλές οι πρώτες οδηγικές εντυπώσεις.

Το γεγονός πως οι υπόλοιποι κατασκευαστές αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη προσοχή το Tracer της Yamaha εμείς εδώ στο ΜΟΤΟ μπορούμε να το πούμε με όνομα και υπογραφή: Διότι ήταν ακριβώς ένα χρόνο πριν, Νοέμβριος 2019 που σε εμένα προσωπικά και από εκεί στους αναγνώστες μας, ο άνθρωπος που σχεδίασε το νέο XR 900 της BMW, δήλωνε πως το δυσκολότερο πράγμα που είχε να κάνει στην εξέλιξη του δικού του μοντέλου ήταν να καταφέρει να κατεβάσει το κατασκευαστικό κόστος στα επίπεδα που θα μπορεί να ανταγωνιστεί την Yamaha. Με την διαφορά πως οι Ιάπωνες ήταν ήδη ένα βήμα μπροστά και να τους φτάσεις δεν αρκεί, ο κινητήρας αυτός, ο τρικύλινδρος που έχει εξελιχθεί με γνώμονα την Ευρωπαϊκή αγορά, είναι και σπορ είναι και αξιόπιστος και τώρα γίνεται και ακόμη πιο αποδοτικός. Το επόμενο Tracer βάζει στόχο να ανοίξει αυτό το βήμα λοιπόν, και η πρώτη εικόνα φανερώνει πως μάλλον το έχουν καταφέρει. Μεγαλώνοντας έτσι τις προσδοκίες μας για την πρώτη οδηγική επαφή μας μαζί του…

Κύρια τεχνικά χαρακτηριστικά

  • Νέος 3-κύλινδρος, 4-βάλβιδος, εν σειρά υδρόψυκτος κινητήρας 2ΕΕΚ, 890 κ.εκ. προδιαγραφών EU5
  • Μικρότερο βάρος και αυξημένη ισχύς σε όλο το εύρος των στροφών.
  • 7% αύξηση της μέγιστης ροπής στις χαμηλότερες σ.α.λ.
  • Αύξηση της μέγιστης ισχύος κατά 4 ίππους
  • Ελαφρύτερο και ανθεκτικότερο πλαίσιο Deltabox από χυτό αλουμίνιο CF
  • Συνολική μείωση βάρους 2 κιλά για μεγαλύτερη ευελιξία
  • Νέο ελαφρύ ψαλίδι αλουμινίου
  • Στυλ επόμενης γενιάς, τέλειος συνδυασμός sport και ταξιδιωτικών λειτουργιών
  • Πλήρης φωτισμός LED με "κρυφούς" προβολείς και μοναδικό πίσω φως TRACER
  • Συμπλέκτης ακριβείας A&S
  • Ελαφριά και μικρού μεγέθους μονάδα IMU 6 αξόνων, για πρώτη φορά σε Sport Touring μοτοσυκλέτα της Yamaha
  • Ευαίσθητα στην κλίση βοηθήματα για τον αναβάτη: Σύστημα ελέγχου πρόσφυσης (TCS), σύστημα ελέγχου ολίσθησης (SCS) και σύστημα ελέγχου σούζας (LIFt) με τρία επίπεδα παρέμβασης
  • ABS και σύστημα ελέγχου πέδησης (BC)
  • Προγράμματα λειτουργίας κινητήρα D-MODE κατ' επιλογή
  • Νέοι, εξαιρετικά χαμηλού βάρους τροχοί SpinForged 17 ιντσών με 10 ακτίνες
  • Πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι KYB® 41 χιλιοστών με βελτιστοποιημένες ρυθμίσεις
  • Ρυθμιζόμενο πίσω αμορτισέρ KYB® με ανανεωμένες ρυθμίσεις και νέο μοχλικό
  • Όργανα με διπλή έγχρωμη οθόνη TFT 3,5 ιντσών και απομακρυσμένο διακόπτη τιμονιού
  • Ακτινική κεντρική αντλία μπροστινού φρένου και δύο δίσκοι 298 χιλ.

