Ο Phil Read νίκησε τον κορωνοϊό

Πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/4/2020

Ο ζωντανός θρύλος των GP, ο Phil Read, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι ένας πραγματικός μαχητής, όχι μόνο μέσα στις πίστες, αλλά και στην πραγματική ζωή, δίνοντας ίσως την πιο δύσκολη μάχη της ζωής του, απέναντι στον κορωνοϊό.

Ο οκτώ φορές νικητής του Osle of Man TT και πολυπρωταθλητής των GP, ανακοινώθηκε ότι είναι πλέον καλά στην υγεία του, αν και εξακολουθεί να χρειάζεται οξυγόνο. Ο Read έπασχε ήδη από υποκείμενο νόσημα στο αναπνευστικό του σύστημα, γεγονός που καθιστούσε άκρως επικίνδυνη την μόλυνσή του από τον κορωνοϊό, κάνοντας όμως και την ανάρρωσή του ακόμη πιο εντυπωσιακή!

Ο Read πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο του Canterbury στο οποίο νοσηλευόταν, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι στην θεραπευτική του αγωγή χρησιμοποιήθηκε φάρμακο που έχει κατασκευαστεί για την καταπολέμηση της ελονοσίας.

Ο ίδιος, μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο και από το οικείο περιβάλλον του σπιτιού του, δήλωσε: "Μόλις πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο του Canterbury και ξεφορτώθηκα αυτό τον καταραμένο ιό! Όμως, χρειάζομαι ακόμη οξυγόνο για πνευμόνια μου, διότι πάσχω από COPD (χρόνια αποφρακτική νόσο των πνευμόνων). Ξέρω όμως από την εμπειρία μου τι θα με βοηθήσει για να το ξεπεράσω τελείως."

Ο Read έτρεξε στα Grand Prix από το 1961 μέχρι το 1976, για λογαριασμό των MV Agusta, Gilera και Yamaha, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήταν επίσης και εξαιρετικός αναβάτης στους αγώνες σε δημόσιους δρόμους, όπως το Isle of Man (όταν συμπεριλαμβανόταν ακόμη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα). Έτρεξε σε 14 αγώνες του ΤΤ, πετυχαίνοντας οκτώ νίκες.

Σήμερα, ο Phil Read ζει στο Canterbury στο Kent, περνώντας τα καλοκαίρια του σε πίστες ανά την Ευρώπη, κάνοντας επιδείξεις με μερικές από τις αγωνιστικές του μοτοσυκλέτες. Μετά τον θάνατο του John Surtees στις 10 Μαρτίου του 2017, ο Read είναι πλέον ο γηραιότερος εν ζωή παγκόσμιος πρωταθλητής των 500cc GP.

Εμείς από την μεριά μας, να του ευχηθούμε περαστικά και ό,τι καλύτερο για την συνέχεια, μέσα από αυτό το υπέροχο αγωνιστικό πνεύμα που τον διακατέχει.

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες