Yamaha Tracer 9 / GT 2021: Πρώτη επίσημη παρουσίαση! FULL Gallery – Τεχνική ανάλυση

Η Tracer του σκληρότερου ανταγωνισμού
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/11/2020

Η Tracer έφτασε μέσα σε 5 χρόνια να γίνει η αιτία να αναβαθμιστεί η κατηγορία των Sport Touring με την Yamaha να διορθώνει γρήγορα τα αρχικά προβλήματα που μόνο το ΜΟΤΟ είχε αναδείξει τότε στην Ελλάδα – κανείς άλλος το τονίζουμε- ενώ στην τεχνική ανάλυση του νέου MT-09 2021 που διαβάζετε εδώ και αφορά και το Tracer που μοιράζεται τον νέο κινητήρα, αντιλαμβάνεστε πως το νέο μοντέλο λύνει και μειονεκτήματα για τα οποία μιλήσαμε στο συγκριτικό του τεύχους 611.

Η Yamaha βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τους υπόλοιπους στην συγκεκριμένη κατηγορία και οι υπόλοιποι κατασκευαστές είναι σε κατάσταση συναγερμού απέναντι στο Tracer. Και θα είναι ακόμη περισσότερο με την νέα αυτή έκδοση βάση τεχνικών χαρακτηριστικών και των αλλαγών που βλέπουμε. Η αλήθεια είναι πως η εμφάνιση δεν θα αρέσει σε όλους, και ήδη από τις πρώτες κατασκοπευτικές φωτογραφίες που είδατε εδώ, οι αντιδράσεις ήταν μεικτές, αντίστοιχα και της αποδοχής του MT-09 2021. Έχει αποδειχτεί πως η αποδοχή κερδίζεται με την διασπορά της εικόνας, με λίγα λόγια όσο περισσότερο το βλέπει κανείς τόσο πιο πιθανό είναι να αλλάξει γνώμη στο μέλλον για την εξωτερική εμφάνιση, ιδιαίτερα αν αποδειχτούν καλές οι πρώτες οδηγικές εντυπώσεις.

Το γεγονός πως οι υπόλοιποι κατασκευαστές αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη προσοχή το Tracer της Yamaha εμείς εδώ στο ΜΟΤΟ μπορούμε να το πούμε με όνομα και υπογραφή: Διότι ήταν ακριβώς ένα χρόνο πριν, Νοέμβριος 2019 που σε εμένα προσωπικά και από εκεί στους αναγνώστες μας, ο άνθρωπος που σχεδίασε το νέο XR 900 της BMW, δήλωνε πως το δυσκολότερο πράγμα που είχε να κάνει στην εξέλιξη του δικού του μοντέλου ήταν να καταφέρει να κατεβάσει το κατασκευαστικό κόστος στα επίπεδα που θα μπορεί να ανταγωνιστεί την Yamaha. Με την διαφορά πως οι Ιάπωνες ήταν ήδη ένα βήμα μπροστά και να τους φτάσεις δεν αρκεί, ο κινητήρας αυτός, ο τρικύλινδρος που έχει εξελιχθεί με γνώμονα την Ευρωπαϊκή αγορά, είναι και σπορ είναι και αξιόπιστος και τώρα γίνεται και ακόμη πιο αποδοτικός. Το επόμενο Tracer βάζει στόχο να ανοίξει αυτό το βήμα λοιπόν, και η πρώτη εικόνα φανερώνει πως μάλλον το έχουν καταφέρει. Μεγαλώνοντας έτσι τις προσδοκίες μας για την πρώτη οδηγική επαφή μας μαζί του…

Κύρια τεχνικά χαρακτηριστικά

  • Νέος 3-κύλινδρος, 4-βάλβιδος, εν σειρά υδρόψυκτος κινητήρας 2ΕΕΚ, 890 κ.εκ. προδιαγραφών EU5
  • Μικρότερο βάρος και αυξημένη ισχύς σε όλο το εύρος των στροφών.
  • 7% αύξηση της μέγιστης ροπής στις χαμηλότερες σ.α.λ.
  • Αύξηση της μέγιστης ισχύος κατά 4 ίππους
  • Ελαφρύτερο και ανθεκτικότερο πλαίσιο Deltabox από χυτό αλουμίνιο CF
  • Συνολική μείωση βάρους 2 κιλά για μεγαλύτερη ευελιξία
  • Νέο ελαφρύ ψαλίδι αλουμινίου
  • Στυλ επόμενης γενιάς, τέλειος συνδυασμός sport και ταξιδιωτικών λειτουργιών
  • Πλήρης φωτισμός LED με "κρυφούς" προβολείς και μοναδικό πίσω φως TRACER
  • Συμπλέκτης ακριβείας A&S
  • Ελαφριά και μικρού μεγέθους μονάδα IMU 6 αξόνων, για πρώτη φορά σε Sport Touring μοτοσυκλέτα της Yamaha
  • Ευαίσθητα στην κλίση βοηθήματα για τον αναβάτη: Σύστημα ελέγχου πρόσφυσης (TCS), σύστημα ελέγχου ολίσθησης (SCS) και σύστημα ελέγχου σούζας (LIFt) με τρία επίπεδα παρέμβασης
  • ABS και σύστημα ελέγχου πέδησης (BC)
  • Προγράμματα λειτουργίας κινητήρα D-MODE κατ' επιλογή
  • Νέοι, εξαιρετικά χαμηλού βάρους τροχοί SpinForged 17 ιντσών με 10 ακτίνες
  • Πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι KYB® 41 χιλιοστών με βελτιστοποιημένες ρυθμίσεις
  • Ρυθμιζόμενο πίσω αμορτισέρ KYB® με ανανεωμένες ρυθμίσεις και νέο μοχλικό
  • Όργανα με διπλή έγχρωμη οθόνη TFT 3,5 ιντσών και απομακρυσμένο διακόπτη τιμονιού
  • Ακτινική κεντρική αντλία μπροστινού φρένου και δύο δίσκοι 298 χιλ.

 

Ο κινητήρας λοιπόν είναι ο νέος τρικύλινδρος CP3 890 κυβικών που είδαμε -προφανώς- να ανακοινώνεται στο νέο MT-09. Μεγαλύτεροι κύλινδροι κατά 3mm δίνουν τα περισσότερα κυβικά που με την σειρά τους θα φροντίσουν να αυξηθούν οι επιδόσεις ενώ ταυτόχρονα θα πληρούνται οι νέες Euro5 προδιαγραφές! Η ροπή είναι σημαντικό χαρακτηριστικό για τον τρόπο που ο αναβάτης αντιλαμβάνεται το γκάζι και στην σειρά MT δεν έλειπε ποτέ, πόσο μάλλον τώρα που ενισχύεται κατά 7% και η μέγιστη τιμή της έρχεται και πιο χαμηλά. Έχουμε έτσι 9,5kg.m στις 7.000 στροφές, 1.500 νωρίτερα από πριν, ενώ η μέγιστη τιμή της ιπποδύναμης έρχεται στις 10.000 στροφές ενισχυμένη κατά 4 ίππους στους 119 πλεόν!

Βασικό νούμερο εδώ είναι η απώλεια 1,7 κιλών από το βάρος του κινητήρα που όπως θα δούμε παρακάτω ήταν κομμάτι της νέας στρατηγικής προσέγγισης στον σχεδιασμό για μία μοτοσυκλέτα που θα παραμείνει μία από τις πιο ευέλικτες στην γειτονιά των χιλίων κυβικών ενώ ταυτόχρονα θα κρατά την ευστάθεια που ανέπτυξε στα νεότερα μοντέλα.

Το πλαίσιο είναι νέο, χυτό αλουμινένιο CF τύπου Deltabox και φέρνει αρκετές αλλαγές στην γεωμετρία της μοτοσυκλέτας. Ο κινητήρας έχει τοποθετηθεί με μεγαλύτερη γωνία από πριν, πιο κάθετος στο έδαφος στις 52,3 μοίρες από τις 47,5 που ήταν πριν. Η τάση είναι να τοποθετείται ο κινητήρας σε μικρότερη κλίση με το έδαφος γιατί έτσι κατεβαίνει το κέντρο βάρους χαμηλότερα, πλησιάζει το γεωμετρικό κέντρο της μοτοσυκλέτας περισσότερο και το πιο βασικό είναι πως φορτίζει περισσότερο τον εμπρός τροχό. Οπότε γιατί η Yamaha τον σήκωσε ψηλότερα; Γιατί έτσι κονταίνει το μήκος και κονταίνοντας το μήκος μπορεί να φτιάξει μακρύτερο ψαλίδι και φτιάχνοντας μακρύτερο ψαλίδι κρατώντας το μεταξόνιο σε χαμηλά επίπεδα, κρατά την ευελιξία και βελτιώνει την σταθερότητα που ήταν το μεγάλο ζητούμενο! Μειώνοντας και το βάρος του κινητήρα απορροφάτε και το μειονέκτημα της μεγαλύτερης γωνίας με το έδαφος… Βλέπετε πώς δένουν όλα μεταξύ τους;