 

Ο κινητήρας λοιπόν είναι ο νέος τρικύλινδρος CP3 890 κυβικών που είδαμε -προφανώς- να ανακοινώνεται στο νέο MT-09. Μεγαλύτεροι κύλινδροι κατά 3mm δίνουν τα περισσότερα κυβικά που με την σειρά τους θα φροντίσουν να αυξηθούν οι επιδόσεις ενώ ταυτόχρονα θα πληρούνται οι νέες Euro5 προδιαγραφές! Η ροπή είναι σημαντικό χαρακτηριστικό για τον τρόπο που ο αναβάτης αντιλαμβάνεται το γκάζι και στην σειρά MT δεν έλειπε ποτέ, πόσο μάλλον τώρα που ενισχύεται κατά 7% και η μέγιστη τιμή της έρχεται και πιο χαμηλά. Έχουμε έτσι 9,5kg.m στις 7.000 στροφές, 1.500 νωρίτερα από πριν, ενώ η μέγιστη τιμή της ιπποδύναμης έρχεται στις 10.000 στροφές ενισχυμένη κατά 4 ίππους στους 119 πλεόν!

Βασικό νούμερο εδώ είναι η απώλεια 1,7 κιλών από το βάρος του κινητήρα που όπως θα δούμε παρακάτω ήταν κομμάτι της νέας στρατηγικής προσέγγισης στον σχεδιασμό για μία μοτοσυκλέτα που θα παραμείνει μία από τις πιο ευέλικτες στην γειτονιά των χιλίων κυβικών ενώ ταυτόχρονα θα κρατά την ευστάθεια που ανέπτυξε στα νεότερα μοντέλα.

Το πλαίσιο είναι νέο, χυτό αλουμινένιο CF τύπου Deltabox και φέρνει αρκετές αλλαγές στην γεωμετρία της μοτοσυκλέτας. Ο κινητήρας έχει τοποθετηθεί με μεγαλύτερη γωνία από πριν, πιο κάθετος στο έδαφος στις 52,3 μοίρες από τις 47,5 που ήταν πριν. Η τάση είναι να τοποθετείται ο κινητήρας σε μικρότερη κλίση με το έδαφος γιατί έτσι κατεβαίνει το κέντρο βάρους χαμηλότερα, πλησιάζει το γεωμετρικό κέντρο της μοτοσυκλέτας περισσότερο και το πιο βασικό είναι πως φορτίζει περισσότερο τον εμπρός τροχό. Οπότε γιατί η Yamaha τον σήκωσε ψηλότερα; Γιατί έτσι κονταίνει το μήκος και κονταίνοντας το μήκος μπορεί να φτιάξει μακρύτερο ψαλίδι και φτιάχνοντας μακρύτερο ψαλίδι κρατώντας το μεταξόνιο σε χαμηλά επίπεδα, κρατά την ευελιξία και βελτιώνει την σταθερότητα που ήταν το μεγάλο ζητούμενο! Μειώνοντας και το βάρος του κινητήρα απορροφάτε και το μειονέκτημα της μεγαλύτερης γωνίας με το έδαφος… Βλέπετε πώς δένουν όλα μεταξύ τους;

Το ψαλίδι στο μεταξύ δεν είναι «λίγο μακρύτερο» με το δεδομένο πως κάθε χιλιοστό εδώ κάνει διαφορά τα 60mm που έχει παραπάνω τώρα πρέπει να θεωρείται μία σημαντική διαφορά! Το μεταξόνιο που τώρα έφτασε στα 1.500mm είναι μεγαλύτερο αλλά μέσα στα περιθώρια αυτής της κατηγορίας χωρίς να έχει μακρύνει υπερβολικά δηλαδή για να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε πώς θα συμπεριφέρεται η μοτοσυκλέτα σε ορεινό στροφιλίκι. Από τώρα πάντως προγραμματίζουμε το μελλοντικό συγκριτικό με παλιό και νέο μοντέλο, δεν περιμένουμε όμως από τα νούμερα να χάνεται η ευελιξία. Το τελικό πόρισμα θα το δείξει η δοκιμή προφανώς. Νέες είναι και οι βάσεις του κινητήρα που είναι ενεργό μέλος για το πλαίσιο αυξάνοντας την ακαμψία ακόμη περισσότερο. Η Yamaha λέει πως οι βάσεις του κινητήρα είναι κομμάτι ενός προγράμματος που «ακούει» τους ιδιοκτήτες, αλλά αυτό ήταν κάτι που γινόταν από πάντα και ακούγεται περισσότερο ως μέρος του marketing για το Tracer. Μένει να μας το αποσαφηνίσουν περισσότερο.

Πίσω στο υποπλαίσιο τοποθετείται ένα νέο «πλευστό» σύστημα στήριξης για τις βαλίτσες που θεωρητικά θα επιτρέπει την μοτοσυκλέτα να οδηγηθεί αρκετά γρήγορα με βαλίτσες χωρίς να αρχίσουν οι ταλαντεύσεις ενώ ο αριθμός «7» επιστρέφει, γιατί τόσο είναι το ποσοστό που έχει αυξηθεί η μεταφορική ικανότητα της μοτοσυκλέτας στα 193 κιλά συνολικά. Τώρα το θέμα είναι πως εμείς στο ΜΟΤΟ έχουμε δοκιμάσει ένα νέο «πλευστό» σύστημα για βαλίτσες για το οποίο έχουμε δεσμευτεί να μην μιλήσουμε μέχρι να βγει το επόμενο τεύχος Δεκεμβρίου! Δεν μπορούμε να σας πούμε ούτε σε πια μοτοσυκλέτα έχει τοποθετηθεί και επιτρέπει να πηγαίνεις 250 με βαλίτσες και απόλυτη σταθερότητα. Βλέπουμε ομοιότητες στις φωτογραφίες και είναι άλλο ένα σημείο που θα πρέπει να δώσουμε προσοχή στην πρώτη επαφή, καθώς μέχρι τώρα οι βαλίτσες αλλάζουν τελείως συμπεριφορά στην μοτοσυκλέτα και ελάχιστα νέα μοντέλα ξεφεύγουν από αυτόν τον κανόνα την τελευταία δεκαετία. Οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ τα ξέρετε, και μέσα στο 2021 νομίζουμε πως αυτά θα αυξηθούν από διαφορετικές μάλιστα εταιρείες!

Η Yamaha έβαλε επίσης IMU έξι αξόνων, κυρίως γιατί οι IMU έξι αξόνων που μέχρι πριν από 2-3 χρόνια έβρισκες μόνο σε ακριβές superbike έχουν γίνει εξαιρετικά φθηνές και αυτό σημαίνει πολύ καλύτερα ηλεκτρονικά. Μιλάμε για την μονάδα που αντιλαμβάνεται την κλίση της μοτοσυκλέτας και την μεταβολή της γεωμετρίας από τις συμπιέσεις της ανάρτησης κατά την επιβράδυνση και την επιτάχυνση. Είναι η μονάδα που λέει στα ηλεκτρονικά την θέση της μοτοσυκλέτας στον φυσικό χώρο. Η νέα IMU έρχεται από την R1 είναι 50% μικρότερη και 40% ελαφρύτερη και επηρεάζει όλα τα ηλεκτρονικά με… αυτά που λέει: Traction control (Yamaha TCS), αντισπίν (Yamaha SCS) αντί-σούζα (Yamaha LIF) και το ABS (Yamaha BC).

Τα δύο πρώτα απαρτίζουν το traction control ουσιαστικά που ρυθμιζόμενα σε τρία επίπεδα μπορούν να δώσουν στον αναβάτη την δυνατότητα να σπινάρει στην σαν γυαλί άσφαλτο της Ελλάδας και να στηρίζεται σε ένα επιπλέον χέρι βοήθειας για ασφάλεια. Το θέμα είναι πως στην εποχή μας τα ηλεκτρονικά αυτά ξεφεύγουν από την ασφάλεια και για πρώτη φορά αρχίζουν να σου προσφέρουν παιχνίδι με μικρότερο ρίσκο χωρίς να αντικαθιστούν τις ικανότητες του αναβάτη ή να δρουν ακόμη και αντίθετα με αυτές. Θέλουμε να δούμε αν τουλάχιστον ένα από τα επίπεδα που έβαλε η Yamaha στο Tracer είναι προς αυτή την κατεύθυνση.

Τρία επίπεδα υπάρχουν και για τον έλεγχο της σούζας, με το πρώτο να είναι λογικά το λιγότερο παρεμβατικό, αν και εδώ κάτι μας λέει πως για να κάνεις τις σούζες που με τόση ευκολία πραγματοποιεί το Tracer και υπόσχεται το νέο με την αύξηση της ροπής, θα πρέπει να το απενεργοποιήσεις τελείως… θα δούμε, πάντως η Yamaha σου επιτρέπει να φτιάξεις την δική σου κατάσταση λειτουργείας από τα παραπάνω συστήματα και να την αποθηκεύσεις έχοντας συνολικά 48 συνδυασμούς να επιλέξεις.

Στα φρένα έχεις επίσης δύο επιλογές με την BC1 να είναι η βασική που ξέρεις από πριν και με την BC2 να αξιοποιεί τα δεδομένα της IMU προσαρμόζοντας το φρενάρισμα στην κλίση της μοτοσυκλέτας. Αυτό η Yamaha το αναφέρει ως δεδομένο που έχει να κάνει με την ασφάλεια και όχι… με το παιχνίδι. Μένει να δούμε αν τα νέα φρένα στην λειτουργία BC2 αναβαθμίζουν το trail-braking σε νέο επίπεδο λοιπόν, επιτρέποντας να φρενάρεις πιο αργά με περισσότερη ασφάλεια στην ασταθή πρόσφυση που έχουν οι δημόσιοι δρόμοι. Μένει κι αυτό κάτι που θέλουμε να δούμε στην πράξη.

Όλα αυτά ομαδοποιούνται σε τέσσερις καταστάσεις λειτουργίας με την πρώτη να είναι προσανατολισμένη στην γρήγορη οδήγηση και την τέταρτη στις βρόχινες συνθήκες, δηλαδή τις πιο ασφαλείς.

Υπάρχει και cruise control που μπορεί να μπει από τα 50km/h με 4η και να αυξηθεί με βήμα 2km από τα αντίστοιχα κουμπιά, που η Yamaha πάντα φτιάχνει λίγο πιο μεγάλα από αυτό που κάνει ο ανταγωνισμός.

Όπως θα έχετε διαβάσει στην ανάλυση του MT-09 έχουμε νέο ride-by-wire που είναι και από τα σημεία που η Yamaha έχει παλέψει να αναβαθμίσει από την πρώτη γενιά. Τώρα έρχεται από την νέα R1, αν και επαναλαμβανόμαστε από όσα γράφαμε εδώ, και Yamaha Chip Controlled Throttle (YCC-T) αντιλαμβάνεται με περισσότερη ακρίβεια τι κάνει ο αναβάτης, με βάση τον αισθητήρα APSG. Ταυτόχρονα με όλα αυτά και εξαιτίας τους, η Yamaha δίνει καλύτερη αυτονομία από το ίδιο ρεζερβουάρ. Αυτό δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση γιατί οι νέες προδιαγραφές αυστηρότερων ρύπων απαιτούν καλύτερη καύση, και καλύτερη καύση σημαίνει καλύτερη απόδοση του κινητήρα προφανώς. Η Yamaha μας δίνει νούμερο και για αυτό, 9% μεγαλύτερη οικονομία που μαντέψτε: Μένει να το μετρήσουμε στην πράξη!

Μεγαλύτερη ροπή και ιπποδύναμη έφεραν και αλλαγές στις σχέσεις του κιβωτίου για την 1η και την 2ακαι απαίτησαν και βελτίωση του συμπλέκτη ενώ πάλι για τους ρύπους άλλαξε η τροφοδοσία και η εξαγωγή. Μαζί μειώθηκε και το βάρος από τον συλλέκτη με την εξάτμιση να ζυγίζει 1.400 κιλά λιγότερα που επίσης έχει άμεσο αντίκτυπο στην συγκέντρωση των μαζών που λέγαμε πιο πάνω.

Σημείο που θα δεχτεί κριτική το νέο Tracer πέρα από την νέα εμφάνιση είναι και οι ξεχωριστές TFT οθόνες που φυσικά και χρειάζονται για να ρυθμίζεις όλα τα ηλεκτρονικά, αλλά η εμπειρία έχει δείξει πως οι δύο ξεχωριστές οθόνες κουράζουν και αποσπούν την προσοχή στην γρήγορη οδήγηση, οπότε το μενού είναι αυτό που μπορεί να εξαλείψει το μειονέκτημα και είμαστε σίγουροι πως η Yamaha το έχει λάβει υπόψη της αυτό. Έτσι οι βασικές πληροφορίες είναι όλες αριστερά με στροφόμετρο σε μορφή μπάρας και ψηφιακό κοντέρ, ενώ η δεξιά οθόνη χωρίζεται στα 4 και σου δείχνει όλες τις πληροφορίες ταξιδιού ταυτόχρονα.

Ο φωτισμός είναι LED παντού και οι εμπρός προβολείς που επίσης συγκεντρώνουν τον σχολιασμό, έχουν ο ένας την μεσαία και ο άλλος την μεγάλη σκάλα. Τα φώτα θέσης, επίσης LED μπαίνουν στο φέρινγκ και τονίζουν τον σπορ χαρακτήρα του νέου Tracer.

Στην ανάρτηση βλέπουμε ένα πιρούνι διαμέτρου 41mm που είναι κοντύτερο κατά 30mm και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ πίσω με μοχλικό που ενεργεί στο -όπως είπαμε- νέο και μακρύτερο ψαλίδι.

Η θέση οδήγησης προσαρμόζεται αρκετά με τα ρυθμιζόμενα μαρσπιέ κατά 15mm πάνω-κάτω όταν 15mm χαμηλότερα από το προηγούμενο μοντέλο είναι και η σέλα. Το τιμόνι μπορεί να πάει 9mm μπροστά και 4mm πιο ψηλά βάζοντας τα καβαλέτα ανάποδα που σημαίνει πως με όλα αυτά έχεις 8 διαφορετικούς συνδυασμούς για την γεωμετρία της θέσης οδήγησης. Καθόλου άσχημα!

Η ζελατίνα είναι νέα, ρυθμιζόμενη σε δέκα στάδια των 5mm που συνολικά μπορεί να αλλάξει κατά 50mm ενώ οι τεράστιες χούφτες δεν έφυγαν αλλά το σχήμα τους βελτιώθηκε όπως και ο όγκος.

Πολυαναμενόμενο λοιπόν το νέο Tracer 9 και Tracer 9 GT της Yamaha θα έρθει σε δύο νέα χρώματα το “Redline” και το “Tech Kamo” και θα έρθει τον Μάρτιο του 2021 στην ευρώπη!

Στην έκδοση GT έχουμε και τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις με ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδες που περεταίρω αξιοποιούν την νέα IMU! Θα προσαρμόζονται σε δύο καταστάσεις λειτουργείας την A1 για γρήγορη οδήγηση και την A-2 για ταξίδια και μάλιστα σε επαρχιακούς δρόμους με λακκούβες…  

 Το quickshifter δουλεύει προς κάθε κατεύθυνση ενώ η IMU θα αξιοποιείται και στα φώτα ενεργοποιώντας τα φώτα στροφής με βάση την κλίση της μοτοσυκλέτας ξεκινώντας από ελάχιστο τις 7 μοίρες φωτίζοντας καλύτερα το εσωτερικό της στροφής. Θερμαινόμενα γκριπ και αποκλειστικά χρώματα ολοκληρώνουν την GT έκδοση που θα γίνει ταυτόχρονα διαθέσιμη και αυτή τον Μάρτιο του 2021.

 

Δείτε μία πλήρη Gallery φωτογραφιών του νέου Tracer 9:

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”