Ο Nicky Hayden στο ΑΜΑ Hall of Fame

Ο "θρύλος" παραμένει ζωντανός
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/12/2018

O Nicky Hayden, αναμφίβολα είναι ένας από τους αναβάτες που δεν πρόκειται να ξεχαστούν ποτέ. Όχι μόνο για τον παγκόσμιο τίτλο που κατέκτησε το 2006, ούτε για το πρωτάθλημα στο AMA Superbike το 2002, ούτε και για τον τραγικό τρόπο με τον οποίο έχασε τη ζωή του τόσο άδικα. Ο Hayden θα παραμείνει ζωντανός στη μνήμη τόσο για το ταλέντο του, όσο και για το ήθος του ως αναβάτης και ως άνθρωπος. Αυτό ήταν και το βασικό χαρακτηριστικό του καθ' όλη την διάρκεια της καριέρας του, αφήνοντας ανεξίτηλο στο χρόνο το στίγμα του "Kentucky Kid", όπως ήταν το παρατσούκλι του.
Αυτή η αναγνώριση ήρθε πρόσφατα και μέσω μιας ακόμη διάκρισης, καθώς ο Hayden θεωρείται πλέον και επίσημα μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame. Το όνομα του Hayden ήταν ένα από τα έξι που προστέθηκαν στην σχετική λίστα, μαζί με το αγωνιζόμενο στην ταχύτητα Terry Cunningham, τον stuntman Gary Davies, τον μηχανικό αγώνων Skip Eaken, των αγωνιζόμενο από τα Flat-Track Clifford "Corky" Keener και την γυναίκα αγωνιζόμενη Mary McGee.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η προσφορά του Hayden αναγνωρίζεται και τιμάται δημόσια από την ΑΜΑ, καθώς πέρσι το βραβείο AMA Horizon μετονομάστηκε σε Nicky Hayden AMA Horizon Award, ως φόρος τιμής στον αναβάτη που ήταν ο πρώτος που το παρέλαβε το 1997, ως αγωνιζόμενος τότε στα flat track.


Παράλληλα παρουσιάστηκαν και δύο μοτοσυκλέτες Honda που αποτελούν έναν φόρο τιμής στα επιτεύγματα του Hayden. Πιο συγκεκριμένα, η Honda Αμερικής δώρισε δύο μοτοσυκλέτες, ένα CBR1000RR του '18 κι ένα XR650L επίσης του '18, στις οποίες έγινε customizing από τους Tony Prust της Analog Motorcycles και Jason LeCavalier από την Artistimo Customs. Το CBR είναι βαμμένο στα χρώματα της Repsol Honda, ενώ το XR δέχτηκε πολλές μετατροπές για να μετουσιωθεί σε ένα street tracker. Μέσα στο 2019 οι μοτοσυκλέτες θα ταξιδέψουν σε επιλεγμένες διοργανώσεις και θα είναι εκτεθειμένες στο AMA Motorcycle Hall of Fame, στις εγκαταστάσεις της AMA στο Ohio, ενώ στο τέλος θα βγουν σε δημοπρασία προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για το ίδρυμα American Motorcycle Foundation.


Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι στη μνήμη του αλησμόνητου αναβάτη, που έχασε τη ζωή του σε ατύχημα που ενεπλάκη κάνοντας ποδήλατο στην περιοχή του Rimini στην Ιταλία, είχε στηθεί κι ένα μνημείο ακριβώς στο σημείο που έγινε το συμβάν, υπό την επίβλεψη του δήμου του Misano ο οποίος παραχώρησε και το χώρο που έχει την ονομασία "Ο κήπος του Nicky Hayden". Επίσης ένα μπρούτζινο άγαλμα του Nicky Hayden είχε στηθεί και στο Owensboro του Kentucky τον Ιούνιο που μας πέρασε, την ιδιαίτερη πατρίδα του Αμερικανού αναβάτη, θέλοντας έτσι οι συμπατριώτες του να τιμήσουν και να κρατήσουν ζωντανή την παράδοση του Nicky.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.