Το ψαλίδι στο μεταξύ δεν είναι «λίγο μακρύτερο» με το δεδομένο πως κάθε χιλιοστό εδώ κάνει διαφορά τα 60mm που έχει παραπάνω τώρα πρέπει να θεωρείται μία σημαντική διαφορά! Το μεταξόνιο που τώρα έφτασε στα 1.500mm είναι μεγαλύτερο αλλά μέσα στα περιθώρια αυτής της κατηγορίας χωρίς να έχει μακρύνει υπερβολικά δηλαδή για να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε πώς θα συμπεριφέρεται η μοτοσυκλέτα σε ορεινό στροφιλίκι. Από τώρα πάντως προγραμματίζουμε το μελλοντικό συγκριτικό με παλιό και νέο μοντέλο, δεν περιμένουμε όμως από τα νούμερα να χάνεται η ευελιξία. Το τελικό πόρισμα θα το δείξει η δοκιμή προφανώς. Νέες είναι και οι βάσεις του κινητήρα που είναι ενεργό μέλος για το πλαίσιο αυξάνοντας την ακαμψία ακόμη περισσότερο. Η Yamaha λέει πως οι βάσεις του κινητήρα είναι κομμάτι ενός προγράμματος που «ακούει» τους ιδιοκτήτες, αλλά αυτό ήταν κάτι που γινόταν από πάντα και ακούγεται περισσότερο ως μέρος του marketing για το Tracer. Μένει να μας το αποσαφηνίσουν περισσότερο.

Πίσω στο υποπλαίσιο τοποθετείται ένα νέο «πλευστό» σύστημα στήριξης για τις βαλίτσες που θεωρητικά θα επιτρέπει την μοτοσυκλέτα να οδηγηθεί αρκετά γρήγορα με βαλίτσες χωρίς να αρχίσουν οι ταλαντεύσεις ενώ ο αριθμός «7» επιστρέφει, γιατί τόσο είναι το ποσοστό που έχει αυξηθεί η μεταφορική ικανότητα της μοτοσυκλέτας στα 193 κιλά συνολικά. Τώρα το θέμα είναι πως εμείς στο ΜΟΤΟ έχουμε δοκιμάσει ένα νέο «πλευστό» σύστημα για βαλίτσες για το οποίο έχουμε δεσμευτεί να μην μιλήσουμε μέχρι να βγει το επόμενο τεύχος Δεκεμβρίου! Δεν μπορούμε να σας πούμε ούτε σε πια μοτοσυκλέτα έχει τοποθετηθεί και επιτρέπει να πηγαίνεις 250 με βαλίτσες και απόλυτη σταθερότητα. Βλέπουμε ομοιότητες στις φωτογραφίες και είναι άλλο ένα σημείο που θα πρέπει να δώσουμε προσοχή στην πρώτη επαφή, καθώς μέχρι τώρα οι βαλίτσες αλλάζουν τελείως συμπεριφορά στην μοτοσυκλέτα και ελάχιστα νέα μοντέλα ξεφεύγουν από αυτόν τον κανόνα την τελευταία δεκαετία. Οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ τα ξέρετε, και μέσα στο 2021 νομίζουμε πως αυτά θα αυξηθούν από διαφορετικές μάλιστα εταιρείες!

Η Yamaha έβαλε επίσης IMU έξι αξόνων, κυρίως γιατί οι IMU έξι αξόνων που μέχρι πριν από 2-3 χρόνια έβρισκες μόνο σε ακριβές superbike έχουν γίνει εξαιρετικά φθηνές και αυτό σημαίνει πολύ καλύτερα ηλεκτρονικά. Μιλάμε για την μονάδα που αντιλαμβάνεται την κλίση της μοτοσυκλέτας και την μεταβολή της γεωμετρίας από τις συμπιέσεις της ανάρτησης κατά την επιβράδυνση και την επιτάχυνση. Είναι η μονάδα που λέει στα ηλεκτρονικά την θέση της μοτοσυκλέτας στον φυσικό χώρο. Η νέα IMU έρχεται από την R1 είναι 50% μικρότερη και 40% ελαφρύτερη και επηρεάζει όλα τα ηλεκτρονικά με… αυτά που λέει: Traction control (Yamaha TCS), αντισπίν (Yamaha SCS) αντί-σούζα (Yamaha LIF) και το ABS (Yamaha BC).

