Rossi και μετά το 2018;

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/9/2016

Η σκέψη και μόνο ότι πλησιάζει η στιγμή που ο Valentino Rossi θα εγκαταλείψει τους αγώνες, προκαλεί ανατριχίλα σ' ολόκληρο το φιλοθεάμον κοινό, ανεξάρτητα αν ανήκουν σ' αυτούς που τον υποστηρίζουν ή σ' αυτούς που δεν θέλουν να τον βλέπουν. Ο Γιατρός, κατά γενική ομολογία, πέρα του ότι είναι συνυφασμένος με τα GP, είναι ο άνθρωπος που άλλαξε την εικόνα του πρωταθλήματος και εκτόξευσε στα ύψη την δημοτικότητα των MotoGP.
Ήδη έχουν γίνει πολλές συζητήσεις για την "επόμενη μέρα" και την επίδραση που θα έχει σ' ολόκληρο το θεσμό μια τέτοια κίνηση, με δεδομένο μάλιστα ότι το συμβόλαιο του Rossi λήγει το 2018 (μετά την ανανέωση που υπέγραψε στην αρχή της σεζόν για δύο ακόμη χρόνια με την Movistar Yamaha).
Μια πρόσφατη συνέντευξη όμως του Silvano Galbusera, του αρχιμηχανικού του Γιατρού, αφήνει ένα παράθυρο ελπίδας. Πιο συγκεκριμένα, όταν ρωτήθηκε σχετικά με τα σχέδια του Rossi, απάντησε ότι έχει πολλές επιφυλάξεις για το αν θα σταματήσει ο Rossi στα επόμενα δύο χρόνια. Θεωρεί πολύ πιθανό να συνεχίσει και ότι είναι ακόμη σε πολύ υψηλό ανταγωνιστικό επίπεδο.
Το σχόλιο όμως που προήλθε από τον ίδιο τον Rossi αυξάνει δραματικά τις πιθανότητες, καθώς σχολιάζοντας τις δηλώσεις του Galbusera, είπε πως "Συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Και μόνο που σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή θα σταματήσω, με πιάνει παράνοια!"
Ο Rossi το 2018 θα γίνει 40 ετών κι αυτό δεν είναι κάτι που το περνάει "στο ντούκου". "Θα είναι λίγο ντροπιαστικό να τρέχω μετά τα 40, θα πρέπει να το σκεφτώ λίγο…" δήλωσε χαριτολογώντας.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.