Ο Phil Read νίκησε τον κορωνοϊό

Πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/4/2020

Ο ζωντανός θρύλος των GP, ο Phil Read, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι ένας πραγματικός μαχητής, όχι μόνο μέσα στις πίστες, αλλά και στην πραγματική ζωή, δίνοντας ίσως την πιο δύσκολη μάχη της ζωής του, απέναντι στον κορωνοϊό.

Ο οκτώ φορές νικητής του Osle of Man TT και πολυπρωταθλητής των GP, ανακοινώθηκε ότι είναι πλέον καλά στην υγεία του, αν και εξακολουθεί να χρειάζεται οξυγόνο. Ο Read έπασχε ήδη από υποκείμενο νόσημα στο αναπνευστικό του σύστημα, γεγονός που καθιστούσε άκρως επικίνδυνη την μόλυνσή του από τον κορωνοϊό, κάνοντας όμως και την ανάρρωσή του ακόμη πιο εντυπωσιακή!

Ο Read πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο του Canterbury στο οποίο νοσηλευόταν, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι στην θεραπευτική του αγωγή χρησιμοποιήθηκε φάρμακο που έχει κατασκευαστεί για την καταπολέμηση της ελονοσίας.

Ο ίδιος, μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο και από το οικείο περιβάλλον του σπιτιού του, δήλωσε: "Μόλις πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο του Canterbury και ξεφορτώθηκα αυτό τον καταραμένο ιό! Όμως, χρειάζομαι ακόμη οξυγόνο για πνευμόνια μου, διότι πάσχω από COPD (χρόνια αποφρακτική νόσο των πνευμόνων). Ξέρω όμως από την εμπειρία μου τι θα με βοηθήσει για να το ξεπεράσω τελείως."

Ο Read έτρεξε στα Grand Prix από το 1961 μέχρι το 1976, για λογαριασμό των MV Agusta, Gilera και Yamaha, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήταν επίσης και εξαιρετικός αναβάτης στους αγώνες σε δημόσιους δρόμους, όπως το Isle of Man (όταν συμπεριλαμβανόταν ακόμη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα). Έτρεξε σε 14 αγώνες του ΤΤ, πετυχαίνοντας οκτώ νίκες.

Σήμερα, ο Phil Read ζει στο Canterbury στο Kent, περνώντας τα καλοκαίρια του σε πίστες ανά την Ευρώπη, κάνοντας επιδείξεις με μερικές από τις αγωνιστικές του μοτοσυκλέτες. Μετά τον θάνατο του John Surtees στις 10 Μαρτίου του 2017, ο Read είναι πλέον ο γηραιότερος εν ζωή παγκόσμιος πρωταθλητής των 500cc GP.

Εμείς από την μεριά μας, να του ευχηθούμε περαστικά και ό,τι καλύτερο για την συνέχεια, μέσα από αυτό το υπέροχο αγωνιστικό πνεύμα που τον διακατέχει.

 

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.