Τέλος οι μοτοσυκλέτες για τον Biaggi

Αλλαγή πορείας για τον Max
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/7/2017

O Max Biaggi έφτασε μια ανάσα πριν τον θάνατο κι αυτό επέφερε πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπει τα πράγματα και στην θεώρηση της ζωής ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο ίδιος θεωρεί ότι αναγεννήθηκε κι ότι είναι πλέον ο καιρός για να κάνει ένα εντελώς νέο ξεκίνημα.

"Οι μοτοσυκλέτες τελείωσαν… για πάντα. Τώρα θα αφοσιωθώ στην προπόνηση", δήλωσε ο Biaggi και συνέχισε λέγοντας πως "μετά το ατύχημα ξύπνησα στο νοσοκομείο και πονούσα ανυπόφορα σε όλο μου το σώμα".

Αυτές οι δηλώσεις προκάλεσαν πάντως μεγάλη αίσθηση, καθώς όσο καιρό ο Max νοσηλευόταν, τα ιατρικά ανακοινωθέντα έκαναν λόγο μεν για σοβαρή κατάσταση, αλλά ανέφεραν πως δεν υπήρχε κίνδυνος για την ζωή του. Ο Biaggi όμως έδωσε μια εντελώς διαφορετική διάσταση: "Άκουσα τη φωνή του γιατρού Giuseppe Cardillo να μου λέει: Biaggi, θα είμαι ειλικρινής μαζί σου. Έχει μόλις 20% πιθανότητες να επιβιώσεις".

Μάλιστα, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, έφτασε τόσο κοντά στο θάνατο που βίωσε μια μεταφυσική εμπειρία, αντικρύζοντας το περίφημο "φως". "Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε ένα φως μπροστά μου. Είδα τον εαυτό μου μωρό με την μητέρα μου Olga, η οποία φορούσε ένα πράσινο παλτό… Μετά είδα τον πατέρα μου Pietro μαζί με το πρώτο μου ποδήλατο, είδα την πρώτη φορά που κλώτσησα μπάλα… Εκείνη την ώρα ήθελα να σταματήσω αυτή την αναδρομή, αυτό το ταξίδι, γιατί ένιωθα πως η ζωή γλιστρούσε από μέσα μου. Είπα στον εαυτό μου πως δεν είναι ακόμη η ώρα μου".

Ο αναγεννημένος Biaggi νιώθει ευγνώμον απέναντι σε όσους νοιάστηκαν γι' αυτόν, ιδιαίτερα στην τραγουδίστρια Bianca Atzei: "Οφείλω πολλά στην σύντροφό μου", είπε ο Max. "Έμεινε ξύπνια για 15 ώρες σερί για να με φροντίσει. Τα λόγια δεν είναι αρκετά και μετρούν μόνο οι χειρονομίες. Δεν πιστεύω στον γάμο, αλλά θέλω να αποκτήσω μαζί της ένα παιδί."

Ο Max όμως προχωρά ακόμη πιο μπροστά και εκτιμά το γεγονός ότι του δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία: "Η ζωή μου έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία και πρέπει να κάνω ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να την κάνω να αξίζει".

 

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.