Τα δύο πρώτα απαρτίζουν το traction control ουσιαστικά που ρυθμιζόμενα σε τρία επίπεδα μπορούν να δώσουν στον αναβάτη την δυνατότητα να σπινάρει στην σαν γυαλί άσφαλτο της Ελλάδας και να στηρίζεται σε ένα επιπλέον χέρι βοήθειας για ασφάλεια. Το θέμα είναι πως στην εποχή μας τα ηλεκτρονικά αυτά ξεφεύγουν από την ασφάλεια και για πρώτη φορά αρχίζουν να σου προσφέρουν παιχνίδι με μικρότερο ρίσκο χωρίς να αντικαθιστούν τις ικανότητες του αναβάτη ή να δρουν ακόμη και αντίθετα με αυτές. Θέλουμε να δούμε αν τουλάχιστον ένα από τα επίπεδα που έβαλε η Yamaha στο Tracer είναι προς αυτή την κατεύθυνση.

Τρία επίπεδα υπάρχουν και για τον έλεγχο της σούζας, με το πρώτο να είναι λογικά το λιγότερο παρεμβατικό, αν και εδώ κάτι μας λέει πως για να κάνεις τις σούζες που με τόση ευκολία πραγματοποιεί το Tracer και υπόσχεται το νέο με την αύξηση της ροπής, θα πρέπει να το απενεργοποιήσεις τελείως… θα δούμε, πάντως η Yamaha σου επιτρέπει να φτιάξεις την δική σου κατάσταση λειτουργείας από τα παραπάνω συστήματα και να την αποθηκεύσεις έχοντας συνολικά 48 συνδυασμούς να επιλέξεις.

Στα φρένα έχεις επίσης δύο επιλογές με την BC1 να είναι η βασική που ξέρεις από πριν και με την BC2 να αξιοποιεί τα δεδομένα της IMU προσαρμόζοντας το φρενάρισμα στην κλίση της μοτοσυκλέτας. Αυτό η Yamaha το αναφέρει ως δεδομένο που έχει να κάνει με την ασφάλεια και όχι… με το παιχνίδι. Μένει να δούμε αν τα νέα φρένα στην λειτουργία BC2 αναβαθμίζουν το trail-braking σε νέο επίπεδο λοιπόν, επιτρέποντας να φρενάρεις πιο αργά με περισσότερη ασφάλεια στην ασταθή πρόσφυση που έχουν οι δημόσιοι δρόμοι. Μένει κι αυτό κάτι που θέλουμε να δούμε στην πράξη.

Όλα αυτά ομαδοποιούνται σε τέσσερις καταστάσεις λειτουργίας με την πρώτη να είναι προσανατολισμένη στην γρήγορη οδήγηση και την τέταρτη στις βρόχινες συνθήκες, δηλαδή τις πιο ασφαλείς.

Υπάρχει και cruise control που μπορεί να μπει από τα 50km/h με 4η και να αυξηθεί με βήμα 2km από τα αντίστοιχα κουμπιά, που η Yamaha πάντα φτιάχνει λίγο πιο μεγάλα από αυτό που κάνει ο ανταγωνισμός.

Όπως θα έχετε διαβάσει στην ανάλυση του MT-09 έχουμε νέο ride-by-wire που είναι και από τα σημεία που η Yamaha έχει παλέψει να αναβαθμίσει από την πρώτη γενιά. Τώρα έρχεται από την νέα R1, αν και επαναλαμβανόμαστε από όσα γράφαμε εδώ, και Yamaha Chip Controlled Throttle (YCC-T) αντιλαμβάνεται με περισσότερη ακρίβεια τι κάνει ο αναβάτης, με βάση τον αισθητήρα APSG. Ταυτόχρονα με όλα αυτά και εξαιτίας τους, η Yamaha δίνει καλύτερη αυτονομία από το ίδιο ρεζερβουάρ. Αυτό δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση γιατί οι νέες προδιαγραφές αυστηρότερων ρύπων απαιτούν καλύτερη καύση, και καλύτερη καύση σημαίνει καλύτερη απόδοση του κινητήρα προφανώς. Η Yamaha μας δίνει νούμερο και για αυτό, 9% μεγαλύτερη οικονομία που μαντέψτε: Μένει να το μετρήσουμε στην πράξη!

Μεγαλύτερη ροπή και ιπποδύναμη έφεραν και αλλαγές στις σχέσεις του κιβωτίου για την 1η και την 2ακαι απαίτησαν και βελτίωση του συμπλέκτη ενώ πάλι για τους ρύπους άλλαξε η τροφοδοσία και η εξαγωγή. Μαζί μειώθηκε και το βάρος από τον συλλέκτη με την εξάτμιση να ζυγίζει 1.400 κιλά λιγότερα που επίσης έχει άμεσο αντίκτυπο στην συγκέντρωση των μαζών που λέγαμε πιο πάνω.

Σημείο που θα δεχτεί κριτική το νέο Tracer πέρα από την νέα εμφάνιση είναι και οι ξεχωριστές TFT οθόνες που φυσικά και χρειάζονται για να ρυθμίζεις όλα τα ηλεκτρονικά, αλλά η εμπειρία έχει δείξει πως οι δύο ξεχωριστές οθόνες κουράζουν και αποσπούν την προσοχή στην γρήγορη οδήγηση, οπότε το μενού είναι αυτό που μπορεί να εξαλείψει το μειονέκτημα και είμαστε σίγουροι πως η Yamaha το έχει λάβει υπόψη της αυτό. Έτσι οι βασικές πληροφορίες είναι όλες αριστερά με στροφόμετρο σε μορφή μπάρας και ψηφιακό κοντέρ, ενώ η δεξιά οθόνη χωρίζεται στα 4 και σου δείχνει όλες τις πληροφορίες ταξιδιού ταυτόχρονα.

Ο φωτισμός είναι LED παντού και οι εμπρός προβολείς που επίσης συγκεντρώνουν τον σχολιασμό, έχουν ο ένας την μεσαία και ο άλλος την μεγάλη σκάλα. Τα φώτα θέσης, επίσης LED μπαίνουν στο φέρινγκ και τονίζουν τον σπορ χαρακτήρα του νέου Tracer.

Στην ανάρτηση βλέπουμε ένα πιρούνι διαμέτρου 41mm που είναι κοντύτερο κατά 30mm και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ πίσω με μοχλικό που ενεργεί στο -όπως είπαμε- νέο και μακρύτερο ψαλίδι.

Η θέση οδήγησης προσαρμόζεται αρκετά με τα ρυθμιζόμενα μαρσπιέ κατά 15mm πάνω-κάτω όταν 15mm χαμηλότερα από το προηγούμενο μοντέλο είναι και η σέλα. Το τιμόνι μπορεί να πάει 9mm μπροστά και 4mm πιο ψηλά βάζοντας τα καβαλέτα ανάποδα που σημαίνει πως με όλα αυτά έχεις 8 διαφορετικούς συνδυασμούς για την γεωμετρία της θέσης οδήγησης. Καθόλου άσχημα!

Η ζελατίνα είναι νέα, ρυθμιζόμενη σε δέκα στάδια των 5mm που συνολικά μπορεί να αλλάξει κατά 50mm ενώ οι τεράστιες χούφτες δεν έφυγαν αλλά το σχήμα τους βελτιώθηκε όπως και ο όγκος.

Πολυαναμενόμενο λοιπόν το νέο Tracer 9 και Tracer 9 GT της Yamaha θα έρθει σε δύο νέα χρώματα το “Redline” και το “Tech Kamo” και θα έρθει τον Μάρτιο του 2021 στην ευρώπη!

Στην έκδοση GT έχουμε και τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις με ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδες που περεταίρω αξιοποιούν την νέα IMU! Θα προσαρμόζονται σε δύο καταστάσεις λειτουργείας την A1 για γρήγορη οδήγηση και την A-2 για ταξίδια και μάλιστα σε επαρχιακούς δρόμους με λακκούβες…  

 Το quickshifter δουλεύει προς κάθε κατεύθυνση ενώ η IMU θα αξιοποιείται και στα φώτα ενεργοποιώντας τα φώτα στροφής με βάση την κλίση της μοτοσυκλέτας ξεκινώντας από ελάχιστο τις 7 μοίρες φωτίζοντας καλύτερα το εσωτερικό της στροφής. Θερμαινόμενα γκριπ και αποκλειστικά χρώματα ολοκληρώνουν την GT έκδοση που θα γίνει ταυτόχρονα διαθέσιμη και αυτή τον Μάρτιο του 2021.

 

Δείτε μία πλήρη Gallery φωτογραφιών του νέου Tracer 9:

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ
Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2025

Στις 23 Οκτωβρίου 2011 ο κόσμος του MotoGP πάγωσε. Ο Marco Simoncelli το όνομα που όλοι μας πιστεύαμε πως θα είναι ο επόμενος απόλυτος διεκδικητής των MotoGP, ο νεαρός αναβάτης που ο Rossi έβλεπε ως συνεχιστή του, έχοντας προλάβει να γίνει ήδη ένας από του πιο αναγνωρίσιμους αναβάτες της σύγχρονης εποχής, έχασε τη ζωή του στη διάρκεια του Grand Prix της Μαλαισίας, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που παραμένει αισθητό ακόμη και σήμερα. Ο “Super Sic”, όπως τον γνώριζε όλος ο κόσμος, δεν υπήρξε απλώς ένας εξαιρετικός αναβάτης ήταν μια προσωπικότητα που οι αγώνες μοτοσυκλέτας χρειαζόντουσαν και μάλιστα χρειάζονται ακόμη. Είχε τεράστιο πάθος και ανεπιτήδευτη αγάπη για τους αγώνες, με μία πρέζα χιούμορ που έλκυε ακόμη και τους οπαδούς άλλων αναβατών!

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, η μνήμη του συνεχίζει να ζει δυνατά χωρίς να έχει προλάβει να γεμίσει με ρεκόρ ή να φορτώσει τα στατιστικά, τέτοια ήταν η αγάπη του κόσμου και η καθολική του αποδοχή από όλους, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όχι μόνο στα MotoGP αλλά και γενικά στον μηχανοκίνητο αθλητισμό!

Ο Simoncelli ήταν φτιαγμένος από υλικό που δεν μετριέται σε τίτλους και στατιστικά. Το ανέμελο μαλί κάτω από το κράνος, το σπινθηροβόλο βλέμμα και εκείνο το απίστευτο πάθος για μάχη, που έκανε κάθε γύρο του MotoGP να θυμίζει κάτι από άλλες εποχές. Ήταν αγνός αγωνιστής, με μια ιταλική τρέλα που δεν μπορούσε, ούτε ήθελε, να κρύψει.

Super Sic 58 – The Legacy
Ονοματεπώνυμο: Marco Simoncelli
Ημερομηνία γέννησης: 20 Ιανουαρίου 1987, Cattolica, Ιταλία
Θάνατος: 23 Οκτωβρίου 2011, Sepang, Μαλαισία
Αριθμός αγώνων GP: 151 (125cc, 250cc, MotoGP)
Νίκες: 14 (12 στο 250cc, 2 στο 125cc)
Παγκόσμιοι τίτλοι: 1 (250
cc, 2008 – Gilera)
Ομάδες:
Matteoni Racing, Metis Gilera, San Carlo Honda Gresini}
Νούμερο: 58 (αποσυρμένο επίσημα από το MotoGP το 2016)

Κληρονομιά:
• Το Misano World Circuit Marco Simoncelli φέρει το όνομά του από το 2012.
• Το Fondazione Marco Simoncelli στηρίζει νέους και οικογένειες σε ανάγκη, συνεχίζοντας το φιλανθρωπικό έργο της οικογένειας.
• Κάθε χρόνο, οι φίλοι του διοργανώνουν στο Misano το “Sic Day”, ένα φεστιβάλ χαράς και μοτοσυκλέτας, όπως το ήθελε εκείνος.
• Το #58 παραμένει σύμβολο πάθους και αυθεντικότητας, ένα νούμερο που θα θυμίζει για πάντα τι σημαίνει να ζεις ως αγωνιζόμενος στην κορυφή της μοτοσυκλέτας

Η καριέρα του εκτοξεύθηκε το 2008, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα 250cc με τη Gilera, χαρίζοντας στην παραπαίουσα τότε Ιταλική μάρκα το τελευταίο της σπουδαίο τρόπαιο. Από τότε, το όνομα “Simoncelli” έγινε συνώνυμο με τον επιθετικό και θεαματικό τρόπο οδήγησης. Ήταν ένα ιδιαίτερο επιθετικό στιλ, από εκείνα που ακόμη και οι αντίπαλοί του δεν χρησιμοποιούσαν αργότερα εναντίον του, ήταν όμως μοιραία και εκείνο που έδωσε το άδοξο τέλος. Όταν ανέβηκε στο MotoGP με τη Honda της ομάδας Gresini, όλοι ήξεραν πως μπροστά τους είχαν έναν από εκείνους τους αναβάτες που ή θα έγραφαν ιστορία ή θα την πλήρωναν ακριβά.

Γνώρισα προσωπικά τον Simoncelli με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Είχε μόλις κερδίσει τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο και βρισκόμασταν στην πίστα δοκιμών της Goodyear-Dunlop, μία μαγευτική τοποθεσία με μία εκπληκτική πίστα όπου φυσικά δεν υπάρχουν κερκίδες, ούτε μπορεί να μπει κανείς άλλος πέρα από τους αναβάτες δοκιμών και τους δημοσιογράφους, στις λίγες φορές που έχει φιλοξενήσει παρουσιάσεις ελαστικών.

Ήμουν για ακόμη μία φορά ο μόνος Έλληνας προσκεκλημένος και είχα μπει να οδηγήσω μαζί με τους Άγγλους δημοσιογράφους που τότε ήταν μία πολυπληθή ομάδα χωρίς Youtubers και Influencers, όλοι τους εξαιρετικά έμπειροι και επίσης όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, με αγωνιστικές περγαμηνές που έφταναν για δύο από αυτούς μέχρι και το BSB! Μπήκαμε με superbike στο session εκείνο και ο Simoncelli με ένα Dorsoduro 750. Αυτό που περισσότερο το έχετε δει να κυκλοφορεί με την ομάδα ΔΙΑΣ, σπάνια δικάβαλο παρότι η ομάδα αυτή έτσι έχει στηθεί και αν θυμάστε από την δοκιμή στο MOTO, δεν ήταν και μία μοτοσυκλέτα που μπορούσε εύκολα να ξεχωρίσει.

Ο Simoncelli ξεκίνησε τελευταίος, πίσω μας και σε λίγους γύρους μας είχε μαζέψει. Εγώ βρισκόμουν τότε σχετικά μπροστά στο γκρουπ, τρίτος κατά σειρά όταν με πέτυχε στο πιο αργό κομμάτι της πίστας, αργό για εμάς. Ανηφορικό εσάκι με θετική κλίση στην μεσαία του στροφή. Ήξερα ότι ήταν πίσω μου και είχα υπολογίσει να κρατηθώ στην έξοδο για να μην τον κόψω και να ανοίξω το γκάζι του GSXR1000R μόλις με περάσει. Μόνος μου στόχος να μείνω πίσω του για λίγο καθώς αμέσως μετά είχαμε άλλες δύο στροφές που μας οδηγούσαν στην ευθεία, οπότε θα προλάβαινα να οδηγήσω τουλάχιστον μισό γύρο πίσω του. Ότι και να έκανε δεν θα μπορούσε να ξεφύγει στην ευθεία με το Dorsoduro 750 από το GSXR1000R!

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ!

Την ώρα που έστριβα την δεύτερη στροφή από το εσάκι, εκείνη την αριστερή με την θετική κλίση, είδα ένα Dorsoduro να πετάγεται πλαγιασμένο μέσα από κερμπ πέρνοντας μαζί του χώματα, πετραδάκια και χόρτα και να προσγειώνεται μπροστά μου με το γόνατο. Πίστεψα ότι απλά έπεφτε μπροστά μου, άφησα το γκάζι και προσευχήθηκα στην Dunlop να κρατήσει το εμπρός ελαστικό που εκείνη την στιγμή του ζητούσες να κάνει κάτι δύσκολο. Μόνο που ο Simoncelli δεν είχε πέσει, ντριφτάρισε στην προσγείωση μέχρι το εξωτερικό κερμπ, εκτός δηλαδή αγωνιστικής γραμμής και πάνω του ακριβώς άνοιξε το γκάζι και με τρόπο που δεν πίστευα πως μπορούσε να γίνει το Dorsoduro 750 σηκώθηκε με το γκάζι, πλάγιασε στην επόμενη δεξιά ξύνοντας τα πάντα και εξαφανίστηκε στα 150 μέτρα της ευθείας πριν τα φρένα της επόμενης αριστερής. Όταν βγήκα στην ευθεία ήταν ήδη περίπου στην μέση και δεν τον έφτασα ποτέ στα φρένα της σπαστής δεξιάς, μίας πολύ ύπουλης στροφής που όταν μάθαινες την πίστα μπορούσες να την πουλήσεις πηγαίνοντας διαγώνια προς την κατηφορική ευθεία πριν από μία απότομη δεξιά όπου είχαν σημειωθεί και αρκετές πτώσεις.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Έχουν περάσει 16 χρόνια από εκείνη την ημέρα, ήμουν τότε ένας νέος συντάκτης, συνομιλώντας με τον επόμενο Valentino Rossi (όπως τον λέγαμε με τον πατέρα του)

Δεν οδηγήσαμε ποτέ μαζί για μισή πίστα, ενώ αμέσως μετά ήμασταν μόνοι μας για τους λίγους γύρους που έμεναν για το υπόλοιπο session. ΌΛΟΙ οι Άγγλοι συνάδελφοι είχαν βγει έξω νωρίτερα ζητώντας από την Dunlop να βγάλει τον Simoncelli γιατί δεν ήθελαν να σκοτωθούν δοκιμάζοντας λάστιχα. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το είχα δει ως απερισκεψία, ήμουν ακόμη εντυπωσιασμένος από το πώς κατάφερε να προσγειωθεί πλαγιασμένος και κυρίως με την λογική ακολουθία της σκέψης του. Πώς δηλαδή πήρε την απόφαση να βγει εκτός πίστας, μέσα από τα κέρμπ! Στο πλαίσιο της συνέντευξης που είχαμε μετά, ξεκίνησα από εκεί: «Πώς το σκέφτηκες αυτό και κυρίως γιατί; Ποιος ο λόγος;» - «Δεν το σκέφτηκα, μου είπε ο Simoncelli, δεν ήταν δηλαδή μία μελετημένη από πριν απόφαση, είχατε πολύ πιο γρήγορες μοτοσυκλέτες οπότε έπρεπε να μην φρενάρω πουθενά για να σας περάσω, ότι ήρθαν οι στροφές και είδα ότι θα έπρεπε να κόψω πολύ για να μείνω πίσω από το GSXR και μετά στην ευθεία να μην μπορώ να προσπεράσω, σκέφτηκα την προσπέραση στην επόμενη στροφή και μου ήρθε πολύ μακριά. Οπότε εκεί που έστριβα την πρώτη δεξιά, το σήκωσα και έκανα την αριστερή εκτός πίστας.

