Επίσημα ο Miller στην Ducati to 2021!

Ανακοινώθηκε πριν από λίγο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/5/2020

Με μια ανακοίνωση, η Ducati Corse επισημοποίησε αυτό που κυκλοφορούσε ως φήμη μέχρι πριν λίγο καιρό, επιβεβαιώνοντας ότι ο Jack Miller θα είναι ένας από τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας για τα MotoGP από το 2021. Το συμβόλαιό του θα έχει ισχύ για την επόμενη χρονιά, με προοπτική ανανέωσης για το 2022.

Ο 25χρονος αναβάτης θα είναι ο τρίτος Αυστραλός που θα οδηγεί για τους "Κόκκινους", μετά τον Troy Bayliss και τον Casey Stoner. Ο Miller είχε κάνει το ντεμπούτο του το 2015 σε ηλικία 20 ετών, ενώ άρχισε να τρέχει με Ducati το 2018 για λογαριασμό της δορυφορικής Pramac Racing Team. Πέρσι τερμάτισε στην όγδοη θέση της βαθμολογίας, έχοντας ανέβει πέντε φορές στο βάθρο.

"Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Paolo Campinoti, Francesco Guidotti και όλη της ομάδα της Pramac για την υποστήριξη όλο αυτό το διάστημα", δήλωσε ο Miller. "Είναι τιμή για μένα να συνεχίσω στα MotoGP με το εργοστάσιο από το Borgo Panigale και τους ευχαριστώ όλους για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν, δίνοντάς μου αυτή την ευκαιρία."

O CEO της Ducati, Claudio Domenicali, είπε κι αυτός με τη σειρά του ότι "από τότε που πήγε στην Pramac, ο Jack εξελισσόταν σταθερά, αποδεικνύοντας ότι είναι ένας από τους ταχύτερους και πιο ταλαντούχους αναβάτες στο πρωτάθλημα. Είμαστε ευτυχείς που συμφώνησε να οδηγεί το Desmosedici GP της Ducati Team για του χρόνου. Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Jack έχει ό,τι χρειάζεται για να παλέψει με συνέπεια, ξεκινώντας φέτος με το GP20 της Pramac Racing Team, κάνοντας του χρόνου ένα μεγάλο βήμα μπροστά."

Η ανακοίνωση αυτή ήρθε ως φυσική συνέχεια της είδησης που δημοσιεύσαμε χθες, σχετικά με το ότι ο Petrucci δεν θα βρίσκεται στην ομάδα της Ducati για το 2021, με το θέμα πάντως του Dovizioso να εξακολουθεί να μένει ανοιχτό. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι σχετικά με το ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του Miller στην Pramac και πάνω σ' αυτό τοποθετήθηκε το αφεντικό της ομάδας, Francesco Guidotti. Σύμφωνα λοιπόν με τις δηλώσεις του, παρά τις έντονες φήμες για υπογραφή του πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή της Moto3, Jorge Martin, ο ίδιος θεωρεί ότι μια τέτοια συμφωνία είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι χρειάζεται ένα "θαύμα" για να γίνει αυτό, καθώς τόσο η Honda όσο και η ΚΤΜ δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον στο να φέρουν τον 22χρονο αναβάτη στα MotoGP.΄Ο Guidotti όμως υπέδειξε πέντε αναβάτες από την Moto2 που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την θέση στην ομάδα του. "Υπάρχει ο Jorge Martin, ο Lorenzo Baldassarri, ο Enea Bastianini, o Jorge Navaro, ενώ μέχρι πρότινος ήταν στην λίστα και ο Alex Marquez. Είναι μερικοί αξιόλογοι αναβάτες. Τις τελευταίες μέρες με παίρνουν τηλέφωνο πολλοί δημοσιογράφοι σχετικά με τον Jorge Martin, αλλά για να είμαι ειλικρινής, η Ducati είναι αυτή που συζητά με τους νέους αναβάτες και απ' όσο γνωρίζω, δεν έχει καταλήξει με κανέναν."

O Jorge Martin αποτελεί μήλο της έριδος ανάμεσα στην Ducati, την Honda και την ΚΤΜ

 

Παράλληλα, ο Guidotti είπε πως είναι πολύ πιθανό ο πρώην πρωταθλητής της Moto2, Francesco Bagnaia να παραμείνει στην ομάδα και του χρόνου. Ο Ιταλός είχε μια δύσκολη πρώτη χρονιά, αλλά ένα σερί καλών αποτελεσμάτων στο τέλος συν τις πολύ καλές επιδόσεις του στις δοκιμές πριν την αρχή της σεζόν, εξασφάλισαν περισσότερο χρόνο στον Bagnaia για να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.