MotoE Cup: Παραπαίει ο θεσμός

Ακυρώθηκε και ο αγώνας του Le Mans
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/3/2019

Όπως είχατε διαβάσει και πριν από λίγες μέρες, η φωτιά που ξέσπασε στα πιτς της Jerez –και πιο συγκεκριμένα στις εγκαταστάσεις για το κύπελλο των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της MotoE κατηγορίας- οδήγησε στην ακύρωση της διοργάνωσης του πρώτου αγώνα στην ίδια πίστα, ενώ λίγο αργότερα εκδόθηκε και δελτίο τύπου από την FIM, το οποίο έκανε λόγο για πραγματοποίηση τελικά του θεσμού, αλλά σε διαφορετικές ημερομηνίες.
Το τι προκάλεσε την φωτιά είναι ακόμη υπό διερεύνηση από το τοπικό αστυνομικό τμήμα, αλλά σύμφωνα με την Dorna η φωτιά οφείλεται σε κάποιο βραχυκύκλωμα, για το οποίο δεν έχουν βρεθεί ακόμη τα αίτια. Ο σπινθήρας του βραχυκυκλώματος έκανε τις μπαταρίες του φορτιστή να πάρουν φωτιά, ενώ οι μοτοσυκλέτες δεν ήταν συνδεδεμένες σε αυτόν. Παρ' όλα αυτά και οι 18 μοτοσυκλέτες, μαζί με τον εξοπλισμό των ομάδων καταστράφηκαν, με αποτέλεσμα οι τεχνικοί και οι ομάδες να οδηγηθούν σε έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να ξεκινήσουν οι αγώνες το συντομότερο δυνατό.
Σήμερα όμως οι διοργανωτές ενημέρωσαν πως μετά τον αγώνα της Jerez που ήταν προγραμματισμένος για τις 5 Μαΐου,  ακυρώνεται και ο αγώνας του Le Mans, που αποτελούσε το δεύτερο event στο αγωνιστικό ημερολόγιο της MotoE για τις 19 Μαΐου. Πλέον, βάσει του αρχικού προγραμματισμού, οι εναπομείναντες αγώνες είναι στο Sachsenrin στις 7 Ιουλίου, στο Red Bull Ron στις 11 Αυγούστου και στο Misano στις 15 Σεπτεμβρίου. Προφανώς οι διοργανωτές να κοιτούν τώρα και άλλες ημερομηνίες και άλλες πίστες που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν τους αγώνες της MotoE, με τέσσερις πιθανές επιλογές: Το Assem, το Brno, το Silverstone και την Aragon. Όπως και να έχει όμως, η εκκίνηση της κατηγορίας δεν πρόκειται να γίνει πριν τον Ιούνιο.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες