Casey Stoner: Πληρώνει το τίμημα του πρωταθλητισμού

Οι σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία του από τους συνεχείς τραυματισμούς
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/12/2019

Ο αθλητισμός είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να κάνει κάποιος για να διατηρήσει το σώμα του σε άριστη φυσική κατάσταση. Αντιθέτως ο πρωταθλητισμός, απαιτεί να αγγίξεις και τις περισσότερες φορές να ξεπεράσεις τα όρια του σώματός σου και αυτό με τη σειρά του μπορεί να δημιουργήσει χρόνια προβλήματα υγείας. Και δεν αναφερόμαστε μόνο σε δυναμικά αθλήματα όπως το επαγγελματικό box, που οι χρόνιοι πονοκέφαλοι είναι το συνηθισμένο “φιλοδώρημα” στους αθλητές για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Οι αγώνες με μοτοσυκλέτα σε επίπεδο πρωταθλητισμού δεν αποτελούν εξαίρεση, σε αυτόν τον κανόνα. Μία από τις πολλές περιπτώσεις που μπορούμε να φέρουμε ως χαρακτηρισικό παράδειγμα είναι και του Casey Stoner. Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής των MotoGP, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Rusty’s Garage, αποκάλυψε το σοβαρό χρόνιο πρόβλημα υγείας που του έχουν προκαλέσει οι τραυματισμού που είχε έως τώρα. Σύμφωνα με τον Αυστραλό, τα πλευρά του μετατοπίζονται από τη θέση τους τόσο εύκολα, που ακόμα και μια σύντομη βόλτα με μοτοσυκλέτα στο δρόμο, μπορεί να τον αναγκάσει να μείνει σε ακινησία για πολλές μέρες. Κι αυτό διότι η μετατόπιση των πλευρών σπρώχνει την σπονδυλική του στήλη, η οποία έχει καταστραμμένους δίσκους ανάμεσα στους σπονδύλους και χτυπάει το νεύρο. “Αν οδηγήσω μοτοσυκλέτα ή κάνω kart, θα είμαι δέκα μέρες καθισμένος στον καναπέ – στην καλύτερη περίπτωση 4-5 μέρες, κάτι που κάνει δύσκολη και τη ζωή  της γυναίκας μου! Δεν μπορώ να κάνω τίποτα από αυτά που μου αρέσουν και δεν μπορώ να προπονηθώ για να διατηρήσω καλή φυσική κατάσταση ” είπε ο Stoner και συνέχισε: “Τελευταία φορά που καβάλησα μοτοσυκλέτα ήταν πριν δέκα μήνες σε μια βόλτα με φίλους στους δρόμους της Αμερικής. Τίποτα το φοβερό – ούτε πιέσαμε, αλλά αυτό αρκούσε για να με καθηλώσει στον καναπέ για πολλές μέρες. Πραγματικά γρήγορα σε πίστα έχω να οδηγήσω από τα τεστ της Ducati στη Sepang το 2018. Τον τελευταίο καιρό ακολουθώ μια νέα αγωγή και έχω δει βελτίωση, αλλά δεν είμαι ακόμα σε θέση να κάνω έντονες ασκήσεις ή δραστηριότητες”.

Θυμίζουμε πως ο Stoner είχε περάσει και άλλο ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής καριέρας του, καθώς του προκαλούσε ατονία η λακτόζη. Το συγκεκριμένο πρόβλημα παρουσιάζεται συχνά σε πολλούς αθλητές μετά την ηλικία των 20 ετών, λόγω των συμπληρωμάτων πρωτεΐνης που παίρνουν. Ο ανθρώπινος οργανισμός χάνει τη δυνατότητά του να διασπά τη λακτόζη που περιέχει το γάλα και τα παράγωγά του, όπως οι σκόνες πρωτεΐνης από γάλα (εξαιρείται το γιαούρτι και τα τυριά που είναι προϊόντα ζύμωσης), με αποτέλεσμα να δημιουργούν συμπτώματα “βαρυστομαχιάς” και γενικά ατονία. Όμως εκείνο το πρόβλημα διαγνώστηκε και λύθηκε, με το Stoner να επιστρέφει στην δράση και να κερδίζει άλλο ένα πρωτάθλημα στα MotoGP με την Repsol Honda.       

EICMA - Roof DJagger 2026: Κράνος χωρίς λουράκι, που ανοίγει από πίσω

Η γαλλική εταιρεία παρουσίασε μια εναλλακτική πρόταση συγκράτησης του κράνους στο κεφάλι του αναβάτη
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/11/2025

Το νέο κράνος της εταιρείας Roof ανοίγει από το πίσω μέρος, ώστε να μπορεί να φορεθεί στο κεφάλι του αναβάτη, ενώ δεν διαθέτει ιμάντα για να δεθεί!

Η Roof επανεξετάζει τον τρόπο λειτουργίας ενός κράνους μοτοσυκλέτας, με το DJagger να διαθέτει ένα καινοτόμο σχεδιασμό που καταργεί εντελώς τον παραδοσιακό ιμάντα για το πηγούνι.

 

 

 

Η Roof κατασκευάζει ήδη κράνη που το προστατευτικό μέρος για το πιγούνι μπορεί να περιστραφεί για 180 μοίρες, όμως η εταιρεία τολμά για πρώτη φορά να φτιάξει ένα κράνος χωρίς λουράκι δεσίματος.

Roof

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε ένα τέτοιο κράνος, καθώς η Voss είχε λανσάρει το κράνος RS1.0 το 2017 με παρόμοιο μηχανισμό, όμως μάλλον το πρωτοποριακό κράνος δεν τα πήγε πολύ καλά στο εμπορικό κομμάτι και η εταιρεία έχει διακόψει την λειτουργία της.

Πάμε πίσω στο Roof DJagger, που έχει φινίρισμα από ανθρακονήματα και ο ιδιοκτήτης πρέπει απλά να ανοίξει το πίσω μέρος του κράνους για το φορέσει ή να το βγάλει.

Το κάλυμμα έχει έναν πολύπλοκο μηχανισμό με μεντεσέ που κινεί το πίσω μέρος του κράνους και το ανασηκώνει. Μόλις ανοίξει πλήρως, ο αναβάτης μπορεί να βγάλει ή να βάλει το κράνος.

Η κατασκευάστρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι αυτή η λύση προσφέρει μια σειρά από οφέλη στον αναβάτη, όπως αύξηση της άνεσης και μείωση του θορύβου, ενώ αν ο αναβάτης φοράει γυαλιά δεν χρειάζεται να τα βγάλει, αφού το κράνος τοποθετείται στο πρόσωπο και όχι στο κεφάλι.

Το DJagger βρίσκεται στο στάδιο του πρωτοτύπου και των δοκιμών και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό στην EICMA την περασμένη εβδομάδα. Δεν είναι ακόμη γνωστό αν το κράνος θα κυκλοφορήσει στην αγορά ή ποια θα είναι η λιανική του τιμή.

Ετικέτες