Στην συνέχεια εκείνης της συνέντευξης τον ρώτησα αν οδηγεί στον δρόμο και μου είπε πως όχι γιατί είναι επικίνδυνο και γελάσαμε έπειτα μαζί.

Μπορούσες να το δεις όπως οι Άγγλοι, ως επιθετικό και απερίσκεπτο ή να τον θαυμάσεις ως κάτι εξωπραγματικό και μοναδικό. Διότι αυτό ήταν. Απίστευτα πράος και μαζεμένος όλες τις στιγμές, εκτός από εκείνες που οδηγούσε. Ήμουν τυχερός που τον γνώρισα και μου για λίγο, πολύ λίγο, οδηγήσαμε και μαζί.

Το 2011, με τον αριθμό 58 πάνω στο λευκό fairing, ο Marco έδειχνε πως το μεγάλο του ξέσπασμα ήταν θέμα χρόνου. Πάλευε με τους καλύτερους τότε, με Lorenzo, Stoner, Pedrosa, Rossi κι αν κάποιες φορές οι κινήσεις του ήταν υπερβολικά τολμηρές, είχαν εκείνο το στοιχείο του “πραγματικού αγώνα” που σήμερα θα ξεσήκωνε αντιδράσεις. Δεν υπολόγιζε τίποτα. Οδήγησε πάντα σαν να μην υπήρχε αύριο, και ίσως τελικά γι’ αυτό να έγινε αθάνατος.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
στιγμιότυπο από την ίδια εκείνη ημέρα

Η μοίρα στάθηκε άδικη στη Sepang. Μια πτώση στην πρώτη κιόλας στροφή, ένα ατυχές σημείο επαφής και το όνειρο σταμάτησε απότομα. Ο θάνατός του σε ζωντανή μετάδοση καθώς όλοι οι θεατές κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί βλέποντας το κράνος του να φεύγει, έμεινε για πάντα χαραγμένος στην ιστορία και κανείς, δεν θέλει να το αναπαράγει. Είχε έντονα στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας μάλιστα από την στιγμή που πάνω του έπεσαν οι καλύτεροί του φίλοι εκτός πίστας και ταυτόχρονα ανταγωνιστές την ώρα του αγώνα. Ένας από τους καλύτερους θα σβήσει άδοξα. Όμως εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε κάτι άλλο, ένας θρύλος που κανένας χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Από τότε, το νούμερο 58 έγινε σύμβολο: όχι μόνο του Simoncelli, αλλά κάθε αναβάτη που τρέχει με την καρδιά του.

Η Honda Gresini διατήρησε τη μνήμη του, το Misano World Circuit φέρει πλέον το όνομά του, και κάθε φορά που βλέπεις εκείνη τη λευκοκόκκινη σημαία με τον αριθμό 58, νιώθεις ότι ο “Super Sic” δεν έφυγε ποτέ στ’ αλήθεια. Ζει σε κάθε νέο αναβάτη που ανεβαίνει με πάθος πάνω στη μοτοσυκλέτα, σε κάθε θεατή που ανατριχιάζει όταν ακούει τον κινητήρα να ανεβάζει στροφές.

Ο Simoncelli ήταν ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν χρειάζονται χρόνο για να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Αρκούσαν λίγες σεζόν για να αλλάξει την ψυχή των GP, για να θυμίσει σε όλους μας πως οι αγώνες δεν είναι μόνο νίκες, είναι άνθρωποι, πάθος, είναι συναίσθημα.

Και αν σήμερα κοιτάξεις τον ουρανό πάνω από το Misano, κάπου ανάμεσα στις στροφές της ιστορίας θα δεις τον Marco να γελά, με εκείνο το ανέμελο βλέμμα που λέει:

“Corri forte, ma divertiti – τρέξε δυνατά, αλλά απόλαυσέ το.”