Ο Phil Read νίκησε τον κορωνοϊό

Πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/4/2020

Ο ζωντανός θρύλος των GP, ο Phil Read, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι ένας πραγματικός μαχητής, όχι μόνο μέσα στις πίστες, αλλά και στην πραγματική ζωή, δίνοντας ίσως την πιο δύσκολη μάχη της ζωής του, απέναντι στον κορωνοϊό.

Ο οκτώ φορές νικητής του Osle of Man TT και πολυπρωταθλητής των GP, ανακοινώθηκε ότι είναι πλέον καλά στην υγεία του, αν και εξακολουθεί να χρειάζεται οξυγόνο. Ο Read έπασχε ήδη από υποκείμενο νόσημα στο αναπνευστικό του σύστημα, γεγονός που καθιστούσε άκρως επικίνδυνη την μόλυνσή του από τον κορωνοϊό, κάνοντας όμως και την ανάρρωσή του ακόμη πιο εντυπωσιακή!

Ο Read πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο του Canterbury στο οποίο νοσηλευόταν, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι στην θεραπευτική του αγωγή χρησιμοποιήθηκε φάρμακο που έχει κατασκευαστεί για την καταπολέμηση της ελονοσίας.

Ο ίδιος, μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο και από το οικείο περιβάλλον του σπιτιού του, δήλωσε: "Μόλις πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο του Canterbury και ξεφορτώθηκα αυτό τον καταραμένο ιό! Όμως, χρειάζομαι ακόμη οξυγόνο για πνευμόνια μου, διότι πάσχω από COPD (χρόνια αποφρακτική νόσο των πνευμόνων). Ξέρω όμως από την εμπειρία μου τι θα με βοηθήσει για να το ξεπεράσω τελείως."

Ο Read έτρεξε στα Grand Prix από το 1961 μέχρι το 1976, για λογαριασμό των MV Agusta, Gilera και Yamaha, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήταν επίσης και εξαιρετικός αναβάτης στους αγώνες σε δημόσιους δρόμους, όπως το Isle of Man (όταν συμπεριλαμβανόταν ακόμη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα). Έτρεξε σε 14 αγώνες του ΤΤ, πετυχαίνοντας οκτώ νίκες.

Σήμερα, ο Phil Read ζει στο Canterbury στο Kent, περνώντας τα καλοκαίρια του σε πίστες ανά την Ευρώπη, κάνοντας επιδείξεις με μερικές από τις αγωνιστικές του μοτοσυκλέτες. Μετά τον θάνατο του John Surtees στις 10 Μαρτίου του 2017, ο Read είναι πλέον ο γηραιότερος εν ζωή παγκόσμιος πρωταθλητής των 500cc GP.

Εμείς από την μεριά μας, να του ευχηθούμε περαστικά και ό,τι καλύτερο για την συνέχεια, μέσα από αυτό το υπέροχο αγωνιστικό πνεύμα που τον διακατέχει.

 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες